14496 resultaten.
sneeuwgelokt
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
532 met de straten aangewit
en gekranst in woorden van
verrukking
sneeuwgelokt bekruip je mij
warmte isolerend
tot in het diepste van
mijn ziel
geluk vibrerend
in gevoel van
verstandhouding en
wederzijds respect
in de mist van onze
herinneringen
houden wij elkander vast
los van toen
en opnieuw beginnend
zullen wij…
Huilen hoeft niet.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
790 Men lacht, en is al blij
dat familie
de narigheid heeft overleefd
en wij?
Wij huilen voor hen!…
Japanners huilen niet.
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
634 Men lacht, en is al blij
dat familie
de narigheid heeft overleefd
en wij?
Wij huilen voor hen!…
Toen ik het licht vond
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
559 ik keek op hem neer
wilde vaak meer zijn
dan mijn schaduw
kon hem nooit ontwijken
waar ik ging of kwam
hij hield mij bij de hand
wij groeiden samen op
van lieverlee
deelden wij wel en wee
pas toen ik het licht vond
verdween hij
langzaam naar de achtergrond
toch zal hij ook groeien
want het donker
doet ons altijd samenvloeien…
Ons babylonisch huis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 in samen kijken
weten wij
waarover het gaat
maar als
de woorden komen
vervliegen die dromen
dan vloeken kleuren
verschillen vormen
in ons babylonisch huis
pas als ik
jouw hand weer pak
past de puzzel in elkaar
wij verstaan maar
onze zinnen kunnen
van binnen niet samengaan…
Koppig en fruitig
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
542 wij hebben de druiven
samen geplant
de oogst als primeur kunnen drinken
proefden in fermenten
de schraalheid van het land
koppig en fruitig zomer in de hand
toch waren er jaren
van misoogst door schimmel en rot
droogde door wind de suikers kapot
aan ons heeft het niet gelegen
wij hebben altijd warmte en liefde gegeven
aan de wijn…
een handvol vleugels
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
922 als jij mij kust
worden dagdromen bevrijd
uit de nacht
dan volg ik
het witte meeuwenspoor
en trek de zee
naar me toe
wij zien de vogels
vorm krijgen
jij zegt zachtjes
ik vlieg
en terwijl het laken
blauw golft
likken wij het licht
uit verdwaalde druppels zout…
Lady Gaga
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Het feest van Lady Gaga gaat niet door,
Ze daagt je uit en prikkelt al je zinnen,
Je haalt met haar de duivel zelve binnen,
En wij zijn daar gewoon allergisch voor.
Daarom is het concert niet doorgegaan,
Wij hebben daar beslist geen boodschap aan.…
voetbalveld
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
547 .
-------------------------------------------
Ach, was een voetbalveld maar van papier,
Dan liet ik mijn humeur niet zo verpesten,
Want op papier zijn wij gewoon de besten,
Wij zijn de kampioenen op A4.
Vaak reken ik mij van tevoren rijk,
Helaas is een A4 niet de praktijk.…
een golf en een gedachte
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.069 alles laten wij achter
het spreken, het luisteren, het lichaam
ongenezen
een vleugelslag, losgelaten
in het zonlicht
dubbel zo lief
nu jij nog een keer
langs onze wangen streelde
zonder bezit
*
'bidden is onderdak zoeken'
vertelt een stem
wij wonen voortaan
in jouw schaterlach
.
voor C.…
Los van de tijd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
511 zacht breekt het ijs
een vlam lekt
uit de open haard
speelt met
kleuren in het glas
wij zijn op reis
in het verglijden
van de kleine uren
dansen sprookjes op de muren
realiteit heeft
gordijnen gesloten
een dimensie van spoken licht op
wij zijn vertrokken
los van de tijd
de winterslaap wordt ons benijd…
Luchtkasteel (addendum)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
875 Laat ons als
volwassen mensen, groot zijn
in de daden die wij dagelijks
(moeten) verrichten
Laten wij klein zijn
in het grote en
daarentegen groots in het kleine
Laat ons communiceren
bovendien, minstens zo belangrijk
dus; respecteren
(Verzoening)…
Mijn toeverlaat
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
550 wij zijn wel losgekomen
van oordeel en idee
hebben standpunten ingenomen
de zweverigheid viel mee
toch met beide voeten
stevig op de grond gebleven
in een wereld die uitgaat
van een andere kijk op leven
in het volgen van elkaar
deelden wij voortdurend steun
toch was jij mijn toeverlaat
die als vrouw haar mannetje staat…
Processierupsen.
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
850 Wij zijn de toegeknepen eikenbladeren,
waarin rupsen en larven zich
bevinden.
Wij dragen ons noodlot lijdzaam
in een niet gewilde cocon.
Geen bloem noch takje zal
zich verder bij ons ontwikkelen.
Terwijl ons leven toch zo mooi
begon.
Maar helaas; deze zichzelf uitgenodigde gasten
zullen ons tot de draad toe
verslinden.…
Aan de rivier...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
574 Wij zaten
-breed uit-
aan de rivier
Gewoon zitten
en kijken
ons vertier
Er kwamen
vogels over
wolken ook
En samen...…
Mens Zijn
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
510 hoe hardhandig is de les
die wij leren moeten:
allen zijn wij één
al die hagelkorrels haat
worden dagelijks afgevuurd
opdat een ander vijand blijft
ik voel hoe nu gevraagd wordt
te zoeken naar verbinding
die zonder bloedvergieten wacht
een witte roos bloeit
in de hof van Eden
het hart van ware Mens Zijn…
Ooit
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.054 Ooit was je
zijn alles
ooit was het wij
en niet jij of hij
ooit was hij een vriend
ooit
of was het toch nooit?
