6857 resultaten.
OM TE STELEN
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
769 Een lichaampje om te stelen
schreed traag aan mij voorbij
Borstjes, die je zo zou strelen
hadden veel weg van toverij
Achttien lentes, zo minimaal
ritselden in een voorjaarszon
Fantasieën gingen aan de haal
door ‘t werk van het testeron
In deze slaperige, stille stad
stapte zich, van niets bewust
Dat meisje, dat echt alles had
waarvan…
WAAROM TOCH DIE WOORDEN
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
981 Hoe vreselijk hard kan ‘nee’ klinken
en hoe ontzettend het woord ‘voorbij’
Maar jij sprak ze zonder te verpinken
en daarna, nu zijn we beide weer vrij
Hoe verschrikkelijk kan ‘nee’ luiden
en hoe kil kun je dan vervolgens zijn
Ik hoorde nog lang die ‘nee geluiden’
terwijl mijn hart bijna stierf van pijn
Hoe vreselijk moet ik vandaag lijden…
Wat vlinders
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
625 ik grasduinde in groen
met paardenbloem
en madelief
zag hemel
waarin wolkjes
warmte schreven
wat vlinders
in loom fladderen
alsof de vleugels kleefden
een herinnering
aan zomers die
ik ooit binnenging
onveranderd
alleen het gras was korter
of ben ik zelf nu anders…
Nog is er niets verloren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
517 ik was
weer even thuis
hoorde het subtiele kraken
dat mijn gang naar boven maakte
rook de geuren
die in kamers woonden
zag gezichten van passanten
in hun vroeger gaan en komen
raakte aan herinneringen
in het stof op zolder
werd bedolven door
mysteries uit mijn jeugd
angst en vreugde kwamen
terug in koude rilling op de rug
nog…
Hier aan het strand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.094 Ik voel de wind van een herinnering
de sterren die over ons waakten
slechts het ruisen van de golven
onze lippen die elkaar zachtjes raakten
En plots klapte de hemel wijd open
het werd helder licht bij volle maan
onze zielen smolten vurig samen
we zouden elkaar nooit meer laten gaan
Maar na jaren van tropische hitte
bereikte hels onweer…
Grijsgallig
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
527 Herinneringen (grijs maar goud)
vermalen wat vandaag gebeurt.
Mijn god, ben ik al echt zo oud?
Maar kom toch, jongen, niet getreurd
om dinkytoy en meisjesvlecht.
Drink bier, wees braaf en –ja, hoor- flirt.
Maar iets is in mijn hart gelegd,
waartegen ik weemoedig vecht.…
Luchtige niemendalletjes
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
502 op hartenklop
schommelt weten
tussen herinnering en vergeten
danst lichte dromen
in luchtige
niemendalletjes
gaat vluchtig
voorbij aan de
zwaarte van bestaan
pas als de hartenklop stokt
de schommel stopt
wordt weten eeuwig vergeten…
Zeventien
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
735 Als ik aan je denk
dan is er bovenal het strand
Het meisje van zo zeventien
Een rode zakdoek en een wenk
Haar voeten in de branding
Die komt en
gaat en drijft
Het natte zand
is alles wat er over blijft
Je blonde haar
weerspiegelt in
het water
Tot het later
voorgoed
in mijn ziel
boven drijft
Het is of mijn gedachten
voor altijd…
Uitgeteld
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
579 Ik tel de bielzen
tel de bielzen
een voor een
tot aan Treblinka
in de nacht
Ik tel de bielzen
tel de bielzen
tot de laatste
waar de dood
geduldig wacht…
Ladybird
gedicht
2.9 met 8 stemmen
8.088 Als herinnering aan mijn moeder
Okergloed
en een licht breekt
uit de zee.
