6208 resultaten.
Schijn
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
997 Je insinuerende ogen
een parodie op de dood
slepen aan aan aan
tot je beslist
te slapen
zoals het laatste blad van een boek
hou je het einde open
door de woorden los te laten
vliegen over de spiegel
komen ooit nog terug
zoals de dood
maar dan echt…
Biertje...
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.478 In dronkenschap wil ik nog wel eens vragen
naar zijn en niet zijn, einde en begin
en kan daar uren over blijven zagen.
Vervolgens neemt de kater mij dan in
en worden al die vragen weggegooid:
het eindigt steeds weer zonder doel of zin.
Wel vragen, maar een antwoord weet ik nooit,
dus wat ik schrijf is altijd onvoltooid.…
Mijn "warme hand"
hartenkreet
3.7 met 22 stemmen
2.926 Heb je eind'lijk rust...
in je malende hoofd?
Ik zal je weer vinden
als ik er ook ben!
Begroet jij mij daar...
zoals beloofd?…
2008
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
1.095 Vandaag mijn voornemens opgeschreven
zorgvuldig opgeborgen en verstopt
Ze gaan niemand iets aan buiten mij
om aan het eind van 'n jaar te lezen
van wat er geworden is en wat niet
Voor de schaduw van de toekomst uit
maak ik mijn bewegingen soepel rond
vang de grote bal van links en rechts…
Weer dromen
hartenkreet
4.3 met 16 stemmen
1.695 Soms
Hoor ik jou
Soms zelfs
Zie ik jou
Doe ik mijn ogen open
Het einde van de droom
Ik hoor je graag
Ik zie je graag
Maar dan in 't ècht gewoon
Als dat niet wil
Als dat niet kan
Als dat niet goed kan komen
Nou ja, dan moet het maar
Dan ga ik maar weer dromen…
tocht door tranen
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
949 nachtelijke nevels
omhels dit hart
is mijn tocht door tranen
aan het einde zacht
breek regenboogkleuren
in het gelaat van de zon
laat grijs overheersend
in hoop overgaan
als ik vervaag in het dwalen
als schim van mijzelf
op zoek naar een lach
door nevels heen…
Kleinigheid
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.572 dat de tijd stolt, mineraliseert
wegrolt van ons als een sjoelsteen
omvalt en verder schuift
over een glimmende baan
bestrooid met talk
het eind is niet in zicht
houden wij tussen onze vingers
daarmee masseren wij elkaar
de handen soepel…
Mees
hartenkreet
3.7 met 18 stemmen
1.996 Soms zoals nu denk ik aan jou
een zwarte vogel die aan het eind
van de avond met zingen begint
Je speelt een afscheidslied
dat klinkt als de ´Nocturnes´
van Chopin met jouw stem
Jij zingt van Assepoes, Assepoes
en dat je niet zonder mij kan
net zo min als een dag zonder licht…
een woord (3)
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
698 een woord
uiten
is vaak
balanceren
op een koord
als vechten
tussen waarheid
en schemering
tussen klaarheid
en behoudzucht
tussen zwijgen
en opgelucht
krachten bespelen
mijn gemoed
het karakter zal
ten einde bepalen:
is het woord
hard of zoet…
Open concurrentie
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
690 Heer Rutte gaat naar rechts en Rita komt
We zullen al die rechtse extremen
Eens heel gezwind in het bootje nemen
Het zal Woutertje niet lukken verdomd
Het eind van het proces bekwaam voorspeld
Voor een wijs land is dit teveel geweld…
beestenspul
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
2.748 het Slavisch bloed kruipt
langzamer dan de luiaard
die beschutting vindt
in heel langzaam bewegen
een zwarte panter jaagt
het eind en het begin zijn zoek
speuren machteloos naar elkaar
we wachten tot de tak breekt
of zich buigzaam toont…
boekenlegger 2006
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.337 dichtgevouwen bladeren
verbergen geheimen
die schrijver en lezer
beroven van tijd
droom je een weg
door woord en verbeelding
verlies je in liefde
verdwaal in een strijd
leef tussen kaften
met uren als muren
totdat op het eind
de epiloog je bevrijdt…
geleende tijd
netgedicht
4.0 met 52 stemmen
4.343 onze dochter groeit
niet alleen in de lengte
ook in eigenwijze zekerheid
alsof zij er altijd is geweest
dat iets van jou en mij
er opeens is, glimlacht
huilt en zich bevuilt
gedragen wil en boert
straks is ze sterk
trekt zich aan vingers op
beentjes plooien in een “O”
zo vormt zij begin en eind…
Regenboog
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
725 Regendruppels
kleuren de dag,
de roos en de zon,
het einde en het begin;
tekens van hoop,
groene olijftak
na de gloeiende hitte.…
Omgekeerd
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
692 Na de gloeiende hitte
een groene olijftak,
teken van hoop;
het begin en het einde:
de zon en de roos
kleuren de dag,
regendruppels...
