Alle inzendingen over herinneringen

6818 resultaten.

Sorteren op:

Een puntje in de tijd

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 528
Het leven uit een uur Een grote glijbaan En zwemmen in de zee Spannend, maar er kon niets gebeuren Want papa, die gaat mee Herinneringen en vergankelijkheid Vastgeklonken in een beeld Als jullie later groter groeien zullen de gevoelens bij de plaatjes zich verbergen in een mistgordijn Toch hoop ik, dat ook deze weken sterke schakels aan…

het malse spoor

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 461
toen zij spraken over flarden herinneringen die al te traag overgaan tot ontbinding verduisterde het late uur een stekeblind veld waar zij de vrieskoude van het overspelig verhaal verwarmden met woorden die straatarm verdampten in de onontkoombare krater van een morsdode nacht maar berijpte handen hervonden het pad en gejaagd volgden zij…
Kees Visser5 augustus 2011Lees meer >

vertel mij

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 511
weg in het veld dat fluistering bergt vertel van de maan en haar kosmische zilver dat het spel der verliefden streelt vertel van het kind dat bloemen droomde en elke voetstap een streling in een tuin die zij kleedde met kleuren en het lied dat zij zong was vol dromerig dauw vertel van het wit dat in stilte daalt aan de kim van herinnering…
Kees Visser6 augustus 2011Lees meer >

De acceptatie

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.417
Ik begin de herinneringen al mooier te vinden. In plaats van daar alleen een “ik mis het” aan te binden. Natuurlijk mis ik het wel en zal het niet meteen vergeten. Maar het begint al een stukje minder aan mij te vreten. Ik hoop dat we straks weer verder kunnen zonder venijn. En dat we weer gewoon goede vrienden kunnen zijn.…

HET SPROOKJE DAT NIET BEGON

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.097
Misschien had ik niet moeten komen op die dag dat jij mij dat briefje zond Dan had je mij de adem niet benomen toen je daar in al je schoonheid stond Misschien had ik door moeten lopen op die dag dat ik even stil bleef staan Dan was ik nooit in je hart gekropen en leefde ik nu zonder smart en traan Misschien had ik nooit mogen kijken die…
Ton Rijkers13 augustus 2011Lees meer >

Schaduwde feilloos

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 470
het licht raakte je huid schaduwde feilloos een kleine oneffenheid maar de zon polijstte met het warme bruin je ronde vormen volmaakt tegen de blauwe lucht een zucht van schoonheid op het gele zand zo ben jij mij bijgebleven nog altijd koester ik dat beeld op strand…
wil melker17 augustus 2011Lees meer >

NACHT MET HAAR

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 763
Zwoele warmte hing als een gordijn in ‘t ravenzwart duister rondom ons Liefde vloeide royaal uit ons fontein door ons opgezogen gelijk een spons Verlangend in mijn armen gegleden al in het begin van die zwoele nacht Haar pyjama? Op het tapijt beneden Onnodig..nu de liefde werd betracht Verheugd glimlachte de volle maan tussen wat wolkjes…
Ton Rijkers24 augustus 2011Lees meer >

Bekentenis

gedicht
3.2 met 23 stemmen aantal keer bekeken 7.941
En dit is de liefste herinnering: hoe op het plein, een honinglied van linden, vanuit de schaduw over witte straten je aan kwam lopen. Speelse zomerwinden sloegen de gele zijde van je kleed tegen je ranke lichaam, en je ogen waren van heimwee raadselig verwijd. Hoevele zomers zijn sindsdien vervlogen.…
Hans Warren24 augustus 2011Lees meer >

Elastiektwist

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 638
Meters elastiek omspannen kinderenkels hakken haken snaren tenen scharen benen springen in zingend grijswit spreiden, sluiten huppen, draaien nog een keer springen in en uit op swingend twistgeluid floept het wit van enkel naar kuit hakken haken snaren tenen scharen benen springen in zingend grijswit spreiden, sluiten huppen, draaien…

Niemand deed mee

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 547
ik wilde spelen zoals vroeger met emmertje schepje en zand was op het strand het rook en voelde weer net zo als toen maar mijn hand was te groot of de emmer te klein het zand wilde niet bakken de vormpjes te fijn ging later naar zee maar de golven waren verdwenen wilde springen hollen en zingen maar niemand deed mee pas…
wil melker5 september 2011Lees meer >

mijn 'oude' oom

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.025
In je gedachten terug te varen naar de tijden van weleer Al wat karakter kan verklaren, een herinnering en nog veel meer Een glimlach terug naar al die jaren, de geur en smaak van toen, die keer...…
iede K19 september 2011Lees meer >

