3397 resultaten.
Afdeling Incasso
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
961 Het is niet persoonlijk bedoeld
iedereen heeft het recht
te gooien met kasseien
en ze cassaven te noemen
Ik hoor geen bal aan
over wat ik zag en schreef
ben de zoete aardappel
waarin smakelijk wordt
gesneden - geprikt
zonder te proeven
Maar dan stuiten zij toch
op een stinkend steentje
een poepie dat zich wapent
met tranen en…
Eersteling
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
615 Kwatrijn van vier en distichon van twee;
Die regels zijn zo helder neergeschreven.
Ik ga mij aanstonds in dit spel begeven,
Mij uiten, want ik heb een dichtidee.
De vraag die ik langs deze weg wil stellen
Is, kan de 'wordcount' ook mijn jambes tellen?…
Thuis
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
3.161 Wat is thuis?
Thuis is wat je bij je draagt
Waar je ook mag gaan
Thuis is vergelijken
In het begin
Vooral vergelijken
Nu gaan ze thuis naar bed
Nu staan ze op
Nu is het Sintermaarten
En bijna Sinterklaas.
Thuis is maar een klikje weg
Je ziet elkaar
En hoort de ander spreken
Maar het beeldscherm schiet tekort
Voor het kraken…
DE SPRING-KOORD
poëzie
4.5 met 6 stemmen
3.780 De mens springt in de koord des levens:
God draait de koord.
Elk snakt naar adem tot begevens
en springt toch voort.
Hij zingt er zelfs een wijsje bij
of becijfert elke sprong:
‘ Een … twee … drij …’
O God, Gij houdt de koord,
de dolle koord des levens.
Helaas, toen iemand volop zong
en naarstig sprong:
hij stiet, heel even maar
zijn voet…
Verslagen
hartenkreet
4.6 met 56 stemmen
4.428 Hier zit ik dan,
Verbijsterd en verloren,
Van alles heb ik spijt.
Mijn grootste fouten onomkeerbaar,
Ik ben verslagen door mijn ergste vijand,
Mijn ergste vijand: tijd.…
Lijflied
gedicht
1.9 met 17 stemmen
7.859 Het is van mijn leven nog niet geschreven,
nog nooit van m'n leven.
Het staat om de dood nog niet te boek,
om de dooie dood niet.
Het voelt nog zo iel aan,
of het mijn tong nog niet kan roeren;
ik voel me beroerd. Hoor hoe
het zou willen schreien.
Ik wil het ooit nog eens op
kunnen schrijven, al is het te weinig
om van te leven, het is…
laat zestig winters
poëzie
3.1 met 23 stemmen
8.143 P.C. Hooft begroet zijn vriend Vos(sius) door woorden van Vondel te citeren:
'laat zestig winters vrij dat Vossenhoofd besneeuwen,
nog grijzer is het brein, dan 't grijze haar op 't hoofd,
dat brein draagt heugnis van meer dan vijftig eeuwen,
en al haar de wetenschap, in boeken afgesloofd,
Sandrart, beschans hem niet met boeken of met blaêren…
Uit hoofde van
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
581 Onthoofde liefde
uit hoofde van
het marketen
van lijf en lendenen
Zo zat ze daar
virtueel gekaderd
blikken priemend
op de vijftig bites
van haar blacklight torso
Hoofd en onderbenen
in de dimensie van
de anonieme schaamte
En hij greep in zijn
tot economie verworden kruis
Vraag en aanbod
op en neer
verkocht en log out…
hogere hoed
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
666 vergeet je niet
mijn vel te schrijven
de inktsteen neemt mij hard
mijlen verder weg plas ik
door waadbaar diep spraakwater
op het kruispunt van twee kolken
die elkaar de das om doen,
'Kijk, zie die dassen zwemmen!',
wordt mijn reddingshoed hoger dan de jouwe
de vloeiende ongerijmdheden
slaan uitgedroogd terug in mijn poreuze poriën
ik win…
Uitweg in een inzicht, maar in het geheel niet
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
691 Het mij
is de uitweg
uit de psychologische tijd.
Rest mij de tijd te vatten,
maar ik val slechts in herhaling
van een lange lijn tijdbuigers.
Mijn voorouders hadden lange tenen,
ze werden om de oren geslagen
met grote oogkleppen.
Onder voorbehoud van een kerk.
