6857 resultaten.
negentientoen...
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
1.000 voor mij was het kerstfeest
een boom met echte kaarsjes
het sneeuwlandschap
van vaders hand breed
uitgestald op het dressoir
en de warmte van met z'n allen
en iets van soberheid
aan een tafel van fragiel geluk
nu wij zoveel materiëler zijn
weet ik mij een illusie armer…
Bouwdoos
gedicht
4.3 met 3 stemmen
5.691 Je oogopslag ligt in een bouwdoos,
je nagels, je haren, je stem;
voorzichtig het spanen deksel in
de houten gleuven schuiven - dicht.
Nog even het plaatje bekijken
waarop vijfmaal een ander huis
te bouwen van dezelfde stenen.
Zo bouwde ik nooit, naar tekening,
maar ook dit keer waren wij blij
met een zorgvuldig opgeborgen
afbraak waaraan…
-Herinnering fladdert over de stille wijngaard -
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.012 Herinneringen zien diepzinnig afscheid,
de dagen fladderen,
een aantal spectaculaire vragen
ademen als winterrozen,
door een zachte sluier van gemis.…
Goede reis
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.341 ik heb geen woorden
aan je meegegeven
hooguit goede reis
voor jou was het
eindelijk prijs
gekoesterd als wens
herinneringen en
fragmenten verhalen
jouw aandacht in de mens
jij hebt gedeeld
bent gegaan blijft toch
bij ons in voortbestaan…
Valt als een wit gordijn
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
664 herinneringen sneeuwen
nog niet erg hard
maar wel gestaag
de zuivere kristallen
die het binden
blijven helaas erg vaag
ze stuiven en dansen
ongrijpbaar door wind
speels als de lach van een kind
alleen in luwte
verpakken ze langzaam het zijn
binden is moeilijk te vatten
vragen blijven niet
aan het antwoord haken
onzekerheid valt…
Droom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
644 Jouw silhouet erkent levensecht mijn droom
omdat de klok terug tikt in mijn herinnering.…
weerzien
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
946 laatst
zag ik een
vriendin
van vroeger
maar
zoveel ouder
dat ik even dacht
het is haar moeder
later
toen ik thuiskwam
en in de spiegel
keek
herkende ik
mijn vader…
In de ochtend
gedicht
5.0 met 2 stemmen
7.986 De vleugel glanst, haar draagkracht even sterk,
zoals de lichte Arabesque die ik ontwijk
als ik mij tot herinnering beperk.
Zie, mijn vader prijst mijn spel,
geeft richtlijnen, streelt nu mijn moeders hand.…
Tevreden bericht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Je laatste voicemail bericht
bood mij nog jouw geluid.
Je tevreden gevoel verwoordde
jou als aanstaande bruid.
Tevreden was je laatste woord.
Spijtig heb je het zo aangeduid.
Ik kon je woorden geloven
tot het geluid voor de klik.
Je klonk overtuigend blij
maar niet door de laatste snik.
Beelden sloten mijn brein
door een tevreden ogenblik…
Als dan het koperen keteltje
gedicht
4.0 met 2 stemmen
9.520 Als dan het koperen keteltje vol as
van wat ik was wordt leeggeschud
over het geduldig gras
mijn lief, sta daar niet voor schut
en veeg de rimmel van je wangen.
Denk aan de vingers die deze regels schreven
in onze tijd van verlangen
en die je streelden tijdens hun leven.
