Alle inzendingen over opgaan in de natuur

31781 resultaten.

Sorteren op:

Veilig in mijn bos

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 793
de stilte galmend in mijn oren de wind zacht fluisterend door mijn haar de bomen zingen een lied wat alleen ik kan horen dus blijf ik daar zwijgend staan mijn handen op de bast van een berk zoekend naar het echte leven de gouden stralen van de zon beroeren haar ook al is het dan maar even als ik achter een rots, de zon zie verdwijnen…

Dag nacht!!

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 646
ik groet de koning met gebogen hoofd een serene stilte de stemmen geroofd de zon nog onder mijn ogen gericht op de koning der bomen nog buiten het licht een aarzelend fluiten heel even, heel zacht betekend het einde van de stille nacht het koor zwelt aan het duister verdwenen de angsten ver weg de wonderen beschenen…

Stedelijk

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.341
Nieuwbouw steekt zijn kop uit de terreinen op. Wij gaan langs het skelet, de stalen reigerpoten. Het land dat wordt ontsloten begint een stil verzet. Allerlei groen venijn - distels en chichorei, hondroos en varkensgras - loopt in ruigten te hoop tegen bouwplan en waterpas, koop en verkoop. Het land biedt weerstand aan de sleutel…

lente

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 856
lucht die schittert al maar door heel mooie taferelen de schilder die gebruikt daarvoor zijn eigen luchtpenselen ik zie een spelend kind gecreëerd door wolken lucht en wind met gouden rand omlijnd omdat de zon erachter schijnt 't is haast niet te geloven wat ik allemaal zie daarboven en iedere lente keer op keer verrast de schoonheid der natuur…
marijke11 juli 2003Lees meer >

Rijm

gedicht
3.1 met 28 stemmen aantal keer bekeken 7.926
Als in het kasteel van de schone slaapster hangt in alle hoeken een web en tussen de spijlen van het hek een landschap dat sinds honderd jaar verlaten lijkt. De geluiden bevroren aan het gras, de bomen gesneden uit melkglas. Zonder rijm zou dit geen poezie zijn. ------------------------------------- Uit 'Ogentroost'(1992) van Herman Leenders…

Gekoesterd landschap

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 699
vuur en van licht Wolken van verbeelding drijven mee met de rivier kreten van verrukte verwondering beantwoorden blikken verzadigd plezier Onvermoeibaar stroomt hij verder Glinsterend als een melkweg Met de hemel wakend als herder Transformeert hij de ruimten op zijn weg Tere parelgrijze wazen Vlechten zich in het vochtige gras De natuur…
chiara328 augustus 2003Lees meer >

Mieren

gedicht
2.9 met 71 stemmen aantal keer bekeken 19.867
Mieren, compleet met koningin, Eten alles, ook elkaar, met kleine hapjes. Leven en commune, ver onder hun stand. Bouwen een Nieuw Jeruzalem in 't zand. En malen niet om kunst, liefde of flauwe grapjes Om hen te pesten, zinkt mijn schoen diep in hun werk. Heel slecht, leuk om te doen. -------------------------------------------- uit: '…

De dennenappel

gedicht
2.9 met 28 stemmen aantal keer bekeken 9.403
Van alle eigenschappen die de vruchten tot vruchten maken, heeft de dennenappel er niet een. Meer lijkt hij op een houten bloem want wanneer je een voor een hem van zijn schubben hebt ontdaan, houd je bijna nog minder over dan niets. Ook hoog in de boom, in zijn volle glorie blijft hij een probleem; pas na de allergrootste aandacht tekent…
Gerrit Bakker19 augustus 2024Lees meer >

De zee kust mijn voeten

netgedicht
3.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.448
Ik loop voetstappen in het natte zand de ruisende zee raakt mijn oren, ziende blind wolken mijn gedachten de lucht in grillige grijze vormen zwerven naar de verte flarden mijmeringen maken van de kim ’n gerafeld koord, ik voel de wind mijn spinsels verjagen ik kijk omlaag en zie de zee mijn voeten kussen…

