31781 resultaten.
Veilig in mijn bos
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
793 de stilte galmend in mijn oren
de wind zacht fluisterend door mijn haar
de bomen zingen een lied wat alleen ik kan horen
dus blijf ik daar
zwijgend staan
mijn handen op de bast van een berk
zoekend naar het echte leven
de gouden stralen van de zon
beroeren haar ook
al is het dan maar even
als ik achter een rots,
de zon zie verdwijnen…
Dag nacht!!
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
646 ik groet de koning
met gebogen hoofd
een serene stilte
de stemmen geroofd
de zon nog onder
mijn ogen gericht
op de koning der bomen
nog buiten het licht
een aarzelend fluiten
heel even, heel zacht
betekend het einde
van de stille nacht
het koor zwelt aan
het duister verdwenen
de angsten ver weg
de wonderen beschenen…
Stedelijk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.341 Nieuwbouw steekt zijn kop
uit de terreinen op.
Wij gaan langs het skelet,
de stalen reigerpoten.
Het land dat wordt ontsloten
begint een stil verzet.
Allerlei groen venijn -
distels en chichorei,
hondroos en varkensgras -
loopt in ruigten te hoop
tegen bouwplan en waterpas,
koop en verkoop.
Het land biedt weerstand
aan de sleutel…
lente
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
856 lucht die schittert al maar door
heel mooie taferelen
de schilder die gebruikt daarvoor
zijn eigen luchtpenselen
ik zie een spelend kind
gecreëerd door wolken lucht en wind
met gouden rand omlijnd
omdat de zon erachter schijnt
't is haast niet te geloven
wat ik allemaal zie daarboven
en iedere lente keer op keer
verrast de schoonheid der natuur…
Rijm
gedicht
3.1 met 28 stemmen
7.926 Als in het kasteel van de schone slaapster
hangt in alle hoeken een web
en tussen de spijlen van het hek
een landschap dat sinds honderd jaar
verlaten lijkt.
De geluiden bevroren aan het gras,
de bomen gesneden uit melkglas.
Zonder rijm zou dit geen poezie zijn.
-------------------------------------
Uit 'Ogentroost'(1992) van Herman Leenders…
Gekoesterd landschap
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
699 vuur en van licht
Wolken van verbeelding
drijven mee met de rivier
kreten van verrukte verwondering
beantwoorden blikken verzadigd plezier
Onvermoeibaar stroomt hij verder
Glinsterend als een melkweg
Met de hemel wakend als herder
Transformeert hij de ruimten op zijn weg
Tere parelgrijze wazen
Vlechten zich in het vochtige gras
De natuur…
Mieren
gedicht
2.9 met 71 stemmen
19.867 Mieren, compleet met koningin,
Eten alles, ook elkaar, met kleine hapjes.
Leven en commune, ver onder hun stand.
Bouwen een Nieuw Jeruzalem in 't zand.
En malen niet om kunst, liefde of flauwe grapjes
Om hen te pesten, zinkt mijn schoen
diep in hun werk. Heel slecht, leuk om te doen.
--------------------------------------------
uit: '…
De dennenappel
gedicht
2.9 met 28 stemmen
9.403 Van alle eigenschappen die de vruchten
tot vruchten maken,
heeft de dennenappel er niet een.
Meer lijkt hij op een houten bloem
want wanneer je een voor een
hem van zijn schubben hebt ontdaan,
houd je bijna nog minder over dan niets.
Ook hoog in de boom, in zijn volle glorie
blijft hij een probleem;
pas na de allergrootste aandacht
tekent…
De zee kust mijn voeten
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.448 Ik loop voetstappen
in het natte zand
de ruisende zee
raakt mijn oren,
ziende blind
wolken mijn gedachten
de lucht in
grillige grijze vormen
zwerven naar de verte
flarden mijmeringen
maken van de kim
’n gerafeld koord,
ik voel de wind
mijn spinsels verjagen
ik kijk omlaag en zie
de zee mijn voeten kussen…
Sloot
gedicht
2.9 met 12 stemmen
8.593 Geen bel ontsnapt
zijn keurslijf; het wak
geslagen door een steen
groeit dicht: hij ligt
te hopen op een bui
die hem zijn huid
afstroopt.
