47370 resultaten.
beetje bij beetje
hartenkreet
3.6 met 50 stemmen
3.071 Er waren tijden waarin ik zei "ik hou van jou"
Er waren plaatsen....daar bestond geen kou.
Er is een tijd geweest van veel verdriet,
Ik heb pijn gehad,omdat jij me verliet.…
CHICKEN
snelsonnet
3.6 met 35 stemmen
3.283 En voor arachnofoben in ’t gezin
eet ik van tijd tot tijd een suikerspin.)…
OVERBRUGGEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.039 Tijd
willen we overbruggen
afstand tussen jou en mij
Uren te lang
een dagreis te veel
rivieren te diep
Om doorheen
te waden en zee...?
een lig-in-de-weg
Altijd is er branding
in minuut en uur
golfslag van seconden
Wij willen afstand
overbruggen & tijd
een dagelijkse strijd
blijkbaar...tegen windmolens.…
Ouder worden.
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
939 Ik zag bloesems appels druiven
waar is die tijd toch heengegaan.
Het groen is bijna vervaagd
langzaam verkleurt het blad.
Aan de stam wordt al gezaagd
de beste tijd heb ik gehad.
Nu kan ik slechts nog dromen
van alles wat ooit eens was.
Niets kan nog terug komen
vergeelt het groene gras.…
niet los kunnen laten
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
2.239 Ik droom van de tijden dat je hier naast mij lag,
of weet je nog, dat ik je voor het eerst zag.
Waren die tijden toen maar stil blijven staan,
dan was je niet al bij mij weggegaan.
Wist ik maar niets van die andere jongen,
Nu ben ik verslagen want het is tot mij doorgedrongen.…
Stilstaan
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
683 Even stilstaan, dat doe je
als je een liedje maakt,
leert mij de Drentse zanger,
stilstaan in de tijd
het is stil op de gedichtensites
dichters komen op adem
als in eigen tijd teruggekeerd
zijn ze op zoek naar wat komt
waarachtig stil zo wil ik staan
even omkijken naar waar ik ging
nog niet verder kijken
dan een nevelige horizon…
Gedichtendag
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
910 Tijd
voor een gedicht
over de tijd.
De bomen
heffen hun armen
naar de lucht
die ons omgeeft,
De mensen,
klein en beweeglijk
als we zijn.
Zoals jij,
die je armen
weer opent
als ik daar
aan kom lopen.…
Overgebleven
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
897 De tijd teruggeven in momenten
die niets verdringen.
Hopen dat de tijd niets meer vraagt en herinneringen langzaam laat uitdoven
in dankbare gedachten.
En de klok een glimlach tekent die zwijgt.…
Zij
netgedicht
2.7 met 17 stemmen
3.115 Tijd om
uit te prikken,
maar de gong
verdringt
de kinderen van graan,
als de zon,
wat lacherig,
aankondigt
dat het tijd is om dag te zeggen.
Want dat is het.…
Wedergeboorte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
781 Zacht schuift de zon
langs de einder heen
zacht schaduwen warmtestrepen
over de tijdslijn heen
kind als zon en schaduw
grenzeloze vreugde
geen blok meer aan mijn been
zo schuift de zon
schaduwstrepen door de tijd
zo brandt zij
door de jaren heen
denkend aan de tijd
lichtend lief
kind van de eeuwigheid.…
einde der schepping
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
712 de zon teerde in
speelde haar laatste stralen
in schaarse sporen
van verleden tijd
aarde abrupt in gebaar van gaan
oog in oog staan met het onzichtbare
overal zingt het oordovend
in laatste onzuivere tonen
in de oorsprong van dit alles
is de aarde in een grote gedachte
waarin de tijd de schepping ontmanteld…
krimi
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.148 de moordenaar staat
voor z'n detective
van vroeger
die hem opsloot
en eindelijk vrij
kan hij zeggen en snauwen
wat 'm dwars zat
al die tijd in de bak
with a gun
de detective neemt zijn tijd
en zegt iets relativerends
elk moment weet hij
kan zijn belager breken
emotioneel en dat
is dan ook weer opgelost…
De dood de ogen sloot
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
616 Het was niet koud
maar de kilte rukte op
vanuit vingers en tenen
en het puntje van de neus
Ik lag en zag
de ogen van de dood
die lonkten van nabij
Plots was daar de engel
gehuld in smetteloos wit
die met zijn apparatuur
elke kille kou verdreef
de dood de ogen sloot
Bedankt dokter
u was op tijd
het is nog niet
mijn tijd…
Dodenherdenking
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
644 Herdenken is aandacht schenken
Bij de verstening van de tijd.
Een monument, een symbool van het lijden
Van een oorlog uit grijze tijden,
Die een verbeelding is van ons gevoel van spijt.…
Schrikkelleven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Niet om de tijd, maar om mensen,
te corrigeren.
Een schrikkeldag is een extra dag,
om de tijd even stil te laten staan.
