223 resultaten.
Big City Blues (Sarah en de oude man 2)
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
912 Zoek je weg in de doolhof van de straten,
niemand weet of je ooit de weg zal vinden.
Voel je de stilte, voel je je ook verlaten?
Niemand hier die zich aan je wil binden.
In de eenzaamheid ben je er geboren,
zoals je sterven zal in de eenzaamheid.
Niemand die je doodskreet zal horen,
men is je er nog veel liever kwijt.…
ZEGENRIJK DWALEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 Het geestelijke leven is
een doolhof van gedachten,
voorstellingen en streven
naar hetgeen is wis
en duidelijk uit te leggen.…
Mijn kermisrit
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
624 politie auto met geluid
Of het doel van mijn leven op deze aardbol
Ik zie door de richter van het pistool het doel
Ik ga schieten en ik mis en ik voel dat ik tril
Het was teveel naar rechts
Ik schiet nog een keer maar nu teveel naar links
Twee keer fout dit is mijn laatste keer
Helaas, geen winnaar roept een stem
Ik zag ineens een doolhof…
Een schaduw van jezelf
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
772 jouw zwijgen is doorbroken
de storm raast door je heen
je hart heeft eindelijk gesproken
muren vallen steen voor steen
je jeugd was lente maar zo stil
verward door kleur
dorst je de geuren niet te ruiken
genieten was voorzichtig en heel pril
je wilde liefde delen
ontsnappen uit het doolhof van je geest
gevoelens en gedachten laten helen…
Dichters in de Prinsentuin
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
754 Nachtdal klonk heel erg Droog
wiens gsm als enige hard aan stond
bij “morgenstond stront in de mond”
ene Risee voor ‘Plezier met knopen’
met Rawie in driedelig gestoken
de trouwe dichter Tom van Deel
was ook weer zeer spiritueel
twee lieve Hogelandsters uit Oldenzijl
spraken echter vooral hun grote lof
over zachte dichters in het doolhof…
Tweede deel van rondreis door Zuid-Spanje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
518 Zuilen en bogen:
een doolhof van strijdend denken
en ruime godsdienst.
Op de stad neer zien:
die slanke spitse torens
zijn sterke vingers;
ze houden rijk verleden,
bemoedigen de toekomst.
Rechte muren zijn
vol gaatjes en schelpengruis,
waren eens klippen.
Gieren speuren rond,
vliegen vreedzaam, zonder buit,
tussen ooievaars.…
In de Schaduw van Verwachtingen
hartenkreet
4.3 met 30 stemmen
434 in dit doolhof van verwachtingen raak ik mezelf telkens weer kwijt
commentaar zo hoog als de muren
help roep ik, niemand kan me horen
ik roep het helemaal niet, ik mag de rest niet storen
misschien is falen juist de stem die ik moet omarmen
de stem die me eindelijk leert vrij te zijn.…
Mijn Vriendin...
hartenkreet
4.1 met 32 stemmen
3.101 Ze haalt me uit het doolhof van dit grasland.
Zij is mijn nieuwe vriendin, dat weet ik zeker.
De zon rijst, ik kijk nog een keer om
naar de schaduw van het verleden,
daar staat ze, mijn oude vriendin.
Maar ik draai me om,
naar een nieuw leven, een nieuw begin.
In het licht van de reizende zon
vertrek ik met mijn nieuwe vriendin.…
Don Juan Quichot
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
549 omgevallen klanken in een doolhof van woorden...
Ik vrees met grote vrezen dat
wij ons op de dag des heren eerst ernstig moeten gaan bezatten alvorens een zesregelig syndroom te consumeren van 'niets moet en alles mag'...
een kakofonetisch festival
waar robots bij verbleken...…
de brug
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
641 brug, op palen ooit gebouwd,
al jaargetijden lang gestut van wal tot wal
verweerde bielzen vormden ooit een beukenboom
staande balken steunden de stalen reeks op stoom
door strakke samenwerking van natuur en mens
werd afstand overbruggen een te vervullen wens
‘k verdwaalde in dit ingewikkelde gebeuren
‘k wilde heel snel uit dit donk’re doolhof…
Hades en Perséphone
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
620 aderen
onder de voet
van de woudgewelfreus
Stamvader wakend,
gekruind en doordesemd,
over 't vergane
en half verweerde
Doch nog niet weder
tot stof gekeerde
humusgekreupel
der zakdoekjesboom
Een eeuw oude half
overwoekerde bodem
verzadigd met koekoeksnest
rottende motten
Verstikkende cellen
in ballen van uilen
duistere doolhof…
DE WIJSGEER EN HET KIND
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.417 Zo zonk hij weg in mijmeringen
En drong de doolhof verder door,
Maar hoe hij dieper in mocht dringen,
Te dichter blinddoek hing hem voor:
En zwervend met onwisse schreden
De dalen in, de duinen rond,
Daar is hij 't zeestrand opgetreden,
Waar d’ oceaan te golven stond:
En de onafzienbre kolk voor ogen
En overdekt van 't luchtgewelf…
de zaak alzheimer
netgedicht
4.8 met 31 stemmen
1.093 Tenzij u wordt geknecht
Verwarde knopen
Waar is “DE Zuidertoren”
Westenwind ,lichaamsvocht, gematigd zonlicht opgezocht,
Nevelslierten die angst aanjagen,
Die warme hand die het wil wegdragen,
Verbindende woorden die rust brengen,
Eenzaamheid verbannen,
Alleen zijn in het samen zijn
Een autostrade overgestoken,
De uitgang van een doolhof…