----------------------------------
uit: 'Het keurslijf', 1974.…
Mijn schilderspalet
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
1.683 mijn schilderspalet
met tientallen kleuren
van donker naar hel
spijtig zonder geuren
dat zou het nog zijn
het schilderen van een roos
de geur op kunnen snuiven
de blaadjes heel zacht en heel broos
spijtig, ik kan je enkel tonen
hoe mooi ze wel is
ze aanraken niet
het zachte gevoel, een gemis
maar kom eens kijken in mijn tuin
daar…
Density
gedicht
3.0 met 21 stemmen
9.531 Nevel. Zeg
nu niets.
Veel is verzwegen.
Weinig is veel.
Amper beweegt
het woord amper
in de wind
die nergens is.
Zeg nu niets.
Veeg niets uit.
In hetzelfde vlak
van de avond. Waartegen
nauwelijks en nergens.
--------------------------------------------------
uit: 'Het museum van de zomer' (1974)…
Geketend hart
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.108 De balalaika vloeit haar tonen
trillend door de zwoele nacht
de donk’re stem van ‘n nomade
zingt vol ontroering een ballade
over wat ‘t leven met zich bracht
De aangelegde ketens knellen
en beperken een tijdloos dwalen
dat kriebelt in het zigeunerbloed
hen drijft naar verre zonnegloed
in wens de einder te bepalen
Het vuur laait likkend…
Nazomer
gedicht
3.4 met 42 stemmen
24.425 ik heb in het gras mijn wapens gelegd
en mijn wapens gaan geuren als gras
ik heb in het gras mijn lichaam gelegd
mijn lichaam is geurig als hout bitter en zoet
dit liggen dit nietige luchtige liggen
als een gele foto liggend in het water
glimmend gekruld op de golven
of bij het bos stoffig van lichaam en schaduw
oh grote adem laat de stenen…
Haiku
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
914 Schitterende zon
Hoog in de blauwe hemel
Onze oude tijd
Het vallende blad
Dat vrolijk danst op de wind
Op weg naar beneden
Mooie regenboog
Ik zie je soms heel even
Kleuren zonder eind
Verre horizon
Met je mooie zonsopgang
Waar is je einde?
Stille vijver
Geheimzinnig en donker
Zo diep als de nacht
De eenzame bloem
Verloren tussen…
Wonderlijke dwaling
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
897 Al stijgende in het genoten vooruitzicht
Met passie voor gevleugelde geheimen
In het schijnsel der maan
Waar de toekomst ligt
Verlichtende antwoorden staan
Een bol van liefde
Waar soms duister in boort
Het verborgene
Wat het verleden verstoort
Diepe paden verlicht
Het geweten sust
Dat echoot in gedachten
Een verlegen glimlach
Het…
WOLF
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.378 Het late avondrood in de ogen
mengt snelheid met felheid
de tanden bloot..rug gebogen
zeer bereid op elke strijd
Zichtbaar spant nu elke plooi
van de machtige roedel man
want de neus vol nieuwe prooi
vormt een jacht met duivels plan
Verloren ogen..te ver van veilig
alle gespitste oren sluiten in
het ritueel oogt bijna heilig
de snelle…
Landschap
hartenkreet
0.0 met 2 stemmen
886 Andere straten
andere huizen
eens in de zoveel jaar vernieuw ik mijn vel.
Gegroeid
voller van blad
staan sommige er nog
de bomen uit mijn jeugd
maar de meeste werden omgehakt.
Konijnenholen bungalows
zandpas een snelweg
en waar op zondagmiddag in het duin
de paartjes te neuken lagen
staat nu
een verzorgingsflat.
Een heel landschap…
Vol tederheid herhaalt zij wat ze ziet
gedicht
2.6 met 19 stemmen
11.787 Vol tederheid herhaalt zij wat ze ziet
zoals zij het zag in zichzelf.
