2332 resultaten.
Zie de Lente
gedicht
2.7 met 43 stemmen
11.944 Barst plots in de sneeuw de helleborus open
trompettert leven en knalt geel forsythia.
Guur waait de lente weg de stille winter
dun hoog licht verdrijft behaaglijk vuur.
Ineens moet alles uit zijn grond of tak
in bermen joelen paardebloemen
de kromme wilg rilt in zijn lichte groen.
Daar staan wij ook, naakt en koud met bloesem
in grijzig…
Zij is mijn bruid
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
517 wintertijd
Wordt van de ijskap bevrijd
Door een zon die warmer straalt
Mij uit mijn winterslaap haalt
Lente laat leef tijd ontwaken
Zintuigen voelen groeiend raken
In diepe gronden treft het doel
Ontkiemt een tinteling gevoel
Voel in mij de levensstroom
Ondanks de flink gesnoeide boom
De knop is om, ik bot weer uit
Ik ga voor de bloei…
Voorjaar!
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
644 De knoppen
springen open
van allerlei
soorten bomen.
Alles gaat ontluiken,
de bloemen
gaan weer ruiken.
Wat is de
natuur toch mooi
met die prachtige
bloementooi.
De aarde straalt
in de zonneschijn!
Wat kan een mens
dan gelukkig zijn...…
VERZEGELDE FONTEIN
poëzie
2.5 met 2 stemmen
1.221 Groen-omlommerd, wit-betegeld,
Springfontein, nog immer zwijgt gij?
Stil-bekommerd, dicht-verzegeld,
Ziel in 't donker, woordeloos, híjgt gij?
Zie de purperen bloemtros bengelen
In 't geblaarte. Hóor de lente,
Zoet als 't lief in Kedars tente,
Loof- en vogelstemmen mengelen.
Moet uw hof nog langer wachten?
Breek het zegel voor de noen…
JUNI-OCHTEND
poëzie
2.8 met 6 stemmen
1.598 't Is vroeg. Ik sta voor de open deur,
Nauwelijks bewust, in stil verpozen,
en mijmerend drinkt mijn blik de kleur
Van anjers, leliën en rozen.
Dan, vredig, fluistert hart naar geest
(Zo leest een vrome zijn getijden):
'Alles is rein, en alles feest,-
Het wenkt ook ons nog tot verblijden.'…
De magie van een zoen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
534 je heel schalks
jouw man uit zovelen
planten bloeien
met reden hun bloem
jij opent als vrouw een mysterie
met de magie van een zoen…
Je knopte veelbelovend
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
447 je knopte veelbelovend
bloeide tot een
vuurrood blad dat
een lange zomer had
nog kleurt je levenskracht
waarvan de nerven
diepte kerven in het oppervlak
en kijk je om naar wie je was
in je hart
gevuld met ochtenddauw
rijpen de vruchten van
een leven vol ervaring
de wijsheid
in je zon doorregen ogen
het warmrode van je lach
zijn…
Met jouw zaad
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
435 ben jij de bloem
die zich koestert
in het licht van de zon
voedsel en water
haalt uit
de aarde als bron
mag ik je plukken of
wil je nog blijven om de grond
met jouw zaad te verrijken…
Ik lig weer vreedzaam in het gras
poëzie
2.8 met 4 stemmen
1.375 O heerlijkheid der heerlijkheden,
Onpeilbaar is mijn dankbaarheid,
Nog immer bloeit het zonnig heden,
Het bloeie tot in eeuwigheid.…
De donkerste paukenslag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 zacht preludeerden violen
bouwde slagwerk het ritme op
verkenden trompetten hogere sferen
jij gaf de opmaat aan het orkest
om met hart en ziel te spelen
zij hebben hun bloempjes buiten gezet
wij hoorden ze groeien
zagen hun knoppen zich richten naar jou
voelden de spanning tot bloeien
alle secties verzamelden kracht
tot na de donkerste…
BEKOMEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
541 Lokkend geld wil met de kweker kampen.
Kwade en beminde sommen slaan elkaar:
rukwinden door een verwarde bos haar
geven het zakenhoofd vragende krampen.
Uit de tuin stijgen witte avonddampen,
maken de man leeg, zijn gedachten klaar!
Hij ziet slechts een wiegende bloemenschaar,
waar elfenvoetjes geruisloos op stampen.
Die onzichtbare wezens…
Kortdurende schoonheid
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
592 jij bloeide langstelig
met blad in
de vorm van een hart
verwaaide na lente
maar knopte in vrucht
onder de zomerse lucht
jij bent niet geplukt
om in kortdurende
schoonheid te sterven
zij lieten je staan
door jouw trots om het leven
dat jij weg had te geven
jij rust met het zaad
in de vruchtbare bodem en
wortelt weer voor de zoveelste…
Kastanjes
poëzie
3.1 met 10 stemmen
3.343 Het is een heldere dag in mei,
De wind waait lustig, de zon schijnt blij
Op bloeiende paarse seringen,
En gouden regens in gele tooi
En alles is zo mooi, zo mooi!
En alle vogels zingen!
En zie hoe blauw de hemel blauwt
Boven de weiden geel als goud,
De zonnige, bloeiende landen,
En zie de kastanjebomen daar staan!
Daar groeien witte kaarsjes…
MENSEN
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
493 De Drentse ruigte
geurt vol bos- en veldklanken:
landelijke rust.
Mochten de wereldbazen
hier hun denkbeelden ramen...
