232 resultaten.
In memoriam matris (10)
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
589 Ik zit nu in mijn cel
en hoor de regen op het dak
mijn eenzaamheid verinnigen,
zodat het plotse einde van de vlaag
me schrikken doet
en ik in de holle gangen van het huis
een naam verklanken moet
waarvan ik weet dat hij mijn hart
zozeer beroert dat even maar
de stilte draaglijk wordt.
Maar ook een woord
waarop nooit nog antwoord komt,…
In memoriam matris (11)
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
522 Morgen ga ik naar het graf
van mijn lieve moeder.
Schreien kan ik niet meer
en reeds vervagen haar trekken.
De klank van haar woorden
dringt nog amper tot me door.
De streling van haar hand
is van mijn huid verdwenen.
De gang naar ‘t kerkhof
wordt steeds moeilijker.
Maar ik weet
dat ik blijven komen zal.
En telkens zal ‘t verdriet
dieper…
In memoriam matris (12)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
499 Toen in de nacht de regen viel,
de julinacht,
heb ik met nieuwe ogen
jou weergezien.
Een zomerwonder in de regen,
die statig nederviel.…
In memoriam matris (13)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
539 Je zei toch herfst?
Ach ja, de mooie kleuren,
het roestbruin en het geel,
het donkerrood der eikenblaren,
de wind, de mist, de plotse regenvlagen,
de specifieke geuren van november,
de innigheid der avonden.
Je zegt het wel,
maar sta me toe,
verdomme toch,
wat raakt het mij.
Mijn moeder is niet meer,
niet eens de zomer haalde zij…
Een berk
netgedicht
1.5 met 8 stemmen
2.490 (In Memoriam Gilbert)
gesneden uit goed hout
het moet een berk geweest zijn
slordig gevlekt weliswaar
doch aan bast herkenbaar wit
het gebladerte ook in grijze lucht
lichtvoetig, te kwetsbaar
om de zon niet door te laten
de man die vocht met taal
totdat het speelgoed werd
dompteur van cijfers en wetten
als waren het zijn geliefde…
Vaarwel, lieve Frank
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
576 (voor Frank Starik)
De media zegt me dat je op jouw 59-ste door
een hartstilstand bent overleden, maar ik
weet wel beter, jouw hart is levendiger dan
ooit, maar dan in de eeuwige sferen.
Ik wist niet eens dat je de manlief van de
dichteres Vrouwkje Tuinman was en dat je
een zoon hebt, die Boris heet. Ik weet wel
dat beiden jou voorgoed…
Houthaiku
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
214 De magie van hout.
Klief- en stapelwerk troost ons
op weg naar eeuwig.…
IN MEMORIAM DONNA (mijn lieve HOVAWART)
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.002 Nooit heb je iets bezeten
nooit heb je iets gezegd
nooit was je humeurig
nooit heb je iets misdaan
altijd was je lief
altijd was je er
altijd was je blij
altijd aan mijn zij
altijd vol vertrouwen
en nu een vleugje Donna
bijna iedere dag
als ik opsta
begint het al
je staat niet op je plek
kwispelt me niet tegemoet
een koekje kan…
In Memoriam Anni Domini MMXVIII
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
537 Twintig Eeuwen zien nu op ons neer
van Vredesprotocol, Zinloos geweld
Gedane zaken nemen heus geen keer
Neem gauw een foto voor het nageslacht -
In Memoriam is Op herhaling, deze keer...
4-11-2018…
In memoriam matris (14-slot)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
582 Een iris bloeide
toen je stierf.
Je had ze zelf geplant.
Dit simpel gebaar,
een liefdedaad voor ons.
Dat is een jaar geleden reeds.
De bloemen bloeien talrijk nu.
Ze dragen in zich
de gedachte aan jou,
een zachte, blanke weemoed.…
Fleur in Memoriam 10 november 2025
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
34 Morgen is het Sint-Maarten
wapenstilstand.
Chrysanten bloeien nu
op vele graven,
tot de vrieskou ze afmaakt.
