3970 resultaten.
In scheppingskwaliteit
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
482 kom wandel
met mij mee
de lege bossen in
en vind jezelf terug
fluister met bomen
zie hoe zij hun
plaats verdedigen
naar lichter dromen
proef de
zomergeur die
warm doorstoofd
hangt in donker loof
weet je een
met leven zonder tijd
alleen seizoenen tellen
tot het oogsten is bereikt
dan geeft
de kou respijt
na rust en reparatie…
Bevrijdende juli
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
800 helmaand gestorven
Juli is niet het begin van de zomer
Juli is koud en barbaars
Weg in mij de dromer
Vertrapt door de zwartste laars
van zelfhaat en schuld
Maar juli gaf jouw bevrijdende schoonheid
die aan mij onthult
gelukzalige vervullende vrijheid
een vermetele dromer te zijn
die trots op zijn kanjers
opvlammende levensliefde voelt in plaats…
In ochtenddauw gerijpt
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
590 door een vlaagje nachtvorst
schitteren weer mijn parels
in ochtenddauw gerijpt
ik kijk tevreden
naar mijn vele draden
die zeshoekig zijn gespreid
heb mijn vriend
de wind gevraagd uit
welke hoek hij vlaagt vandaag
dit samenspel bepaalt de
plaats en grootte van het web
waar ik mijn trekdraad heb gezet
ik lach naar de eerste
zonnestralen…
Oude waarheden
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
469 in het stapelen
van tijden beginnen
oude waarheden te glijden
hun structuren
blijken niet bestendig
tegen democratische druk
met een constant
administratief ad hoc
houden zij het leven op
maar in de
reparatiemodus blijven
deze heilige huisjes staan
bij monumentenzorg
zijn zij opgenomen met
behoud van plaats en baan
zo klit de…
De mooiste choreografie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
472 het is al
zo lang geleden
dat sneeuwkristallen
langs mijn ramen gleden
dansend op wind
blij als een kind in
elkaar zachtjes raken
spelend inhaken
zij stralen licht in
kristallijne weerkaatsing
voor schaduw geen plaats
in een gebeuren zonder haast
terwijl zij vlagen op
de mooiste choreografie
lijk ik te smelten door de
volmaakte…
Mensenpaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
679 een plaats
waar het Kind
geboren worden kan?
De man.....
haast radeloos
de vrouw
vervuld vän twijfels
Het daglicht
schamel .....
waar de herberg?
waar het haardvuur?
Het uur van baren?…
Een kikkerconcert
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
418 En werp een platte steen over het water oppervlak.
Na twee keer opspatten volgt een weerspiegeling van
het water dat in een rimpeling brak.
Een weerspiegeling van mijn gezicht in een rimpeling
gebroken. Een mens alleen door de liefde aangestoken.…
Woestijnwinden
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
484 ik voel de pijn
weet dat woestijnwinden
schralend waaien door
het schuren van fijn stof
zo is ook iedere
plaats te achterhalen
waar eeuwen tijd hebben
vermalen tot couleur lokale
een mengeling van
kruiden en bereidingswijzen
van de gewassen van het
land met trotse hand
ook armoe en verstarring
bepalen dagelijkse kost
in het soms…
Judasgeld
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
491 autoritaire
hiërarchie zijn fraai
gebrandschilderde ramen
maar ook het sociale is al
doorgedrongen tot de pastorie
verwonderlijk hoe kunst
en macht de krachtlijnen
weten te vinden in het
aardse spanningsveld pas
later opgekocht met judasgeld
het kan geen toeval zijn
dat magische stralen
de status konden bepalen
van deze specifieke plaats…
In een ademtocht ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
414 Stap nimmer in een trein
zonder bagage met je dromen,
als jouw trein arriveert in
wat vreemdsoortig oord,
niet ver van je vandaan, dan
vind je in elke stad of plaats
je onderkomen, of in een bocht
van je bestaan, waarvan je de
naam nooit hebt gehoord,
dan is het doel bereikt, dan
leer je eerst wat reizen betekent
in de wereld…
Zelfstandig blond
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
412 onhoorbaar
dansten voeten
dichterbij op
bewegingsmuziek
van het samenspel
door spieren en pezen
die uit herinnering
van vloersegmenten
ons de ruimte wezen
een update had
de plaats gevonden
toen wij wisten waar
wij ons bevonden
niet tussen wal
en schip maar wel
als breukeling
zoekend naar een
veilige steigerkling
levensblokken…
stofgoud
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
363 in niets lijkt dit op gemberschijn
op vooraanzicht zonder veel omhaal
eerder terughoudend
ook keert het moment in zichzelf
waarbij geen sprake is van herhaling ter
hoogte van de plaats
die als ter plekke bekend staat
de sleutels liggen verspreid over
eigenschappen, gelijkend op een deur
verwijderd van huiselijke kringen
in een stofzee…
Nieuwe start
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
491 Worden de tranen die ik om je laat
allemaal gevangen in een vergiet,
tot een druppel op een hete plaat,
die sist hé laat haar nu maar gaan.
