6722 resultaten.
Koningin van het woud
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 heb het bos ontsloten
bomen en struiken
zichtbaar gemaakt
het wild
heeft een bosrand
de vennen verwaterd
pas later
plag ik de hei
kan ik jou blij ontvangen
weet jouw verlangen
als koningin van het woud
een landhuis van hout
dit beschermd gezicht
wil ik jou gaarne geven
om er samen voor altijd te leven…
Zinspreuk
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.490 Want 't wordt verblindend Licht
Voor mijn gezicht."…
Niet ingekleurd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
585 ik heb je
geen gezicht gegeven
niet ingekleurd wat blanco was
jij kwam naar mij
met open vizier en
een lach op je lippen
die gaf ons
de sleutel tot
nader en dieper contact
wij hebben de tijd
nieuwe structuren gegeven
door samen verder te leven
in het plukken
van de dag sprankelt jouw lach
gouden minuten tot uren…
Poppen zonder ogen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
518 ze komen op
de poppen zonder ogen
het helle licht
een veeg op hun gezicht
wat vrouw is
toont zich in gedogen
miniem formaat
geen extra’s op de graat
in kleurenchaos
wankelt traag de
hooggehakte kleding
ons in rij voorbij
keren op rotonde
afwezig in hun verre blik
maar in passeren krijgt
er een heel menselijk de hik…
Sluiting
gedicht
3.6 met 8 stemmen
25.649 Sluit dus mijn gezicht,
doe die mond en twee ogen
maar netjes dicht
en ik ben voltooid.
Laat zo maar gaan,
en die oren mogen
nog openstaan,
want je weet nooit
---------------------
uit: 'Daar', 2011.…
Met eenzijdig wit
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
526 winter heeft vleugels gekregen
sneeuw jacht driftend
langs herens wegen
tekent bomen en struiken
met eenzijdig wit
spookachtig zonder gezicht
nog stuiven duinen
naar onbegaanbaar
raken dorpen geïsoleerd
snel zal de mens
de sneeuw weer gaan ruimen
in overleving zijn kleinheid geleerd…
lichaamstaal duikt in een ongewisse duisternis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 dagen trekken aan mij voorbij
moeizaam tikken alle raden
ze trekken diepe groeven
het huidige moment
Jouw lach in mijn gezichtsveld
toont nu slechts dofheid
geen zicht op het wagenpark
zo alleen onderweg
Ik zwijg de dagen voorbij
wat spreekt is mijn gezicht
lichaamstaal duikt
in een ongewisse duisternis…
Portretteren
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
453 Ik tel de sterren aan de hemel
schilder zonlicht op jouw gezicht
doe wolken achter slot en grendel
streel zacht de contouren in dit licht
Ik zet de mondhoeken nog wat aan
boetseer jouw handen een diepere tint
dicht de regen menig vijver toe
zo bevleugel ik jou in morgenwind…
Van nu en iconen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
511 Betrapt
Steekt de vinger op
Het ergste voorbeeld
Tijd voor wat er ook gebeurt
De kleine prins van piekeren en valleien
Sommige dingen werken
Het zijn de waarden
Een druppel op een hete plaat
Dat kan, nu ook met denken
Beschaamd en verlaten
In de put, in de open lucht
Met dank aan gewone mensen
En perverte intellectuelen
Als joker
Zonder gezicht…
Gebroken hart
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
560 Tranen van verlies en verdriet
Huil ik als ik van enge mannen droom
Die met kleine robots mijn
Lichaam langzaam binnenkomen
En zich een weg banen door
Wat zuurstofarm bloed lijkt te zijn