Sloot

gedicht
2.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 8.593
Geen bel ontsnapt zijn keurslijf; het wak geslagen door een steen groeit dicht: hij ligt te hopen op een bui die hem zijn huid afstroopt. ---------------------------------- uit: 'Het keurslijf', 1974.…

Mijn schilderspalet

hartenkreet
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.683
mijn schilderspalet met tientallen kleuren van donker naar hel spijtig zonder geuren dat zou het nog zijn het schilderen van een roos de geur op kunnen snuiven de blaadjes heel zacht en heel broos spijtig, ik kan je enkel tonen hoe mooi ze wel is ze aanraken niet het zachte gevoel, een gemis maar kom eens kijken in mijn tuin daar…
Claire Aysla1 september 2003Lees meer >

Density

gedicht
3.0 met 21 stemmen aantal keer bekeken 9.531
Nevel. Zeg nu niets. Veel is verzwegen. Weinig is veel. Amper beweegt het woord amper in de wind die nergens is. Zeg nu niets. Veeg niets uit. In hetzelfde vlak van de avond. Waartegen nauwelijks en nergens. -------------------------------------------------- uit: 'Het museum van de zomer' (1974)…
Roland Jooris8 september 2024Lees meer >

Geketend hart

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.108
De balalaika vloeit haar tonen trillend door de zwoele nacht de donk’re stem van ‘n nomade zingt vol ontroering een ballade over wat ‘t leven met zich bracht De aangelegde ketens knellen en beperken een tijdloos dwalen dat kriebelt in het zigeunerbloed hen drijft naar verre zonnegloed in wens de einder te bepalen Het vuur laait likkend…
sacrajewa18 september 2003Lees meer >

Nazomer

gedicht
3.4 met 42 stemmen aantal keer bekeken 24.425
ik heb in het gras mijn wapens gelegd en mijn wapens gaan geuren als gras ik heb in het gras mijn lichaam gelegd mijn lichaam is geurig als hout bitter en zoet dit liggen dit nietige luchtige liggen als een gele foto liggend in het water glimmend gekruld op de golven of bij het bos stoffig van lichaam en schaduw oh grote adem laat de stenen…
Lucebert20 september 2003Lees meer >

Haiku

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 914
Schitterende zon Hoog in de blauwe hemel Onze oude tijd Het vallende blad Dat vrolijk danst op de wind Op weg naar beneden Mooie regenboog Ik zie je soms heel even Kleuren zonder eind Verre horizon Met je mooie zonsopgang Waar is je einde? Stille vijver Geheimzinnig en donker Zo diep als de nacht De eenzame bloem Verloren tussen…
mira23 september 2003Lees meer >

Wonderlijke dwaling

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 897
Al stijgende in het genoten vooruitzicht Met passie voor gevleugelde geheimen In het schijnsel der maan Waar de toekomst ligt Verlichtende antwoorden staan Een bol van liefde Waar soms duister in boort Het verborgene Wat het verleden verstoort Diepe paden verlicht Het geweten sust Dat echoot in gedachten Een verlegen glimlach Het…

WOLF

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.378
Het late avondrood in de ogen mengt snelheid met felheid de tanden bloot..rug gebogen zeer bereid op elke strijd Zichtbaar spant nu elke plooi van de machtige roedel man want de neus vol nieuwe prooi vormt een jacht met duivels plan Verloren ogen..te ver van veilig alle gespitste oren sluiten in het ritueel oogt bijna heilig de snelle…
Doortje2 oktober 2003Lees meer >

Landschap

hartenkreet
0.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 886
Andere straten andere huizen eens in de zoveel jaar vernieuw ik mijn vel. Gegroeid voller van blad staan sommige er nog de bomen uit mijn jeugd maar de meeste werden omgehakt. Konijnenholen bungalows zandpas een snelweg en waar op zondagmiddag in het duin de paartjes te neuken lagen staat nu een verzorgingsflat. Een heel landschap…
rianne14 oktober 2003Lees meer >

