4822 resultaten.
De aarde zwarten
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
799 mag ik de tuin zijn
waar jij groenen kan
de aarde zwarten
waarin jij ooit
weer bloeien zal
mijn borders zijn
niet ingericht éénjarig
maakt nog geen gezicht
paden wachten op de hand
waarmee jij je zaden plant
ik snoei en rooi
het overbodig
de tuin is lenteklaar
mijn warmte en jouw kleur hebben
elkaar ook volgend jaar zo nodig…
Jij bent niet goed maar nog beter
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
2.425 Je brengt warmte in de kou
bent niet goed maar nog beter
misschien niet perfect, wel bijzonder
ik raak me zelf kwijt bij jou...
Je zweeft steeds weer voorbij
al het moois wat jij bezit
wees een deel van mijn bestaan
kom en dans met mij...…
Je riemde ze
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
712 jij gaf een
slanke vingerhand
de nagels kleiner
fijner nog gelakt
in eindeloze uren
van geduld
je riemde ze
parelmoerde steeds
het halve maantje leven
wist de rest
de kleur en stemming
van de dag te geven
maar ik voel
slechts de warmte
van je hand let
niet zo op buitenkant
de vingers die jij geeft
maken dat ik weer intenser leef…
onuitstaanbare liefde
hartenkreet
2.1 met 8 stemmen
1.938 onuitstaanbare liefde zoals jij is er geen
met zijn tweetjes of toch meer alleen
zonder alle oprechtheid en warmte om je heen
dus eigenlijk toch nog zo verdomd alleen
koud en kil tranen van verdriet en toch nog zo stil
niemand die je ware gevoel echt snapt en voelt,
ook al probeer je uit te leggen wat je bedoelt
je aanvaardt de reacties…
Zoeken, twijfelen en vragen...
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.100 Zoeken, twijfelen en vragen,
door de liefde toch gedragen
durf ik weer op pad te gaan;
ook al blijft er duister staan,
ook al blijft er duister staan,
en het vragen onvoldaan;
leven moet bestendig groeien,
in de lente weer ontbloeien
in de lente weer ontbloeien,
als het water verder vloeien
door nabijheid warmte geven
en zó zin en hoop…
Moeder en kind
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
2.755 Met de warmte van hemels licht
en de wijsheid uit elke dag.
ik toon je de broosheid
van mooie momenten
vol hoop.
Neem je rugzak,
we vertrekken.…
Zie ze razen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
730 mag ik bloeien
in de nacht
door jouw licht
even groeien als
je langs me rijdt
ik berm nog altijd
zie ze razen
de dwazen van
klokken en tijd
maakt niet uit
wie het laatst
komt die snijdt
jij bent gestopt
streelde me even
voelde jouw handen
mij warmte geven je
lachte zei je bent lief
jou vergeet ik echt niet…
weer thuis
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.892 weer thuis
na weken onderweg
ergens
tussen nooit
en ooit
weer thuis
voor wat
het waard is
een reis
voorgoed
gekoesterd
als herinnering
weer thuis
nog gloeit
de warmte
in mijn ziel
gelijk
de hartstocht
in mijn lijf
weer thuis
genietend van
doorleefde dagen
en toch
nog steeds
zo rusteloos
als toen
weer thuis
laat…
Straks weer koud
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
900 Je zat met je ogen dicht
en genoot de warmte
in het licht van de zon
LENTE zei ik luid
liet je schrikken
even een zonnetje pikken
zei je zacht
terwijl je straalde
zoals niemand dat kon
met mijn ogen open
genoot ik jouw glimlach
zelfs toen jij je ogen weer sloot
lente fluisterde jij
als een knipoog naar de winter…
Verliefd
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
2.205 Ik voel me een vogel,
een vogel die zweeft
op weg naar de zon
die licht en warmte geeft.
Zwevend naar de hemel
door de helderblauwe lucht
waar de sterren zijn verdwenen,
aan het daglicht ontvlucht.