Was alles toen schijn
en voel je nu geen pijn?…
Polar Bear Blues
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
580 En wij? Wij zullen morgenochtend,
luxueus ontbijten gaan.…
Zondag 30 juli 2017
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.257 In café Eijlders een jaar later, een middag
van het erotische gedicht met een traan
een verlangen, aarzelen in een glimlach
kussen elkaar voorzichtig op de mondhoeken
Wij buikdansen voor we weg kunnen gaan
met die grote glimlach en die kleine traan
wij hebben overal gezocht en zoeken
nog naar wie of wat verloren is gegaan…
Vriendjes?
snelsonnet
4.4 met 5 stemmen
1.711 Wij vinden Trump een braller en een dwaas
en Kim Jong-un een eikel en gevaarlijk
Dus linke soep, maar het is wonderbaarlijk:
De schreeuwers staken plots hun wild geraas
Zien wij straks werkelijk de Vredeszoen
van Leiders Kim Jong-un en Trump D.-Oen?…
Wilgen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
544 Ons zullen ze
-in het Hollands landschap-
niet over 't hoofd zien
Wij, boompjes-op-lijn
met onze ragebol
of ruige knoet
Als 't moet
worden we 's winters geknot
onze stam niet aangeraakt
Noch met
geen botte bijl
geen scherpe zaag
Het is niet
langer de vraag....
of wij knotwilgen zijn.…
Mei
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
708 Hoe zij op een dag
haar donkere jurk verruilde
voor een met bloemen
ik weer met blote benen mocht
aan mijn vaders hand
en hoe wij liepen
door velden
wij alleen
rondom ons geluiden van vogels
en van iets dat zoemde
en geur van seringen
ik wist nog niet
van voorbij gaan en wat zou komen
van lange en lichte dagen
maar er was toen
veel…
Vrede
snelsonnet
4.3 met 7 stemmen
630 Hier deden wij véél voor, van tijd tot tijd
Na heel wat oorlogen in het verleden
Heerst thans in ons oerplatte landje vrede
Maar als het moet, hervatten wij de strijd
Want menigeen trekt nu al snel te velde
Met middelvinger, dreigen, vloeken, schelden
Van 19 t/m 27 september is het de Vredesweek…
Onze aanwezigheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 is vanzelfsprekend maar waarom,
zijn wij dan zo vaak afwezig?
Waarom vertoeven we zo graag,
in overleden tijden van toen?
Waarom hopen we op verwachtingen,
die alleen in overhoop bestaan?
In overspannen denken.
In angstbestaan.
Dat alles zou ik willen weten,
maar weet dat niet.
Ik meen te weten wie wij zijn,
maar dat zijn we niet.…
Onze aura's
netgedicht
5.0 met 351 stemmen
439 het lichten
van je ogen
kleurde met
een zacht
stemgeluid de
sfeer die wij
wilden horen
die uit
ons samenzijn
is geboren
door genetische
voorbereidingen van
vele geslachten en
generaties gedachten
in jou sprankelt
magie waarvan
wij op bijzondere
wijze ook de
exponenten zijn
omdat jouw energie
onze aura’s versterken…
De natuur en al het leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
458 Hé, kom een beetje dichterbij
dan kun je me beter bekijken
ook al zijn wij geen gelijken
er is iets dat ons samenbrengt
iets wat wij allen delen
iets wat aan jou, mij en zo velen
steeds weer geluk en vrijheid schenkt
tenminste, als jij je wel goed bedenkt
dat het je werd gegeven
niet zomaar of voor even
de natuur en al het leven…
Liefde is aardappelen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Mama was werken
wij zaten thuis
konden er niet uit
sneeuw, geen schoenen
overal stilte
angst voor de politie
en verdrongen waanzin
die verlangens wurgt
zonder ze te doden
onmogelijke liefde
alleen de dagelijkse aardappelen
hopend op iets
van de herhaalde beloften
voor ons, de kinderen, en nu
wij geen kinderen meer zijn
voor…
Was fobisch
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
390 jij lette
altijd op
mijn stappen
maar in een
gelijk ritme
kwamen wij nooit
hoewel als ik
mijn lengtes
regelde dan
paradeerden
wij wel tikje
kunstmatig
even schikken
was er van
jouw kant
niet bij
jij kon dat
helemaal niet
dat moeten
benauwde jou
het bewegen
door een ander
te laten regelen
was fobisch…
In memoriam matris (7)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
547 Moeder,
wij zijn zo moe.
De weg naar ‘t kerkhof
is zo lang
en wij zijn bang.
Reik ons de hand nog eenmaal
en help ons op uw laatste tocht.
De open groeve wacht
en dicht bijeen gedrumd,
geeft elk van ons
u nog een kruis.
Het teken dat gij ons leerde
in de blijde dagen
van ons kind zijn.…
Onheil
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
405 De Iron Dome daar kunnen wij van dromen
Wij zitten toch gezellig bij de haard
En noemen ´t liefst geen man laat staan een paard
We zien wel wat er op ons pad gaat komen
Zo sukkelen we totally tevree
In slaap zelfs bij bad news op de TV…