En lach om wat ik was, onder meer
het gesnurk in de bioscoop,
de…
rendez vous
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
881 zoals je soms
een stofje vangt
wanneer je met
de ogen knippert
en denkt aan naasten
die er niet meer zijn
zelf koester ik
zo'n ogenblik
en noem het zelfs
een rendez vous…
van de mariannenplatz
gedicht
5.0 met 1 stemmen
7.974 van de mariannenplatz
naar de overkant:
gesloopte panden of wat
daarvan nog rest
behangpapier, de plaats
waar de leidingen zaten
de holte waar de kolenkachel
stond
de vragen die zij zich daarbij
stelt: hoe het voor de oorlog was
waar het bed stond
waar de tafel en alles
wat daartussen lag
van de mariannenplatz
naar de overkant dat…
Blackpool
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
661 het seizoen voorbij
lopen wij in
kaplaarzen vol onrust
soppend langs de vloedlijn
een onduidelijk verlangen
ontfutseld aan de zee
waait door ons haar
over de boulevard
landinwaarts...…
Kortom
gedicht
3.6 met 5 stemmen
4.766 ik herinner me wel de sneeuw,
de Karelsbrug in Praag, hoe jij -
hoe jij tot op vandaag lacht om
iets dat ik niet zag, wat vlokken
van mijn schouder slaat.
Hoe ieder zinloos ingewikkeld
sneeuwkristal op kinderkoppen
achterblijft en erger:
dat het ons niet daarom gaat.…
Een laatste sterven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
489 zag het water stromen
met op de oevers aangespoeld
restanten van gebroken dromen
vlijmscherp nog
oplichtend met kristallen flonkering
een laatste sterven in herinnering
gegidst door zon
kon ik het naderen en
openbaarde zich mijn vondst
de glazen torso van een vrouw
gehavend door een lange tocht
langs krib en smalle bocht
ooit blies…
Herdenken
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
666 Ja, ik herdenk, gedenk mijn opa
die vermoord werd door
al bleven zij mij het antwoord
schuldig, levenslang
ja, ik herdenk al degenen die nodeloos
het leven lieten, zigeuners, homo's,
mannen, vrouwen, kinderen
alles was 'n reden om
ja, ik herdenk omdat ik mijn vrijheid dank
aan degenen die hun leven waagden
broers, zussen, vaders, moeders…
Oorlog
gedicht
5.0 met 1 stemmen
22.451 Terwijl het verhaal wil dat het verteld en
voorbij is - maar het breekt af
zeker, het is mij verteld en verteld
maar nog
ik zie die grijze beduimelde foto
maar nog is het gras weer groener dan gras
en de bloesems weer witter dan bloesem
in die grijze tuin moet het oorlog zijn geweest
in die man, in die vrouw, dat kind
in dat grijze gras…
Mijlenver
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
443 koekpaleizen bouwen
al vliegend, al vliedend
komt verte nooit dichtbij
en is hier altijd ginds
zo op het oog bespiedend
bij gebrek aan ondiep
lijkt hoogte te bezwijken
zonder bedektzadig gezicht
verdwijnen nachtbloemen
onder vetgemest maaiveld
in gebrekkig tegenlicht
vervagen droomresten
met de lage oosterzon
dadendrang ten spijt;
herinnering…
Zonsondergang
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
655 Glinstering uit ogen dat ik verstijfd stond
mijn tong trilde woordeloos uit mijn mond.
Jij straalde als een silhouet in het licht
de avond kleurde rood zoals mijn gezicht.
Elke juiste stap voor een gesprek zag ik gaan
ik zag ons al aan de oever in gesprek staan.
Jouw lichaam straalt wat de zon aanduidt
als ik mijn ogen bij zonsondergang…
De schaduw van je rug
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
505 lang is leven
in lieflijke zachtheid
bij me gebleven
maar soms ontbreken
er momenten in fragmenten
die ik niet volgen kan
je zwaaide en draaide
in de schaduw van je rug
kwamen mijn tranen
het was geen afscheid
slechts een groet dat gebaar
maakte mij intens bedroefd
als ik de stralende intensiteit
van kind en jeugd ontmoet
is ingetogenheid…
Die avond
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.423 die avond dat mijn moeder me mee naar buiten nam me zacht
van achteren bij de haren pakte me de sterren wees
daartussen een onzichtbare vinger die met de nagel
een vuurstreep door de hemel trok.
