5576 resultaten.
vlakken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
936 wolken hoog gestapeld
tegen de blauwe koepel
daaronder het weidse land
mondriaans vervlakt
spiegeling in strakke vaarten
met statige roze zwanebloemen
siddering in de zomerwind
hooi in groen plastic gehuld
ontheemde koeien vergroten de stilte
in een levensgrote schildering
zijn de vissende kinderen
in de strakke natuur
die ons nog rest…
Hart houd
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.012 Handen vagen
ongevraagd koude
vingers langs
winterse dagen
bevroren maanden
smelten, opgepookt
door laaiend vuur
dat hard hout eist
gooi nog een laatste
houtblok en geef
de laatste warme
steen haar specie
ooit zal het voorjaar
omringd door sneeuw
klokjes namen schrijven
in het wakkere groen…
de mistletoe van toen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
2.110 je vliegt weer kerst
in witte duiven
nog zonder takjes
naar hun schone ruiven
ik zag ze duiken
in het blijvend groen
ze aten bessen uit
de mistletoe van toen
geef mij maar zo
die zoen waar jij
op zit te broeden
het nest komt later wel
vergeet die takkenzooi
en maak met mij
vandaag het leven mooi
de tijd gaat al zo snel…
Houten vissen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
670 De ochtendzon strijkt met lange stoelpootschaduwen
langs de witte bak van de visafslag met rode opdruk
GEM.VISMIJN
VLISSINGEN
waarin gekloofd haardhout is opgestapeld
naast de bak zit Siep zich op te warmen
en uit te kijken over het berijpte gras
waarmee onze vallei bedekt is, groene
zee waarin de houten vissen groeien…
Suites voor Annemieke XVII
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
436 alle sneeuwpoppen
met takken penen dollend
brrr wat een vrieskou
een natte lente
de bomen in compleet groen
mossen en knoppen
hoopje agenda's
lezend achter brandnetels
te lang en langer
aan een witte muur
boven een doos sieraden
de jaden ketting
het hangt aan de wand
oude herinneringen
komen boven -…
De eeuwige liefde
hartenkreet
3.8 met 35 stemmen
1.988 De winden hebben gezongen
over de mensen op het eiland der dromen
Maar de zeevogels verstonden de klanken niet
en hun verhaal is verloren gegaan
Enkel een zweem van een heerlijke geur,
ijl als een blanke roos in zoete struwelen,
zwevend over de groene heuvels in de lente,
herinnerde hen aan dat goddelijk paradijs,
waar pure liefde de harten…
Door sneeuw naar licht
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.017 daar waar zacht
het leven dooft
waar vorst en wit
de warmte rooft
weet ik ons toegedekt
wij stralen nu
geen kou meer uit in
heldere sterrennachten
het herfstige tapijt beschermt
ons in het lange voorjaarswachten
wij kiemen lente ondergronds
sturen groene punten
door de sneeuw naar licht
daar bloeien zij in kleuren
en openen ons nieuwjaarsvergezicht…
'k VERBAAS MIJ ALLE LENTES
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
842 de pracht van lentedagen
het wonder der natuur
als groene bomen prijken
in zonlicht temperatuur
goudgeel de goudenregen
de bomen in volle bloei
hortensia's in kleuren
en al het plantengroei
'k verbaas mij alle lentes
wat dood leek leeft nu weer
is weer gekomen tot nieuw leven
dat doet de lente, keer op keer…
want onze handen raken
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
819 mag ik spoken
door je hoofd
je handen voor
mezelf gebruiken
ik geef maar neem
ook uren van je af
die ik je eerder
vol intense liefde gaf
jij deelt mijn bestaan
daardoor kan ik je
niet laten gaan
want onze handen raken
pluk weer die bloem
in het groen, ja korenblauw
ze staat er trouw te bloeien
omdat ik eindeloos van je houd…
stil verbond
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.967 hij riep ze nooit
maar wist vrijwel zeker
dat onkruid wieden
het signaal was
gewoon zijn strohoed op
hurken boven de serrebak
woordeloos werken
en ze kwamen
altijd
kleine schoffeltjes
helpende handjes
de woordjes
speels door elkaar
in tuinderslatijn
het gaf niet
dat veldsla onkruid was
of de tomaten groen bleven
ze smaakten…
in kleurengeurend wiegen
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
810 je daagt me uit
in kleurengeurend wiegen
wacht in zachte zomerwind
tot ik je streel en speel
met jou mijn voorjaarskind
ze stonden weer apart
je bloemen bloeiden
in ontluiken de knoppen groen
gevat zij openen in zijdezacht
hun rode hart naar buiten
nog lentefluitend
vliegen vogels in het blauw
de kou is uit hun vlucht en…
Regendruppels
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
