13844 resultaten.
Loslaten wordt vervolgd
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
661 Door levenskracht aan te raken
lost het denken op en de schaduw
van het lichaam verdwijnt
Een gedachte is gevormd
vraagt om een gebaar
een oeverloos woord
Het trilt op de wind
droogt vleugels in licht
wil worden gehoord
beluisterd, begrepen
en luchtigjes
verder gedragen…
kus van de zon
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
646 de zachtgouden kleur van de maan
draagt verlangen naar hoger sferen
voorbij het onbestemde
en ver voorbij de stilte
tot aan de hoogste hoogte
daar waar ontluikende liefde woont
in blijde verwachting
van een zonnekus…
Smelt ik mee...
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
688 Terwijl ik loop door zompig gras,
witte vlokken zich hechten aan mijn jas,
bomen mij bladerloos bekijken,
wind méér doet dan haren strijken,
wangen kleuren met een rode gloed
merk ik hoeveel goed dit doet.
Geest geeft zich over aan natuur,
absorbeert uur na uur
de schoonheid en de kracht,
voelt de immens grotere macht
terwijl de vlokken op…
Wentelingen
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.111 Een groene zee
Vult mijn blikveld
Harsachtige geuren
Dringen in al mijn
Openstaande poriën
Waardoor mijn rust
Eindelijk wederkeert
Dan vervaagt
Alles tot een
Ondoordringbaar
Duister als een deken dat
Mij beschermt tegen
Het onbekende van
Een verloren wereld
Vallend of zwevend
Beweeg ik voort
Richting de eindige
Treden van de wenteltrap…
Verloren partituur
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.068 Maanden verstreken
Doch verwonden ze nog steeds
De scherven van weleer
Bloed dat vloeit
Met een dunner wordende
Structuur van het vergeten
Een gekrompen hart
Droogt langzaam uit in de
Verzengende kilte van het niets
En ik......struin
Loop, vecht, ren, struikel
Over mijn misvormde gedachten
In mijn oren hoofd
Een onvolmaakte symfonie…
Van Vincent voor Mama
hartenkreet
2.7 met 9 stemmen
1.402 Wat je niet hebt geweten,
mijn straten waren leeg,
geen bloemen op het graf,
de dauw die vroor, oor
aan een zijde, en olieverf
mijn geweten wiste
met vele bloemen
zo scheen de zon, in
het woud mijner dommen
op linnen doek mijn streken,
nooit geweten, dat je het wist…
Vervagende beelden
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
809 zij tuurde gisteren
naar het trieste grijze weer
de koude bleef stil in de lucht hangen
in voorwaartse vlucht
zij steunde op haar armen
verzucht door weemoedige gevoelens
zucht o zucht
ergens binnenin was zij weer kind
ziet zij zichzelf als klein meisje zitten
in vervagende beelden
over oud en nieuwjaar
ging zij terug in de tijd…
VLOEKEN
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
568 Gezellig vloeken onder iemands ramen
Ik zou mij toch werkelijk schamen
Als ik zo mijn negatieve energie verspreid
En mijn leven aan zo’n grap wijd
Gezellig vloeken in iemands buurt
Is alsof je in iemands geest een kamertje huurt
Om je opgekropte woede in te proppen
Die je niet meer in je eigen geest kan verstoppen
Gezellig vloeken in iemands…
laat ik je nooit meer
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
910 waar naakte waarheid zich aan mij vertoont
kus ik jouw onschuld weer
in gretige kinderogen
kleed ik je koude lijfje
met omarming
streel ik je schoonheid
met mijn blik
bewonder hartstocht
en verlangen
laat ik je nooit meer gaan.…
tegenstrooms
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
583 vissen
zwemmen niet
tegen de stroom in
ze zijn wijzer
geen enkel golfje zie je
bij vloed
anders dan de rest
zich bedenken
omkeren…
Nadat ik jou
gedicht
2.8 met 51 stemmen
14.416 Nadat ik jou met mijn gejammer had ontnuchterd
smekeling aan een verloederd hof
wierp ik jou je escapade in
degradeerde liefde
tot waakvlam