Op het achtererf
ergens tussen het wasgoed
en een boom vol granaatappels
jouw lach en de ochtend
schielijk en klein
als een lieveheersbeestje
dat valt op mijn hand
------------------------------
uit: 'ik herhaal je', 2000.…
MOEDER
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.525 leven
u leerde me kijken met andere ogen
mijn kinderziel werd nooit bedrogen
uw blijdschap was jezelf te geven
kadootjes waren klein, maar o zo aardig
het geluk zat niet in grote dingen
het kleine, zoals bij het orgel zingen
ja, u was de naam van moeder waardig
Ik neem u mee mijn leven in
en zal nog heel vaak aan u denken
alle herinneringen…
Raak me als een vlinder aan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
663 Alsof je me in een droom zag
die je je probeert te herinneren.
Als je je ogen opendoet
ben ik er niet,
maar je zult niets vergeten.
Door mijn woorden heen zie je me.
Voor jou om van te houden
zal ik er altijd zijn.…
Haar marionetten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
527 een uurtje zolder
zei ze zacht en lachte
je weet toch dat ze
altijd op mij wachten
zij speelt geen verdriet
vertelt over de dagen
schikt kleding en kamt haren
met haar broze hand
polijst hun band
in warme trekken
laat haar marionetten
weer leven in bewegen
de zolder rust
na een lieve avond kus
streelzacht zijn de zuchten
geborgen…
Voorheen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
602 voorheen keek ik niet achterom
steeds vaker nu
wandel ik langs oude wegen
het verleden binnen
waar de nestgeuren binding geven
aan alle losse delen
van het boek dat toekomst heet
ik blijf het lezen
opdat ik niet vergeet…
Rondeel
gedicht
2.3 met 35 stemmen
11.305 Mijn wonder jij aanminnige vriendinnen,
ik heb mijn nachten wel met u doorwaakt:
gij waart gemeenlijk zo innemend naakt
en liet u zo welwillend voor mij winnen.
(Uw warme lijfjes tegen 't witte linnen,
de legerstede die tevreden kraakt;
mijn wonderlijk aanminnige vriendinnen,
ik heb mijn nachten wel met u doorwaakt.)
Soms schiet het mij…
Het gaat zoals het gaat
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.144 hij heeft kind noch kraai
wel twee kanariepieten
twee bunder land
en twee kolenschoppen
van handen
samengevouwen
twee brieven van zijn vrouw
een haarlok en twee ringen
in een laatje bewaard
tja, zo gaan die dingen…
REGEN VAN PIJN
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
941 Zachte druppels vallen op mij
zilte druppeltjes, één voor één
Ik ben bijna de wanhoop nabij
na gisteren ben ik thans alleen
Zachte druppeltjes regenen er
in ’t donkerstil, nachtelijk uur
Waarom schijnt mij geen ster?
nu ik wat rust tegen een muur
Zachte druppels stromen stil;
hebben al hun uitweg ontdekt
In deze nacht wint vlug het kil…
In vogelvlucht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.448 En hij is ook
de tranen op je wang,
wat later
Hij is
in je herinnering,
in alles wat je samen deed
en deelde,
voor hij ging.…
NACHT VOL VAN LIEFDE
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
702 Haar handen voelden zo zacht aan
dat ik in golven vol tederheid deinde
In ‘t gelaat scheen het geel der maan
dit meisje was voor mij wel ’t einde
Haar lippen voelden zacht, zo teer
dat ik ze wel jarenlang kussen wou
Na elke kus wou ik altijd maar meer
van dit mooie meisje uit lentedauw
Haar ogen blonken zo van het licht
dat ik haar in ‘…
Luzern
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
451 wiegen met bladeren
huiverig voor kilte
wentelen ze in dromen
ik ben in Luzern
op de Kapellbrücke groet ze me
wat woorden
of een foto van water
zand geribd haar lichaam
jij dwaas
schemert haar stem
jij dwaze dichter
bespeler van vonken
en gebroken harten
proost en drink met mij
zo lang de maan
mijn liefde verlicht
en andere herinneringen…
Oude hand
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
461 Zie het huisje in de regen
bomen bij de oude sloot
land voor oogst bewerkt
herinner me die dagen
dat we door de polder liepen
in mijn hart nog zoveel vragen
die in dromen verder sliepen
gevoel van jouw oude hand
die de brief had vastgehouden
berichten van het platteland
mensen die we blind vertrouwden
de ansichtkaart van toen
we…
DE VOGEL
gedicht
1.7 met 6 stemmen
13.381 Ik lig vaak onbetoverd in de warme
Nachten, als voor de tweede maal weer kind,
Met losse benen en met losse armen,
Nu ik u niet meer te omhelzen vind.