dat ze in een kuil in de grond heel hard ging bidden en huilen en
gillen en dat alles tegelijk de zomerbloemen van haar zachte rok
trilden zand viel…
Oudejaarsavond 13/14
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
928 Met vreemde vrouwen dansen
De mannen luidruchtig en boevig
Inschattend lustvolle kansen
M'n dochters en ik gedrieënlijk droevig
Vonken schieten uit ogen en borsten
Denkend aan jouw wiegende krullen
Naar drank en lichaam dorsten
Die je doodsdrang niet konden verhullen
Nadat de kruitdampen
Gedoofd zijn is er in mijn hoofd
Net als de donkere…
Warmte van omhelzen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
556 een pleintje met
twee winkelstraten
een man die zong
de strooien hoed
en mensen die zich
aan hem vergaapten
geen sjofel type
maar een geschoolde stem
zong over haar en hem
gebroken door een scheiding
diep sneed zijn pijn
in een klassieke timing
de melodie met
liefdevolle nostalgie
tekst uit zijn verleden
het leek alsof
mijn vaders…
Lichtstraal
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
575 De eerste morgenstralen
stralen mooier dan gisteren.
Vandaag zie ik
liever jou morgen stralen.
Als mens straalde jij mooier
dan mijn woorden van poëzie.
Maar zo leef jij voort
door jouw prachtige verhalen.
Zomeravond in de winter
voelde als onsterfelijk fluweel.
De nachten waren
vier seizoenen gekleed in satijn.
Jij blijft mijn eerste…
Op reis
poëzie
5.0 met 3 stemmen
2.477 In de donkere wagen reed ik alleen,
Alleen met mijn lief door de nacht;
Wij spraken geen woord, wij hebben stil
Aan onze liefde gedacht.
De lantarens wierpen een haastige schijn
Door 't raam en begluurden 't gezicht,
Dat luisterde naar het gehuil van de wind,
De ogen op mij gericht.
En telkens als weer hun matte gloed
De schone vrouw…
Ineens
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.077 Dat je zomaar
ineens
iemand niet meer ziet
Nóóit meer ziet
Een lach die nog
zo levendig
in je oren klinkt
uitbundig of fluweel zacht
en als herinnering in je hart zweeft
dag en nacht
Een kus op je mond die
niet meer tintelt, na klinkt
en smaakt naar meer
Nooit meer
Dat zomaar ineens
iemand is verdwenen
als op de vleugels…
Onbewoond
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
424 in mijn koffer neem ik eilanden,
kinderjaren en een schepje mee
uit de poriën tussen korrels
waarschuwt een stem voor twee
ga niet te ver in zee, blijf dicht
bij de schaduw van het duin
volg de lijnen van geheugen
zie de palm, de vlag in de kruin
aflandig waait de tranendood
naar de horizon van het oog
een weidse zucht tot verlaten…
Zwarte auto’s
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.476 De zwarte auto’s in het groene land
Ik zal het nooit vergeten
op mijn netvlies staat het gebrand
honderden mensen aan de kant
Een lichte trots vervult mijn hart
thuiskomen in een land van vrede
de realiteit is bikkelhard
geen toekomst meer, alleen verleden
Door herinneringen
voor altijd verbonden
‘t is balsem op een open wond
Zij gaan…
Galerie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
498 Elke slok door mijn keel raakt mijn ziel van nostalgie
mijn tranen beleven het verleden voor mijn toekomst
door een tunnelvisie van een transparante galerie.
Mijn oogkleppen delen onze openheid langs een reis
van een starheid wat te veel fictie bevat op mijn pad
jouw elegante bewegingen verdienen de hoogste prijs.…
Het donkert
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
431 het donkert
in handen die de wereld
met vrede omvatten
waar eens
muren water een
droge doortocht gaven
spoelt de tijd
met donderend geraas
herinneringen naar realiteit
weer leven zij met
bekende gezichten als vreemden
terwijl zij als kind samen speelden
nu als vijand die
elkaar het land betwisten
dat hun vaders ooit deelden…