Alle inzendingen over verdriet

Ik staar naar het laatste teken Dat jouw aanwezigheid verraadt Een afdruk in een stoffig pad Herinnert mij aan het verraad Gekwetst door zielen Gillend in het duister Kruipt ze door kamers Hopend dat er iemand luistert Zwakke woorden Proberen verdriet te overwinnen Je ziel geef je weg Opdat we opnieuw kunnen beginnen Duizend demonen…

Morgen Morgen ga ik weer opnieuw beginnen Morgen ben ik weer bij zinnen Morgen wil ik niet meer huilen Morgen niet meer achter mijn masker schuilen Morgen begin ik weer vol goede moed Morgen wil ik een lach op mijn snoet Morgen ga ik het weer proberen Morgen moet het tij weer keren Vandaag alleen nog even niet Vandaag heb ik nog teveel verdriet…

Stiekem vallen mijn tranen, daar waar niemand ze ziet. Naar beneden langs mijn neus trekken zij banen, Uiteindelijk geluidloos op mijn bureau. Ze vormen al klein plasjes, driftig veeg ik ze weg. Ik wil niet huilen, ik mag niet huilen! Ik lijk wel een kind zeg.. Mam, je zei dat er van mij nooit iets worden zal, en nu ben ik weer ingestort…

Verdriet het moet slijten je hoeft jezelf niets te verwijten emoties niet iedereen heeft ze in bedwang gevoelens ze komen in het gedrang het is ook moeilijk om het verlies te verwerken soms laat je het ook niet merken maar dan heb je weer van die dagen dat het weer aan je gaat knagen dan zit je weer te dromen en voel je de tranen weer komen…

Wat valt er nog te zien nu het laatste streepje helend licht is weggevallen en de zwartgeblakende schaduwen te voorschijn komen. Wat valt er nog te horen nu de slotnoot van het psalmengezang gezongen is en het gekrijs van de eenzame zielen wordt opgedrongen. Wat valt er nog te voelen nu uw tedere handen mijn huid niet langer raken en de…

Het overvalt me soms ineens en rolt er een traan langs m'n wangen als ik aan een geliefde denk die is weggegaan Ik kan niet uitleggen wat ik dan voel maar een ieder weet wat ik bedoel want een geliefde die er niet meer is blijft toch altijd een gemis herinneringen zijn dan een geschenk die m'n hart zal blijven verlangen…

in nachtdromen, daar, waar de wind … een grote slok stilte als wraak van affiches in duistere kroegen al herfstregen en jij, jij die gaat met grote hemelschreden achter wereldhorizonten in nachtdromen daar, waar de wind.…

jouw groene nacht verbrandde gisteren dromen van zand, woestijn onder een witheet licht bommen ontploften, helderder dan sterren over het stille zwijgen van de palmen oorlog verbrandt, en ook het fosfor het bloed, het vlees, het leven vloeibaar kristal van een bedrog waarin als bliksem onverbiddelijk groen zuur van een lichtzinnig vuur kom…

Kon je maar ín stilte begrijpen hoe gekwetst, gepijnigd en gestenigd ik zou zijn als een druppel in jouw waterval klamp ik mij aan jou vast en stort ik naar beneden…

Op een landweg uit de wind waar men zelden vlinders vindt stond een stroman die verblind door zon en gruis en stuivend grind verhaalde van zijn bloemenkind Verloren en nooit opgespoord daar zijn voeten vastgeboord verstilden in het zwarte boord terwijl zijn schaduw zonder woord zich voorttrok langs zijn stoffen koord Stijf gestokt in diepe…

Verdriet verdwijnt niet Verdriet slijt niet Verdriet blijft altijd aanwezig in alle facetten. Verdriet is een werkwoord, een zelfstandig naamwoord een voltooid deelwoord Want verdriet is een begrip en verdwijnt nooit.…

Je ogen glinsteren van het vocht Een traan rolt teder langs je wangen Langzaam volgt hij het spoor van je gelaat Eigenlijk wou ik dat ik hem steels kon vangen Als dat van jou toch alleen maar mocht Je mond voedt zich met je tranen Die jouw lippen zachtjes doen trillen Ik wilde dat ik jouw verdriet kon stillen Dan alleen al zou ik mij in de…

hij praat niet over vroeger vroeger is immers al zo lang dood op bleke lippen liggen gedane zaken wat ooit was, zal nooit meer zo zijn maar in gebroken ogen snijden scherven door een kapotgeschoten levenslijn nee, hij praat niet over vroeger zwijgen doet ie, als het massagraf met alles wat hem dierbaar was al bijna zeventig jaar…

Mijn hersengolven patronen geweven door het geweten ze dansen als doffe geluiden die breken op eenzame boeien drijvend naar de uitgestrektheid de kust ver achter zich verlaten enkel het wegsterven van vuurtorens nog net in zicht maar onbereikbaar patronen golven in mijn hoofd kom nader tot het baken droog de tranenvloed van wanhoop zet…

Terwijl zij langzaam blad voor blad omslaat en herinneringen traag, zeer traag wees laat worden verbergt een ezelsoor een beetje krom gevouwen schimmen van wazig zwart-wit vloepapier lijkt te dansen maar kraakt plotseling bij het laatste tafereel ze staat op schuift haar stoel achteruit en sluit de gordijnen…