De maan draait langzaam aan de open hemel
Gelijk een gouden scheepje over zee;
De sterren in hun eeuwenoud gewemel
Drijven als kleine waterlelies mee.
Dan vliegt gij soms door 't open venster…
AFSCHEIDSBRIEF
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
951 Ik schrijf je dit laatste briefje, schat
daar ik je hierna graag wil vergeten
Je ziet wellicht dat ’t verdriet bevat
met tussen de regels vele pijnkreten
Je hebt mij het hart gebroken, schat
toen die ander in jouw leven kwam
Vergeten was jij dat ik je nodig had
jij doofde eenvoudigweg onze vlam
Ik heb jou zo in mijn hart gedragen
dat geen…
MASKER DER LACH
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
869 Levendig dartelde zij rond
onder de warme zomerzon
Wat zij van het leven vond
bleek op ’t donkere perron
Vrolijk op deze mooie dag
lachte zij met vriendinnen
Edoch hoe zij het leven zag
wist zij alleen..van binnen
Monter straalde zij steeds
bij de meisjes van de stad
Levenslustig leek..zij reeds
als zij de hangplek betrad
Opgewekt…
VADER ZIJN...
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.459 Vaders van zovele kinderen
van een dochter van een zoon
Vader zijn van die kinderen
voelt doorgaans doodgewoon
Vader worden was een makkie
met en door die korte daad
Vader zijn op je gemakkie
grenst aan 'onder de maat'
Vader blijven vergt wat inzet
met soms vreugde, soms een traan
Vader zo herinneren was mijn aanzet
hoewel het met mij…
Uren
poëzie
3.4 met 5 stemmen
986 Dit is Uw aard, o uren van 't verleden,
Steeds als gij wordt gewenkt, bereid te staan,
Om uit Uw rijk van schemering te treden
In zonglans of het glinstren van de maan.
Een glimlach is genoeg, een diep verzuchten,
En ijlings snelt gij, uit de slaap gewekt,
Elk met een korfje aan, vol geurge vruchten,
Door vochtig mos of een bruin blad bedekt…
WAAROM HUIL IK
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
823 Waarom huilt mijn hart
en tranen mij nu de ogen
Waarom ben ik verward
en loop ik altijd gebogen
Waarom vergeet ik niet
en blijf jij in mijn wezen
Waarom heb ik verdriet
en blijf je briefjes lezen
Waarom ben jij gegaan
en liet je mij toen alleen
Waarom traan voortaan
is je hart echt van steen
Waarom huilt mijn hart
en glijden mij die…
JE LIET MIJ STIKKEN
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
930 Donker en stil regeerde deze nacht
gans verloren staarden mijn blikken
Jouw beeld trok met magneetkracht
ik hoorde enkel maar mijn snikken
Wenend omdat je mij verlaten had
en misschien al lang een ander vond
Je liet mij vallen gelijk het herfstblad
in het najaar op doordrenkte grond
Starend in deze stille duistere nacht
leek het of ik van…
Een puntje in de tijd
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
528 Het leven uit een uur
Een grote glijbaan
En zwemmen in de zee
Spannend,
maar er kon niets gebeuren
Want papa,
die gaat mee
Herinneringen en vergankelijkheid
Vastgeklonken in een beeld
Als jullie later groter groeien
zullen de gevoelens bij de plaatjes
zich verbergen
in een mistgordijn
Toch hoop ik, dat ook deze weken
sterke schakels
aan…
het malse spoor
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 toen zij spraken over flarden
herinneringen die al te traag
overgaan tot ontbinding
verduisterde het late uur
een stekeblind veld
waar zij de vrieskoude van het overspelig verhaal
verwarmden met woorden
die straatarm verdampten
in de onontkoombare krater
van een morsdode nacht
maar berijpte handen hervonden het pad
en gejaagd volgden zij…