535 méer en meer het regenwater
mens en dier verdrinken door
een razend stijgende toevloed
aan de rand van een woestijn
staat smekend een sjamaan
de regendruppels aan te roepen:
kom, breng ons levensredding
in een stadstuintje vullen kinderen
hun gietertjes in de volle regenton
ze bevloeien hun namen in sterrekers
lachen samen om dit groene…
Ontwold
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.250 moeder geworden
kort geknipt
en kaal geschoren
geniet lucht
in groene wei
teken steken
in donzig kale vacht
mekkerend schurken
verjaagd jeuk
ontspant
zo kaal
en zuigend
herkent het lam
zijn kale moe
maar net
zo kaal geschoren
had ik mijn moeder
nooit herkend
dus is een lam
intelligent…
Thuis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
836 Blauwe lucht met wolkenveren
blij gebeier uit de toren
mandarijnen ingemaakt
nieuw groen schort met pannelappen
gastvij geurend is de keuken
glaasje binnen handbereik
flessen en papier verdwenen
vrolijk klep- en glasgerinkel
fietstassen geleegd
Blauwe lucht met wolkenveren
blij gebeier uit de toren
mandarijnen ingemaakt…
golft bloot in blauw
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
708 bloemen slierten
tussen geurig groen
trillen kleur in
spiegels water
bloei verlopend in
groei omhoog
hang naar licht
gebogen loof
verdwaasd pluk ik
in rood en blauw
mijn bloemenzee
rood golft bloot
in blauw de koele
ondertoon voor jou
je kijkt me aan
met het verwelken
van de dag zie ik je gaan…
Zo laag op de aarde
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.335 rivieren die stromen en groeien
verdwijnen in het dorstig land
nooit de zee zullen bereiken
maar wellicht ondergronds
hun zoetwatermeren maken
wachtend op de wortels
van groene wijngaarden
samen met de trage aarde
tot paarse druiven en bloed
de lach van een gelukkige vrouw
van een man en een schreeuwend kind
haalt water van…
Elkaar geoogst
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
631 ik geef je een bloem
nog altijd in de knop
het groen tiert welig
mag die nog even
in je handen bloeien
of geven we het op
jij kent de kleur
en ik de geur
in samen bloeien
ik opende de zon in de
eerste lente die jij won
we hebben eindeloos gezomerd
elkaar geoogst
maar nu het herfst wordt
blijkt winterslaap een schrale troost…
Groendenken.
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.040 In mijn hoofd is alles groen
of ik nu naar buiten kijk
of mijn ogen sluit
Ik zag ergens een berichtje
van je staan, gisteren
Je bent er dus weer
Het deed me wel iets, ja
Een vleugje nostalgie
kwam er over me, dat wel
Nee, geen rillingen meer, maar toch
Of het je goed gaat met je en zo
en dat ik niks wist te zeggen
Zo’n soort…
Lamlendigheid
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
581 Een plein
Vergeven van vreemdsoortige tweevoeters
Die zichzelf ‘mens’ plachten te noemen
Belachelijke clowns
Weerzinwekkende glimlachjes
Vergeefse hoegaathetmetjous
Een groen blaadje
Geschonken
Aan een geile, ouwe zak
Soldaten in Irak
Oejgoeren en melkveeboeren
In het getouw
Tegen het ouwehoeren
Van een regering
Die maar niets wil leren…
Even mooi
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 Even
voelt het leven
mooi
De warme
zonnestralen
over het
verlichte land
De groene
bruine bomen
in het
bemoste bos
De vrije
vogels vliegend
in de
vredige lucht
De zwierige
zwanen zwemmend
op het
schitterende water
De wollige
witte wolken
in de
hemelsblauwe hemel
De bloeiende
bonte bloemen
in de
wonderschone wereld…
Ingenieus dacht de schepper na
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.146 Als de zon altijd zou schijnen
Als het nooit meer nacht zou zijn
Als de regen zou verdwijnen
Leefden we in een zandwoestijn
Om je heen zou 't groen verdorren
Met een altijd blauwe lucht
Zouden we de nacht niet slapen
Voor de zon gaan op de vlucht
Alles is perfect geschapen
Ingenieus dacht de Schepper na
Zouden wij het beter weten
Weinigen…
zo maar een boom
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
817 Haar kleurenpracht doet me nog
steeds bekoren
van een boom in m'n straat
die bijna haar blad heeft verloren
haar takken hemelwaarts gericht
die afsteken tegen de blauwe lucht
wacht ze op de winter die komen gaat
dan komt ze even tot rust
maar in haar wortels borrelt nieuw leven
en als de lente komt
zal ze haar schoonheid
in sprankelend groen…
Niet Spaans
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
748 Gras zowel
grijs als groen
en door een lichte zucht
van zwoelheid
aan het Spaanse temperament ontsnapt.
