38093 resultaten.
Boterbrief
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
804 de trein kwam aangespoord
duizenden zielen aan boord
hengelend naar leven
op het kruispunt van de dood
gaf het wisselsein rood
jij hebt je kind overgegeven
toen de trein kwam
die zijn leven nam
bood ik jou mijn boterbrief
een slavenring door mijn oor
nu ik jou eeuwig toebehoor
mijn liefste, mijn lief…
Omdat ik jou vertrouw
hartenkreet
4.6 met 19 stemmen
1.877 Mijn hart deed pijn van schelden
Mijn hart deed pijn van jou
Mijn hart deed pijn van alles
Omdat ik jou vertrouw
Ik kwam van alles tegen
Ik weet niet wat ik moest
Toen ik jou daar zag staan
Dacht ik alles is verroest
Daar kwam die harde woorden
"Ik hou niet meer van jou"
Mijn ogen liet het tranen
Omdat ik jou vertrouw…
Vliegen
netgedicht
3.5 met 95 stemmen
16.795 Ik vloog altijd hard
Op deze lange tocht
Haren verward
Wist niet wat ik zocht
Ik vloog altijd hard
Alles voorbij
De wereld zwart
Niet echt van mij
Toen kwam de dag
Dat de motor zweeg
Ik steeds meer zag
En niet meer steeg
Ik vloog niet meer
En raakte de grond
Kwam zachtjes neer
Precies waar jij stond…
Aangedikt
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
914 zij weende
dikke tranen
over haar
omvangrijk verleden
had er dikwijls
de buik van vol
haar dikste
vriend kwam
hing aan haar lippen
lag er duimdik bovenop
voelde nattigheid
zat er dik in
zij kuste de roede
tussen neus en lippen
hij maakte zich niet dik
kwam alleen maar
even binnenwippen…
koningden de sterre
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
760 ze kwamen van verre
koningden de sterre
boven winters bethlehem
brachten myrrhe wierook
en de goudgeschenken naast
hun warme wensen aan het kind
in menselijk verscheidenheid
geel het wit en zwart zo kwamen
zij gezamenlijk en toch apart
de sterre op hun terugreis mee
naar verre oorden nog ongeweten
het goedevrijdagse vermoorden…
Eenzaamheid
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
2.039 Het einde kwam niet onverwacht,
het duisterde al lang in je hoofd,
toch ging je eerder dan gedacht,
maar ik was bij je zoals beloofd.
Even verdween de mist uit je ogen,
toen je van mij werd weggeleid,
de dood kwam vol mededogen
en ik deelde met jou de eenzaamheid.…
Blanco
gedicht
2.6 met 58 stemmen
16.846 Er kwam een kaart.
Er kwam een heel verhaal.
Het heette brokken maken,
maar eeuwig vrienden was
ook mooi geweest.
Ik schreef terug
Nooit eerder met
zo weinig woorden,
om niet te zeggen geen.
Ik schreef een o.
Een bel van zeep.
Het cijfer niets.…
Overschie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
667 Overschie dorp in Rotterdam
Overschie waar ik altijd graag kwam
Overschie met je bruggen en monumenten huis
Dat is nog van me familie geweest
In Overschie voel ik me thuis
Overschie waar ik graag kwam
Overschie het mooiste dorp van Rotterdam
Mijn wieg heeft er niet gestaan
Maar mijn familie komt er vandaan
Daarom hou ik van Overschie…
Zwart op wit
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
924 Soms raakt Ivo de Wijs ietwat
van slag
Verslikt zich in het ritme en
cadans
Slaat dan een flater en raakt
uit balans
Dan maak ik daar dus dankbaar
van gewag:
De Sint kwam bij ons op visite
Met heel veel koek en weinig gard
Hij kwam tezamen met twee pieten
Voor vijfenzestig euro, zwart
Ach, ook een duizendpoot
draaft wel eens…
kerk in beweging
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.122 spelen op de man
wilde zij, hartstochtelijk,
het kwam er niet van
dat was geen wonder,
want de missionaris
hield haar eronder…
Hoor nu eens!
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
943 Mensen, hoor nu eens:
er kwam hier zonet
een gedachte voorbij
en die was fantastisch.
Maar nu is het
alweer minder.…
opa
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
595 dat klopte redelijk
maar zijn fouten
kwamen uitvergroot
bij hem terug…
alles verandert
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
576 ja
maar alles verandert
en het verandert alweer
voordat ik
er eigenlijk tegen kan
dus dan
dan kan ik
niet ertegen
en wou ik
dat er iets anders kwam…
verleden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
519 pas na dat je kwam,
volgde een moment
dat ik niet vergeet
herinner het me pas
nadat je weg was.…
de vos en de raaf
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
673 de raaf wou zingen
de kaas begon te swingen
en vos kwam... innen…
Altijd
hartenkreet
4.2 met 30 stemmen
2.638 Altijd zal ik van je houden.
Ik wil je nooit, nee nooit meer kwijt.
