15015 resultaten.
Als een vredesduif
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
983 sokkel
al eeuwen aan pilaren hangen
rook de geur
van dennenbomen
tussen wierook en
de hoogste orgeltonen
bad zonder te denken
de vertrouwde woorden
zat en knielde
naar het ritueel behoren
maar mijn geest
vloog als een vredesduif
de brandhaarden voorbij
waar kerst kapot geschoten was
en ieder in gebrekkig
onderdak bij schamel vuur…
Weer klinkt het lied
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
491 hun woorden
bevroren tot ijs
door een gure
wind gedragen
tochtten zij kilte
door het paradijs
waar tropische
emoties bruisten
felle blikken
huisden in het
smeulend vuur
van omfloerste ogen
stilte brak
de eerste schrik
paniek vluchtte in
chaotische taferelen
zij drongen met velen
naar te weinig lucht
hun vlucht
is gevangen…
De oude dag
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
616 stem
het gebed van wat was,
over vandaag,
dus haast het oude zijnde
ik ben nu en hier
in gedachten verzonken
doch ook zowaar reeds zwevend
op weg naar boven
al raak ik door de jaren
wel vaker verstrikt
in verder kijken,
soms gelijk aan staren
ik word dan door het gemoed
ongevraagd beproefd:
het wil in mij wat vuur…
schuim en as
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
587 op de uiterste punt waar twee zeeën
samenkomen zocht ik een geschikte plek
kwam tot rust en maakte een stapeltje
het was moeilijk het vuur gaande te houden
rook steeg op in noordelijke richting
verwaaide beeld, geur, herinnering zeewaarts
dansend daalde je op de schuimende golven
teruglopend de etsende nietsontziende wind
aan mijn handen…
Discutabel
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
490 We stichtten vuren.
pookten woorden tot een brei,
slechten muren,
totdat wij,
in minder meer,
geworden zijn.
-
Ik zag je, naakt.
Voelde je, als nooit tevoren.
Ontbloot van alles keerden wij,
de nacht in ons.
Oprecht,
zo echt,
sterkte groots het fundament.
Er is geen waarheid,
in een stelling.…
de lafaard
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
521 maakt veel wonden
in rug en in keel
mijn hart is geschonden
je mond praat teveel
je lafheid, achterbaksheid
verpakt met emoties
ze zijn zo voorspelbaar
als dit de grens overschrijdt
laat vallen dat masker
en stopt met verkopen
van zever en leugens
in pakjes met hopen
leer leven in eenvoud
met vrienden en maten
geen vuur…
Eén hartslag verwijderd.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 Een losmaking nog verhinderd
door een begrenzende muur die
geen ruimte biedt aan de passie
van een hartstochtelijk vuur.
Eén hartslag verwijderd van het
eerste plan. Waar wat eens werd
bedorven zich nog herstellen kan.
Een herstelling van de open ramen
en deuren. De doorzonkamers die in
warmte naar een frisheid geuren.…
Transparant leeg glas
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Iedere ontmoeting bij schemering
levert jouw glansrijke souvenir
waar ik gevoelens kan verwarmen
met ons gesprek bij het eeuwige vuur.…
Wij bouwen aan onze dromen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
626 In een intermezzo van de
korte vreugde dooft kort
erna de werkelijkheid het
vuur ons eens zo lief.…
Gevleugelde initiatieven.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
457 Een gedreven hartstocht voor een
innig vuur dat nimmer tot
aardse meester bad.
Gevleugelde initiatieven
vliegen hun koers op eigen wijs.
Zij bouwen met gouden kelen
hun eigen hemelpaleis.…
Piano.
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
855 Je aanbeden, vaak geleden zo puur, moeder natuur
k Zie je graag en heb je broodnodig venteke yep spetterend vuur.
Pak me en ontvoer me naar eilanden zonovergoten
Verdriet gehad en nog steeds me toch onverdroten
de piano van Beethoven.…
Veelheden hoe
gedicht
4.0 met 7 stemmen
3.601 Een half petje kip,
een popotamus hip,
twee muisjes vleer
vier hanen weer,
acht beelden voor,
zestien kijkjes door,
tweeëndertig vliegjes vuur,
vierenzestig kastjes muur,
honderd achtentwintig fouten druk,
een kippetje tuk?…
Herfst
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
612 ik wil jouw kleuren in mij voelen
verwondering in je ogen zien
voortrazend vuur in regen koelen
jouw strijd aanschouwen bovendien
ik wil de bladeren met je delen
rapen wat jou speels verliet
stormwind ervaren, mij nooit vervelen
genieten van wat 't verval mij biedt
samen verkreukelen, vergaan, vergelen
elkaar verliezen in bevrijdend…
Dat wat is
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
804 ontstaan
Vanuit een kiem
Een cel
Een bacterie
Een organisme
Dat wat is
de mens
Die in de chaos orde schept
En In de orde
chaos veroorzaakt
immer zoekend naar adem
In de storm
Dat wat is
Openbaart zich
In alles
Vloeit
Groeit
Sterft
Laat los
Dat wat is
Is in samenhang
Met de kosmos
in beweging
Door
Water
Aarde
lucht
En vuur…
In luchtkastelen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
504 in lege uren
verspelen minuten
hun verwachtingsvol spel
tegenstrijdige
emoties en verlangens
opteren voor snel
om zinloos te vullen
door realiteit in luchtkastelen
te hullen golvend op wind
spelen als kind met
vuur van het moment
grenzen verkend
tot jij opent
in een vergezicht
ik dicht bij je wil zijn
nog vertraagt tijd als…
zwaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 in duister de ringvaart
gracieus en schoon
ligt de kop gevouwen
op wit en rein het lijf
majestueus de zwaan
als is zij dromend
haar charme lonkend
lokt zij mij te komen
tot rond de ogen zwart
gelijk in pilotenbril gezet
dominant haar ogen vuren
afstand of ik vlieg je aan
zwijgend dreigend talend
zelfbewust zo verdedigt zij
als een…
Yperiet
gedicht
1.0 met 1 stemmen
3.725 Het was de geur van stikkend vuur.
Blaartrekkend gif: een trage, gele
adder die onder je oksel kroop.