Ze praat met mij en lacht daarbij. Ze zucht en kijkt opeens niet blij. Verdrietig zit ik er maar bij; ze kijkt naar mij en is niet blij. Geen woord, geen daad verdrijft het kwaad dat traag maar zeker nader sluipt; tersluiks bij haar naar binnen kruipt en gauw bezit neemt van haar geest, die eens zo vlijmscherp is geweest. Ik zie haar denken…

Er zijn mensen die zeggen stop eens met treuren Er zijn mensen die zeggen hou nou maar eens op met dat zeuren Nu is't wel genoeg zo nu is het een end Maar weet je wat het is schat? De mensen die dát zeggen, hebben jou niet gekend.…

Verwarring, Ik hou van jou, Jij houdt van mij. Al die dingen die je tegen me zegt, Ik krijg er een apart gevoel van. Als ik jou een dag niet spreek, Voel ik een leegte. Ik kan je vertrouwen, We zeggen alles tegen elkaar. Je zei, als je dichterbij zou wonen, Dan hadden wij wat gehad. Maar jij hebt een vriendin, Je bent gelukkig met…

De oude man leeft van herinneringen, al zijn geliefden raakte hij kwijt. Het heden kan hem niet bekoren, zijn toekomst is verleden tijd.…

Waarom is mijn rugzak gevuld met zoveel verdriet en zoveel pijn Waarom kan ik nou niet eens onbekommerd en gelukkig zijn Deze vraag brandt voortdurend in mij, Wie heeft hier een antwoord, wie kan mij dit verklaren Wie of wat brengt mijn ziel weer tot bedaren. Wat maakt me als vroeger weer blij Ik wil lachen, niet huilen, want het drukt…

ik wil je lief hebben ik wil van je houden je vasthouden zoals ik dat vroeger deed maar ik kan het niet meer na het gebeurde.. het geeft tranen naar vroeger naar iets wat ik niet meer heb als alles wat ik nu ken er niet was, zou ik weer gelukkig kunnen zijn ik ga het vergeten alle herinneringen laat ik achter mij en maak nieuwe…

Gedenken, herinneren hoe het was met jou. Lopend langs het stille zonovergoten strand, mijmerend langs de vloedlijn van ons leven. Ik kom tot besef dat niets zonder reden is gebeurd. Jij bent niet dood maar leeft en ik gedenk je bevrijding. De hemel lijkt zo blauw blauwer dan blauw gekleurd door mijn gevoel van vrede en de…

Ze lopen hand in hand man en vrouw. Hij buigt zich en luistert naar haar stem die hem iets vertelt van belang. Samenzijn is het zo overduidelijk en liefdevol Dicht bijeen lopen ze daar en ik... Alleen met duizenden gedachten die me vertellen dat het voorbij is en geen mens houdt mij vast. Geen mens maar wel een gedachte…

waarom moet het leven zo moeilijk zijn? waarom kan ik niet gewoon gelukkig zijn? ligt het dan allemaal aan mij? doe ik het dan allemaal zo verkeerd? ik weet het echt niet meer maar één ding weet ik zeker: leven dat doet zeer...…

Wat had ik graag De warmte van je lijfje willen voelen liggend op mijn lichaam En de geur van je haartjes willen ruiken ik noem je zachtjes bij je naam Wat had ik graag Je onschuldige ogen willen aanschouwen gericht op mijn gelaat En je eerste geluidjes willen horen alleen ik die ze verstaat Wat ben je lief en zo teder bemind Mijn…

al voelde ik de pijn met zoveel woorden die ik zei met zoveel pijn bedek ik de pijn met zoveel pijn laat ik je los omdat je niet meer van me houdt dat je nu weg bent doet me veel pijn eenzaam en alleen loop ik rond in het park daar staat een jongen waar ik even troost bij zoek al voelde ik de pijn…

Hij zwaande mijn vliegende gedachten tot een ganzen ‘v’ En weefde met hersenspinsels Latijnse-woordjes-netten Hij lichtte donkere proefwerkdagen glimmend blank En hij wist met Turkse woordjes zinnen te verletteren Met citaten als wervelstormen waaide hij ons culturen aan En hij griekste lange teksten tot een Herakles…

mijn wereld is dicht ook al doe je de sleutel in het slot, openbreken zal nooit lukken mijn wereld bestaat uit verdriet, vreugde en liefde hij staat alleen open voor mensen met liefde, verdriet en vreugde toon mij jouw angst dan gaat de sleutel in het juiste slot…

ooit is de liefde van je dierbaren weg wat moet ik doen? het is over ooit ben ik alleen op de wereld zonder mijn dierbaren ik begin het koud te krijgen niemand houdt mij vast zal ik dan nooit meer liefde krijgen? alsjeblieft help me met alles wat met liefde te maken heeft!…

Hoe is dit toch ooit begonnen? Na al die jaren lief en leed Als zij, als hij, als ik Niet wetend, alles naar elkaar verweet En buigzaam lijdt het hart eronder Kleine stukjes, één voor één Afgezwakt door haat en zonder Liefdeloos zo hard als steen De dagen duren, maanden vormen De afstand groeit de inhoud voorbij Verworven leugens, woorden…