6779 resultaten.
Tussen 10+ en 20-
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
442 Wij bieden u met trots iets fraais, iets helders
Voorzichtig, breekbaar! Houdt maar een paar uur
Voor Kaag wat zoets, voor Segers te veel zuur
Voor Rutte op den duur een functie elders
Kaag blijft, drijft Segers af dankzij Mees Kool
Alleen haar kuikens moeten nog naar school…
Zonsondergang
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
60 De dag legt zacht zijn kleuren neer,
het licht omarmt de wolken nog één keer.
De stad wordt stil, de hemel gloeit,
alsof er goud door alle uren vloeit.
Wat zwaar was, mag nu lichter zijn,
de avond draagt de laatste zonneschijn.
En in de warmte van dit stille uur
blijft liefde branden als een zacht vuur.…
AFLOSSING
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
11.287 teer wit het weer
het vertakte uiterlijk
van diverse struiken
trotsgrijs torenen
de populieren hoog
boven de verzilverde
elzen en meidoorns
uit oprit met wilgen
doet een boerderij
vermoeden waar mist
triomfantelijk hangt
onzichtbaarheid bevroren
stuiptrekking is van
verlate winter voorjaar
aflossing van de wacht…
Vlinder kistje
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.315 Schoonheid
weerkaatst
magie
betovert
een traan
glinsterend
in zonlicht
verbloemt verdriet
onbereikbaar
verlangen
voert gedachten
naar eindeloze tijd
vriendschap
kwistig verstrooid
draagt ver over vlaktes
van eenzaamheid
boven de wolken
een waas
van sterren
noodlot stuurloos
levert
strijd
weerbarstig
als de ziel…
Na jouw pijn.
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
686 Mag ik je dragen boven stormen
langs de bliksem naar de tuin?
Mag ik verzen met je vormen,
asgrauw, stinkend als ajuin,
maar ook vloeiend,
méér vertellend
tot de dag en zon weer schijnt?
Mag ik verzen met je vormen,
verzenstruik met bloementooi,
verzen die de tranen smelten?
Vogel zing, je bent zo mooi!…
zuilen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
578 beukenstammen zijn zuilen
die elkaar
boven ons ontmoeten
de zon daarboven
strooit door ruisende
teergroene bladeren
zilver op ons pad
een gotische kathedraal
wortelend in de bodem
waarop we geboren werden
en eens in zullen rusten
waar we een leven lang
dankbaar mogen zijn
voor zoveel
eenvoudige pracht…
in het donker
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.136 buiten in het donker
helemaal alleen
in gedachten verzonken
stilte om me heen
één blik naar boven
starend in de lucht
schitterende sterren
de kou op de vlucht
denkend aan gesprekken
weer even voorbij
en ineens ben je
toch heel dicht bij mij
een glimlach verschijnt
van puur geluk
grenzen verdwijnen
dit kan niet meer stuk…
J.P.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
794 Een keurig pak,
het kapsel strak
geknipt,
boven de bril
een rechte rand.
Daaronder schuilt
een groot verstand.
Slimme taal,
een lang verhaal
zonder hapering
met snelheid
uitgesproken,
wordt bijna nooit
onderbroken.
Hij is de man
die het kan
al lijkt het finaal
mis te lopen.
Alles wordt beter
vertrouw maar
op Jan-Peter.…
tijgerlief
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
3.139 nodigt uit
tot zitgemak tot blijven
en dat zij weg kan gaan
of rusten tegen mijn schouder
aan, zacht en warm
is denken achteraf
elke dag probeert zij
opnieuw mij te verlaten
vind ik haar terug soms
in het uur van de hond
gromt zij mij aan
met opgetrokken lippen
zij bijt en ik verdrink
in haar open mond
ik worstel en kom boven…
de zee
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
736 (sissend in het ijswater dalend)
zo kussen wij boven het koude duinzand.
de dag ligt op de rug
de mensen gaan de nacht in.
in hun verlicht knusse tenten.
