3205 resultaten.
De rekening!
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.389 Ik heb mijn bord maar volgeladen
en een heerlijke maaltijd gesmuld
me met de genomen keus verguld
terwijl die me sterk was afgeraden
Het voedsel zou niet zijn te verteren
maar omdat honger zich beklaagde
en leegte luid mijn maag belaagde
was de verleiding niet af te weren
Ik heb me er aan tegoed gedaan
maar nu m’n honger is verdwenen…
Een verloren traan
hartenkreet
4.2 met 15 stemmen
2.222 Stilletjes stoppen bij juist die ene steen,
waarbij het 't moeilijkst te verkroppen is
dat juist ook hij verdween..
Pratend tegen zijn foto,
waar je bij was toen die tijd werd vastgelegd,
Zoveel dingen die je wilt zeggen,
maar geen idee hoe je dat zegt..…
en verleden wat gebeurt
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
1.310 ik liet handen
groeien uit de muur
we werden vrienden
ik denk ze maar huur
ze lichten wit uit beelden
en verleden wat gebeurt
ik proef het kale heden
verdwenen is de kleur
zwart beweegt de handen
in schaduw zonder tijd
streelt de diepe angsten
voor dood en eeuwigheid
bespeelt mijn ziel
ogen heb ik dicht gelaten
kijken hoe het mij…
Omnia Vanitas
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.845 En God ging lekker op vakantie,
maar daarmee was ook 't hiernamaals verdwenen,
de mens bleef met niets, omnia vanitas.…
ONZE NAMEN
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.962 Dan is de glans verdwenen
het dansen voorgoed voorbij
twee namen niet meer samen
alleen rest dan nog de naam van mij.…
Het zicht op toekomst ...
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.545 Heel stil en onbeantwoord
het vragen zonder weten
de antwoorden vergeten
roep om liefde nooit gehoord
het gedonder in de glazen
woorden van betekenis
en toch dat hevige gemis
laat gevoel door bloed razen
geopende handen vol liefde
om te geven en te ontvangen
bevredigt heel stil puur verlangen
verdwenen zijn woorden die griefden…
zomerzonde
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
2.925 stemmig zwoel in een strandstoel
lig ik na te deinen met de zee
en terwijl ik kinderen hoor spelen
neem jij mijn gedachten mee
met het tij verdween ook jij
met vloed ben je er weer?…
Vogelvrij...
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
1.326 Klein vogeltje in je glazen huisje
Je kraaloogjes kijken angstig rond
Nooit zal je de vrijheid meer proeven
Je trillende verenlijfje bonst van angst
Klein lief gevangen vogeltje
Toch zal je de vrijheid gaan vinden
Langzaam laat je je verenpak neerglijden
Je kraaloogjes sluiten de angst is verdwenen
Klein vogeltje in je glazen huisje
Zwevend…
Verloren voorwerpen
gedicht
3.1 met 13 stemmen
7.590 Teloorgegaan bezit - verbrijzeld en
verbrand; verrot, geplet, verdwenen -
is wat mij blijft, mijn kostbaar eigendom.
------------------------------------------
uit: 'Plaatselijke tijd', 1997.…
Waar gaat dat heen?
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
781 Gelukkig is er tóch een happy end:
een grote plaag op aarde is verdwenen.
Het resultaat is werk'lijk ongekend.
Een wereld van natuur is opgebloeid.
Een paradijs op aarde is verschenen!
De mensheid heeft zichzelve uitgeroeid.…
lastig om van te houden
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.813 Het is zo lastig om van je te houden,
het ene moment is het gevoel zo sterk
en het andere moment lijkt het plotseling verdwenen.
Diep van binnen weet ik dat dat gevoel voor altijd blijft
en dat wat er ook gebeurt wij voor altijd verbonden zijn,
op wat voor manier dan ook.…
Kerstgedachte
hartenkreet
3.9 met 19 stemmen
1.140 Zacht klinkt een stem door de wolken
Lieflijk en haast ongehoord
Licht wijst de weg aan de volken
Ook wordt Zijn naam al verwoord
Even tot het licht is verschenen
Stil tot de nacht is gedaan
Wacht op de zon in de morgen
Om naar het Kind toe te gaan
Ook als de weg van ons leven
Moeilijk en zwaar is te gaan
Schemer is spoedig verdwenen
’t Licht…
Woest venijn
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
707 te doen
De leegte gevuld met de warmte van een zoen
Het water sijpelt schaars over de rand
Het leven schiet voorbij terwijl het water land
De verlichting, de uitstraling van het regen seizoen
Het leven lacht achter de wolken
Zorgen als een zonnestraal
Niets wil nog de woestenij vertolken
De blijdschap haast theatraal
De lach van verdwenen…
Maart
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.215 Dan trekt de hemel dicht,
er vallen hagelstenen,
groot en stralend wit,
ook zo maar weer verdwenen.
Stukken strand zijn weggeblazen,
de storm joeg het water op,
zand werd meegesleurd,
huisjes dreven als een notendop.
Er is geen peil op te trekken,
het is typisch maart,
vroeger zei men al:
"maart roert zijn staart"…
Het verkeert-Sonnet
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
2.860 Hij verdween frequent in stadse nachten
ging er te keer als een wellustig dier
ontwaakte op vreemde plaatsen van vertier
terwijl zij onrustig lag te wachten.