Gun mij toch mijn diepste verdriet,
ooit zal ik er heus wel weer staan.…
Niemands
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
409 Ik ben onderweg
in een niemandshuis beland
in niemandstijd en niemandsland
Het bed is koningin-
nebreed, plaats genoeg
voor een koning als hij
goed is voor meer
dan slapen, dan vrijen
voor meer dan een keer
In de lege hotelkamer
is het raam een gebod
om naar buiten te kijken
Smalle siergordijnen
altijd uitzicht, altijd
gezien kunnen…
Allemaal van mij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
418 De keuken en het brede bed
zijn van mama, Pippi en ik
wonen in heel het huis
waar alles op zijn plaats moet staan
ik ben er elke dag mee bezig
net als mama, en lief muis
Kees hangt aan zijn staart
hij kijkt mee en snuffelt
dan aai ik hem, dat vindt hij fijn
Ik was twee, nu ben ik zeventien
mijn kamer is van mij, en Trini
is van mij,…
Een sprekend gezicht
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
435 kinderhandjes
spelen met licht
tekenen uit
schaduwen een
sprekend gezicht
ogen gefascineerd
door het vingerspel
in klein bewegen
schrijft motoriek het
eerste coördinatie lied
een mantra
vol tevredenheid
in het tijdloze
moment van leren
en weer proberen
dan breekt de lach
alle concentratie in
het zorgenvrij gebied
er is geen plaats…
LAIS CLXXXVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
380 Het drukt het mormel van ’t humane plat
en legt het aan ’t infuus van haar gelijk:
haar gebeuren is doorvoeld, maakt het rijk
en laat ervaren al wat verscholen is
onder nijdige slijm, onder de ergernis
die aan de echte stem geen klank meer laat.
‘Versuiker de asse der geschiedenis’,
fluistert het hees in het vuur waar zij gaat.…
Lieve Kerstman
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
643 In plaats van pakjes onder de boom,
vraag ik U simpel en gewoon:
neemt U dat verhipte virus met U mee
als U weer vertrekt met de arrenslee.
Begraaf het zo diep, dat niemand het meer heeft
dat is het enige waar ik om geef
niemand meer ziek, of ook besmet
verder hoef ik niets, als uitgelegd!
Met liefs…
LAIS CCLXXXVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
442 Gans de wereld liep in het verloren,
alles dwaalde, wemelde en het zocht
vergeefs zijn plaats, lichamelijke sporen,
maar de tijd had het slechts dood verkocht.
Elke zang zonk weg in het grauwe krocht.
Alles van waarde is gratis. Ik geef
voortaan dus maar mijzelf weer prijs en streef
als iedereen het zachte sterven na.