Te niet gaan

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 535
Een nieuwe herfst rolt mijn erf op komt binnen zonder kloppen terwijl ik nog blader in een najaar van voorheen straks zullen ze mengen de verleden tinten met de nieuwe dood het kleurrijk dwarrelen zal sterven in een winterdans ik kniel op het tapijt van herinnering vormen van weleer boetseren beelden in mijn geheugen zetten zielloze…
Kees Keizer20 september 2011Lees meer >

Moët & Chandon

gedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 6.341
weet je het nog die fles Moët & Chandon - te mijner ere - op je treurige kamer? je radio dat kale frame alleen wat lampen en verlichte zenderschaal Tombe la neige van Adamo dat ene paar dure schoenen dat je van die oude zwetser had gekregen ik ging met je naar je katholieke kerk dankte God als het orgel de einddreun inzette jong en stom…
Frans Pointl21 september 2011Lees meer >

Ontruiming

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 739
Veilig weggestopt: het keurslijf en de gulden bril de handdoeken voor later de troep die niemand hebben wil door moeder nagelaten. Een zolder vol geschiedenis geschreven zonder platen het zijn de dingen die het doen, de spullen die hier praten. De schoenpoets en de zemen lap voor schoenen lang versleten een fotoboek van iemands jeugd…
Chatfant22 september 2011Lees meer >

ademtocht

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 504
blaas een luchtkussentje vol met het oog op morgen voor wanneer jij er niet meer bent uit voorzorg zodat straks je nabestaanden postuum over je laatste adem kunnen beschikken als troost of is dit erg naïef…

Je perkamenten huid

netgedicht
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 592
pas als de woestijn zijn vlammen uitstoot oases in de zinderende hitte trillend breken kom ik spelen met je geest wordt zand het vloeibaar goud waarop herinneringen weer tot het leven komen dat zij hadden in je dromen ik goochel met je zinnen als woorden watervlug toch sterven van de dorst en het verhaal van droogte op je perkamenten…
wil melker4 oktober 2011Lees meer >

Waterweide

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 636
We waren jong als veulens onze staarten nog verschroeid zo pril in Januari half doof van knallend vuurwerk ruiste schemerig de rivier onder ons het verdronken gras de oevers in een eenzame kleur de trage stroom een slagader in het lichaam van het lage land waar stilstand tegen stroming vecht aan de waterbomen de toverballen met de kleuren…
Kees Keizer14 november 2011Lees meer >

mijn mooiste goal

netgedicht
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.291
niet moeilijk de late jaren vijftig in het zuiderpark op het hoofdveld tijdens een wedstrijdje voor aanvang ado-rapid j.c. we stonden 0-1 achter doch ergens in de 2e helft kreeg ik de bal opspringend bij toeval op mijn scheenbeen met een boog ging het leer over de keeper 1-1 en gejuich alom wat had ik die goal graag in de herhaling…

VOORBIJ

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.334
De alom geliefde kerst glanst warm en verdwijnt dan ras gelijk oranje avondgloed omringd door blauwgrijze lucht moge dit feest ieder jaar in elke mensengeest een kleine spijker laten die zich somtijds laat voelen als aangename pijn van beschouwend voelen.…
Han Messie26 november 2011Lees meer >

Het album dat jij leven gaf

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 621
ik kende de lach die jij de buitenwereld gaf hoog gehakt joyeus gekleed schoonheid die niet onder welbespraaktheid leed jij droeg glamour en wat glitters op de blote huid wist ingetogen dat de hoge heren bogen als een knipmes voor jou en het kruis maar kende ook de lach die ik weer vond in het album dat jij leven gaf met een elan…
wil melker4 december 2011Lees meer >

afscheid van mijn ouderlijk huis

hartenkreet
1.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 6.230
Het huis is nu leeg en kaal Einde van een familieverhaal Klaar weer voor een nieuw begin Ik vraag mij even af: wie komen er in De herinneringen die neemt niemand mij af Die neem ik mee tot in mijn graf En later durf ik vast een keer de staat in te rijden Om weer even terug te denken aan vroegere tijden…
ada aukema11 december 2011Lees meer >

