6818 resultaten.
Een puntje in de tijd
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
528 Het leven uit een uur
Een grote glijbaan
En zwemmen in de zee
Spannend,
maar er kon niets gebeuren
Want papa,
die gaat mee
Herinneringen en vergankelijkheid
Vastgeklonken in een beeld
Als jullie later groter groeien
zullen de gevoelens bij de plaatjes
zich verbergen
in een mistgordijn
Toch hoop ik, dat ook deze weken
sterke schakels
aan…
het malse spoor
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 toen zij spraken over flarden
herinneringen die al te traag
overgaan tot ontbinding
verduisterde het late uur
een stekeblind veld
waar zij de vrieskoude van het overspelig verhaal
verwarmden met woorden
die straatarm verdampten
in de onontkoombare krater
van een morsdode nacht
maar berijpte handen hervonden het pad
en gejaagd volgden zij…
vertel mij
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
511 weg in het veld
dat fluistering bergt
vertel van de maan en haar kosmische zilver
dat het spel der verliefden streelt
vertel van het kind
dat bloemen droomde
en elke voetstap een streling
in een tuin die zij kleedde met kleuren
en het lied dat zij zong
was vol dromerig dauw
vertel van het wit dat in stilte daalt
aan de kim van herinnering…
De acceptatie
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.417 Ik begin de herinneringen al mooier te vinden.
In plaats van daar alleen een “ik mis het” aan te binden.
Natuurlijk mis ik het wel en zal het niet meteen vergeten.
Maar het begint al een stukje minder aan mij te vreten.
Ik hoop dat we straks weer verder kunnen zonder venijn.
En dat we weer gewoon goede vrienden kunnen zijn.…
HET SPROOKJE DAT NIET BEGON
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.097 Misschien had ik niet moeten komen
op die dag dat jij mij dat briefje zond
Dan had je mij de adem niet benomen
toen je daar in al je schoonheid stond
Misschien had ik door moeten lopen
op die dag dat ik even stil bleef staan
Dan was ik nooit in je hart gekropen
en leefde ik nu zonder smart en traan
Misschien had ik nooit mogen kijken
die…
Schaduwde feilloos
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
470 het licht
raakte je huid
schaduwde feilloos
een kleine oneffenheid
maar de zon
polijstte met
het warme bruin
je ronde vormen
volmaakt
tegen de blauwe lucht
een zucht van schoonheid
op het gele zand
zo ben jij
mij bijgebleven
nog altijd koester ik
dat beeld op strand…
NACHT MET HAAR
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
763 Zwoele warmte hing als een gordijn
in ‘t ravenzwart duister rondom ons
Liefde vloeide royaal uit ons fontein
door ons opgezogen gelijk een spons
Verlangend in mijn armen gegleden
al in het begin van die zwoele nacht
Haar pyjama? Op het tapijt beneden
Onnodig..nu de liefde werd betracht
Verheugd glimlachte de volle maan
tussen wat wolkjes…
Bekentenis
gedicht
3.2 met 23 stemmen
7.941 En dit is de liefste herinnering:
hoe op het plein, een honinglied van linden,
vanuit de schaduw over witte straten
je aan kwam lopen. Speelse zomerwinden
sloegen de gele zijde van je kleed
tegen je ranke lichaam, en je ogen
waren van heimwee raadselig verwijd.
Hoevele zomers zijn sindsdien vervlogen.…
Elastiektwist
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
638 Meters elastiek
omspannen kinderenkels
hakken haken snaren
tenen scharen
benen springen
in zingend grijswit
spreiden, sluiten
huppen, draaien
nog een keer springen
in en uit
op swingend twistgeluid
floept het wit
van enkel naar kuit
hakken haken snaren
tenen scharen
benen springen
in zingend grijswit
spreiden, sluiten
huppen, draaien…
Niemand deed mee
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
547 ik wilde spelen
zoals vroeger met
emmertje schepje en zand
was op het strand
het rook en voelde
weer net zo als toen
maar mijn hand
was te groot
of de emmer te klein
het zand
wilde niet bakken
de vormpjes te fijn
ging later naar zee
maar de golven
waren verdwenen
wilde springen
hollen en zingen
maar niemand deed mee
pas…
mijn 'oude' oom
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.025 In je gedachten terug te varen naar de tijden van weleer
Al wat karakter kan verklaren, een herinnering en nog veel meer
Een glimlach terug naar al die jaren, de geur en smaak van toen, die keer...…
Te niet gaan
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
535 Een nieuwe herfst rolt mijn erf op
komt binnen zonder kloppen
terwijl ik nog blader
in een najaar van voorheen
straks zullen ze mengen
de verleden tinten met de nieuwe dood
het kleurrijk dwarrelen
zal sterven in een winterdans
ik kniel op het tapijt van herinnering
vormen van weleer
boetseren beelden in mijn geheugen
zetten zielloze…
Moët & Chandon
gedicht
3.0 met 7 stemmen
6.341 weet je het nog
die fles Moët & Chandon
- te mijner ere -
op je treurige kamer?
