Alle inzendingen over wij

14496 resultaten.

Sorteren op:

sneeuwgelokt

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 532
met de straten aangewit en gekranst in woorden van verrukking sneeuwgelokt bekruip je mij warmte isolerend tot in het diepste van mijn ziel geluk vibrerend in gevoel van verstandhouding en wederzijds respect in de mist van onze herinneringen houden wij elkander vast los van toen en opnieuw beginnend zullen wij…
Elinora23 januari 2010Lees meer >

Huilen hoeft niet.

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 790
Men lacht, en is al blij dat familie de narigheid heeft overleefd en wij? Wij huilen voor hen!…

Japanners huilen niet.

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 634
Men lacht, en is al blij dat familie de narigheid heeft overleefd en wij? Wij huilen voor hen!…

Toen ik het licht vond

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 559
ik keek op hem neer wilde vaak meer zijn dan mijn schaduw kon hem nooit ontwijken waar ik ging of kwam hij hield mij bij de hand wij groeiden samen op van lieverlee deelden wij wel en wee pas toen ik het licht vond verdween hij langzaam naar de achtergrond toch zal hij ook groeien want het donker doet ons altijd samenvloeien…

Ons babylonisch huis

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 501
in samen kijken weten wij waarover het gaat maar als de woorden komen vervliegen die dromen dan vloeken kleuren verschillen vormen in ons babylonisch huis pas als ik jouw hand weer pak past de puzzel in elkaar wij verstaan maar onze zinnen kunnen van binnen niet samengaan…
wil melker28 november 2011Lees meer >

Koppig en fruitig

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 542
wij hebben de druiven samen geplant de oogst als primeur kunnen drinken proefden in fermenten de schraalheid van het land koppig en fruitig zomer in de hand toch waren er jaren van misoogst door schimmel en rot droogde door wind de suikers kapot aan ons heeft het niet gelegen wij hebben altijd warmte en liefde gegeven aan de wijn…

een handvol vleugels

netgedicht
3.8 met 22 stemmen aantal keer bekeken 922
als jij mij kust worden dagdromen bevrijd uit de nacht dan volg ik het witte meeuwenspoor en trek de zee naar me toe wij zien de vogels vorm krijgen jij zegt zachtjes ik vlieg en terwijl het laken blauw golft likken wij het licht uit verdwaalde druppels zout…

Lady Gaga

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 485
Het feest van Lady Gaga gaat niet door, Ze daagt je uit en prikkelt al je zinnen, Je haalt met haar de duivel zelve binnen, En wij zijn daar gewoon allergisch voor. Daarom is het concert niet doorgegaan, Wij hebben daar beslist geen boodschap aan.…

voetbalveld

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 547
. ------------------------------------------- Ach, was een voetbalveld maar van papier, Dan liet ik mijn humeur niet zo verpesten, Want op papier zijn wij gewoon de besten, Wij zijn de kampioenen op A4. Vaak reken ik mij van tevoren rijk, Helaas is een A4 niet de praktijk.…

een golf en een gedachte

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.069
alles laten wij achter het spreken, het luisteren, het lichaam ongenezen een vleugelslag, losgelaten in het zonlicht dubbel zo lief nu jij nog een keer langs onze wangen streelde zonder bezit * 'bidden is onderdak zoeken' vertelt een stem wij wonen voortaan in jouw schaterlach . voor C.…

Los van de tijd

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 511
zacht breekt het ijs een vlam lekt uit de open haard speelt met kleuren in het glas wij zijn op reis in het verglijden van de kleine uren dansen sprookjes op de muren realiteit heeft gordijnen gesloten een dimensie van spoken licht op wij zijn vertrokken los van de tijd de winterslaap wordt ons benijd…
wil melker10 december 2012Lees meer >

Luchtkasteel (addendum)

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 875
Laat ons als volwassen mensen, groot zijn in de daden die wij dagelijks (moeten) verrichten Laten wij klein zijn in het grote en daarentegen groots in het kleine Laat ons communiceren bovendien, minstens zo belangrijk dus; respecteren (Verzoening)…

Mijn toeverlaat

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 550
wij zijn wel losgekomen van oordeel en idee hebben standpunten ingenomen de zweverigheid viel mee toch met beide voeten stevig op de grond gebleven in een wereld die uitgaat van een andere kijk op leven in het volgen van elkaar deelden wij voortdurend steun toch was jij mijn toeverlaat die als vrouw haar mannetje staat…
wil melker28 augustus 2014Lees meer >

Processierupsen.

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 850
Wij zijn de toegeknepen eikenbladeren, waarin rupsen en larven zich bevinden. Wij dragen ons noodlot lijdzaam in een niet gewilde cocon. Geen bloem noch takje zal zich verder bij ons ontwikkelen. Terwijl ons leven toch zo mooi begon. Maar helaas; deze zichzelf uitgenodigde gasten zullen ons tot de draad toe verslinden.…
Leonardo12 februari 2015Lees meer >

Aan de rivier...