Niet lang na binnenkomst
Bij mijn hart geraken en mij met
Ernstige gezichten en gefronste wenkbrauwen
Vertellen dat mijn hart nog voor het
Nader…
In delen zielt de schoonheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
572 ik zie het wit
gevuld door
vragende gezichten
ogen die met kleur
steriele vlakken
willen breken
handen werpen
vormen om bewegen
weer een kans te geven
armen brengen warmte
raken meer
dan alleen elkaar
in delen zielt
de schoonheid van het doek
dat ik vandaag weer heb ontmoet…
Elleboog in elleboog
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
852 Voor Jeannet
Elleboog in elleboog
Word ik vanmorgen
Met jou wakker
Adem die haast
Onhoorbaar mijn
Gezicht beroert
Zo zacht dat ik
Twijfelen kon of
Je er nog wel bent
Rust zoals alleen
Totale rust kan zijn
Ogen die nog worden
Toegedekt door luikjes
Die weldra opengaan
En wij die in allesomvattend
Vertrouwen met ons…
Verloren eindigt niet
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.200 Het treurlicht strekt zich uit
over de dieptes van het verdriet,
gesloten ogen onthullen
een verborgen hartenleed,
handen bedekken het gezicht
van een overleden droom.…
De kleine scenes
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
492 heb de laatste stukjes gelegd
de puzzel van mijn leven
zijn uiteindelijke vorm gegeven
maar alles voelt emotieloos
heb nooit de goede kleur
kunnen bekennen in wennen aan
de kleine scenes gaan
daar smeult en vonkt de liefde nog
plaats en tijdloos zonder gêne
maar het vlakke
overheerst zwart wit
in een bestaan met grijs gezicht…
Met de rug naar de toekomst
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
526 Het mooiste, diepste
Verloren dat ik had,
Kind uit mijn eigen
Lichaam voortgekomen
Ten prooi gevallen
Aan zinloos verkeersgeweld
Geeft zwaarte aan mijn
Leven, ondraaglijk soms,
Laat mij voortdurend
Achterover hellen,
Het verleden dat
Mij zwaar naar achter
Trekt, met mijn gezicht
Naar haar toe, met mijn
Rug naar de toekomst…
Het is niet zo makkelijk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
568 Heb mijn humeur een korte broek aangetrokken
en hem een vrolijke zonnehoed opgezet
maar het was geen gezicht
Heb mijn ego opgesloten
in een kluis in Addis Abbeba,
maar het decimeerde Houdine
Heb mijn verdriet begraven
maar het schoot wortel
en woekert nu onsnoeibaar in mijn hoofd
Heb mijn hoop laten varen op de Titanic
en mijn geluk…
Stalen draden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
572 Stalen draden
Omheinen jouw gezicht
Onzeker betreed jij
Gespannen treden
Gesmolten handen
Verdwijnen natuurlijk
Net als verfklodders
Druipend vanaf ‘t doek
Jouw draden
Breken langzaam
Jouw handen
Smeltend in de mijne
Maar lief, hoe lang ook
Ik heb de tijd…
Intimiteit voor beiden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
490 ja ik was van glas
zo doorzichtig
dat transparantie
niets wist van
mijn leven en gezicht
ik ben gaan slijpen
kleine stukjes
stralen weer kleur
kaatsen terug
wie ik wil zijn
de hoekige lijn
is gepolijst
scherpe kanten
zijn weg met
compromis en overleg
jij kunt mij strelen
zonder de pijn
van het snijden
eindelijk intimiteit…
Staren naar de Kim
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
533 De tranen laat ik vloeien,
ze gloeien op mijn gezicht
en als ik de zon zie verdwijnen,
verdwijnt ook het licht.
