5363 resultaten.
Die dag.
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
577 Na lange tijd langzaam het licht
zag klimmen, vogels hoorde zingen
weer de glimlach zag van een kind.
Toen voelde ik heel diep in mij
ik heb jou niet voorgoed verloren
mijn hart zal je altijd toebehoren.…
Herfst in zomer
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
548 De vogels gaan mij voor.
Neuriënd loop ik door.
(Fiets-variant van dit gedichtje:
regel 3: Ik fiets ...
regel 8: ... rijd ik door.)…
Top 40
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
720 Het radioprogramma Vroege Vogels heeft vandaag de Jaarlijkse top 40 van natuurgeluiden bekend gemaakt.…
Nostalgie 2
gedicht
3.0 met 2 stemmen
5.701 Talrijk de dromen over de
tuin in het bos vogels
die de ochtend verslaan het
bronstig kikkerlied egels
melk drinkend uit de handpalm
de zomer musicerend uit
open deuren Ravel gespeeld
door volwassen kindervingers
en in de nacht de knarsende eik
rillend van de boze toekomst
---------------------------------
uit: 'Het depressionisme'…
Zijn winters kleedje
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
593 een koude wind
streek langs mijn hand
maar ik voelde jou ontluiken
in het zachte bed
van zwarte aarde zag ik
het kleine blad ontspruiten
verscholen tussen mos
dat nog zijn winters kleedje had
ontkiemt al lente in het bos
ook in het fluiten
van de vogels zijn
de speelse rollers niet te stuiten…
Wijselijk
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
548 Nu de ochtend kriebelt
trekt zij langzaam de deken weg
zonnestralen nodigen mij uit
op te gaan in hun schoonheid
vogels zingen een lieflijk lied
waar ik met volle overgave op in ga
de wind geeft me 'n duwtje
wanneer zij mij onhoorbaar
ten dans vraagt om zo deze dag
te beginnen…
Natuur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 De natuur
zou moeten zijn
een oase
van rust en stilte
schoonheid, reinheid
zachte geluiden
van vogels en krekels
groen, kleuren
van planten en bloemen
Alleen
de mens
hij weet geen
raad meer
denkt niet meer
leeft voor zichzelf
laat de natuur
langzaam
verdwijnen
totdat hij ook zelf
er aan ten onder gaat…
Het gevleugeld orkest
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
514 de horizon danst
waar het land verstilt
trillen torens
in blakende zon
nog zoekt de vogel
in schaduw een schuilplaats
zwijgt het gevleugeld orkest dat
fluitend de zomer had ingezet
stilte heeft een klein staartje
in de roep om een bruid
verstoren koren krekels
de rust met hun paringsgeluid…
Mijn broer vraagt naar een herinnering
gedicht
3.5 met 2 stemmen
21.923 Wacht tot het voorjaar, zeg ik,
sluit je ogen, tel tot tien en haal dan
onverschrokken de jonge vogels
uit de goot, hun nesten.
In de berm. En kijk en luister naar
het geluid van rook
in een zwerm.
---------------------------------
uit: 'Parmentier', 12/3 2003.…
lees
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
488 ik las een paar
verhalen vandaag
van deze of gene
direct hield ik er van
hoe dat kan weet ik niet
verhalen van lang geleden
die blijkbaar iets zeggen
leg mij uit
hoe dat kan
ben ik nog steeds zo
zoals men ooit schreef
en wie weet eigenlijk
nog veel verder daarvoor
een paar sporen
in de sneeuw las men toen
van vogels, begin…
Met vingers van rozen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Lakens die geuren
Naar wind en zon,
Naar wolken, water
En gemaaid gras,
Naar tjilpende vogels,
Bomengroen en kamperfoelie.
Licht uit, draai me
Op mijn zij, echtgenote
Draait mee, lepeltje
Tegen me aan,
Trusten, lief.
Wegzakken en zalig
Dromen tot de dageraad
Me wakker maakt,
Me aanraakt met haar
Vingers van rozen.…
Ondergesneeuwde winter
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
467 Voorbij
de tijd, vliegen jonge vogels
zomer in…
Die langs mijn bloemen gaat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 Lauwe lentelucht
Die geurt naar liefde
En levenslust,
Die in 't voorbijgaan
Mij op de wangen kust -
Vogels in mijn tuin
Zingen hun hoogste lied,
Hommel die voorbijkomt
En zoemend langs mijn
Bloemen gaat, en in
Bijentaal vertelt waar
Het om gaat -
't Wordt zomer,
Vroeg dan wel laat!…
Cyclus
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.176 Ochtend: tegen de wind heft een vogel zijn vlucht op.
Middag: aan de voet van een praatzieke fontein
kwijt een klein dier.
Avond: de bomen op de kade dopen hun donkere
takken in het water
tot de volgende dag
de zon ze weer opdregt.
------------------------------------------
uit: 'Hollanda Maandblad', 2011, nr. 11…
Land van leegte
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
742 Vogels zingen met hun gefluit,
de wind streelt over onze huid,
het gras kriebelt mijn gezicht,
de zon staart terwijl je naast me ligt.