Voor het eerst in mijn leven,
ben ik verbaasd en geschrokken,
omdat we toch dóór bleven gaan.
Alsof leeftijd niet bestaat,
alsof we eeuwig leven morgen.…
Zonder jou
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.057 Een jaar geleden
Verliet je ons
Jij wist het
Dat de tijd gekomen was
Wij beseften het niet
Of zagen het niet
Het was de hoop
Die ons verblindde
Het blijft steken
Als veel te fel licht
Je hebt niet gewacht
En dat doet verdomd pijn
Men zegt wel eens
"De tijd heelt alle wonden"
Maar het litteken is er nog
En zal steeds zichtbaar blijven…
Verlangen naar later
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
591 Ik merk dat ik ouder word,
De tijd groeit uit mijn poriën
En gaat er ongemerkt
Met mezelf vandoor -
Ik probeer me te verzetten,
Maar leg het af tegen
Zijn vasthoudendheid.
Mijn rugogen zien
Een mager scharminkel
Doorzeefd door de tijd
Met zijn ongebreidelde
Verlangen naar later.…
37 Jaar samen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
927 Toen betere tijden
Nu coronatoestanden
Speciaal om te vieren:
Bloemenwinkels toe
Restaurants gesloten
Vrienden op sociale afstand
Het gemaal van de tijd
Dromen in stukken en brokken
Keer op keer gestuit
Vallende sterren met hopen
Wij genageld aan de grond…
DE EERSTE VIOOL
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
495 In tijd is ons le-
ven als een
Zucht. Door mon-
diale ellende
oorlog, ziekte
dood. Zucht
Is ons leven in
tijd als een
zucht, maar we-
reldoorlogen en el-
lende zijn beslist
geen klucht
Want als de grote
kleine man
uit Moskou
het op zijn heupen krijgt
speelt Poetin zonder
twijfel
>>>
DE EERSTE VIOOL…
Ode aan de Westersingel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
662 Ode aan de Westersingel
De plek waar ik ter wereld kwam
In het middelpunt van Rotterdam
Vroeger een gewone plek met een singel en een straat
Nu al een tijd opgeknapt
En het is voor mij een boulevard
Alles verandert niet meer zoals vroeger
Maar je moet nu eenmaal mee met de tijd
Moet je horen
Ook al zullen ze alles afbreken
Vergeet niet…
Levensvreugde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
336 laat
Als dat wellicht dan ook bestaat
De tijd zal het verleren…
verjaren
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
806 Ik tel de tijd niet meer in jaren
Maar wel nog in ervaren…
Niet wachten
netgedicht
2.9 met 32 stemmen
10.329 De wachtende ochtend
is de korte
belofte
die
niet
veranderen wil
als het oude begin
weer ontwaakt
in
gezichten
die
hun
nieuwe
begin
zoeken
en
verdwalen in
de
haast
om niet te missen
wat
ze geloven
als ze steeds
de tijd
om raad vragen…
Gebruik haar wel
snelsonnet
3.3 met 9 stemmen
1.184 Daarnet stond ik nog aan de kop
Maar net bij een blik op de vliering
Dacht ik na over kerstdagenviering
Het jaar zit er haast alweer op
Vandaag niks actueels van uw verteller
Dan gaat de tijd tenminste niet nóg sneller…
SPIJT!
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
2.428 een gevoel dat moeilijk overgaat
maar laat het gaan en geef het tijd
maar geef nooit toe aan...
...spijt…
Hoop
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.235 Touwtjes, zo uit elkaar
Tussen statische uiteinden
Dartelt een kantelmoment
Een kleine knoop
Is de werkelijkheid
Van licht naar zwaar
Zwiert een nieuw exemplaar
Ontrafelt zoals mijn vader natafelt
In zijn eigen tijd…
SAMEN MET JOU WIL IK LEVEN
hartenkreet
2.1 met 17 stemmen
1.767 Samen met jou wil ik leven
In jouw hart wil ik bestaan
In jouw herinnering herleven
Nadat het mijn tijd was om te gaan.…
Leef nu
hartenkreet
2.9 met 12 stemmen
1.029 De tijd is als varen op een ijsbreker.
Achter je de vaargeul, het verleden.
Voor je het maagdelijk ijs, de toekomst.
Buigend over de plecht, daar waar de boeg
het ijs splijt, slechts in dat ene ondeelbare
moment leef je in het heden.…
Tot ’s avonds bleef het vrij normaal
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
618 Vandaag had ik geen idee
Ik stelde ook geen vragen
Koude wind waaide gewoon
Met flarden van vlagen
Tijd ging zoals het gaat
Ik googlede op ‘Zwaal’
En de wind ging liggen
Aan het einde van de straat…
Wel nu
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
612 Nu de vroegte
veel te laat
zijn verslapen
dag begroet
is het ontbijt
de lunch voorbij
zijn krant
bevat oud nieuws
hij heeft vandaag
een afspraak
met zichzelf
dat wel
om zich nergens
aan te houden
hij neemt de tijd
voor het te laat
van toen…