Zoals zo vaak keert het noodlot het tij
zij zwalkt door de nacht als mannenverslindster
terwijl hij in zijn rolstoel angstig wacht.…
Vorm
gedicht
3.8 met 10 stemmen
5.600 Zijn jasnaad valt tot
op zijn tenen en zijn armen houden
ook geen maat, zijn nek is vrijwel in
zijn jas verdwenen, zijn schouderblad
raakt aan zijn schedeldak. Maar nee,
dat is het niet, 't is zijn nobele gelaat.
------------------------------------------
uit: 'Reis naar Vallentgod', 2000.…
eendjes in de kast
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
853 het was altijd
stil in mijn kast én
veilig
het werd ook nooit dag
of vlammend rood; het geschreeuw
verdween samen met
de stemmen
van voortbewegende ramen die wolken
droegen, ver weg van mijn witte lelie dromen
en het maagdenvlies
dat zich verborgen hield
onder de gescheurde kousjes en jurkjes
van mijn pop
klaverblaadjes…
Dat raam
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.296 allebei zijn we verdwenen.
Allebei aan onze kant van het raam.…
Ik hou zo van je...
hartenkreet
3.0 met 15 stemmen
2.325 Mijn zielemaatje, mijn dierbare vriend
Onze zielen waren als een
Onze vriendschap is voor altijd verdwenen
Nu sta ik in onze liefde moederziel alleen
Ik wil je troosten met mijn woorden
Je omhelzen met mijn armen
Je tranen doen verdwijnen
Je aan mijn hart verwarmen
Je naam staat in mijn hart gegrift
Je gezicht op mijn netvlies gebrand…
Jouw hart kleurde jong in’t groen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
656 Een gevoel dat nimmer verdween.
05-04-2008…
Onderhuids
hartenkreet
4.6 met 33 stemmen
2.076 hoor je stem ruik je geur
herken je in ieder gebaar
Ik hoor de echo van je lach
zie de lijnen van je gezicht
Weet nog hoe fijn het was
hoe ik voor je was gezwicht
Weet je nog je mooie woorden
die tomeloze liefde voor mij
Verlangen naar altijd samen
hunkerde dag en nacht naar mij
Ik kan het nog niet begrijpen
dat je gevoelens zijn verdwenen…
Luctor et emergo
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
736 De messen verdwenen, na hun
verwoestende taak,
‘k keek het met lede ogen aan,
maar ‘k wist als geen ander
dat ze er binnen
een paar dagen wederom staan.…
Nu komt de tijd
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
959 Nu komt de tijd van herfst en van verlangen,
van regen en van wind, van ergens blijven hangen
omdat het sterke licht verdwenen is
en nachten vol van dromen, zwanger van geheimenis,
het denken en het voelen weer bevolken.
Welk woord kan wat vermoed wordt, hier vertolken,
welk beeld het teken zijn van droom en daad?…
Jij bent het
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
2.522 Ik schrik
Ben blij
Geëmotioneerd
Tranen in mijn ogen
Een dubbel gevoel
Ik wil naar je toe
Daal langzaam af
Het gezicht op jou gericht
Maar…
Tijdens een onvermijdelijke
Knippering van mijn ogen
Verdween je weer
Onverwacht
-
Net als toen…
De natuur in
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
856 Het was koud, de Maas kroop
met tegenzin uit de nevels,
lag dof en grijs in de regen,
verdween bij de bocht
weer de mist in.
Kijk, zei je,
een rivier weet zich
soms ook geen raad met zichzelf.
Toch nog uren over een
modderig pad langs de oever tot
waar een geel pontje ons
naar de overkant bracht.…
Nooit te laat
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
2.730 hoorde je gaan
En ik wist dat je ging
Om langer te blijven
Was nooit echt jouw ding
Jij leeft van momenten
Soms hier
Dan weer daar
Ik kan er mee leven
Anderen vinden het raar
Het gaat er maar om
Dat het is wat het is
En ik weet dat je terug komt
Daarom nooit het gemis
Van een vlinder die fladdert
En voor ’t eind van de dag
Voorgoed is verdwenen…
verliezen in roodwit hun bloem
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.011 op
het maagdelijk groen
de dodenakkers bloeien
verliezen in roodwit hun bloem
op de uitgestrekte velden
ze glooien in de ochtendzon
de naam op marmeren stenen
gebeiteld is hun laatste woord
niemand weet meer van de moord
op deze vaderlandse helden
in het fluisteren van de wind
hoor ik vaag nog de sirenes
angst en pijn zijn niet verdwenen…
NACHTGROET
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.654 Ik vierde een feestje met de stralende zon
die vandaag zo vrolijk heeft geschenen,
maar vannacht zal ik uit gaan rusten
omdat het dan weer is verdwenen.
"k Zal van de sterren slingers maken
die hang ik boven bij de maan,
dansend en vrolijk lachend
zullen zij hoog aan de hemel staan.…
ik streel de striemen
netgedicht
3.1 met 16 stemmen
1.780 ik streel de striemen
die ik maak
trek toch de banden
harder aan
om pijn te kleuren
gebonden aan
verdwenen jeugd
het ranke lijf dat boeide
gloeide van besef
van wat verboden was
borsten die nooit
iemand zag omdat
ze in je eigen ogen
niet hebben gemogen
onraakbaar ingepakt
ik streel ze
tegen wil en dank
met tederheid gevangen…
flesje baart kunstenaar
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.122 ooit liep
een kunstenaar
bij Bergen’s hoogtij
gewoon de zee in
met 33 centiliter leidingwater
in een limonadeflesje
keerde zich
naar strand en duin
in golvend schuim
ontdopte en ontdeed
het oranje glazen omhulsel
van ha-twee-oh vulsel
het transparante vocht
verdween in de woelige baren
gelekt tot de laatste druppel
de journalist…