paal 16: niets...…
die donkere nacht
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
953 ogen
in een zware donkere nacht
ik voelde me alleen
maar heel onverwacht
voelde ik een warmte in me
het kwam ergens vandaan
het voelde goed
ik ben toen opgestaan
hij was er
in dit moment van eenzaamheid
hij legde de warmte van een deken
om me heen in die eenzame tijd
hij was er niet
en toch was hij bij mij
ik voelde het
hij... daar boven…
Vaarwel Kathinka
hartenkreet
3.7 met 20 stemmen
2.611 Het laatste uur
in het gezelschap van
de zon, de Ierse Zee, de golven
de wind, de klapperende zeilen
na verandering van koers
Achterover leunde jij
gleed zijdelings weg
Het lichaam koos het moment
om weg te gaan en jij verdween
in het schreeuwen van de meeuwen
boven de zee, het land
de stad en Amsterdam…
OPA
hartenkreet
3.3 met 13 stemmen
2.157 Opa u bent nu daar boven,
Daar kijkt u op ons neer,
Opa ik kan het u niet beloven
maar..eens zie ik u daar weer..!…
Stel
netgedicht
3.9 met 38 stemmen
6.837 Met hun voorhoofden tegen elkaar
lijken zij een Siamese tweeling
hun bedelnappen gevuld met wensen
in slaap met de trein naar Lier
op de ruiten racen regendruppels
als doldwaze, geile spermatozoa
tegengesteld aan de reis vooruit
weg van de achtervolgingswaanzin
boven maakt een camera een opname
van de aanwezigen in de treincoupé
voor de…
kom
netgedicht
3.0 met 17 stemmen
2.928 kom vlij je met mij in het groen
ik geef je dan mijn zoetste zoen
in paarse klaverweiden
een open hemel boven ons
het allerwitste wolkendons
en niemand dan wij beiden
ik balsem als je mij toestaat
de scherpte van het prikkeldraad
waar jij door mij geraakte
ik voel en huil met jou in pijn
geloof dat ik in schuldig zijn
jouw liefde niet…
Damocles
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
780 Het dondert en het bliksemt weer op Nederlands gebied
De doodsbedreigingen gaan zo snel,je gelooft je oren niet
En de ware Nederlanders hullen zich in angstvallig zwijgen
Uit angst door meningsuiting ook zo'n brief te krijgen
Zelfs onze leiders lijken nu door deze vrees bevangen
Zij zien het zwaard van Damocles al boven zichzelve hangen…
Wolken
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.030 Meeuwen vliegen vechtend
tegen de wind in
krijsend boven het water,
of in duikvlucht scherend
over het schuimende sop.
Nijdig werpt de zee haar golven op 't strand
met de vele verloren dromen die
al duizende jaren meezwalpen
op zoek naar hun thuisland.…
meisje op de fiets III
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.153 ineens voelde ik het
het was er al heel lang
het was alleen niet bevatbaar
geweest of ik was niet bevattelijk
haar vorm zwevend
boven het licht was ik tienduizend ezels
die zich aan dezelfde steen stootten
zij was een gewoonte geworden
ik en mijn verborgen zadelpijn
niemand op een roestende fiets
kan uit twee verschillende werelden komen…
Te moeilijk.
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
11.583 Ik wandel in de bergen
langs steile rotsen, diepe kloven,
maar immer over 't gebaande pad
door vad'ren uitgesleten,
door velen reeds betreden,
zoek ik naar boven en beneden,
turend op de rand: het gat
waarachter werk'lijk dingen zich verbergen
en ik mijn bedoelingen kan zeggen:
te moeilijk is het om iets bloot te leggen.…
Kyrie
netgedicht
3.2 met 21 stemmen
839 Nee,
geen aarde en gras
op onze graven
of een hand
die bloemen legt,
beton zal het zijn,
stilte van een urn,
kilte van onvruchtbaarheid
rond stof en botten
ons zwijgen stijgt
boven raketten gesis uit,
als toestemming zingt
boventoon
wij, van eigen toekomst
moordenaars
kyrie eleison,
kyrie eleison…
Autolyse
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
519 Boven Maasbommel staat de zon
zich aan het einde van de dag
ontzettend uit te sloven
zo rood, zo goudomkranst,
om te geloven
moet je 't zien en
dan nog niet, misschien.