Vol tederheid herhaalt zij wat ze ziet

gedicht
2.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 11.787
Vol tederheid herhaalt zij wat ze ziet zoals zij het zag in zichzelf. Met geloken ogen, totaal ontdroomd, bevestigt zij in zich de duur, het duren: en zij zet zet zich voort zonder van plaats te veranderen, zonder te verliezen tijd. Het volle licht van de middag is om haar. Haar schoonheid wordt niet moe zich te doen tot mij gedaan is…

herfstimpressie

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 914
het lood van wolken ligt peilloos opgetast in noeste kolen kou de winden wakkeren de waterwoede aan van blauwe hemelzeeën woekerregen daalt in zaaischermen neer op het lijdzame land als bronchiën van longen twijgen tere takken in ijle hoogtes lucht boomstammen beademen als pijpen de slijmklei van de vetgelaagde grond schaamteloos…

Omdat ik van je hou

hartenkreet
3.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 974
Het was hoogzomer. We lagen in het gras. Ik nam een grasspriet tussen duim en vinger en trok hem tergend langzaam uit de grond omhoog (die dingen zitten soms vaster dan je denkt): groener, groen, lichtgroen, lichtergroen, witgroen, wittergroen, wit: dit heeft nog nooit zonlicht gezien, zei ik, maar nu wel, helaas, met alle fatale gevolgen…
Frank Oonk31 oktober 2003Lees meer >

de regenboog.....

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.434
Donkere wolken jagend door de lucht voor een opzwiepende storm haastig op de vlucht de atmosfeer onheilspellend zwaar beladen de temperatuur daalt vele graden hoog in de hemel verschijnen aarzelend wat kleuren ik zie het vol ontzag gebeuren omhoog kijkend naar de regenboog sta ik met God, oog in oog…
Myriamm21 november 2003Lees meer >

Zonsondergang aan zee

hartenkreet
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.110
De zon onder te zien gaan is mooi. Het licht spant een hemels web van bloedrood staaldraad. Als het smeulend dagvuur daarin verstrikt als een vlieg ingesponnen en in een wurggreep uitgezogen wordt, dan treedt de zwaarte aan dit licht, komt het duister langzaam dichterbij, verschijnt loden mist aan de einder, dan trekt de doodsgeur…
Frank Oonk9 december 2003Lees meer >

De regenboog

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.145
Jij brengt kleuren in ons daglicht, En verdwijnt dan weer snel. Jij maakt reacties los bij mensen, Met je mooie lichtspel. Alleen overdag zal jij te zien zijn, Maar dan sta je er ook vol trots. Je kan niet zonder regen en zonneschijn, Als één van beide vertrekt, verdwijn jij weer plots. Jij zal altijd belangrijk voor mij zijn, Ten tijde van…
Maaike Meijer28 februari 2003Lees meer >

ZONNESTRAAL

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 799
Een zonnestraal vol licht schiet schuin doorheen de grillig kale staken, ze toont een kleine flits van het ontwaken en geeft de kaalheid een mooi gezicht. Revitalis…

Lentekind

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.051
Haar schoentjes van rag gesponnen goud gul gegeven door de morgenstond trippen speels over slapende grond in een poging hem te doen ontwaken Helder als een klokje klinken kan zuiver als een sneeuwwit laken zingt haar stem een lied over leven om de natuur het ontluiken te geven Als dan…

Mijn Drenthe

hartenkreet
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 848
Hier kun je de schepping nog erkennen. In veen en veld wel duizend maal. Ze maakten kuilen en vennen. Drenthe heeft ze allemaal! Hier groeit het bos en de heide. Door rond te lopen en gedwaal. De hondsrug de hunze geleiden. Drenthe heeft ze allemaal! Hier tussen Hunebed en wallen. Komt menigeen tot rust. Ze komen hier in grote getalen…

vrijwillige brandweer

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 984
Een vergrootglas of een sigaret, het behoeft nog niet veel meer. ' T is genoeg voor d'eerste aanzet, met dit vrij willige brandweer.…

Het Vogeltje

hartenkreet
4.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 797
Er zal een hevig onweer komen: Wat word de lucht daar zwart en dik! De blaadjes trillen aan de bomen, En ieder bloempje beeft, en schrikt. De zon schuilt weg,'t begint te donderen. De schuwe zwaluw zoekt het riet; Ginds zie ik reeds het weerlicht flonkeren, En stil was die donder niet? O, als het onweer los zal breken, Waar vind het,arm…