Wij reizen altijd in de toekomst
van de oorsprong naar een einde
van inzichtelijk…
Duistere omhelzing
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
722 Huizen plassen
door een wassen herinnering
het schilderij dampt
onbestaande geschiedenis
bomen wortelen
in de modder van een doods bestaan
de kunstenaar had daar
een sloot door zijn aderen lopen
de wind van het voortglijden
was een grens overgestoken
vergeelde randen spraken over verandering
de één vouwt zijn handen
om zoveel vakmanschap…
Het zenden van een vrouw
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.338 Het zenden van een vrouw
is een risicovak
zij is een creatuur
van het wilde twijgen
in het braakland
dat zich tot jungle zal wassen
waar ze ook gaat
het talen wordt gedanst
het ritme voert het hoge woord
schamper vel belooft een ritueel
verbindingen worden gesmeed
ieder telraam slechts gewaardeerd
om zijn subtiele ronde vormen
Voodoo…
Libre
gedicht
1.7 met 44 stemmen
13.088 Op zo'n biljarttoernooi
zonder gaten in de hoeken
en niet meer dan drie kunst-
stof olifantstandenballen
manifesteert zich soms
ineens een beestachtig ver
achteroprakende olijf
op dubbeldikke hakken
Model gepommadeerde onderhoud
zeven dochters in de aanbieding
en twee zoons die dan wel boksen
maar strikt op boterletterbasis
------…
dubbele nacht
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
537 handen
kneden mij
naar jouw borsten
het zuigt
hechtende lijnen
aan de binnenkant
van mijn dijen
Vasthouden
aan een uittreden
wachten op de dubbele maan
het dolende scheppen
Zij rondt haar poppenspel
vlieg vingert een bal van klei
samen kozen
van een spiegeling
vrije doorgang
witte zee van potentie
ingehouden wachten
op een liever…
Venijn en onschuld
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
509 Laveren
in het gebinte
van het bestaan
hij waart daar rond
in een scherpte
de botte bedoeling
willekeur van niet beter weten.
De kanttekening is die
van een sluipmoordenaar
In ieder geval weet het waarom
zijn slakkenstekker altijd ergens
tussen te wurmen. Een rib hier
een intentie daar om het lemmet
weer schoon te vegen. Oorzaak en oorzaak…
Gebed
gedicht
2.3 met 84 stemmen
33.247 Ik wil gezellig sterven zei ze
zonder drama glaasje in de hand
pinda’s pellen op een krant
een lied van vroeger zin voor zin
nog kunnen zingen en dan krak.
In beweging woensdagochtend
met de kracht van vijfentachtig
gymmen op een Weense wals
knieën krakend in de maat, een
twee drie en een twee en uit.
Gerieflijk in de leunstoel
de laatste…
Compagnie 'Dwangmatig creatief'
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
686 Hij houdt het been stijf
en andere diverse pluimagerijen
Zijn woonst is een bakhuis
van opslagverzamelplaatsen
het dakgebinte zweeft
boven zijn pompsteen
daar stoot hij zich af en toe
bij het afkoken van zijn maïskolven
Hij houdt er een bijverdienste op na
afgezien van het pijpen rollen
snuift hij iedere dag een beetje
uit de urne van…
Het leven als een konijn in het gordijn
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
683 Breed en welgevallig
Anderszins oreren
Het geval konijn in de mond
Fluffige spraak
vergezeld van konijnenwol
Breedspraak naar de letter
Ze dirigeert de wereld
vanuit haar vettig aanschouwen.
Ze is een aanbesteding
van het nieuwe nihilisme
'Hoe verdrijf ik mijn tijd
op een anderssoortige ledige manier?'
Ze leeft in het gordijn
in haar…
Over een paar vissen heen gemeten
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
533 Duister
Alle taal zwijgt
de code wordt gesproken
Broca en Wernicke
herschikken
het schouwtoneel
Ze bekvechten
over onwenselijke input
en overbodige punten op de agenda
De beamer komt goed van pas, want
die stond toch al lager in rang
Vingers en tenen
dansen een primitief ritueel
het torso waant zich een God
het is slechts
slaaf van…
kruispunt
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
629 Licht vertraagt
het landschap stokt
in een verstild kader
het kruispunt vult de ruimte
het asfalt trilt onder wat hitte
de akkers slaan bruin uit
warmte draagt zingend nog wat wind weg
de voetganger
van achter het kader genomen
stopt in dit desolate plaatje
het kruis slaat
een zucht van verlichting
haar bestemming is die
van smal…
Ongelijkheid
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
998 Een lap om de geslachtsdelen.
een sumoworstelaar, ongelijkheid.
