7207 resultaten.
In alle onschuld
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
547 wij hebben de handen gekust
haar voeten gewassen
ons geweten gesust
een dag per jaar
geven wij terug
van wat in pijn is gekomen
de andere dagen
hebben wij als kind
in alle onschuld genomen
een natuurlijk gegeven
maar de realiteit geeft vaak
een andere kijk op dat samen leven…
Perspectiefloos
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
482 natuurlijk draagt het leven
stenen aan voor ons bestaan
maar wie zegt dat ik bouwen moet
zij stapelen zich
vanzelf om mij heen
geven steun en goede moed
hun beperkingen
gaan echter snel benauwen
perspectiefloos wordt mijn zelfvertrouwen
ben dus rigoureus gaan ruimen
de ballast heb ik weggedaan
transparant is nu de kern van mijn bestaan…
Beelden die troosten
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
736 traag gaan
gedachten voorbij
in beelden die troosten
handen warmen
geven vertrouwen
maar maken niet blij
de aanval frontaal
in het geniep
kankerden cellen fataal
nog zwaait het mes
zonder te snijden
de wond is te vers
de hemel is hoofdprijs
aarde wordt strijden
met lijden als troost…
Bultrug
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
480 De bultrug die bij Texel is gestrand
Neemt met een knipoog afscheid van het leven,
Alsof zij op de valreep aan wil geven:
“Mentaal is er met mij niks aan de hand”.
Een bultrug om een voorbeeld aan te nemen,
zo af en toe een knipoog bij problemen.…
Boom
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.530 Kerst
Boom opzetten
Veel lichtjes erin
Buiten is het donker
Het licht zit in onszelf
We weten elkaar steeds te vinden
Ik ben nu in gedachten bij je
Graag wil ik dat jij je dromen waarmaakt
Dat je huis jouw kasteel van geluk zal zijn
Dat je Kerstdagen het licht geven dat past bij jou…
Mijn groene droom
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
431 ik loop
van boom naar boom
cirkels uit mijn groene droom
voel hun verbondenheid
in ondergronds netwerken
de kroon heeft hemel in bereik
met zonne-energie
groeien zij harmonieus tot bos
er is plaats voor struik en mos
zij geven terug
wat wij gedachteloos verkwisten
hun dood zal ons ooit kisten…
dode mus
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
462 op het strand
kneep ik een handvol zand
in mijn kinderhand
de zandkorrels
verdwenen
tussen mijn vingertjes
vóór ik ze vorm kon geven
zo greep ik later naar je liefde
die tussen mijn vingers wegvloeide
onvatbaar
ik bleef
achter met niets
een kinderhand
is gauw gevuld
maar mijn hand
sloot zich op
de spreekwoordelijke dode mus…
Vergane glorie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
496 waar tegenpolen
elkaars hardheid meten
aan het licht
stralen sterren
nog vergane glorie
in ons dagelijks zicht
snelheid en afstand
geven hen bestaan
terwijl hun resten zijn vergaan
is fictie ons heelal
verte en diepte moeten nog komen
groeien of krimpen we al…
Dromen je ogen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
537 is je gezicht
dat van de tijd
niets wil weten
natuurlijk heeft
het leven zijn lijnen
op je huid geschreven
maar zij verhalen
je positieve kijk
op vandaag en morgen
de diepte van zorgen
heeft geen vat
op je bestaan gekregen
nog altijd lacht
het ondeugend vitale
aanstekelijk graag
dromen je ogen
aan wie jij je liefde
zal geven…
Schouwen creëert afstand
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
479 Eeuwig verdriet probeer
Ik onder ogen te zien,
Niet weg te duwen,
Maar een plaats te geven
Waar ik bij moet kunnen
Als ik het niet langer
Harden kan - zo wil ik
Jouw verlies, kind, beschouwen -
Aanschouw ik het beeld dat ik
Zo hartverscheurend lief had -
Ik merk dat het schouwen
Alleen al een afstand schept
Tot mijn diepste verdriet…
schildpad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
519 daar gaat
langzaam
de schildpad
je vraagt je af
bijna alle genen
gemeenschappelijk
blijkt uit onderzoek
toch zou ik
de schildpad liever
een harde trap geven en
daarna een liefdesliedje zingen
het schild van de schildpad
is zoiets als cultuur en trap eens wat
en dan breekt er iets
maar ik trap niet
als ik haar zie
en als…
weer de herfst
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
717 de herfst gaat op
aan vallend blad
't seizoen vergrijst
in koude nevel
het geeft de dichter
iets van wrevel
te weten hoe
de tijd verstrijkt
maar ach de kleuren
inspireren en geven
zin aan het bestaan
dus rest het leven
met de waan...