je radio
dat kale frame
alleen wat lampen en verlichte zenderschaal
Tombe la neige van Adamo
dat ene paar dure schoenen
dat je van die oude zwetser had gekregen
ik ging met je
naar je katholieke kerk
dankte God
als het orgel de einddreun inzette
jong en stom…
Ontruiming
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
739 Veilig weggestopt:
het keurslijf en de gulden bril
de handdoeken voor later
de troep die niemand hebben wil
door moeder nagelaten.
Een zolder vol geschiedenis
geschreven zonder platen
het zijn de dingen die het doen,
de spullen die hier praten.
De schoenpoets en de zemen lap
voor schoenen lang versleten
een fotoboek van iemands jeugd…
ademtocht
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
504 blaas een luchtkussentje vol
met het oog op morgen voor
wanneer jij er niet meer bent
uit voorzorg zodat straks je
nabestaanden postuum over je
laatste adem kunnen beschikken
als troost of is dit erg naïef…
Je perkamenten huid
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
592 pas als de woestijn
zijn vlammen uitstoot
oases in de zinderende
hitte trillend breken
kom ik spelen met je geest
wordt zand
het vloeibaar goud
waarop herinneringen
weer tot het leven komen
dat zij hadden in je dromen
ik goochel met je zinnen
als woorden watervlug
toch sterven van de dorst
en het verhaal van droogte op je
perkamenten…
Waterweide
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
636 We waren jong als veulens
onze staarten nog verschroeid
zo pril in Januari
half doof van knallend vuurwerk
ruiste schemerig de rivier
onder ons het verdronken gras
de oevers in een eenzame kleur
de trage stroom een slagader
in het lichaam van het lage land
waar stilstand tegen stroming vecht
aan de waterbomen de toverballen
met de kleuren…
mijn mooiste goal
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.291 niet moeilijk
de late jaren vijftig
in het zuiderpark
op het hoofdveld
tijdens een wedstrijdje
voor aanvang ado-rapid j.c.
we stonden 0-1 achter
doch ergens in de 2e helft
kreeg ik de bal opspringend
bij toeval op mijn scheenbeen
met een boog ging het leer
over de keeper 1-1
en gejuich alom
wat had ik die goal
graag in de herhaling…
VOORBIJ
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.334 De alom geliefde kerst
glanst warm en verdwijnt dan ras
gelijk oranje avondgloed
omringd door blauwgrijze lucht
moge dit feest ieder jaar
in elke mensengeest
een kleine spijker laten
die zich somtijds laat voelen
als aangename pijn
van beschouwend voelen.…
Het album dat jij leven gaf
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
621 ik kende de lach
die jij de buitenwereld gaf
hoog gehakt joyeus gekleed
schoonheid die niet
onder welbespraaktheid leed
jij droeg glamour en
wat glitters op de blote huid
wist ingetogen dat de hoge heren
bogen als een knipmes
voor jou en het kruis
maar kende ook
de lach die ik weer vond
in het album dat jij leven gaf
met een elan…
afscheid van mijn ouderlijk huis
hartenkreet
1.7 met 9 stemmen
6.230 Het huis is nu leeg en kaal
Einde van een familieverhaal
Klaar weer voor een nieuw begin
Ik vraag mij even af: wie komen er in
De herinneringen die neemt niemand mij af
Die neem ik mee tot in mijn graf
En later durf ik vast een keer de staat in te rijden
Om weer even terug te denken aan vroegere tijden…
Het museum
gedicht
3.6 met 11 stemmen
9.245 In het museum der Huiselijke Gezelligheid
zag ik de beroemde scherven.
