4113 resultaten.
Dag en nacht
gedicht
2.8 met 120 stemmen
47.524 Ik wist het, maar had me gezegd
dat je zo vroeg vertrekken zou
in het donker, ik sliep nog.
Ik wilde nog iets kwijt
over de pretogen van mijn broertjes
verjaardagshond,
kamperen in de tuin, stilzitten,
kauwen op gras en klaver,
de maan uitzwaaien
in een warme slaapzak naast jou.
Aan jou werd niets gevraagd;
ik heb je uitstel gezien,…
Finale keuze
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.615 Om tien voor twaalf
vroeg ze me ineens:
wil je worden begraven
of liever gecremeerd
~~~~~~~~~~~~~~
Om vijf voor twaalf
wist ik het antwoord:
mag ik er eerst een
nachtje over slapen
ik sluit m’n ogen
er nog even voor…
afscheid ( Benny Neyman)
netgedicht
3.9 met 26 stemmen
2.925 de nacht draagt zwarte schoenen
jouw bekende liederen
zal je nooit meer zingen
jouw stem was verwondering en verbazing
gestorven in de melodie
der versmelting
jouw naam nu
in de wind van verfluistering…
Nawoord
netgedicht
4.2 met 49 stemmen
2.540 Huil maar even mijn schat
ik moest je verlaten
het aangezicht van de dood verwachtte ik niet
en alsjeblieft
zwart niet jouw lieve wimpers
het maakt de tranen langer.…
draag mijn liefde voort
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
2.762 je laatste woorden waren voor mij
ze vloeiden uit je ogen
alle kracht van lucht
was uit je lichaam weggezogen
geen schaduw rondom jou
in het licht ben je gegaan
met liefde in je ogen
kracht vanuit een traan
"laat mijn liefde in jou leven
en draag mijn liefde voort"
de woorden uit je ogen
ik heb ze allemaal gehoord
nu bouw ik nieuwe…
Afscheid van jou
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
2.759 Je was een man, een vader, een zoon,
Je was er, heel gewoon
Je was er altijd voor je gezin
Niemand zag daar iets bijzonders in.
Toch hebben wij het steeds geweten
Wij zullen het nooit vergeten
Je was een goede man, een vader, een zoon
Je was er, heel gewoon
Je was.
Wat zullen wij je missen…
Grafschrift
gedicht
2.6 met 43 stemmen
39.129 Op middaghoogte,
de citroen met een kreet afgeworpen
van zijn tak,
en weggesloten en niet meer geel;
daaroverheen stil weggewandeld
herinnering - een wandelend blad.
------------------------------------------
Uit: Verzameld werk, 1983.…
beleven
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
1.799 veilige gedachten stralen
tot op zekere hoogte
nimmer trekt de wind bij
als het even nodig is
gek toch dat leven
altijd maar dood wil
en als het niet wil
gaat het toch
maar dan vanzelf…
Uitvaart
poëzie
4.1 met 14 stemmen
6.655 Uitvaart van zijne Excellentie
DE HERE HUIG DE GROOT*.
AAN DE WETHOUDERS VAN DELFT.
INCONTAMINATIS FULGET HONORIBUS.*
Helaas! wie komt mijn hoop vermoorden?
Wat onweer* ruist er uit de Noorden?
Verzeker* fluks* ons beste pand!
Verzeker, berg het Hollands wonder!
Hoe haalt de zon haar aanschijn onder*!
O Baltisch meer*! o storm! o strand…
Kind van de zee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.927 Zes plankjes vormen een kist
bekleed met paarse zijde
gouden knoppen om te dragen
naar het eindig aardse lijden
Ik lig daar en overzie
de omgewoelde aarde
laat ongelijke wortels zien
van intens geleefde jaren
De zon lacht een warme straal
de laatste wolk regent dag
een windvlaag waait een woeste groet
ik voel het duister trekken
wanneer…
Geen afscheid, maar een vaarwel ......