Voel je mijn klank?…
Orgel der eeuwigheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
481 Soms staat alles open en
stormt de wind de lade uit
vooronder de lege ruimte
van het schip in, trillend
tussen de banken en rondom
het altaar, de lucht leeft
in het heilige halfduister
Mijn bewustzijn zet uit
laat op oefeningen en improvisaties
gedachten zweven om ze te schikken
en op hun plaats te laten landen
tijdens de middagpauze…
The last dance
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
746 adembenemend
liepen je voeten
zonder zichtbare
sporen na te laten
alleen al
het synchroon
bewegen gaf geen
enkele fout prijs
ik volgde
zoals altijd als
jij leidde en figuren
opfleurde uit grijs
mijn dansen met
jou kende subtiliteiten
zoals de steun in je rug
een versnelling bij vlucht
ook onze plaats
in de ruimte bij het…
Afscheid zonder eind
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
430 ik heb je gezien
maar kon je
niet raken of
heel even voelen
hoe jij het maakte
zag je lach
in een pijnlijk
glanzen want
je ogen zwommen
in plaats van te dansen
wij die altijd
zo close waren
met halve woorden
deden een hele wereld
steeds sneller draaien
wij zwaaiden
handenvol emoties
jankten eindeloze
tranen in een
afscheid…
Het Offerkind (Einde van de winter)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
465 Het is het oude liedje:
'Alles Wordt Nieuw, Alles
Wordt Jong', zo wreed
is de schoonheid van het leven
die volwassenen opoffert
aan hun schuld
hun grote schuld
van veroudering
Ze mogen wel blijven, wijs
en bekwaam of niet
als ze hun plaats afstaan
al vóór ze daar aan toe zijn
Misschien gaan ze dan begrijpen
dat zijzelf ook voordringers…
Kantelpunt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
448 de gewone dingen doen
in een gekantelde wereld
op zere knieën kruipen
over de scherpe rondjes in het metaal
van een omgevallen wenteltrap
Houd vol, houd vol, rust uit
in een hoekje van de bocht
tot de angst weer van mij houdt
tot mijn oren weer sporen
met wat ik zie en voel
in de storm van mijn gedachten
mijn ingewanden op hun plaats…
Hobby schrijver
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 Wat kan toch ooit de drijfveer zijn geweest
Om plaats te nemen aan mijn schrijftafel
Er is niemand die mijn geschrift ooit leest
Ook mijn naam als dichter komt nooit ter tafel
Ach, het zal mij om het even wezen
Of iemand mijn verzen interesseert
Men moet zelf weten of men ze wil lezen
Ofwel dat men mijn inspanningen weert
Ik ben geen Vondel…
Thuiskomen op Schiermonnikoog
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
563 Schelpen voelen aan als vroeger,
hogerop het hete zand dat stuift,
de vloedlijn nog op dezelfde plaats,
het helmgras dat geestdriftig wuift.
Schelpenpaadjes kronkelen achter de duinen,
de branding groet met geruststellend geruis,
verderop zingen vriendelijk de bomen,
alles komt terug, ik ben weer thuis.…
Anderdaags spel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
385 voorzichtig
slipperden wij
over de hete
stenen van
het trottoir
beneden
glinsterde
het lichte zand
tegen de robuuste
rots boulevard
de vormen
van het spel
anderdaags
leverden een
fantasierijk strand
om zo op
te duiken toch
moesten wij eerst
tot een mooie
plaats besluiten
moeders had
hoogte gekozen
een goed zicht op
het…
Volwaardig mens
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
622 ik heb ze
gezien jouw
blikvangers
met ogen die
anders verhalen
dan de geschiedenis
die op hun
gezichten staat
jij hebt met
ziel en geest
geleerd om
alles van hen
te vertalen
ook al geven
zij niet altijd de
juiste signalen
een plaats in
je hart is voor
hen vrijgemaakt
ondanks de bagage
en alles wat zij
hebben meegemaakt
zonder…
Ik wil naar de maan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 Mijn tent heeft een gat
bovenin, dat is de maan
die altijd schijnt
Voor mij, na mij
Maan, jij hebt toch plaats?
Zeg me, heb je een plekje
voor mijn hart?…
Broodkruimels
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
523 Als broodkruimels raap ik woorden,
plaats die achter elkaar in de passende zin.
Zo beschrijven ze liefde, droefenis en prachtige oorden,
elk onderwerp is een nieuw begin.
Ik laat me erin verdrinken,
zweef als een vrije vogel in de lucht.
Men hoort er mijn ‘ik’ in weerklinken,
vaker begeleidt met een diepe zucht.…