pyrrusoverwinning
die ik tot balsem heb gemalen
mezelf tot misselijkmakends toe ingewreven
en zolang ik mijn gal monster
missers rubriceer
verdriet inlijf
leef ik als de kat van een verdwenen gastgezin…
Nooit meer alleen
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
807 Wat of ik echt van je borsten vond
waarop ik antwoordde met groot en zacht
Zo indrukwekkend dat een student
uit Leuven van verwondering en
vanwege wat tussen zijn oren
van zijn fiets afrolde
Maar dat het ook van de drank
kon zijn of een kuil in de weg
en dat ik je nooit doormidden
zou zagen en nog een keer
om niet meer alleen te zijn…
angst om te vlinderen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
626 in verscholen verte
wacht gekreukeld
teerblauwe vlinder
in veilig cocon
onder grijs-grauwe zwaarte
sluip- slurpen
dorstige dreig-rode
vurige vlammen nabij
vleugellam geslagen
krinkelt vlinder osmotisch
blauwe lucht-gedachtjes
terwijl ver buiten haar bereik
in groen en gele pracht
het universum lonkt
schildert zij haar vliegangst…
Met scherp venijn
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
579 ik zag
de bui al hangen
dreigend donker
het regende nog niet
maar je ogen
bliksemden
lippen vormden
stormen vol verwijt
je stem
sloeg in als
donderslag en siste
na met scherp venijn
ontlaadde met
een furieuze kracht
je had het helemaal
met mij gehad
toen de tranen kwamen
ben ik gegaan omdat
er na een bui weer
zon en regenbogen…
Mandje met kleine vissen
gedicht
2.2 met 59 stemmen
22.443 Hoe denk je dat het is om mij te zijn?
Wat denk je?
Denk je dat ik er iedere dag met mijn mandje
met kleine vissen op uit trek
om de Haaien te gaan voeren?
Wat denk je?
Denk je dat het leuk is om mij te zijn?
Hoe denk je dat het is om iedere ochtend
met een rotmand vol met kleine vissen
er op uit te trekken om de wilde haaien
te gaan voeren…
Op de zoden en het striemen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
544 Plots
sta ik buiten
het weer stormt me intiem
ik was net heel hard
over de schreef gegaan
het striemen
van harde regen
doet me uitwaarts treden
uitwassen op mijn huid
sporen van de uiterste grens
tot waar een mens kan gaan
alsof ik er aan doen kan
bliksemen mijn benen
tot aan de grond, de afgrond
veroordeeld tot de zoden
ontdaan tot…
barenstijd
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.222 zacht dein ik
op vruchtwater
van oranje gele warmte
in de schoot van de oneindigheid
als ik door lichte drang gedreven
langs haar…
Veilig
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
573 Veilig is leven
wanneer binden
je niet heilig is.
Armen om je heen
liefde voelen
kus.
Pijn die niet komt
als samen zijn
niet je ding is.
Verdriet uit eenzaamheid
veiliger
dan uit liefdesverdriet.…
Wie wat vindt
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
944 Ik raakte het ergens kwijt
wat ik als kind nog had
Soms als ik lach is er weer
een gevoel van onvatbaarheid
deel te zijn van een peilloos heelal
een geur van kruiden en gras
op een eerste, warme lentedag…
Eigenliefde
hartenkreet
4.0 met 29 stemmen
1.807 Ik zoek naar de kracht
van het overwinnen
Mezelf boven alles
opnieuw beginnen
Ik zoek het leven
dat ik wil leiden
Dromen verwezenlijken
nachtmerries vermijden
Ik zoek vooral de rust
respect tevredenheid
Stressloos en eigenliefde
van elke obsessie bevrijd
Ik zoek de ruimte
binnen mijn denken
Voor mooie fijne dingen
die me een glimlach…
Biesbosch V
gedicht
2.1 met 67 stemmen
16.891 Wanneer de dobber duikt doet de visser
De top van zijn hengel snel en snibbig
Aanslaan, onder het donkere water
Voelt hij de angst van broeder vis,
De hand aan de hengel geeft zachtjes mee,
Geeft hem hoop, haalt hem dichterbij en hoger op
Naar 't blauwe ogenblik waarop hij zal versmachten
In de zomerlucht.