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
2.880 In mijn handen
draag ik
jouw erfenis van
ons leven samen
Zij kijkt met
helderblauwe
ogen in mijn verdriet
Nog kan ik je horen
terwijl jij
mijn naam fluistert
jouw glimlach
kan ik bijna zien
ik voel nog steeds de warmte
van jouw omhelzing
Nooit gedacht
dat deze dag
zo snel zou komen
Zonder afscheid
draait de wereld door
mij…
Goudverniste slagpennen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
2.026 Stilte, uitbundige stilte
zweeft vloeibaar in het zwerk
over mijn woning en mijn kerk
vult oor en oog met kilte
op slagpennen met goud vernist
gleden schrijnend de wonden binnen
verscheurden de lach en het beminnen
en hamerden op de satijnen kist
de lamp Gods is niet gedoofd
al verliest de hemel haar heldere stippen
en is ook de dag van…
De dood omarmen
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
2.018 In diepe angst geworteld
Gaat het loslaten beginnen
Een lichaam dat geboren is
Uit de schoot van de moeder
Wordt weer teruggegeven
Aan de schoot van moeder aarde
In diepe angst geworteld
Niet wetend wat zal gaan komen
Glijdt het lichaam langzaam
Door de sluiers van de dood
Ogen vechten tegen het zwart
De dood sluit geduldig het licht…
opgedragen aan een immer kranige dame
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.731 ze deed daar zo heel gewoontjes over,
alsof er nooit een woord was gezegd.
Alsof het eeuwig leuk zou blijven.
Ik had haar niets in de weg gelegd.
Ooit sierde haar die jeugdige lach,
Ondertussen weggekwijnd onder druk.
Haar ogen die geen tranen meer lieten.
Ze droomde verder van liefde en geluk.
Ze stond daar zo heel gewoontjes te wezen,…
De Veerman
gedicht
3.5 met 50 stemmen
40.384 Ik stuurde de veerboot
die van dood naar leven gaat
heen en weer – zolang de klok het einde slaat.
Ik vaar altijd bij schemering
wanneer we lijken op elkaar –
je wilt onder mijn kap kijken naar mijn donderend licht.
Drink het water maar
van vergetelheid –
met de tijd doe ook jij je ogen dicht.
En als je ze sluit tel ik de buit
die…
Westgaarde
gedicht
3.0 met 44 stemmen
37.651 Dat ik er niet zal zijn wanneer je sterft
- mijn hand niet over je gezicht gegleden -
is een gedachte die mijn wezen kerft.
Als eens mijn geest boven je doodsbed zwerft,
Zal ik je vangen in mijn witste kleden.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
uit: De Veltman-verzameling (1996)…
Veertje
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
2.588 Er danste ‘n klein donzen veertje
door een vleugje wind geblazen
`t landde zachtjes, lief en teer
op mijn geopende handen neer
en liet me staren in stil verbazen
zorgzaam omvatte ik het wonder
drukte het innig tegen me aan
om er voor immer van te houden
maar toen m’n vingers zich ontvouwden
zuchtte `t pluisje bij me vandaan
Je…
overwinning
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
2.123 ergens
in het duister
onheilspellend honend
gefluister
zwarte wachter in de nacht
houdt onzichtbaar donker
de wacht
bij de mens
in doodsverlangen
die in bange wanhoop gevangen
zichzelf van het leven beroofd
verleid
door dwingende stemmen
in zijn hoofd
strijd
tegen gevallen zonen om de macht
verlaten, zwijgzaam
aan een kruis…
Uitgestapt
gedicht
3.0 met 70 stemmen
41.353 Mijn blote voeten lieten stille sporen
in het tapijt van de uitgesleten treden
die ‘k nauwgezet steeds had gemeden
uit angst ‘t rustend duister te verstoren
Vlammend laaide m’n vrezen in gebeden
het stormend bloed stolde zich bevroren
m’n jagende blik zocht wijd en verloren
naar schimmen uit een ontzield verleden
Ik schreeuwde mijn wanhoop…
Het is maar dat je het weet
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
3.122 Lieve Julio
Het lijkt eeuwen terug
Dat we samen hebben kunnen praten
Ik wil je even laten weten dat het goed met ons gaat
Het is zo lang geleden dat we hier met zijn vieren zaten
We komen net terug van een weekje vakantie
Ramon en Raquel hebben genoten
Zon, zee, terrasjes en de vriendelijkheid
Turkije was een pijl in de roos geschoten…
Jouw Sterretje
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
2.480 Daar waar de wolken zweven
en de kleine sterretjes schijnen
Daar ergens zal jij verder leven
verlost van je aardse pijnen
En als ik je erg mis
kijk ik eventjes omhoog
en zie ik jouw sterretje stralen
net voorbij de regenboog…
Bloemen op je kist
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
2.214 De witte rozen op je kist
deden denken aan eerdere uren,
voor elk levensjaar gaf jij een roos,
waarmee je liefde wilde sturen.
