Netgedichten over haiku

het lijf geslagen gemarteld en gebroken rond zijn geesteskracht "kom maar, ik sterk mijn armen om jouw leed weg te dragen"…

Een plons in de sloot: Portugese hondenpup doet zijn naam eer aan…

Helblauw de luchten in rimpelloze vijver tot plots een gans duikt.…

met rode kammen bedekt mijn verlegen blik de naakte waarheid…

in zijn dromenland loopt hij zonder schroom vooruit zijn stokloze hand leunt tegen de rijke stam van zorgeloze dagen…

(tanka) Tijd van fluitekruid toont zich duidelijk maar fijn, gaat zachtjes voorbij... Een sterke troost: vergeten en wachten tot volgend jaar!…

Een rododendron doet mij verbluft het licht zien, oogverblindend paars…

voor een heiligdom bidden tot ik vleugels krijg het is verlichtend…

De jager wordt prooi. De verkeerde plaats en tijd. Wereld op z’n kop.…

(tanka) In groen struikgewas schuilt een eenzaam wit kroontje, dor en verfrommeld. Die oude bosanemoon heeft haar geslacht overleefd.…

Op hoge hakken trotseert een meisje blikken, hoofd in de wolken…

Oude kastelen voor Achterhoekse heren: dromen op de fiets.…

Even uit de sleur: op zondag twee Jehova's vloekend voor mijn deur…

lijdzaam gebogen geknakt, maar niet gebroken levenservaring…

als fluweel zo zacht de pas ontloken blaadjes van de oude beuk…

Lieveheersbeestje verwarmt zich op erekruis in alle vrijheid…

Hij is alleen en boven hem zweeft een vogel met een geweldige spanwijdte. Geluidloos houdt deze hem ononderbroken in het oog. Rillend drentelt hij rond. Hij wil en zal hier op dit eiland zijn rede voor een wereldwijd gehoor vormgeven. Regel na regel neemt hij op de lippen en wat goed klinkt spreekt hij omhoog. Telkens hoort hij dan in zijn rechteroor…

Zwarte waterhond angstig in het halfschemer voor verduistering…

altijd tegendraads als hij staat gaat zij liggen onbegrijpelijk…

Twee futen baltsen elk hun eigen spoor trekkend in blinde hartstocht…

Met de harde wind pal tegen een aalsgolver in zijn element…

uitgestorven rotonde zondagmorgen en het licht gaat uit een kraai trippelt een meeuw zeilt door mijn blikveld wordt het licht zondag misericordia 06.18 uur…

zonlicht en nevel zijn een regenboog, echt waar, alleen als ik kijk…

sussen verzaken tussen kussen en laken taken niet staken…

gevallen engel biedt jouw bescherming me meer nu de aarde raakt?…

witgrijze wolken drijvend in een blauwe lucht wijzen ons de weg…

Midden in de nacht brengt een zwaan majestueus licht in het duister…

stil lenteleven rijgt stemloze dagen aan doorwaakte nachten…

Hap in regenboog beekforel waant zich even wereldkampioen…

in gebogen kracht weerspiegelt witte onschuld gedragen leven ieder individu is als een granieten vleugel…