Zij legt een schotel op zijn glas
en hij, Hollands als hij is,
merkt op dat het,
zo met dat schoteltje op dat glas,
moeilijk drinken is.
Zij vangt aan: Ta
Hij past.…
metamorfose
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
601 Ik wacht
op het onwaarschijnlijke
van levende mensen
zo maar op zoek
naar het levenselexir
naar de metamorfose
van het immer jong zijn
mijn lustend lijf
op het groene naaldtapijt
op zoek naar nieuw leven
scheurt mijn kleren
binnen het portaal
waar de sporen
van diepe verlangens
zo maar bloeden
en de etter verdoemenis
spuwt zo naderbij…
Die dijken bouwde
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
610 waar sluizen
dwars het water keren
groeit trots het lage land
de hand die dijken bouwde
op wind vertrouwde
de molens schiep in dit gebied
kruiste kaarsrecht sloten
weefde polders tot patronen groen
waar boeren het goed doen
dit lage land geordend
door de hand van ruilverkaveling
heeft weer de trots van toen…
Ik leef.
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
637 Ik leef, want ik zie
groen gevulde velden
zonnebloemen, die wuiven
op golven van de wind.
Ik leef, want ik zie
mijn tranen en twijfel
maar ik sta op, vlieg verder
op vleugels van hoop.
Ik leef, want ik zie
de liefde van mijn leven
hier altijd om me heen
gewoon, samen gelukkig zijn.…
Het donkerrode sluiten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
487 er knapt iets
en je valt cirkelt
kleuren op de wind
vult het herfsttapijt
met donkerrood het is
geen sterven en of dood
jij die groen ontlook
in lentes eerste zon
en naar de zomer groeide
de bloemen ruikerde
in volle zon hun vrucht
beschermend weer omsloot
het donkerrode sluiten
geeft jou de levensrust om
als voorjaarsgroen weer…
Impressie van een schilder(ij)
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
560 Een Pruisisch groen
van plant en bloem
De wangen wrijft
Hij vermiljoen
De schilder maakt
de ogen groot
de vrouw ernaast
een tikje bloot
wat zalm roze
en wit erbij
(Hij rust niet
door dit hels karwei)
De draperieën
hemels blauw
Het detailleren
luistert nauw
Als laatste nog
een laag vernis
Nu ziet hij
dat het echt…
Hazenslaapje
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
621 Het zachte mos
nodigt uit tot liggen
vogels te zien
waar ze zingen
een specht te horen
waar hij driftig klopt
Als de zon schijnt
door het frisse groen
beperken schaduwen
zich tot donkere vlekken
Door de bomen
doorzichtige bomen
is het bos nog te zien
een eenzaam wolkje
langzaam te volgen
tot de ogen zich sluiten
in het warme lentebos…
zij die dient
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
552 uit haar mond komen de vlinders
die in boeddha’s gelederen de strijd beginnen
hoe hij het wil dient zij de thee
schikt groene bladeren naar de loten
de bloemen zullen groeien, paarden buigzaam
verheven gaan trappelen voor hun leenheer
zo aanvaardt zij trots de tweesnede van het zwaard
na het leven zal ze keren als valk op zijn hand…