Bloot, in anderen wereld delen.
een lopend skeletje, ongelijkheid.
Tikkend op een toetsenbord.
een spelende jongen, ongelijkheid.
Rennend met bakken mort.
een klein slaafje, ongelijkheid
Een blijde luide gil.
een om de hals vliegend meisje, ongelijkheid.
Twee starende ogen…
De nette heer
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.087 Hij loopt stevig door
in de harde wind.
En stamelt woorden voor
ja, voor wie?
Fluisterend, als een ondeugend kind.
Hij is een nette heer
Maar zijn woorden kloppen niet.
Ik pak z'n arm.
Voorzichtig, keer op keer
Hij kijkt me donker aan
Alsof ik hem bezeer.
Met lege ogen, ja, van wie?
Het is een nette heer
Maar zijn ogen kloppen niet.…
Landschap
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
718 Het landschap?
Het was gewoon ik
die mijn hand uitstak
en wat objecten
uit mijn vel strooide!
Nu ben ik moe
en laat alle meren
zich terugtrekken
onder mijn oogleden
want mijn tong is van leer
en mijn huid staat vol eelt
door het afwerpen van
onderhuidse spinsels.
Ik noem het geen afscheid
het is een land van helen in wording.…
Kerstfeest
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
942 Kerstfeest
Donkere daken.
Sterren die pinkelen.
Veel kleine lichtjes.
Een kerstboom.
Kerstfeest
Twee mensen die een verre reis maken.
Niet zoals nu, even kunnen winkelen.
Want in haar buik een kleine Jezus.
een herbergier die de deur dicht zonder schroom.
Kerstfeest
Een groep herders die over hun kudde waken.
Schapen die om…
Op de zoden en het striemen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
544 Plots
sta ik buiten
het weer stormt me intiem
ik was net heel hard
over de schreef gegaan
het striemen
van harde regen
doet me uitwaarts treden
uitwassen op mijn huid
sporen van de uiterste grens
tot waar een mens kan gaan
alsof ik er aan doen kan
bliksemen mijn benen
tot aan de grond, de afgrond
veroordeeld tot de zoden
ontdaan tot…
Schouwtoneel
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
562 achter de schermen
de aap komt uit de mouw
hersenloos geval
hij tast naar een borst
en omsluit haar vijfbenig
een hoofd raakt vast
in een kraag
het heeft van die wimpers
dat alleen een bepaald
soort hoofd overvloedig heeft
het bloedtekort kinkkabelt
er een schietspoel in
de alarmbel katapulteert
een aap naar de eerste aap
tienbenige…
Geheel alleen voor eens
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
731 ik wou wel eens
de vloer inventariseren
maar ik voelde me al snel hinkelen
omfladderen van tegels
één, twee, drie, vier
de lust verging me
het lijnenspel te verbreken
het raster eeuwig tot aan zijn oevers
vaalwit, harder dan waspoeder
vergrijsde aderen die ooit zwart kleurden
op één perfect spoor na
waren ze allen gebroken
als klonters…
Hottentottenaffectententoonstelling
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
717 'De wereld is zo fake geworden!
Alle fut is eruit!
Dwaze wegwerpmaatschappij!',
orakelde hij als een batterijkip.
'Ach meneer...' zei ik,
'Mijn vrouw is een trein!
Zo'n ouderwetse, zoals
ze ze niet meer maken!
Ze dendert en stoomt,
raast
met een verantwoordelijkheid
aan honderdvijftig per uur,
haar overtuigingskracht
weegt zowat negentig…
Versmallen tot een entiteit
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
601 Ik hing te hangen
tussen
twee eindeloze punten
de aarde schoffelde
wat ongerijmdheden
ze trok de pij
van de zuivering aan
zij zaaide het onder mij uit
als een lint van de twijfel
mijn blik schoot vol
op het stenen bed
van de schuld
en het tablet kleurde rood
ik gorgelde wat wanklanken
door onbestaande tunnels
waardoor hemel…
Gewillige mutilatie van een tijdelijk dakloos brein
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
588 Soms is het nodig eens heel ver weg te kijken
van de dingen die zijn en wat staat te gebeuren.
Om het vast te houden, want het gaat zo weer voorbij.
Het lichaam verkrampt in idem dito foetushouding,
de ledematen gevangen in weerbarstige stoelsteunen
en extenties die de lichaamsuiteinden doen verbleken,
vanwege het veel te lang blijven zitten wachten…