6781 resultaten.
Souvenir
gedicht
4.3 met 7 stemmen
6.587 Het huis waarin ik zo lang heb gewoond
Woont ook in mij. De fiere gevel die
Zich aan de straatkant scherp aftekent troont
Daarboven met dezelfde acribie.
Daarboven in mijn hoofd. De lange gangen
Vol schemering en half-gedoofde stappen
Doorsnijden hersenen en huis, behangen
Met kille doeken en met lampenkappen.
Het zolderraam dat oorverdovend…
Ieder jaar
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
683 tijd, voorbijgegaan voor je het weet
tijd is als je levensrefrein neuriën
zacht streel je over oude herinneringen
heel behoedzaam…weemoedig
we dansen nog steeds op lievelingsmuziek
romances, in dagen van weleer
nestelen zich tevreden in mijn ziel
rustiger en bewuster ga ik om met tijd
willekeurige beelden van jeugdherinneringen
de koepel…
ode aan de meest misbruikte boom van Borne
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
594 aan de rechterkant over het spoor
richting centrum aan de Bornerbroeksestraat
daar hingen jarenlang de aankondigingen
van voetbalwedstrijden aangeprikt door
behendige handen van actieve vrijwilligers...
van de boom door de jaren heen geen
onvertogen zucht vernomen of het moet
de wind zijn die bij vlagen door zijn kruin blaast…
Erfenissen 1
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.020 Het kastje met haar trouwservies,
de sofa en de oorfauteuil
zijn gisteravond van de wand
geschoven. Kranten op de vloer.
Een tafel, uitgerold behang,
de witte achterkant naar boven,
de lijm in waaiers uitgestreken.
En staande op het keukentrapje
reikt zij omhoog met nat en zwaar
papier vol roze veldboeketten.
Zij schuifelt naar de recreatie…
INDACHTIG KOPLAND
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
677 waaruit we dronken
We dachten aan die wonderlijke wereld
van het vergeten
hoe je altijd vergeet
wat je je herinnert
en hoe je je herinnert
wat je vergeten was
Toch,wat je je herinnert
is niet altijd wat er was en misschien
was het er wel niet of alleen
op die plek waar wij nooit waren
maar altijd al zijn geweest
in onze vergeten herinnering…
Waar stil toen
gedicht
4.0 met 1 stemmen
15.076 Nu,
terwijl herinnering met zich
doet wat zij wil, beginnen
wij opnieuw met bijten,
haast tegelijk, tussen
de maïsplanten: zij in haar
abrikoos, ik in mijn abrikoos;
terwijl de kleine vossen nog door
de wijngaard sluipen, en de zee,
fluisterend: bij mij is zij niet;
nee, hier vind je het niet;
in mij is zij niet.
----------------…
In vleugjes tocht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
588 het raam is donker
maar de deur staat aan
in vleugjes tocht laat
het huis zijn adem gaan
vertelt in geur
de kleur van bewoners
in een subtiel onderscheid
geeft zij hun geheimen prijs
het ongewassen raam
oogt weinig openheid en orde
de deurmat is versleten
door generaties voeten vegen
toch bel ik aan
laat het verleden staan
het zo…
Wuivende verhalen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.146 Ons mogen herinneren
en op je adem dragen
langs toegestane tijd.
Wij zullen luisteren
aandachtig horen
naar hoe jij fluisterde
met de wind.…
FAIROUZ
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
959 Een geliefde dichteres
moest deze wereld
ontijdig verlaten
zij schreef lange tijd
haar ruime denkbeelden
met vreugde of leed
verschool zich deemoedig
onder de vereerde naam
van een Oosterse zangeres
deze gedichten geven
vele lezers bemoedigend
hernieuwde zienswijzen
blinden kunnen hen ontvangen
als kundige klanken
moge haar werk…
ALS DE STERREN
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
747 verdwijnt
als de zon zo zul je branden
van oost tot west
van warm naar koud
zo word je oud
als de sneeuw zo zul je sterven
tussen koud en warm
rijk en arm
tussen oud en nieuw
tussen klein en groot
tussen leven en dood
als de sterren zo zul je schitteren
aan de horizon van een nieuw leven
aan het eind van de reis
het nemen en geven
herinnering…
Sonnet 4
gedicht
3.5 met 4 stemmen
9.672 Het sonnet in het Noorderplantsoen
Er valt een diepe sneeuw van de kastanje.