het zal ooit weer
ten goede keren…
Spelen met rook
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
454 Ga vaak langs het randje -
Ik geef het toe,
Ben me bewust van wat ik doe,
Waarschuwen is niet nodig,
Elk goed advies dat je
Me wilt geven
Is totaal overbodig
Ik weet het, ik speel met vuur,
Vandaar het rookgordijn dat ik optrek,
En dat de waarheid die ik speel
Voor het oog van de buitenstaander
Aan het zicht onttrekt…
Schaduw
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
496 Ik ben een schaduw
wacht op de dag
en verdwijn in de nacht
overdag volg ik de lokroep van mensen
het spel van de kinderen
de ruzies van echtgenoten
s'nachts verberg ik mij ongezien
in haar gesloten ogen
zij geven mij de rust
ik word even zichtbaar
als ze haar nachtlampje aandoet
haar ogen bewegen
en ze slaapt verder.…
Lekkere trek
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
533 Klein vogelijn tussen het blad
Je fluit wel uitgelaten
Maar door ’t struweel daar sluipt een kat
Die houdt jou in de gaten
Klein vogelijn vlieg er vlug uit
Want katten moet je weten
Die geven niets om jouw gefluit
En zien je slechts als malse buit
Om lekker op te vreten…
Handschrift van de verf
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
487 Vannacht heb ik mezelf
Met het badwater
Weggegooid,
Ben roemloos
Door het putje
Gegleden -
Nu ik wakker word
Trekt meteen
Het doek,
Trekt meteen
De verf,
En begin ik
Met grote vegen
En kleine klodders
De diepste emotie
Weer te geven -
En herken ik
Mezelf weer
In het handschrift
Van de verf…
Kaarslicht (voor pa)
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.133 Als de zachte gloed die kaarslicht kan geven
Was jij een lichtpunt in mijn leven
Helaas door ziekte werd jij gesloopt
Niet de genezing waarop zo werd gehoopt
Na een korte en oneerlijke strijd
Was het uiteindelijk jouw tijd
Door een stille wind werd de vlam gedoofd
Hopelijk heb je gevonden, waarin je altijd hebt geloofd…
Twijfelen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Opnieuw vertrouwen geven,
waar vertrouwen werd geschaad.
Heel veel is daar niet voor nodig.
Een klein gebaar van vergeving,
een glimlach en wat levensmoed.…
Overleven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
855 Want je hebt aan de wereld nog zoveel te geven
ga niet weg zonder mij
Want elke traan zou de wereld doen overstromen en beven
Ik kan niet zonder jou
Blijf bij mij
bij de levenden…
Het oneindige
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
640 Het duurde even
Voordat ik mij werd
Bewust van Leven en Zijn
Echter, daarmee kwam
De strijd, niet willen weten
Dat het tijdelijk is
Slechts kort
Heel even
Eens, zal ik losmaken
Om mij weer te verlaten
Mijn ik weer terug te geven
Aan het eeuwige niets
Het oneindige…
Leven in liefde
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
698 Zo zit ik op het water,
een zee als het leven
vol kracht en liefde…
Kleur het water geel
en de zee zal je geven
alle kleuren vlinders…
Kleur de zee wit
en je zal het licht voelen.