Het zilveren lijfje siddert, het…
Benauwend
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
495 Ik sluit de ketting
met parels
om je hals
zodat ik kan snoeren
en je adem
kan laten stoppen.…
driemaal rond de appelboom
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
2.030 hij is van haar
het is scheepsrecht
geen schip te zien
ze voelt het anker
de berken wiegen
het zijn haar golven
geen weeën meer
er is geen zee…
Gemengde gevoelens
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
816 Hij was een iets andere versie mens,
ontstaan in het isolement.
Dankbaar maakte hij gebruik
van deze dubbele betekenis.
Men hoeft het niet als belemmering
te zien; hij was vervreemd van
zijn eigen vaagheid, liep in
paniek langs de afgrondsrand.
Voor er een woord was opgeschreven,
werd het al te vaak verkeerd
geïnterpreteerd; hij maakte…
Een prachtig beeld
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
497 Als ze je in de verte zien,
roerloos als een regengordijn;
ondoordringbaar, omdat je
afstand genomen hebt van
deze ongedwongen sfeer;
de leegte van het bestaan op-
vullend, je verzettend tegen
waar je nooit thuis was,
op eigen initiatief afstand
nemend van water en aarde,
stille stranden, blauwe luchten,
de ontwakende steden:
definitief…
Een mistige dag
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
627 Een mistige dag in mijn hoofd,
ik kan niet denken, totaal verdoofd
staar ik wezenloos voor mij uit:
een diepe zucht ontsnapt mijn mond,
ongedurig kijk ik wat rond,
dwarrel gedachteloos door de lucht,
in beweging kom ik niet: overmand
door een onpeilbaar verdriet, om een
geliefde, die het leven liet, waar het ooit
vandaan is gekomen; het…
Trauma
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
688 Verhard
en
ondoordringbaar
is
mijn chitine.
Barricades
te
hoog om
te
veroveren.
Mijn hart,
verborgen achter
een
wand van
gekwetste dagen.
Herinneringen die
geen
herinneringen mogen
zijn,
doen zich
te
goed aan
open wonden
die
niet willen
helen.…
Tegenstrijdige berichten
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
570 Houden van, was haar nodig hebben:
hij voelde daar niets voor,
zo'n samenwerkingsverband
had zo z'n beperkingen.
Om haar hart te kunnen horen
kloppen, was een kwestie van
experimenteren, kijken of de
verwachtingen uitkwamen.
De kou werd uit de lucht
gehaald door een stapje verder
te gaan; naar eigen zeggen
vormde zij, zijn menselijk…
Pijn
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.258 Vervagende mist
In hersenpannen.
Onblusbare binnenbranden;
Vuurballen van magma
Tevergeefs persend
Tegen dichtgeknepen strotten.
Machteloze innerlijken
Ontwerpen niet te openen knopen.
Een zeeman zou
Er jaloers op zijn.
Grote bedrijvigheid in
Maag en darmen;
Er wordt een muur gebouwd,
Bakstenen liggen altijd
Zwaar op de maag.
En ze…
Goeie kansen
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
588 Wordt de druk te groot,
ga ik ondergronds:
onder één dak
is de omvang aanmerkelijk kleiner.
De wolven die wij zijn;
allen tegen allen,
vooral bezig met overleven
terwijl het einde openblijft.…