De witte tulpen op je kist,
deden denken aan al die dagen,
dat je er voor iedereen was,
zonder opmerkingen of vragen.
Die ene zwarte roos op je kist
deed me denken aan je leed,
aan die vreselijke pijn,
de verloren…
Dood
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.255 De dood neemt altijd wie je wilt dat blijft,
Het oude vrouwtje dat ligt weg te kwijnen in haar bed
wachtend op de greep van de dood om haar ziel,
die maar moet wachten en wachten
Dan het kleine jongetje.
vol aan het onderzoeken, nog lang niet alles gezien,
die wordt weggenomen bij zijn ouders zijn leven
Het zieltje nog lang niet klaar, nog…
Lieve Mathan
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
2.044 Dag lief mannetje!
Wat ben je mooi!
Het spijt ons dat je er niet bent
Maar in zekere zin ben je er toch wel
Je hebt van je moeder een mamma gemaakt
en van je vader een pappa
Je zult het ze nooit kunnen zeggen
maar ze weten en voelen het wel!
Dag lief kereltje!
Hoe kan zoiets nou gebeuren?
't Is niet eerlijk!
Maar wat is wél eerlijk?
Jammer…
Dat wil ik niet
hartenkreet
3.3 met 27 stemmen
2.877 Ik huil
mijn tranen branden
in mijn ogen
nog altijd weer
Ik roep, ik schreeuw,
ik fluister je naam
wat ik ook doe
je komt echt niet meer
En toch was jij het vannacht
die mijn hand heeft vastgehouden
mij kwam troosten met lieve woordjes
en zei dat ik mijn tranen moest drogen
Ik probeerde je te zeggen
dat je terug moet komen
gewoon…
Zomaar een collega
hartenkreet
3.0 met 21 stemmen
7.450 Zomaar een collega
altijd spontaan en ongeremd
een fijne collega, gewoon zoals hij was
ja, zo heb ik hem gekend.
Zomaar een collega
vertelde gewoon hoe hij het voelde
enkele woorden tussen de regels door
uitleggend wat hij precies bedoelde.
Zomaar een collega
die vertelde over "zijn" kinderen van toen
over dat deel van zijn leven
hoe…
Samensmelten
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
2.015 Daar waar aan de einder
mijn landweg versmelt
met de mengeling van blauw
wit en veelkleurig zwart
en in meedogenloze variaties
het verhaal wordt verteld
over het schijnbaar gewin
van het zo geschonden hart
Daar kiemen onzichtbaar
voor het verbogen licht
de trillenden handen
van verloren gezichten
bij iedere moeizame tred
verheldert…
Papa
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
2.852 Je bent al zo'n tijd
Zo ver weg van mij
De dag dat het gebeurde
Voelt alsof het gisteren was
Maar er zijn al 2 jaar voorbij
Nog elke dag mis ik je
En vraag ik me af
Waar je toch bent
Maar het blijft bij gissen
Waar jij bent is mij onbekend
Maar als ik 's avonds
Naar de sterren kijk
Ben je misschien helemaal niet
Ver van mij…
Erfenis
hartenkreet
3.0 met 14 stemmen
2.397 Wát een erfenis, laat ze na,
Mary is niet meer...
Verdrietig zijn is op gepáste
wijze toegestaan, want haar
kennende, zal de show in 't
hiernamaals,
zéker verder gaan!…
Niet bezorgd
poëzie
3.7 met 10 stemmen
3.189 Boven mijn hoofd aan een zijden draad
Slingert het zwaard al heen en weder
't Moet vallen vroeg of laat!
Het trilt, het velt mij neder!
Doch om mijn hoofd ook ruist een stem,
te midden van al mijn vrezen,
die mij gebiedt met zachte klem,
toch niet bezorgd te wezen.…