Kleur je hart rood
en je zal leven in Liefde.…
Struikelen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
663 Ik heb je nooit benaderd
ik dorst het niet
jij stond zo ver weg
alleen op een voetstuk
vereerd door velen
je wilde met niemand delen
je was zo mooi
blonde haren wapperend in de wind
god, wat voelde ik me klein, een kind
maar je viel
je struikelde over het leven
nooit geweten wat je had kunnen geven.…
liefde op zijn mooist
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
679 Iedereen kan dure sieraden kopen
of trakteren op een etentje,
maar het mooiste dat je in de liefde
kan geven, is iets wat de ander
echt nodig heeft.
Je moet kijken naar de ander.
Zien waar zijn noden liggen.
Als je die kan invullen
is dat de liefde op z’n mooist.
Dan kan je zelfs uitkomen
bij wat ik grote liefde
of eeuwige liefde noem.…
Schaduw lachte
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
515 ik zwaaide
tussen donker en licht
schaduw lachte
bewoog
gelijk mijn arm
weg uit zicht
stapelde
zwart van vele
nachten waken
waar wit in
steeds bewogen
worden niet kon slapen
ben ik de
regisseur van dit
naamloos horrorleven
of zijn actie en
reactie splinters van
een fragmenterend geven…
Warmte en liefde
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
729 Ik zie het
verdriet in je ogen
waarin
pijn is te lezen
kan ik wel voelen
wat jij doormaakt
nu je steeds
meer gaat vergeten
als je blik weer
op oneindig is gericht
zou ik alles willen geven
omdat web
in je hoofd te wissen
ik kan je alleen
maar met
mijn warmte en liefde
blijven omringen.
Paula Hagenaars…
Grijs contrast
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
517 momenten
kleurden stilte
in een grijs contrast
het was niet
jouw geluid dat
van die donkere bas
jij opponeerde
meer in het licht
en muzikaal segment
harmonie
verstrooiend en
door iedereen gekend
geen diepte en
toch even rakend
warmte achterlatend
die vluchtigheid is nu
voorbij jouw contouren
geven niets meer prijs…
Naastenliefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 Als je liefde ambieert in het dagelijkse
leven, kan je iets moois aan je
medemens mee geven.
Liefde gun je toch ieder mens !
Vele mensen zouden
graag wat meer liefde zien,
want ze missen het teveel.
Geef elkaar meer aandacht, want
liefde geeft zoveel meerwaarde
aan het dagelijkse leven.…
Vuoto
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
493 zwervend door oude straten
geven steegjes nog altijd
geen antwoord op vragen die blijven
spoken door mijn hoofd
ook al glimlach ik
ziet alleen de weerspiegeling
mijn echte ik, zij weerkaatst de leegte
die al zolang in mij huist
bladeren heb ik volgeschreven
al verstierven de woorden in de herfst
heb ik ze geprobeerd te vangen
stuk voor…
Jong zijn in coronatijd
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
484 Je bent jong en het leven is mooi
maar men stopt je in een kooi
en trekt je vleugeltjes uit
Dan vraagt men hard en luid
hoe het met het vogeltje gaat
Wel, die zit in een spagaat
De zin van het bestaan raakt uit het zicht
in dit onmenselijk tijdsgewricht
Het wordt tijd restricties op te geven
en weer lijf aan lijf te leven…
De eerste steen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
522 De sluipende eenzaamheid
Zonder alleen
Verlamt verlangens
Drijft drift uiteen
De bomvolle leegte
Onbeschreven
Ontbeert ruimte
Vulling te geven
Wat zijn zal vergt
De moed van het heden
Hier, vandaag
Toekomend verleden
De leegte leegvegen, de eenzaamheid alleen
Dromen doen, daar ligt de eerste steen…