Is het de laatste keer en
wil zij het niet meer,
dit gloeiend hangen in de lucht
verterend van verlangen?…
Bianca's eerste kunsten
gedicht
2.7 met 42 stemmen
19.245 De grenzen van muziek
zijn verlegd:
schoengekraak is muziek
De grenzen van ballet
zijn verlegd:
lopen is dans
De grenzen van poëzie
zijn verlegd:
de maat in een kinderschoen is een gedicht
Bianca - 1½
loopt op haar eerste schoenen
door de kamer
----------------------------------------------------------
uit: 'Een leeuwerik boven…
mijn vader
hartenkreet
4.4 met 17 stemmen
2.920 Ik zou me willen neervlijen
in het gras
vol met bloeiende bloemen
de een ruikt zoeter
dan de ander
Ik kijk naar boven
naar een wolk
als kind geloofde ik
dat mensen in de hemel
op je neerkeken
Wat zou ik dat
weer graag willen geloven
dan lag ik elke dag
in het gras
en keek omhoog
Ik zocht de hemel af
naar een glimp van…
oh mein mama
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.593 nog dat ik met bungelbeentjes
aan de formicatafel, waar wij samen
kopjes thee dronken voor het warme fornuis
u was zo moeder in uw boezelaar
ik zag u zo gaarne het beslag kneden
met uw sterke rode armen
u hield van mij meer hè, mama
meer dan van die walm drank en tabak
die dan wankel verscheen
die alles verpeste en waarmee
u naar boven…
Buikdelers
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
4.509 buikdelers
uit het verleden
gewoond in dezelfde schoot
die niet meer bestaat
- verstrooid boven de Noordzee.
vage herkenning
van gewoonten en uiterlijk
een woord, een hand
een gebaar
gedeelde herinneringen
blijken verdeeld
ieder zijn eigen verhaal
zijn eigen bril
buikdelers van vroeger
er ligt een leven tussen…
lief
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.141 als je geweend hebt ben je mooi
je ogen als bewierookt glas
vallen als luiken
je bent alleen maar mooi
de trap naar boven
is als licht zonder treden
en dan ga je van mij weg
maar nog ben je mooi
het oude zand verkruipt niet meer
je durft je lichaam bijna
niet meer te binden
je borsten huiveren, lippen
zoenen voorbij de kapstok
en toch…
Verbloemlezing
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
989 ze is al halverwege
de trap naar boven
mijmert over de treden
die haar nog resten
en of ze terloops
nog een stapje terug
zou kunnen doen
ze beweegt haar vingers
langzaam over de muur
tript van bloem tot bloem
als een speurende bij
die stuifmeel verzamelt
uit een vergeelde fresco
ze hoort het zoemen
van zoete herinneringen
de bittere…
Suites voor Annemieke XXXIII
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
528 weer witte tulpen
en sneeuwballen bloeien spontaan
uit een vorig jaar
de forsytia
mijn urine geurend
daagt haar hier terug
een delicate wolk
roze als mijn huid eens was
hangt boven de tuin
deze oproep wordt
mede mogelijk gemaakt
door bier en wijn
geraakt door bliksem
mist de vuurtoren geen flits
van zijn rondgang -…
Ongecompliceerd
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
768 En net toen ik dacht
dat niets mijn rust nog zou verstoren
was er dat grijze monster
en de stilte ging verloren
De vogels vluchtten uit de bomen
en niets was meer dan het leek
alleen de zon bleef brandend staan
op mijn huid zo teer en bleek
En ik keek naar boven in het niets
waar de rust was weergekeerd
geen monsters meer, wel de vogels…
Oorlogskind
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
2.335 De straten angstig stil
muren doorboord met kogelgaten
Lichamen liggen langs de weg
overal tanks en soldaten
De stad totaal verwoest
door bommen en granaten
Loopt daar het oorlogskind
bang en verlaten
Pijn en verdriet in zijn ogen
zijn ouders zijn hem ontnomen
Hij, het grootste slachtoffer
zal hij dit ooit te boven komen?…