Ik zit moe op de trappen van de vijver,
staar naar het water, de fontein, becijfer
hoe diep de bloesems windstil, wit-oranje,
het asfalt met onhoorbaarheid bedekken.
Het zou een offer kunnen zijn, aan wie dan -
stilte. Ik ruik het hevig, adem langzaam
in en uit…
bruiloft in Valkoog
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
668 botervet en vers gesneden
zo liggen de graslanden in mijn herinnering
ik zie hoe hij zijn hoed afneemt
haar kust
naar mij omkijkt
en glimlacht
kinderen dansen muziek aan de touwen
van de klokkentoren
hij loopt weg uit mijn schaduw
licht vloeit
tranen spatten tegen de hemel
ik aarzel nog
twijfel wortelt diep onder de zerken…
Een nieuw jaar
gedicht
3.3 met 3 stemmen
13.006 Nog niet. De zoon moet nog trouwen,
de oude nog stervan. Er komt nog
wereldvoetbal en goudvissenbroed.
In de reiskist vouwt zij de avondjurk,
kinderkleren, gesloten papieren. Eetbaar
de kleine vruchten en draken van koek.
Op de steiger blijkt de kist gevoerd
met gestreepte zijde. Leegte, lavendelgeur.
Gisteren zwommen hier zwanen als schepen…
Gangpad
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
654 die dame daar die ken ik
ik wil zeggen haar ogen
die ken ik
daar heb ik eerder in gekeken
in een ander gezicht
zij kijkt mij aan, althans
haar ogen kijken me aan
de blik van herkenning stuitert geluidloos
heen en weer
en weer
valt dan met een doffe tik in het niet
ik moest doorlopen
ogen graven diep …
Honingzwammen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
475 Daar liggen, een verslagen legermacht,
zwarte schimmeldraden vreten door de stammen,
bomen, geveld door gele honingzwammen.
Nu heel het beukenbos is omgebracht
blazen duivelzwammen sporen
over heel dit continent. Er wacht
het hoge leven een koude nacht.
Schimmels grijpen, vreten, boren.
Uw beeld waart in mijn bestaan
als een wrede schimmel…
donker woud
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
491 De man en de angstige jongen verdwalen
gescheiden door tijden en dromen en dalen
van hoge, verdorde, bevroren gedachten
naar donkere wouden van telkens verwachten.
Wie zag in flitsen het verleden verschijnen
en dan de verwarde, gewonde verdwijnen?…
Ook al wacht ik
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.559 Ook al wacht ik
allang niet meer op een wonder
en kan ik de telefoon
horen rinkelen zonder
maar aan je te denken, toch
blijven geheimzinnige barricaden
opdoemen uit het niets zodra
mijn geest tracht door te dringen
tot de nachtzijde van je bestaan.