"Een buigzame wil
en soepelheid van denken,
eerbied voor elkaar!"
roepen dikwijls degenen,
die zelf de baas willen zijn.
De hele mensheid
is een geweldig vuurwerk
van kleine vonken,
gewoon of kunstig brandend,
gedoemd…
LANDGOED OOSTERHEIDE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 Machtige dennen en velerlei bomen
met voorzaten uit verre wereldhoeken
scheppen een knus bos, waar men graag mag zoeken
naar teer pril leven, pas hier gekomen.
Luchtig lover laat zijn adem stromen
door graanvelden, die dieren vrij bezoeken.
Ruige poelen, ogend als sprookjesboeken,
verzinken binnen hun begroeide zomen.
Schaarse voeding en…
in hoekjes
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
399 in hoekjes
bloeit het buiten nog
- bijna steels…
In de bloei van schone dromen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
772 glanzend weten dof
Elke toedracht is onzeker
in dit avontuurlijk ‘feest’
Donkere nachten kruipen bleker
over een daglichtschuwe geest
Nu die tomeloze veelvraat
energie en gift verspilt
- zo ’t geweten dieper knaagt
reikt de winterkou zijn deken
met een vorstelijk gebaar
naar diegene die blijft steken
in het pertinent gevaar
In de bloei…
Bloemen
gedicht
3.4 met 18 stemmen
11.497 Bloemen, waarin wij bloeien zonder bodem,
zijn onze leden in elkaar gevouwen
en ons gelaat is niet meer te benoemen.
Wij worden koning in elkanders bloed.…
TREURBEUK
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.506 Zwaarmoedig hangen zijn lange takken neer
op graven en kleine schaduwbloemen.
Maar hij mag zich de opwekker noemen
voor gevleugeld leven bij stralend weer.
Binnen dicht lover zingt vogellied teer,
begeleid door vrolijk meerstemmig zoemen
van kevers, die luid hun woning roemen.
Doodvonnis: woest zwaait de bijl heen en weer.
De kapel zendt…
POORT VAN DE HERFST
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Roze herfstasters
ontluiken tussen vleugels
van dagpauwogen.
's Avonds strijkt de bij
in een fabriek neer, rust uit
van haar bloemendag.
De zeilboot vaart 's nachts,
straalt een rossige gloed uit;
thee met beschuit geurt.…
HERFSTOPLEVING
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Een woeste heuvel
dichtbloeiende bruidssluier
verbergt het schuurtje.
Een verlaten web:
de zweefvlieg danst er monter
en veilig omheen.
Een fijne, blinkende streep.
Zonnestraal of spinragdraad?…
Een slanke leest
netgedicht
4.2 met 108 stemmen
414 op
een slanke leest
wortelde
stevig met een
krachtige root
de vruchtbare
aarde deed
jou veel goed
je bloeide
voorspoedig
tot het tij keerde
grondwater daalde
vervuilde omdat
niets het filtreerde
jij hebt het
rozetje in de
overlevingsmodus
gezet en door
tegenslag gehard
heb jij het gered
ik weet dat jij
weer gaat bloeien…
RUIG EN TEER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 De tuin vol wild gras
heeft zo'n fijnzinnig aanzien:
sneeuwklokjes glanzen.…
kleur bekennen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
617 kleurrijk als tulpen
en daar dan van genieten
een bloeiseizoen lang…
ALS DE STERREN
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
747 Als de wind zo zul je leven
tussen komen en gaan
nemen en geven
de zon en de maan
als de bomen zo zul je bloeien
van lente tot herfst
van begin tot eind
als de schoonheid verdwijnt
als de zon zo zul je branden
van oost tot west
van warm naar koud
zo word je oud
als de sneeuw zo zul je sterven
tussen koud en warm
rijk en arm
tussen…
BOSANEMONEN
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
575 De treurwilg bij de rand van het eikenwoud
heeft gekromde vingers, vol neerslachtig grijs.
Door zijn reuzenhand ruist een trotse wijs,
die op strijdbaar, toch vreedzaam voorjaar bouwt.
Bladknoppen in het zwaar hangende hout
zien neer op een klein bloemenparadijs,
geboren uit modder, verdwenen ijs.
Het siddert onder sluipwind, ademt koud.…
In prunus bloesemt
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
716 als de wind
in prunus bloesemt
omarm je me roze
laat onze stappen blozen
op het pad naar eerste rozen
door het prille groen
zijn we gegaan het
geel heeft afgedaan
in laatste bloeien en bolt
langzaam naar de zomergroei
mag ik de roos
nu voor je openen op het
nog roze pad van samengaan
want de wind heeft ook de prunus
snel haar…
één met hem
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
442 met in mij het prille
dat pas gaat bloeien
wanneer ik op een stille
afgelegen plaats schoonheid
als Gods werkelijkheid ontdek
wortel ik mij diep in
één met hem
en zijn wereld…
Een sprankje lente
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
837 zag ik
een sprankje lente
na de wegwaaisneeuw
na de druppels
uit je regenbui waarmee
de wind al dartel speelt
voel ik dat
andere geluid hoor ik
het prille groen al groeien
zo onbekend maar
zonbestemd de eerste kleuren
die dit jaar gaan bloeien…
Een bloem plukken
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
982 mag ik nog iets
liefs voor je schrijven
een bloem plukken en
even bij je blijven
neem de avondstilte mee
om samen de dag te
overdenken wil jou
de kleuren schenken
van mijn bloem die
in jouw handen zich
zal openen in alle geuren
die wij samen denken…