Maar gelukkig ben ik niet
naar de wolken gevlogen,
ik lig veilig in je armen
en ik kijk in je ogen.…
ik vertelde
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
2.227 ik vertelde het de wolken en de wind
en de wind, ze huilde in mijn oren
en de wolken, ze traanden op mijn wangen
en ik, ik volgde het spoor naar gisteren
langs het water en bevroren bomen
met hun wortels tastend in de lucht
als armen zoekend naar de warmte
van de omhelzing kort geleden
door het tere witte waas
schilder ik verleden tijd…
in witte ongereptheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
612 ik zag je
bij de kersenboom
een fiere meid
met in je hart
een bloesemdroom
het roze is zo schoon
in witte ongereptheid
het prille groen heeft er
een half leven over moeten
doen om eindelijk te ontluiken
nu straalt de zon
in je ogen en komt
het geluk uit de bron
met warmte naar boven in
de vruchten die je zal dragen
we…
Lief niet meer
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
795 Het bed van jaren lief ik niet meer
warm is het zweet zozeer geweest
de echo van vragen viel als zonlicht
terug in de tijd uiteen over je lijnen
het fijne dat bleef in jouw gezicht
Dan voel de warmte openspringen
de hitte van huid brandende ogen
trillende haartjes het kreunende geluid
zo leegt een wereld zich in tijd
ontkiemen daden een nieuw…
De dood bracht je meer dan het leven
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
3.309 Het gevoel dat kou niet stil staat
diep in aders verweven zit
warmte zelden om de hoek komt kijken
en die blik die doden kan.
Voel die handen en de voeten
ijs is het, niets meer dan dat
trouw de geesten en de lijken
op het bot staat nimmer goud.…
joegen laaiend hete dromen
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
741 woorden krulden
sloegen vlammen
uit het vuur dat
nu ontstoken was
zinnen vulden
zich met warmte
die roze uit het
rood geopend had
liefde smoorde niet
maar smeulde en
ontkiemde in het
wakkeren van de wind
vonken sloegen over
joegen laaiend hete
dromen door het lijf
komen kreunde blijf
gesmolten in emoties
dreef genot…
borsten bruinen tepels donker
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
680 springen over golven
hete voeten van het strand
spetters koelen de verbranding
schonen ook het plakkend zand
borsten bruinen tepels donker
lokkend naar de zon gericht
warmte zindert langs de duinen
zeewind koestert het verhit gezicht
mensen staan te juichen
de branding is het zomerfeest
zij zijn winnaars in het schuim
voor even weer…
Novembertempo
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
558 Al wat nog overtollig is
weer eigenhandig teruggesnoeid
kijk, dat geeft buiten lucht
en licht
als was het ruimte
in mijn soms tobbend leven
De kale bomen langs het pad
verraden weer de weg naar huis
voor ieder die zich spoedt
naar warmte
En evenals het blad verstilt
ga ik vanzelf andante spelen
het tempo van mijn leven
gelukkig zo…
Jij bent mijn dromer
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
767 speel met de zon
haar warmte in kleuren
op de blos van je ochtendgezicht
nog tocht de wind
het ontwaken zij geurt zacht
in haar vlagen naar helderder licht
laat je maar strelen je vleugels
weer helen ga mee met de lente
richt al je liefde op komende zomer
jij bent mijn dromer
de gaande en komer maar in raken
doen wij de dag in samen…
Uit een voorbije droom
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
765 zacht geeft grijs
contouren prijs
nog kleurt het licht
geen perspectief
traag kolkt stoom uit
een voorbije droom
ze waren weg
verdwenen in nevelen
van verloren tijd
ik was ze kwijt had geen
besef van liefde in een
troosteloze gelijkvormigheid
met blote handen
streel ik nu de vormen
uit vervlogen tijd
voel in warmte weer de
kleuren…
Zomers gevoel
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
938 Veilig is warmte van de zon