Hoe kan het licht breken
eer de dag begon?
Hoe kan de roos geuren
zonder de zon?
Hoe kan iets eindigen
eer het begint?
Hoe kan iets er zijn
eer het er is?…
magenta
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
509 oker ook, felblauw
en een ringeltje wit
rimpelend straten wolken
en de zon klautert beschaamd
vanachter de grens met Duitsland
overstijgt ons nederig land
en kletst bekend rood, eind
einder, een zee sist
dag dag…
Doorgaan
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
999 Gewoon doorgaan
Gewoon blijven ademen
Gewoon blijven lopen
Er is licht aan het eind van de tunnel
Jouw licht
Jouw zon
Wacht daar op jou
Dus gewoon blijven lopen
Gewoon blijven ademen
Gewoon doorgaan…
Bede
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
475 Mocht het einde nabij zijn en wacht mij een plotse dood
laat je mij dan herboren worden in het morgenrood,
laat je mij dan wederkeren langs de regenboog
om te baden in het lentegroen,
te juichen in het zonnelicht?
Please God,
het is wellicht een dwaze vraag,
maar God..., ik leef zo graag!…
bij wijlen en tijd
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
525 in tijd
zoeken wij
de woorden
herlezen in een
universum geboren
bloesem moet vallen
zinnen scoren
gedachtes in tijd
vleugels branden tot wij
opnieuw vallen
horizon zonder eind
niet te begrijpen
alleen maar voelen
en de kleuren ruiken…
Wandelaar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
542 Ik vraag niet meer naar
einde of oorsprong
Het pure bestaan lokt
tot een verrukkelijke val.…
Ontluikend rood
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
563 zij kleurde
uit een witte achtergrond
ontluikend rood
haar ronde vorm
gaf eindelijk
het onbegrensde bloot
mysterieus in
voelen naar het einde
rolt magie tussen de lijnen
van hand naar voet
omhoog omlaag
een bal die aandacht vraagt…
Wereldburgers
snelsonnet
3.5 met 4 stemmen
1.014 Wij waren trots op onze handelswaar
En gingen prat op overzeese reizen
Daar wist men Hollands vrije geest te prijzen
Maar nu is Zweden zelfs al een gevaar
Een land waar alsmaar meer principes gelden
Kent aan het eind alleen nog mijnenvelden…
stramme verzen
netgedicht
4.0 met 19 stemmen
876 het is eind oktober
en ik heb weer
koude vingers
die mijn verzen
stroef laten lopen
als veteranen
in blessuretijd
maar niets belet mij
mijn handen te warmen
aan jouw warme lichaam
ook al lijkt 't op het oog
niets om het lijf te hebben
tóch mag dit wel eens
worden vermeld...…
Commercie
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
550 Gouden gloed
van verre
horizonten
ik heb
het monster
uitgespuugd
rochelend
gevlucht voor
taal een lange weg
die we samen
hebben afgelegd,
nog niet ten einde
zilveren
slingers dansen blauwe
lichtjes
weerspiegelt
in ogen
een nieuw begin…
eindafrekening
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
496 we tellen de dagen
maar vergeten de uren
(om over de minuten
maar te zwijgen)
zo maakt men tegen 't einde
van het bestaan de balans op
als de accurate boekhouder
met de tong tussen de tanden
die zich verdiept in kille cijfers
zijn wij straks debet aan
het tekort aan geluk…
spijt
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.132 als
je blik
mijn ziel
splijt
de tranen
in mijn ogen
die jou zien
niet te stoppen
zijn
het einde
van de horizon
de sterren
zwart
zijn
heb ik spijt
spijt
als je
in je dapperheid
rode wangen krijgt
en je
de tranen
in je ogen
verbergt
ach lief
je bent zo mooi…
geluk
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
982 Het einde waar je naar loopt te lonken,
alle gedachten niet meer rechtlijnig maar krom.
Kapot en niet meer te maken,
gebroken door het leven.
Het geluk kan mijn hart niet meer raken,
alles weg, het goede opgegeven.…
VISIE
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
794 Het einde van ellende,
van lijden en van sterven.…
Een wijland
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
723 zo horen sprookjes te beginnen
vreemd
hoe zinnen zoet ingeslikt
losgekoppeld
gaan stollen in de maag
bij ’t laatste treffen
jij
diezelfde blauwe blik
beneveld
bij de gedachte dat wij
ik denk
het zou ’t einde moeten zijn
er was eens...…
Fantasie
gedicht
3.5 met 4 stemmen
13.566 we zouden rein zijn en sterren geen woorden
en noemden bloed; moeder of vlaggen voor de nacht
het einde zou nog ontroerender zijn:
een groot vertrouwen dat de zomer van altijd kwam
en dan de verkeerde bus nemen precies in de juiste richting
----------------------------------
uit: 'Gedicht', jaargang 1,1974.…