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 574
Wij zaten -breed uit- aan de rivier Gewoon zitten en kijken ons vertier Er kwamen vogels over wolken ook En samen...…

Mens Zijn

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 510
hoe hardhandig is de les die wij leren moeten: allen zijn wij één al die hagelkorrels haat worden dagelijks afgevuurd opdat een ander vijand blijft ik voel hoe nu gevraagd wordt te zoeken naar verbinding die zonder bloedvergieten wacht een witte roos bloeit in de hof van Eden het hart van ware Mens Zijn…

Ooit

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.054
Ooit was je zijn alles ooit was het wij en niet jij of hij ooit was hij een vriend ooit of was het toch nooit? Was alles toen schijn en voel je nu geen pijn?…

Zondag 30 juli 2017

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.257
In café Eijlders een jaar later, een middag van het erotische gedicht met een traan een verlangen, aarzelen in een glimlach kussen elkaar voorzichtig op de mondhoeken Wij buikdansen voor we weg kunnen gaan met die grote glimlach en die kleine traan wij hebben overal gezocht en zoeken nog naar wie of wat verloren is gegaan…

Vriendjes?

snelsonnet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.711
Wij vinden Trump een braller en een dwaas en Kim Jong-un een eikel en gevaarlijk Dus linke soep, maar het is wonderbaarlijk: De schreeuwers staken plots hun wild geraas Zien wij straks werkelijk de Vredeszoen van Leiders Kim Jong-un en Trump D.-Oen?…

Wilgen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 544
Ons zullen ze -in het Hollands landschap- niet over 't hoofd zien Wij, boompjes-op-lijn met onze ragebol of ruige knoet Als 't moet worden we 's winters geknot onze stam niet aangeraakt Noch met geen botte bijl geen scherpe zaag Het is niet langer de vraag.... of wij knotwilgen zijn.…

Mei

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 708
Hoe zij op een dag haar donkere jurk verruilde voor een met bloemen ik weer met blote benen mocht aan mijn vaders hand en hoe wij liepen door velden wij alleen rondom ons geluiden van vogels en van iets dat zoemde en geur van seringen ik wist nog niet van voorbij gaan en wat zou komen van lange en lichte dagen maar er was toen veel…

Vrede

snelsonnet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 630
Hier deden wij véél voor, van tijd tot tijd Na heel wat oorlogen in het verleden Heerst thans in ons oerplatte landje vrede Maar als het moet, hervatten wij de strijd Want menigeen trekt nu al snel te velde Met middelvinger, dreigen, vloeken, schelden Van 19 t/m 27 september is het de Vredesweek…
Inge Boulonois22 september 2020Lees meer >

Onze aanwezigheid

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 461
is vanzelfsprekend maar waarom, zijn wij dan zo vaak afwezig? Waarom vertoeven we zo graag, in overleden tijden van toen? Waarom hopen we op verwachtingen, die alleen in overhoop bestaan? In overspannen denken. In angstbestaan. Dat alles zou ik willen weten, maar weet dat niet. Ik meen te weten wie wij zijn, maar dat zijn we niet.…

Onze aura's

netgedicht
5.0 met 351 stemmen aantal keer bekeken 439
het lichten van je ogen kleurde met een zacht stemgeluid de sfeer die wij wilden horen die uit ons samenzijn is geboren door genetische voorbereidingen van vele geslachten en generaties gedachten in jou sprankelt magie waarvan wij op bijzondere wijze ook de exponenten zijn omdat jouw energie onze aura’s versterken…

De natuur en al het leven

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 458
Hé, kom een beetje dichterbij dan kun je me beter bekijken ook al zijn wij geen gelijken er is iets dat ons samenbrengt iets wat wij allen delen iets wat aan jou, mij en zo velen steeds weer geluk en vrijheid schenkt tenminste, als jij je wel goed bedenkt dat het je werd gegeven niet zomaar of voor even de natuur en al het leven…

Liefde is aardappelen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 481
Mama was werken wij zaten thuis konden er niet uit sneeuw, geen schoenen overal stilte angst voor de politie en verdrongen waanzin die verlangens wurgt zonder ze te doden onmogelijke liefde alleen de dagelijkse aardappelen hopend op iets van de herhaalde beloften voor ons, de kinderen, en nu wij geen kinderen meer zijn voor…
Zywa27 februari 2022Lees meer >

Was fobisch

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 390
jij lette altijd op mijn stappen maar in een gelijk ritme kwamen wij nooit hoewel als ik mijn lengtes regelde dan paradeerden wij wel tikje kunstmatig even schikken was er van jouw kant niet bij jij kon dat helemaal niet dat moeten benauwde jou het bewegen door een ander te laten regelen was fobisch…

In memoriam matris (7)

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 547
Moeder, wij zijn zo moe. De weg naar ‘t kerkhof is zo lang en wij zijn bang. Reik ons de hand nog eenmaal en help ons op uw laatste tocht. De open groeve wacht en dicht bijeen gedrumd, geeft elk van ons u nog een kruis. Het teken dat gij ons leerde in de blijde dagen van ons kind zijn.…

Onheil

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 405
De Iron Dome daar kunnen wij van dromen Wij zitten toch gezellig bij de haard En noemen ´t liefst geen man laat staan een paard We zien wel wat er op ons pad gaat komen Zo sukkelen we totally tevree In slaap zelfs bij bad news op de TV…