580 resultaten.
Een lief gebaar
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
672 het is je hand
die warm
de mijne vat
een lief gebaar
in vertrouwen
en houvast
we kijken naar elkaar
laten woorden
stilte spreken
niets wordt er verzwegen
als we in de diepte duiken
van ons zielscontact
dan brengt de lach
bevrijdend in een kus
ons langzaam terug
van even samen weg
naar de velden van de geest
waar nooit…
Jou en mij
hartenkreet
1.0 met 4 stemmen
1.180 Ik ben niet onzeker
Ik ben alleen onzeker over ons
Alleen een "ons" is er nog nooit geweest
Alleen jij en ik
Zo voelt het alleen
Toch is de realiteit je enige houvast
Misschien moet ik de realiteit onder ogen zien
Dat is zwaar, geloof me
De liefde die ik nooit van je heb mogen krijgen
De vriendschap tussen jou en mij
Is me veel te kostbaar…
Help
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
983 Geef mij iets om voor te leven
Verstrek me houvast, zekerheid
Meer mag ik beslist niet wensen
In deze nare, rotte tijd
Geef het minst dat je kan missen
Doe een medemens plezier
Die doelloos hier staat rond te zwalken
Heel ver weg maar nog steeds hier
Toon wat van je mededogen
Met een geste, een gebaar
Ik weet niet waar ik het moet zoeken…
stierf met je de laatste pijn
netgedicht
3.5 met 29 stemmen
3.448 gebroken takken
stervend blad
de helling die
zijn hoek vergat
toen jij
de horizon
zag buitelen
houvast dat brak
zijn wortels
niet meer had
en meeging in
de schreeuw die
eindeloos weerkaatste
in de sneeuw
ik zag je ogen
toen de val
je brak
het weten dat
je niets meer had
die blik kan ik
maar niet vergeten
ik zag het weten…
Binnenrijk
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
598 dag breek op
en scheid van kleuren
ik zie niets meer
sla nu dicht
je beschamend licht
houd ik voor gezien
nader komen al de uren
die ik helder binnenkijk
in lichtend antidromen
zonder laffe ondertonen
spijt en werelds ongelijk
open gaan nog blanco zijden
waarin onschuld houvast vindt
en tegenstand niet hindert
maar tot…
ongekende geloftes
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
555 Hoe verguld is al jouw liefde
nu de lente het portaal heeft
betreden en haar strooisels
één zijn met al jouw ongekende
geloftes die zwijgend de meerpalen
zijn van mijn houvast
het lijken mijn schaduwen te wezen
maar het zijn de houwitsers die
mijn droom in stukken hebben
gereten op het slagveld wat eens
de bloementuin was waarin liefde…
- Art van Liefde -
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
785 wat houvast in liefde zou beleven
abstracten, als antwoord teruggekomen
uitgesproken, wat het leven wou sleutelen,
de drijfveer vol debuut en spanning,
terwijl het leven als muze in mij ongewijzigd blijft.
De kunst van art ..een hart..
fascinerend, de ontwikkelingsgang
de rust, van realisme.. die mij alleen beviel.…
mijn plek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
903 op die zonnige, open plek
er hangt een zoete
bloemengeur,
de geur van geluk
mijn houvast
om me aan op te trekken
op een sombere,
regenachtige dag…
HOOPVAST
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.027 Op je tenen lopen wil niet zeggen nieuwe schoenen kopen,
met hakken als stiletto's,
maar met beide benen op de grond proberen te blijven,
je best doen om je houvast te bewaren,
je evenwicht zien te vinden en onder controle te houden.
Naar boven blijven kijken,
en denken eens zal het me lukken!
Alleen niet weten...…
Van heden naar verleden
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.861 liefde steekt de weg over
het strooit gevoelens in onze herfstwind
het wiegt om een plek te geven
in ons sluierend verlangen
en het weeft woorden
in ons samen denken en voelen
en beschrijft tekens in ons houvast
het verlegt de koers van een schimmig verleden
naar een blijmoedig heden
niet meer ingeperkt maar ontwakend
in een…
Stroomopwaarts ?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
530 Aan de buitenzijde droom je niet
er is geen donker licht niets kleurt
alles daar is fictie zonder beelden
los of houvast geen tussenbeide.