Ons maltezerhondje Fleur...
't lichtje op haar urne
steken we nu opnieuw aan.
Vandaag is een jaar verlopen
dat we afscheid moesten nemen,
haar 't leven ontnamen
lieten inslapen....
het lijden wilden ontwapenen.
Dagelijks…
De levenslust voorbij (in memoriam Simon Vinkenoog)
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.575 Hij is zijn hele leven jong gebleven
En blaakte elke dag van levenslust.
Als dichter gunde hij zich zelden rust,
Liet ieder horen wat hij had geschreven.
Zo heeft hij steeds de somberheid verdreven.
De marihuana was daarbij een must,
Hij was zich van de risico’s bewust
Maar niet van plan het roken op te geven.
Toen was er plots dat vuurwerk…
In memoriam Jozef Deleu 1937-2026
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
54 Het Groot Gezinsverzenboek:
grasduinen en genieten,
vaak zoeken en vinden.
Woorden van vreugde,
woorden van troost,
bij geboorte,
bij dood.
De bloemlezer geniet,
zoekt mee.…
In memoriam Menno Wigman (1966-2018)
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
778 Het maatvaste was een vereiste
een gedicht mocht best een lied
van melodie en ritme vertonen
Hij tikte met zijn hand het tempo
In het ruisen van het bloed kwam
een hapering in, een huppeltje
dat de cardioloog verontrustte
eerder had gehoord en gezien
Jij hielp me eens een gedicht
te vervolmaken, ik vraag me af
waar dat sonnet is gebleven…
In memoriam David Hockney 1937-2026
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
81 Een zonnig landschap,
zoals een kind het schildert,
of was het Hockney?
'De bron van kunst is liefde,
de lente komt steeds terug.'…
[ Maak je bloed wakker ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
248 Maak je bloed wakker
en spring de dag in, elk jaar --
heeft er honderden.…
Heimwee
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.961 Het tasje bevat een aantal persoonlijke herinneringen zoals brieven, een inschrijvingskaart van de universiteit en een tweetal 'In Memoriams' uit het Nijmeegs Studentenblad. Daarnaast een brief, vol dankbaarheid van Henny aan zijn vader die op 14 november jarig was. Hij schreef die brief op 12 november. Vier dagen later werd hij dood gevonden.…
Een handvol zand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
778 In Memoriam Lara van Dijck
11-12-1981 - 08-02-2012
J van Dijck
Dec 2023 ©
https://www.facebook.com/joseph.vandijck/videos/739113511455016…
In memoriam Lieke Marsman 1990-2026 -Tanka
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
212 'Is het mijn sterfdag?'
In leven blijven lukt niet.
Liefde is wat telt.
Ontmoeting met de duivel?
Nee, God treed ik tegemoet.…
Als kleur vervaagd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 De dood kent geen vrienden
ook geen vijanden
enkel de ademloosheid
gevolgd geheel stapvoets
door rust zacht.
Het zwaard van de nacht viel
ik heb het vannacht zien schitteren.
Het zwijgende ontdooide en bevroor
spraakzaam vanuit een donkere diepte
als ziel even verlicht weer opstaande
nu definitief aan het lijf ontvlucht.
Woord en daad…
Thrilla in Manila
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
711 Hij gaf mij Parkinson
om mij tonen dat ook
ik val onder het gewone
een mens als iedereen
met zwakheden en talenten
Dat is alles wie ik ben
vliegend als een vlinder
stekend als een bij
jij blijft de grootste
een voorbeeld voor mij…
Doordringende predikant
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
539 Het is een soort kastanje,
echt een groter dan drie voet hoog
boom en meteen een soort poëet,
een heuse manlijke draagpilaar
vol houten ringen mooi vertakt,
de zijtakken, zijn stam
twee containerbreed
met name het royaal positivisme
goed in de aarde geworteld
gewoon ergens tussen straatstenen
natuurlijk vaderlandslievend.
Hij oogt zo…