ten teken dat ik nog altijd
niet geleerd heb je te zien
als een uit het oog verloren kennis…
NACHT UIT ENKEL ZWART
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
720 De schemering vergleed tot nacht
een nacht met enkel donker zwart
‘t Leven had louter droef gebracht
dat zich ook vestigde in mijn hart
De nacht bevroor van eigen koud
wijl wind gleed door ‘t naakte riet
Voor mij leek zij ’t mooiste goud
goud, dat gehuld bleek in verdriet
De maan keek over wolken heen
edoch trok zich direct weer terug…
Een wegwuivende lach
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 over levenslijnen
zoekend naar begin en einde
ogen vragen om
bevestiging met een diepe zucht
wel heen maar nog niet terug
het pad van rozen
was voor jou nooit weggelegd
jij hebt er mij niets van gezegd
dan viel er stilte
overgaand naar orde van de dag
ontwijking door een wegwuivende lach
lijnen breken waar zij zijn verhard
herinneringen…
De carrousel van beelden
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
473 echte stilte
is nog vol geluid
als ik de ogen sluit
hoor ik mijn gedachten
in een trage stroom van
bloed onder mijn huid
in variaties rood
verhalen zij wijdlopig
in meanderen en
geladen met emoties
over licht en leven
schaduwen en dood
onophoudelijk
trekt de carrousel
van beelden en
gebeurtenissen aan
mijn geest voorbij
de herinneringen…
droom
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.026 ik droomde van mijn vader
hij zat te vissen op z'n vaste stek
de dood had hem jaren jonger gemaakt
en zoveel gelukkiger vooral...
verwonderd mij daar aan te treffen
bergt hij zijn hengel in het foedraal
en na een korte aarzeling;
"we moesten maar eens gaan jongen
je moeder heeft het eten klaar"…
Mijmeren
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
517 De dageraad geeft
haar symfonische welzijn
in violet pak.
De schemering neemt
de symfonie van de dag
in vogelvrij vlucht.…
Hiep hiep hoera
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.130 Hiep hiep hoera, weer een jaar overleefd
Ouwe problemen overwonnen, nieuwe problemen gevonden
Ouwe vrienden verloren, nieuwe vrienden gewonnen
Nieuwe liefde gevonden maar ook weer verloren
Mijn hart geheeld, maar ook weer gebroken
Nieuwe herinneringen gekregen terwijl we de ouwe langzaam vergeten
Ups en downs in het leven, soms zit het mee soms…
zuiderpark
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
623 geordend buiten
Haags paradijs
van toen
Adam & Eva
verheven
op pilaren
zomers domein
van een
zwaan kleef aan
op wielen
die vast allang
verloren
is gegaan…
reukwater (4711)
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
567 de geur
ben
ik kwijt
maar
het nummer
weet
ik nog
als
vanzelf
zeven
en
veertig
elf…
Een stralend overleven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
553 jij hebt het magische bos
ontsloten met een wenk en
het schikken van je gouden lok
boven gevoelige ogen
jij danst en ik loop
op de mysterieuze muziek
van het eeuwenoude woud
waarin tijd zich samenvouwt
jij laat mij de bronnen zien
van jarenlang verdriet en pijn
omdat herinneringen aan jouw
trauma’s nog niet verwerkt zijn
toch zwier…
De kleinste details
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
471 ik zag ze
in je ogen ontwaken
de herinneringen
die jouw leven maakten
scenes en fragmenten
in wisselend gevoel
die het gebeuren in
tijd en omgeving kleuren
iedere keer weer
het vertellen en weten
om ook de kleinste
details niet te vergeten
zwart is de schaduw
scherp het contrast
waarmee jij hun impact op
jouw leven hebt neergeschreven…
staken
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
606 ongeveer zeven
zal ik zijn geweest
(moeder waste nog
op een plank)
toen vader besloot
toch maar
te gaan staken
we zullen wel zien
waar het schip strandt
zei mijn moeder
vast in Scheveningen
dacht ik…
Thuiskomst
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.971 Soms kwam mijn vader door de wind naar huis,
een schaduwloze man met lege handen.
Tot aan de dakensteeg de roepstem van
Zijn schreden en vervaagde in de lucht.
Een wereld volgde hem: dwarse gelaten
waarop hij zich een levenslange dag
had stukgelopen. Zwaar van schouders
duwde hij zich tot aan de huisdeur voort.
Mijn kinderogen zagen hoe…
Medaillon
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
629 Jouw lichtstraal
die mijn hart raakt
wat als een waakvlam blijft gloeien
glinstert in jouw ogen weer
die jou in mijn herinnering schittert.
Jouw omarmen
in een nieuw tijdperk
op weg naar houvast en vreugde
om keuzes te relativeren
is in miniatuur geschilderd.…