Alles uit niets, komen we en we vergaan
in fantastische dromen aan de binnenkant
komt de kern van de waarheid tot stand vanuit
het zijn, stroomopwaarts tot aan de bron.…
Pandemisch leven
netgedicht
5.0 met 584 stemmen
409 schitterend
ben jij overeind
gebleven in deze
bizarre tijden van
pandemisch leven
uit alle spinsels
heb jij met magie
de pluisters van het
duister verdreven
op zoek naar licht
ook op nabije
helderheden werd
het zicht ons op
mystieke wijze
plotseling ontnomen
waar ooit houvast de
weg naar hemel was
zijn geesten weggebleven…
Het grijze
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
465 ik heb het
grijze opgezocht
om mijn kleurloos
leven wat meer
inhoud te geven
me opengesteld
voor alle sferen
en stemmingen
om andere tracés
te proberen
tussen wit en
zwart kende ik
de contrasten
in grijs voelde
het wat onzijdig
zonder richting
en houvast gleed
ik weg in naamloos
zonder evenbeeld
ik bleek te week
en verdronk…
Vind jezelf op de vloedlijn.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
368 Materie smelt in de doofpot van
de diepten van het echo lood,
wordt het licht minder toegankelijk
en blijft het leven achter wat
ik eerder zelf verslond, maar op
later tijdstip terug vond op de
vloedlijn, wel of niet recyclebaar,
in die houvast wat niet lang geleden
nog enige twijfelachtige houvast bood,
in de herkenning van onszelf als…
geen replica
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
899 ik zie je in het strijden
in somberheid aan
het verleden lijden
terwijl je keuzes hebt gedaan
je zou je vrijer
willen voelen en niet
gebonden zijn aan al die doelen
die houvast leken in bestaan
vergeet de wereld eens
die je heeft opgevoed, want
dat wat vroeger opgeld deed
is tegenwoordig niet meer goed
je bent een ander aan het…
Geen brug te ver
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
826 Verscholen in avondmist
bieden leuningen geen
houvast meer kilometers
gedachten dansen op het
ritme van de vier wielen
dichterbij
dichterbij
zelfs de lantaarn
langs de weg lijkt
te glimlachen
en schijnt de wijzer
van de teller vooruit
dichterbij
dichterbij
de laatste afslag
brengt schaduwen
in werkelijkheid
waar thuiskomen…
Zon en water golfden
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
629 ik brak
de spiegel
van het water
met een eerste stap
zon en wolken golfden
toen ik verder trad
en mijn houvast verloor
na altijd vaste grond
ik zakte weg in
zuigend slijk de koude greep
krampachtig naar mijn lijf
het was gedaan met mij
de golven rolden terug
de kring sloot zonder lucht
de spiegel scheen haar volle maan
niemand…
Ommekeer
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
489 Geen houvast van de frisse wind.
Er is geen haan die daar naar kraait.
Geen ochtendlicht aan de horizon.
Geen wind die opnieuw door waait.
Geen geur van gemalen koffiebonen.
Er is geen haan die daar naar kraait.
In de verte galmt opgewekt gezang.
Voor groei van de zaad die je zaait.