Met geloken ogen, totaal ontdroomd,
bevestigt zij in zich de duur, het duren:
en zij zet zet zich voort zonder van plaats
te veranderen, zonder te verliezen
tijd. Het volle licht van de middag is
om haar. Haar schoonheid wordt niet moe
zich te doen tot mij gedaan is…
herfstimpressie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
914 het lood van wolken
ligt peilloos opgetast
in noeste kolen kou
de winden wakkeren
de waterwoede aan
van blauwe hemelzeeën
woekerregen daalt
in zaaischermen neer
op het lijdzame land
als bronchiën van longen
twijgen tere takken
in ijle hoogtes lucht
boomstammen beademen
als pijpen de slijmklei
van de vetgelaagde grond
schaamteloos…
Omdat ik van je hou
hartenkreet
3.0 met 15 stemmen
974 Het was hoogzomer.
We lagen in het gras.
Ik nam een grasspriet
tussen duim en vinger
en trok hem tergend langzaam uit de grond omhoog
(die dingen zitten soms vaster dan je denkt):
groener, groen, lichtgroen, lichtergroen, witgroen, wittergroen,
wit:
dit heeft nog nooit zonlicht gezien,
zei ik, maar nu wel, helaas,
met alle fatale gevolgen…
de regenboog.....
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.434 Donkere wolken
jagend door de lucht
voor een opzwiepende storm
haastig op de vlucht
de atmosfeer onheilspellend
zwaar beladen
de temperatuur daalt
vele graden
hoog in de hemel verschijnen
aarzelend wat kleuren
ik zie het vol ontzag
gebeuren
omhoog kijkend naar de regenboog
sta ik met God, oog in oog…
Zonsondergang aan zee
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.110 De zon onder te zien gaan is mooi.
Het licht spant een hemels
web van bloedrood staaldraad.
Als het smeulend dagvuur daarin
verstrikt als een vlieg ingesponnen
en in een wurggreep uitgezogen wordt,
dan treedt de zwaarte aan dit licht,
komt het duister langzaam dichterbij,
verschijnt loden mist aan de einder,
dan trekt de doodsgeur…
De regenboog
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.145 Jij brengt kleuren in ons daglicht,
En verdwijnt dan weer snel.
Jij maakt reacties los bij mensen,
Met je mooie lichtspel.
Alleen overdag zal jij te zien zijn,
Maar dan sta je er ook vol trots.
Je kan niet zonder regen en zonneschijn,
Als één van beide vertrekt, verdwijn jij weer plots.
Jij zal altijd belangrijk voor mij zijn,
Ten tijde van…
Regenboog
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.189 Kleuroverspanning
Boog van einder tot einder
Vervagen tot niets…
ZONNESTRAAL
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
799 Een zonnestraal vol licht
schiet schuin doorheen de grillig kale staken,
ze toont een kleine flits van het ontwaken
en geeft de kaalheid een mooi gezicht.
Revitalis…
Lentekind
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.051 Haar schoentjes van rag
gesponnen goud
gul gegeven door
de morgenstond
trippen speels over
slapende grond
in een poging hem
te doen ontwaken
Helder als een klokje
klinken kan
zuiver als een
sneeuwwit laken
zingt haar stem
een lied over leven
om de natuur het
ontluiken te geven
Als dan…
Mijn Drenthe
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
848 Hier kun je de schepping nog erkennen.
In veen en veld wel duizend maal.
Ze maakten kuilen en vennen.
Drenthe heeft ze allemaal!
Hier groeit het bos en de heide.
Door rond te lopen en gedwaal.
De hondsrug de hunze geleiden.
Drenthe heeft ze allemaal!
Hier tussen Hunebed en wallen.
Komt menigeen tot rust.
Ze komen hier in grote getalen…
vrijwillige brandweer
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
984 Een vergrootglas of een sigaret,
het behoeft nog niet veel meer.
' T is genoeg voor d'eerste aanzet,
met dit vrij willige brandweer.…
Het Vogeltje
hartenkreet
4.9 met 9 stemmen
797 Er zal een hevig onweer komen:
Wat word de lucht daar zwart en dik!
De blaadjes trillen aan de bomen,
En ieder bloempje beeft, en schrikt.
De zon schuilt weg,'t begint te donderen.
De schuwe zwaluw zoekt het riet;
Ginds zie ik reeds het weerlicht flonkeren,
En stil was die donder niet?
O, als het onweer los zal breken,
Waar vind het,arm…