Maar toen ik naar de Moeder vroeg
keek de suppoost mij ernstig aan.
Die is tijdelijk uitgeleend, zei hij.
Ik kwam in de zaal
van Steeds Dezelfde Dromen.
Ik rook daar de geur van een vergeten soep
in een vitrine voor het raam,
en op een rotan bank zat het bezoek
dat even…
Driehoog
gedicht
3.4 met 9 stemmen
6.517 Driehoog in de Amsterdamse
binnenstad denk ik terug
aan de rots van Gibraltar,
een flonkerend speldenkussen
door de zee omhoog getild
naar laag hangende sterren
terwijl ik terug dacht aan
het plaatje van een bult
die opstak uit een blauwe vlakte,
dikwijls bekeken door een kind
vol vage gedachten aan later
dat nu vroeger is.
-----------…
Het boek van mijn leven
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
638 heb een takje
met knoppen bewaard
gebroken in de eerste lentestorm
de bloesem gezien
wat bloemen vergaard
in de zon van de zomer
veel zware buien
verkleinden de oogst
warm herfstrood bood troost
fier staat mijn boom
de winter te wachten
in rust toch op krachten
zij heeft al
haar jaarring geschreven
in het boek van mijn leven…
Een slakkenspoor
gedicht
2.2 met 39 stemmen
28.524 Een slakkenspoor. Meer is er niet om te vertellen
dan dat ik langs gekomen ben, een woensdag.
Je hoeft jezelf niet te vergeten,
men vergeet voor jou.
En toch: zo donker als het in mijn varens was,
zo wit als ik ooit de zee heb gezien,
zo laf als ik stierf en zo vaak
kan er niet een geweest zijn.
Zag je mij dan niet?
Wie hoest? Het is mijn…
Op vleugels van de wind
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.242 Door de entering der tijden
vlogen veel zwakke beelden weg
naar de einder der verbeelding
Maar verzwakten niet het lijden
door de linken die het legt
tussen heden en herinnering
Geen antwoord kregen ooit de vragen
naar het hoe noch het waarom.
En ook heden nog ten dage,
bleef dat antwoord doof en stom.…
IK MOET JOU NIET MEER
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.065 Sterren schitterden in deze nacht
en het donker deed mij zo’n zeer
Deelnemend had zij geglimlacht
vertrek nu, ik moet jou niet meer
Bladeren ritselden de stilte weg
edoch waarom ontbrak de stem
Die mij vrede gaf door een uitleg
waarom ik vast zat in haar klem
Regen druppelde op mijn hoofd
ach, wat deed die nacht mij pijn
Mij voelde het…
Parijsliedje
gedicht
2.2 met 59 stemmen
12.124 Het is koud en oud,
als een park in Parijs,
de hoofdstad van Frankrijk.
Ik wil in bed liggen
met iemand die lange tijd
over hetzelfde na kan denken.
Wat er bijna is,
de maan boven een veld,
een liedje ver weg.
Tegenovergesteld
aan wat beloftes terugneemt
die niet gedaan zijn.
Waarom ik vraag,
wat te veel is laten zijn
alsof het…
Een stroom van woorden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
617 Een stroom van woorden
herbergt
wat onderhuids
leeft
frustratie
om wat niet
angst
en onbehagen
niet vatbaar
voor rede
eerder redeloos
en niet te stuiten
Een stroom van herinneringen
voedt
wat binnenskamers
blijft
ondeelbaar
om wat wel
heimwee
en broosheid
niet vatbaar
voor herhaling
eerder onmogelijk
en verleden tijd…
Het vrije veld
gedicht
3.8 met 5 stemmen
4.863 elkaar afstoten
Dit wat men noemt 'het vrije veld'
het kent horizon noch grenzen
Uit de hemel hangen draden, slordig afgehecht
bewegend in de wind (want altijd waait het daar)
Verder beweegt er niets Een paar losse stenen
slurpen zich vol licht (alle schaduwen verdwenen)
Toch moet het hier ergens zijn, beginnen
wat men later zijn herinneringen…