Want wat er tussen ons gegroeid is,
dat trotseert de eeuwigheid.…
Je hebt me laten stikken
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.087 Je slaat je armen om me heen
je hebt me in je macht
en ik heb een vreemd gevoel
als je je witte tanden blootlacht
Je armen als touwen
hebben me in je macht
Je ontneemt me de adem
en ik verlies al mijn kracht
Je vingers glijden langs mijn keel
en je laat ze pijnlijk prikken
Straks ontsnapt mijn laatste adem
Je hebt me laten stikken.…
De natuur en de wereld.
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
747 Het is een schoonheid
Waar ik alle dagen naar mag kijken
Naar de wonderen van dit heelal
Ik zie en ben verbaasd---
Wat zich allemaal laat zien aan mij---
En aan alle mensen.
Met wat zich allemaal voordoet---
In de wereld
De zon hoog aan de horizon
De maan die stilaan tevoorschijn komt
De sterren die zich laten zien
De vogels hoog in de bomen…
Zwaan
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
920 bij het meer
die ene keer
een zwaan dobberde kalm
het water zo glad als een spiegel
de volle maan scheen
de wolken versluierden de maan
de wereld was stilletjes aan het vergaan
maar die zwaan
die blijft eeuwig
in mijn herinnering
bestaan…
EEN TRAAN VAN GOUD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
753 te zien
slechts een regenboog verwijderd
van mijn oude botten
huil ik geen vocht meer
het is de herfst van mijn leven
De traan die ik zal laten
daar de goudpot er niet meer is
zal moeten vallen
in mijn half gevulde whiskyglas
van herfst wil ik niet weten
geboren word ik een avond oud
Hark mijn lompen als
bladeren bijeen
bezie het licht…
Haiku
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 Luid
schreeuwende gedachten
doelloos dwalen ze
door de mist heen
zoekend…
Electricity
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
712 Luid
schreeuwende gedachten
doelloos dwalen ze
door de mist heen
zoekend…
- Tijdloze momenten -
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
662 Schoonheid van jouw woorden
doet mij nu slechts smelten
de graden
blijven constant
hoewel uitschieters
naar boven weer nieuw zijn..
tijd doodt immers treurliederen
tijd kan gedachten doden
op een zeer sluwe manier
word ik plotseling gedachteloos
vol respect vier 'k leven
schijn bedriegt, wordt wel gezegd
daarom geef ik mij bloot…
Parool: World's Best Designed Newspaper
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 Ook ik heb een smoel
ook ik had een missie
Openhouden van het AGO-Zwembad-Diemen
U gaf mijn smoel en missie
drukrecht met een open brief
Het Ago-Zwembad-Diemen bleef open
U bent Amsterdams en internationaal
maar ook regionaal en lokaal
U bent: World´s Best Designed Newspaper
Ik voel me zo trots, excellence met
Het Parool onze…
klimaatverandering
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
489 De verleiding is groot
om te denken dat we met
die klimaatopwarming
maar moeten leren leven.
Dat we er toch niet aan kunnen doen
of dat de prijs om ze tegen te gaan
te hoog is.
Hoe alarmerender de berichten,
hoe meer de mens geneigd is
om ze te negeren.
Laat ons er daarom vanuit gaan
dat we die uitdaging wel aankunnen
en dat het wel…
Titus Brandsma
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.470 woord en daad kon paren
ultieme keus om door te gaan
verzet tot in de dood
maar ook het licht
dat jij bij mij ontstak
de gloed in een gekwelde geest
en zo, nog vele jaren later,
voorbij de grenzen van je dood
de zegen mededeelde
aan deze zoeker op je site
12 februari 2005…
't Is lang geleden (3)
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.419 Hoog
Zag je veel licht; beneden was de grond.
Werd hij nu ook een engel? Met zo'n mond?
En met dat griez'lig witte van zijn oog?
Ik hoopte, dat grootmoeder zich bedroog,
En hij niet was bij God, als ik er stond.…
Ode aan de Martinitoren
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.710 en wel een kreukelzone heeft
maar daar nu geen nut van heeft
Want acht-en tachtig kilogram
stopt niet licht op achterham…
Zeezicht
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
1.119 in de lucht
kwam de schemering tezamen met een vlucht
zwaluwen met in hun kielzog een
lange sliert schaduwen
over dit paradijselijk goudgele strand
werpt de nacht nu haar stille hand
en hoog boven kijkt de maan in vree
de sterren fonkelen over de rustende zee…
Na het vele lezen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
611 Net nu, wanneer de werkelijkheid
zich leek te ontbinden,
als een traag dovende gloeilamp
en ik het zoete duister zou omwinden,
alle levensechte kleuren
in het filmrolletje gevangen zetten,
kwam daar het land van ooit terug.…