De kleurenschakering
die de zon ons laat zien,
is er met wat geluk morgen weer,
misschien?…
Een wijde boog
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
495 een deken van mist spreiden
over pleinen van lawaai, een cirkel
om verwaaide tonen trekken
bladeren doen luisteren
graven in ondergrond
en nevel met sneeuw bevlokken
we zullen nog water prevelen
afstanden verwerpen
tijd laten gaan om te rekken
in gerucht zonder gezicht
aan ons onttrekken
in niets dan lucht zonder gewicht…
In lichaamstaal
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
505 er luistert niemand
naar de woorden die ik schrijf
zij lezen en begrijpen maar
ieder op heel eigen wijze
er is een copyright
maar wat ik allemaal zaai
zullen zij gaan oogsten door
de vertaling in hun eigen mind
pas als ik spreek
communiceren wij in lichaamstaal
vertellen ogen handen en gezicht
volledig het bijpassende verhaal…
De angel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
561 het is geen feest
om alles uit te pluizen
het willen weten waar
goed en kwaad echt huizen
als anderen lachen
in het snel vergeten
is er bij mij de angel
die prikt in het geweten
zorgeloosheid
heb ik nooit gekend
me volledig overgeven
is ook niet voor mij bestemd
toch ben ik gelukkig
met je heerlijke gezicht
jouw pak met veren en…
raamwerk
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
467 Raamwerk van het leven
Vensters
Met glas
Open ramen
Met gordijnen
Scherven
Op de grond
Kleuren in de scherven
Met lachende gezichten
De zee ver weg
Die speelt en ruist
tegen het avondlicht
Komt er donder
De straten blank van de regen
Een auto stopt onderweg
Een blikje bier
Raamwerk van het leven…
De lach van het paradijs
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
465 je kabbelt
water van de beek
door een uitgesleten bocht
kleurt onverwacht
de kleine bosanemoon
die ik al zo lang zocht
tekent met vocht
beschouwende gezichten
op de basten van bomen
wuift met groen
van zompige varens die het
met weinig licht moeten doen
met ontzag zie ik
jouw spel van alledag
in de lach van het paradijs…
dans
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 in nevelige duisternis
twee figuren in zwart
zonder gezichten
met de ruggen naar
me toegekeerd
met niet meer dan
een vlek
een luchtspiegeling
ben ik toeschouwer
van een bal masqué
de duisternis houdt
me tegen het
licht van een
wankel blind
bestaan
tot het licht onthult
hoe ze draaien
hoe ze golven met
met hun torso
hoofden…
VREEMDE VOGEL......
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.153 Ik ben
-eerlijk gezegd-
een vreemde vogel
Ik blaas
mezelf niet op
ben zelfs niet opgeblazen
Ik wil
ook niet langs
hemelen drijven dan wel razen
Ik heb
wel wat weg
van een felgekleurde kogel
Toch heb ik
een kop,ogen,snavel
kortom:'n gezicht
Deze dichter
heeft zelfs
over mij gedicht
Noemt mij:
een vreemde vogel
nog net…
Als de dood ons naar bloemenvelden brengt
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
890 Een oude indianenvader
het ontwapenende grijs
in zijn hart speelt een kind
tot aan de dood eigenwijs
hoe oud is zijn gezicht
taai door tijd getekend
als de dood ons
naar bloemenvelden brengt
het prille van lente
door rouw wordt doordrenkt
een oude indianenvader
in het sterfbed van de stad
in zijn hart speelt de dood
een bloemrijk…
Vogels
gedicht
2.0 met 1 stemmen
7.831 Vandaag
is de vogellucht
een loos gerucht
Hun gekrijs om spijs
verbluft
Zij hebben voornamen
Zij onthouden gezichten
Hun lawaai
is vervormd tot lied
Zij weten immers niet
dat een immens netwerk
de planeet omspant
om mensen
en vogels te vangen
en splinters meteoriet
Men herkent in de zwerm
de raaf
Hij verft zijn haar
met bloed…
Gedragingen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 schitterende sportwagen
vooral dat
open dak
gigantisch racen
over een
drukke straat
met alle
gemak
stralende gezichten
zomer ten
top
STOP
schaamteloos gedrag
katten willen
oversteken zij
vliegen als
raketten door
de lucht
vreselijk einde
van deze
boeiend intelligente
dieren ZUCHT…
Leeg en zwart
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
518 mysterieuze
van leeg en zwart
zie het spiegelen
in donker water
als bodemloos gat
ik weer de
sombere gedachten
die ik deinend voor me zie
ga niet mee
met hun finale krachten
naar machten van het niets
heb me omgedraaid
weg van schaduw
naar het warme licht
mijn intense opluchting
werd snel zichtbaar
in de tranen op mijn gezicht…