Het museum

gedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 9.245
In het museum der Huiselijke Gezelligheid zag ik de beroemde scherven. Maar toen ik naar de Moeder vroeg keek de suppoost mij ernstig aan. Die is tijdelijk uitgeleend, zei hij. Ik kwam in de zaal van Steeds Dezelfde Dromen. Ik rook daar de geur van een vergeten soep in een vitrine voor het raam, en op een rotan bank zat het bezoek dat even…
Toon Tellegen15 december 2011Lees meer >

Driehoog

gedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 6.517
Driehoog in de Amsterdamse binnenstad denk ik terug aan de rots van Gibraltar, een flonkerend speldenkussen door de zee omhoog getild naar laag hangende sterren terwijl ik terug dacht aan het plaatje van een bult die opstak uit een blauwe vlakte, dikwijls bekeken door een kind vol vage gedachten aan later dat nu vroeger is. -----------…

Het boek van mijn leven

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 638
heb een takje met knoppen bewaard gebroken in de eerste lentestorm de bloesem gezien wat bloemen vergaard in de zon van de zomer veel zware buien verkleinden de oogst warm herfstrood bood troost fier staat mijn boom de winter te wachten in rust toch op krachten zij heeft al haar jaarring geschreven in het boek van mijn leven…
wil melker27 december 2011Lees meer >

Een slakkenspoor

gedicht
2.2 met 39 stemmen aantal keer bekeken 28.524
Een slakkenspoor. Meer is er niet om te vertellen dan dat ik langs gekomen ben, een woensdag. Je hoeft jezelf niet te vergeten, men vergeet voor jou. En toch: zo donker als het in mijn varens was, zo wit als ik ooit de zee heb gezien, zo laf als ik stierf en zo vaak kan er niet een geweest zijn. Zag je mij dan niet? Wie hoest? Het is mijn…
Hugo Claus28 december 2011Lees meer >

Op vleugels van de wind

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.242
Door de entering der tijden vlogen veel zwakke beelden weg naar de einder der verbeelding Maar verzwakten niet het lijden door de linken die het legt tussen heden en herinnering Geen antwoord kregen ooit de vragen naar het hoe noch het waarom. En ook heden nog ten dage, bleef dat antwoord doof en stom.…
Chatfant12 januari 2012Lees meer >

IK MOET JOU NIET MEER

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.065
Sterren schitterden in deze nacht en het donker deed mij zo’n zeer Deelnemend had zij geglimlacht vertrek nu, ik moet jou niet meer Bladeren ritselden de stilte weg edoch waarom ontbrak de stem Die mij vrede gaf door een uitleg waarom ik vast zat in haar klem Regen druppelde op mijn hoofd ach, wat deed die nacht mij pijn Mij voelde het…
Ton Rijkers13 januari 2012Lees meer >

Parijsliedje

gedicht
2.2 met 59 stemmen aantal keer bekeken 12.124
Het is koud en oud, als een park in Parijs, de hoofdstad van Frankrijk. Ik wil in bed liggen met iemand die lange tijd over hetzelfde na kan denken. Wat er bijna is, de maan boven een veld, een liedje ver weg. Tegenovergesteld aan wat beloftes terugneemt die niet gedaan zijn. Waarom ik vraag, wat te veel is laten zijn alsof het…

Een stroom van woorden

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 617
Een stroom van woorden herbergt wat onderhuids leeft frustratie om wat niet angst en onbehagen niet vatbaar voor rede eerder redeloos en niet te stuiten Een stroom van herinneringen voedt wat binnenskamers blijft ondeelbaar om wat wel heimwee en broosheid niet vatbaar voor herhaling eerder onmogelijk en verleden tijd…

Het vrije veld

gedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 4.863
elkaar afstoten Dit wat men noemt 'het vrije veld' het kent horizon noch grenzen Uit de hemel hangen draden, slordig afgehecht bewegend in de wind (want altijd waait het daar) Verder beweegt er niets Een paar losse stenen slurpen zich vol licht (alle schaduwen verdwenen) Toch moet het hier ergens zijn, beginnen wat men later zijn herinneringen…
Bernlef27 januari 2012Lees meer >