Maar het is geen alt, tenor of sopraan.…
Papaplant
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
921 Het is al goed
Bedacht mijn hoofd
Toen de blaadjes bruin verkleurden
Ik geef het water en wat zon
Tot de wortels beter zijn
En in de dagen die er volgden
Grepen de wortels om zich heen
Pogend tot houvast of zo
Maar de grond liet zich niet pakken
"Dit ben jij", zei papa ooit
"En dat ben ik", die grote plant
En ze bloeiden, groeiden…
Bliksem
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
719 Het slaat in
Ik drijf op de wind
En zoek houvast
Verlang naar licht
Maar zit in het duister
Mijn hoofd is gebogen
Ik luister
Naar een stem in mijzelf
Die stem
Wijst
Geeft richting
Het is wat
Ik hoor
een spoor
Is gegeven
Enkel een spoor is het leven
Met stoplichten
En signalen
Zodat je niet kunt verdwalen
Het sloeg in
Ooit
Als…
Onverwachte werkelijkheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
507 de onverwachte
werkelijkheid
krijgt vorm
verwachtingen voorbij
een orkaan en slechts nog stukjes
overgebleven oude patronen
het voelt grenzeloos
om opnieuw te bouwen
gevestigde dromen
elke steen
heeft houvast
en fundament
er gaan deuren open
er gaan deuren dicht
niets ontkent
niets vermeden
het is heden
het verleden
blijft…
De illusie
netgedicht
5.0 met 74 stemmen
484 en toen ging
het licht uit
sprong ik
vooruit
zonder
dubbele bodem
wel met
wanden dichtbij
voor de illusie
dat ik gleed
de vaart
was voor mij
die afgelegde
massa registreerde
maar het eind
kwam niet nabij
bodemloos
snakte ik naar
info zonder
enig houvast
ik wachtte op
confrontatie
om te bevestigen
dat ik ergens was…
mijn dans
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
235 nog is mijn dans niet verlopen
zelfs niet uitgedacht in het
aangezicht van welk doel
dan ook
het schuiven met paralellen
die over elkaar heen tuimelen
raken slechts kale wanden
die houvast bieden aan de
geëtste voorspellingen die het
zuur beitsen met de bitterheid
van de eens zo smaakvolle
ameublementen, lijken nu nog
slechts droompilaren…
Mijn huis...
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
939 Op de puinhopen van mijn leven
heb ik opnieuw een huis gebouwd
de fundering is nog niet zo stevig
maar het is er veilig en vertrouwd
Het biedt bescherming tegen rampen
en geeft me houvast als ik val
ik kan er rusten na het strijden
ik vocht omhoog, uit het eenzame dal
Nu schijnt de zon door mijn raam naar binnen
ik schuif het gordijn voorzichtig…
For an autistic friend
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.542 Zo alleen in zijn eigen wereld
-soms plots zo helder
Klimmend op een berg frustratie
-soms zo teder en diepgaand
gesloten en niet te peilen
-zo hard vechten tegen jezelf
zo vol levenslust, dan weer in de put
-krampachtig claimen
zoeken naar houvast
-buiten zinnen van woede
in een rustig vaarwater
-verstrengeld in de liefde
twee zielen
-…
Kwaad daglicht
netgedicht
3.1 met 31 stemmen
457 het stuitert tegen mijn oorschelp
ziet geen kans binnen te dringen
probeert dubbelhartig mijn nekvel
maar vindt ook daar geen houvast
je ellebogen doen zo hun best
maar raken enkel de valse lucht
die je uitademt van inspanning
langzaam druip je af
langs mijn ruggengraat
waar je platvloers dooft
als een nachtkaars
het kwade daglicht…
manon
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
1.336 de eerste harttonen
een plotse beweging
van een nieuw wonder
dat zich gereed maakt
voor zijn plek
op deze wereld
de stilte van een oase
het drinkende zachte kind
een handje met vijf nageltjes
zoekt zacht en beslist houvast
in de vertrouwde warmte
van de zogende moeder
haar blik is slechts
voor dit kind
dat tevreden zuigend
de oogjes…
Vrij improviseren
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
571 jij had
de instrumenten
voor ons klein orkest
bespeelde ze
met passie en
ondeugende frivoliteit
ik gaf in
ondertonen het houvast
en levensritme aan
maar vaak
lieten wij ons gaan
in het vrij improviseren
lachend steeds
proberen om de poorten
van de hemel te bereiken
na twee solo’s
alles gevend om
het wonder rond te krijgen…
Een avond in Goes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
656 Een avond in Goes
Waar nuchterheid de bomen voedt
De lucht de aarde geuren doet
Het gras met vele kleuren zoet
mijn hart een houvast geeft
Een avond in Goes
Waar een oude dame vol hartenpracht
recht vanuit haar ogen lacht
En eenzaamheid de ziel verzacht
met mooie woorden zelf bedacht
Maar waar ik ook deze nacht
niet alleen zal zijn…
Messcherp
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
524 bewegingloos
hangen woorden in de lucht
als wolken op een zomerdag
maar messcherp zijn
hun schaduwen getekend
op de nog warme grond
waar het zinderen
plotseling koelt en koude tocht
in ijzige stilte voelbaar wordt
speelt mistig licht
vals in de stroperige tijd
hij is alle houvast kwijt
kijkt haar hulpeloos aan
in de verte echoot…