We verdwijnen in een veld,
enkel de leegte telt,
verborgen door een berg van grassprietjes en zand,
neem jij me mee naar sprookjesland…
het werkwoord
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
555 werkwoorden
moeten iets doen
leggen we dan uit
en dat doen ze ook
lopen staan liggen
kijken zoenen eten
is echter al moeilijker
met 'kunnen', doe je immers niks
niet te vergeten 'zijn'
schrijven we boeken over
dan snappen we het
maar toch niet helemaal
een paar opvliegende
vogels kijken we naar
ze verdwijnen
aan de…
lentegevoel
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
639 In het vroege middaguur
zit ik in de zon op een terras
met m'n rug tegen de muur
en geniet van de narcissen in het gras
die dansen in de wind
en luister naar de vogels
in de nog kale bomen
maar toch met een zweem
van ontluikend groen
koester ik dit moment
in een altijd blij makend seizoen
waarin ik alles weer vind…
Een graf in de wolken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
463 Een man, een vrouw,
Een zoon, een dochter
Reizen naar verre oorden
Waarvan ze tot dusver
Alleen maar lazen,
Of waarover ze hoorden,
Reizen naar de verte,
Naar ver achter de horizon
En nog voor ze hun doel
Bereiken worden ze onderschept
Door het weerbarstige heden,
Een ijzeren vogel bezorgt
Hen een graf in de wolken…
dorp
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
470 ik keerde terug naar het dorp
om leven te blazen
in het verleden
het dorp en ik
we vlogen als vogels
tegen elkaar op
aan weerszijden van de glaswand
we spraken elkaars taal niet
een omhaal van woorden
was niet nodig
de ontmoeting viel
vanzelf stil
ik verdween uit het dorp
waar ik de hemel
niet kon zien…
Mis mij niet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
476 vind mij in de wolken
zoek mij in de zon
gevleugeld of gevlinderd
uitgevlogen of in cocon
plant mij in de aarde
ruik de geuren van een bloem
hoor mij tjilpen als een vogel
als een honingbij vol gezoem
verwar mij niet met leegte
herinner hoe het ooit was
vier dagelijks het leven
stamp in iedere plas…
Roekoe
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
652 Als je van vogels niet veel weet
klinkt het melken van duiven
wat raar.
Alsof zo'n beestje tepels heeft,
een uier heb ik er nooit
onder gezien.
Voor een litertje ben je
dan wel even bezig.
Google leert dat duiven
wat op te kroppen hebben;
spuug voor hun gespuis.…
voor wie horen wil
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
519 in de vroege
ochtend hoor ik
een vogel zingen
ze vermaant haar
vermetele kleintjes
geen tijd nu om
een boompje op
te zetten met de
zwijgende buur
haar waarschuwing is
scherp bij naderend
overvliegend gevaar
ze vraagt de oortjes van
van het koppie van
haar uithuizige man
ze sust en troost
ze zet de bloemetjes
buiten…
Het onbeschrijfelijke
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
698 een toegeknepen vuist kan
evenmin water vasthouden
het sijpelt door de vingers
vogel en vlinder behoren
toe aan hun element
met eigen vleugelslag
ogen sluiten voor geruis
van de kwakende wereld
vraagt om stille inkeer…
Valavond in Bodrum
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
529 De golven blijven komen
en tegendraadse vogels houden
hen niet tegen. Traag slokt
de nacht alles op. Met rode kaken.
Enkel het werk van lichten
behoudt de band.
De overgave ruist ……
XLII - over (de) ijssel - 1928
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.067 onder het water
weerspiegelt de hemel -
vissen in vogels
dagen ploeteren
door minachting gegrepen
het andere mens
lemmerse griffier
gaat per koninklijk besluit
naar sint nicolaasga
er staat een bloem
op het perron van forum
en hij heet just
het trammetje
dat naar het eindpunt rijdt -
belemmerd en gekaapt…
Niemendalletje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
440 keek je om naar mij
of zag je die vogel daar
hij vloog mij voorbij met
een fladderend gebaar
toch zag ik even in je ogen
een tintelende glans
was het weloverwogen
of vroeg juist ik om een kans
de hond trekt je mee
zijn lijn staat al strak
een rode auto toetert vrolijk,
mijn gemoed is weer vlak…
Liquide
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
454 De echo van je stem
de blikken van je schaduw
in tijd verwijderd
er was niets anders
dan vervagende luchten
waar je in kon zijn
als oude vogels
die in pijnbomen zochten
naar een medicijn
maar water van goud
zou best wel kunnen vloeien
langs regenbogen
niets komt weer terug
behalve de seizoenen
en een boog van goud.…
De grond is hard
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
433 ach ja
hoe vreemd vervormd is
een gewonde
vogel die
van de helling naar beneden
stort
op een brede
vervuilde rivier
onder de wolkensneeuw
mistroostig
het water is grauw
en de
grond is hard
het mos aan beiden zijde
doorzichtig
glibberig wit
de dag gaat zich met
haar stralen
verweren
tot het ijs gesmolten is…
de messen van het woord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 regen voedt de akkers
waar restanten van wat ooit
zocht naar herkenning
toen de messen van het woord
nog niet waren geslepen
en elke stap verzonk
in drassige grond
die de zinnen en de zin
van wanhoop en hoop
gulzig absorbeerde
terwiijl de zwarte vogel
de dromen voerde
naar niet gekende verten…
Graspieper
netgedicht
4.9 met 18 stemmen
547 Mijn neef Roland
wist zoveel van vogels
dat het zijn werk werd.
Hij gidste langs blauwborst
graspieper en brandgans.
Eergister is hij in een cracker gestikt.
(en dat is echt waar)
Zijn moeder tante Ans
krijste haar verdriet de kamer rond:
waarom Heer, waarom?
Hij was pas twee- en dertig.…