beter dan in je hart gelegen
al zie ik daar een vlinder
een witje, als ik me niet vergis
wat vrolijk en eigenlijk ook lief
opeens vind ik een paardebloem
ook nog mooi
ik proost stil, op jouw bestaan.…
Strandtafereel
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.059 Warmte die mij deelgenoot maakt
van binnen, en ik drink water
berusting is mijn heelmeester
en sluit daarom af nu met een punt.…
Ontmoeting
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
2.363 Een ontmoeting, oude liefde
Die vonk in je ogen
Van vergeten verlangen
Toch is er dat vlammetje, onbewogen
Warmte en wederzijdse liefde
Dat vlammetje flikkert
Als sintel van die liefde
’s Nachts lig ik wakker, onmacht
Voel me alleen
Herinneringen zijn verdwenen
Geen arm om me heen
Als verloren sterren in de nacht
Het zoete licht van de dageraad…
De dag dat de moffen kwamen
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
839 De dag beloofde stralend veel
zon en warmte, ontluiken van
groen en nieuwe liefde - die dag
in mei midden in de lente
Plots was het witblauw besmet
met schaduw van metalen
roofvogels die hun klauwen
in zijn geheugen prentten
Zeventig jaar geleden braken
ze zijn bestaan, namen ze
al zijn geliefden uit zijn leven,
over dat spoor via…
In de herfst.
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
620 De zon mogen zien die elke
dag weer opkomt ons dan
zijn warmte geeft en om
ons heen alles laat groeien.
Zodat wij de herfstkleuren
steeds kunnen aanschouwen
blij zijn dat al dat mooie van de
natuur ons nog kan verwarmen.…
Geluk
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
646 Zo het geluk te kunnen ontdekken
de warmte om me heen te voelen
het mooie van het leven te ervaren.
Plots besefte ik ook dat het geluk
hier zomaar voor het grijpen lag
toen ik de blik in jouw ogen zag.…
weggevlogen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
816 ik had je op mijn hand gelegd
probeerde toch die warmte even
maar jouw kleine leven–
kwam er niet voor terug
ik weet nog hoe je wandelde
je vleugels strekte en heel zacht die
ruisgeluidjes maakte
langs de vezels van de mat
in vierkant licht uit koude deuren
liep je enigszins verdwaasd en bracht
wat lente in mijn hart
maar nu je zomaar…
Met het blote oog
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
558 rustig te wandelen
kijk uit mijn ogen
en aanschouw het weidelandschap
ik kan de natuurgeluiden
aan mijn oren horen
zij vliegen wijd en zijd door de lucht
en trekken verder
met gespreide vleugels
doen ze andere dingen
die ik niet bezit
maar op mijn rug rust de wind
ik adem in, adem uit met vreugde
want aan mijn hartslag wolkt warmte…
Van ooit naar ons heden
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
514 hebben ze genomen
de voetangels en klemmen
van het dagelijks bestaan
voorzichtig zijn we
verder gegaan naar
de wereld van onze geest
de onneembare torens
kerkers en catacomben waar
eonenlang niemand is geweest
voelden schuld en berouw
in een ijskoude tocht langs
generaties hoop en gebeden
maar overweldigend was de
tunnel van warmte…
Uitvaart ~ Voor Marion ~
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
966 nu de zeilen zijn gehesen
jij aan jouw laatste reis begint
je lichaam bleek niet te genezen
vaar jij met de morgenwind
op naar nieuwe avonturen
varend naar het zomerland
dankbaar voor alle mooie uren
staan wij aan de waterkant
zeil je langzaam uit het zicht
overmand zijn wij door smart
maar je warmte blijft en licht
voor altijd in ons…
Het echte feest
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.353 zag uitgestrekte handen
hoorde muziek
maar was er zelf niet
het groene bomenfeest
de feeërieke kerstverlichting
versierde tafels vol drank en vlees
heb het losgelaten
om weer bij de herders
en hun schapen te zijn
de stal te ruimen
voor het kind dat komen gaat
waarvan de ouders buiten staan
tegen kou de os en ezel
warmte van dieren…