Longen liepen vol als loopgraven.
Maag en darmen trokken samen
tot je lippen bloed afvuurden.
Mosterdgas. Het klinkt nog naar.
Naar hompen Passendalekaas.…
Nachtbraken
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
583 heen
Ik lig hier stil
Denk na en luister
Minuten smelten
Één voor één
Onwaarschijnlijk
Is de stilte
Vreemde tekens
Op de muur
De slaap blijft weg
Ik dwaal in het donker
Zo verstrijkt
Er weer een uur
Nog steeds veel nacht
Omringt door duister
Nog steeds geen
Dromen, slaap of rust
Zo gaat het nog wel
Heel wat uurtjes
Totdat mijn vuur…
Schaduwzijde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
449 Mijn tuin is jouw tuin
je staat niet in mijn schaduw
ik alleen in de jouwe
als ik je zon gun
vuur, water, aarde en lucht
je bent nu eenmaal
op goed geluk hierheen
gewaaid, een vreemde
waar ik toevallig woon…
Populistische eenvoud
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
454 ik voelde grond golven
wist hun agressie
kende vorm en kleur
rook nerveuze krachten
in onontkoombare hitte
tijdens de duur van het vuur
patronen schoten
uit een archaïsch verleden
om te innoveren in heden
herkenbaar in hun
beproefd strakke regie
van populistische eenvoud
de eenling verdween
in het schuim van de
immens rood ziedende…
Mira (dubbelster)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
745 absorptienevel
mat ik mij een maatje aan
en werd als dubbelster verschoten
radicaal lichtvaardig waar-
genomen met een boeggolf
en een plasma-
staart in de walvis
bracht licht
uit krakende luidsprekerconus
klinkt onbestemde pruimenmoes
van afweer
en rukt na eeuwen rede
mentaal onweerbaar brandweer uit
tegen laaiend volkseigen vuur…
Openheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
612 Het vuur,
waarin stof tot as verbrandt.
Het water,
waarop wij als stofjes drijven.
Wie zijn wij? Wie ben jij? Wie ben ik?
Wij zijn het maagdelijk witte doek,
waarop onze levensfilms verschijnen.
Wij zijn de onbeschreven bladeren,
waarop onze levens worden vastgelegd.
Wij allen leven als eeuwig stromend water.…
Een andere partituur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
486 masseerden
wist de stijgende
hype van een worden
met de eeuwige bron
ons leven en de zon
heb alles losgelaten
ben gegaan maar pas
in volledige overgave
besefte ik wie dit had gedaan
in alles wat ik deed
echoden herinneringen
die ik nu vermeed
op mijn wegen terug
de kansen die ik
nooit genomen heb zijn er
nog maar dansen vuur…
De som van klinkers
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
400 geluidsdragers van lopend vuur,
trommels verkondigen wat bewaard
werd in een zandloper van de natuur,
door haar onbestaande pennen worden
nieuwe klinkers gevormd, klank van
onbestaande woorden, in de mix
van letters is alles al geschreven,
kunnen we maar geduldig zwijgen tot
de bloem van de taal zich openbaart.…
Rouwend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
646 Raak me niet aan, ik sla
vuur uit mijn onvergoten tranen
om de tentakels in mijn buik
ik verschroei elke hand
(ook de mijne)
Raak me niet aan, mijn huid
staat strak om de oude wonden
gehard tot een schurend harnas
tegen wat niemand mag doen
(en toch is gebeurd)
Raak me niet aan, mijn buik
verdraagt geen enkele druk
op het weivlies om…
Bloemen Poëzie
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
462 vleugels
gezalfd
met olie stijg
ik weer op
kom naar
je toe met een veer
in het Woord
leg ik mijn hand
in het Woord
is het goede
stroomt de liefde
de barmhartigheid
maar ook de pijn van
het vervolgde volk
mijn broeders
en mijn zusters
de haat die ons
verwondt om
het breken
en delen van brood
en drinken
van wijn
alsof het vuur…
LAIS CLXXXVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
380 ‘Versuiker de asse der geschiedenis’,
fluistert het hees in het vuur waar zij gaat.…
LAIS CCXCII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
431 En stormen vuur verglazen de stranden.
Purper stof tintelt rond de teer van ’t leed.…
LAIS CCXCVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
425 Nood brandt
in de magen der verdoemden, de kiel
maakt water, het zoute wordt vuur, het zand
verglijdt in de klemmende hand, de wand
stuurt leegte naar de andere wand, niets
houdt nog stand, het licht is van kant, iets
heeft in mij een pop van stro verbrand.
Ik wou je lezen en ik zag het niets.
Schamel rest mij 't vuurvaste woord, mijn land.…
De hemelspleet
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
425 jij had in liefde
ooit hel gebrand
het hete vuur
uit de ondergang
getrokken om
vlagen passie
vlammend los
te krijgen die
zich nog niet
konden bewijzen
zwart donkerde
de schaduw
tot jouw hitte
het opensneed
met de scherpte
van licht dat
meteen toetrad
en warmte het
opgesloten zijn
direct vergat
ik zag hoe
jouw handen
zich…