14189 resultaten.
Vogelvrij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
765 Het oude hoofd, de draden losser
spoken van vroeger scherper in beeld
De benauwde tuin, onwetend struikgewas
Als getuigen van een bevroren tijd
de hoge drempel, een blok van hout
met ogen die het niet zien
de namen allemaal verhaspeld
bordjes van zinloos verlangen
vlakbij is de eeuwige muziek
tien meter verder is de wereld
vrij…
Met mijn handen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
859 mag ik
tot je komen
in je dromen en
niet in verleden tijd
met mijn handen
om je op te vangen
een schouder om te rusten
als de beelden verontrusten
kan niet in
die vormen treden
waar je in een vroeger
leven onder hebt geleden
toch spook ik niet
maar bied alternatief
in gezamenlijk herkennen zullen
oude angsten nooit meer wennen…
Sjaal van Henriette Roland Holst
gedicht
4.3 met 3 stemmen
3.277 Beeld: Aart van Dobbenburgh, 1949…
Het verleden erkennen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
931 Ik dwaal door een lege gang
Beplakt met afbladerend behang
De vloer kraakt zacht onder mijn voeten
Alsof het hout mijn aanwezigheid wil begroeten
Gelige schilderijen in een hoek
Vind ik wanneer ik naar mijn jeugd zoek
Verdwenen beelden van weleer
Ik herinner me niet alles meer
Oude schriften en een sportschoen
Ruiken nog altijd een beetje…
Kozakkenlied
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
488 Nog even en de spelen zijn voorbij
Weg camera's, reporters en geen vragen
Dan worden Pussy's in elkaar geslagen
En mietjes zijn voor ons ook geen partij
Genoeg over rechtvaardigheid gezeurd
Nu opgerot want wij zijn aan de beurt.…
Duel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
475 De woorden wonnen het van het penseel
De ganzenveer heeft het palet verslagen
Het dichtpaard wist de ezel te verjagen
De schrijver vloog de schilder naar de keel
Het werd de beide kunstenaars teveel
En beiden zijn behoorlijk aangeslagen
De woorden wonnen het van het penseel
De tubes ergeren zich groen en geel
Het blanco linnen eist nieuwe verdragen…
Kerstprogrammering
snelsonnet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 We hebben eerst tot tien uur uitgeslapen,
Daarna zijn we gezegend door de paus,
Toen aten we tonijn in whiskysaus,
En ’s avonds lagen we op apegapen.
Toch was het beste voor het laatst bewaard:
We staarden uren naar de open haard.…
GIJ ZIJT ME ALS 't ZONNETJE
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.219 Gij zijt me als 't zonnetje in de mei,
Zo lieflijk, rein en goed,
Dat bloemen strooit in bos en wei,
En vogels zingen doet;
Toch schildren zon en lentedag
U trouwe liefde niet,
Mijn engel met uw zoeten lach,
Mijn leven en mijn lied!
Vaak is een Meidag koud en grijs:
Zoo dikwerf schuilt de zon,
En geeft de tere bloempjes prijs,
Die ze…
'S MOLENAARS DOCHTER
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.340 't Werd laat eer de vrijer de molen verliet;
De vlonder was wit van de rijp - Hoe 't geschiedd'? -
Of 't licht in de molen? - Men gist en men raadt -
Hij zonk in de diepte van 't zwarte verlaat.
En 's molenaars dochter zat stil en alleen,
Al zuchtend en klagend, in rouw en geween;
Drie jaar lang rouwde ze en wenste zich dood,
Totdat het…
Voor altijd
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
928 De liefde die in mij blijft,
ze gaat niet weg
en groeit alleen
sterker naar haar doel
zo goed
als ik me bij jou voel.…
relatie
netgedicht
1.8 met 57 stemmen
9.915 doorlopen ogen
waarbij gevoel
van oud geluk
het loodje legt…
Onvergetelijk
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.044 Wat oud is en bewaard
laat ik door mijn handen glijden:
zand en zaad en scherpe randjes
vormen kringen op de loop van deze tijd.
Een enkel beeld laat net dat
beetje herinnering zien als
kleine steentjes, opspattend
en de ruit weerspiegelt de strijd.…
Vogel ( ode aan Slauerhoff)
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
868 Ik droom de reis
naar het verlatene
er te landen
als een reiziger buiten de tijd
Zonder ticket of bagage
snel als het licht kan zijn
langzaam als een oude vijver
overal thuis te komen
Ik droom de donkere wouden
de kale witte sneeuw
alle plaatsen tegelijk
keer er alle beelden om
Geen gids weet nog
Waarheen die reis zal gaan
Varen…
Tot aan mijn knieën in de polder
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
3.761 Drijfklei neemt mij op
tot op een meter diep
waar ik een bodem vind
de oude wei
ik wil mijn woorden geloven
die ik ooit eens profeteerde
de Broekpolder
in haar water spiegel ik mij
naast een divers gevormde gevellijn
met stofbeslagen ruiten
waarin de drab een wazig beeld
hier wonen wij
ze spreken zacht
moe van ’t verhuizen…
meiboomdansjes
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
612 een spel van kinderen
van de lente, ze zijn jong
of oud, het maakt niet uit
hun lint is toch het enige
dat wappert rond de boom
een nieuwe ongekende lente
een uitgesneeuwde menigte
en te verfijnen muziek
vormen beelden van vreugde
verwachting, zelfs verwondering
van noen tot middernacht
geselt verzoening de harten
van afgestorven wintergeesten…
Wolkenogen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
762 Soms zingt de wind
van oude dromen
ijle beelden
van zacht verlangen
schoonheid
die wasemt
over zomerheuvels...
Ik zie een schaduw
in het oker
van de ochtendmaan...
Even denk ik aan jou,
zoete regen
in de tuin van mijn ziel...
Ik luister
naar de tedere klanken
van de dageraad
wachtend op je naam...…
spiksplinters
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
478 zacht strijken vingers langs
het ruwe hout dat oud
nog mooier is, dan toen
het leeft
onder mijn schoen verbergt
zich stof en grof verdeelt
wat zand patronen, in mijn hand
het geeft
een aardig beeld van ooit
waarin er werd geleefd en
ik
ook nooit iets vroeg
maar alle kruizen droeg
van wieg, tot aan vandaag
de vraag is
tot wanneer…
VEREEUWIGD
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
751 verleden
schonken zij dit beeld
als aandenken voor het heden…
Keuzes maken
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
2.508 Gevoel van eigenwaarde
is de basis van een gelukkig leven
Je moet van jezelf leren houden
wil je de ander kunnen vergeven
Elke dag maak je keuzes
in kleine of grote dingen
Door bewust te zijn wat jij wilt
moet je gevoelens nooit bedwingen
Doe wat jouw gevoel je ingeeft
hierdoor houd jij het overwicht
Nieuwe dingen komen dan in beeld
oude…
letterkundige hoofden
netgedicht
2.2 met 25 stemmen
713 achtervolgen beelden nu
om woorden aan het zwijgen te onttrekken
ongestoord laat ik hen in hun nieuwe bestaan…
Beelden storm
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
891 Laten we liggen waar we
beelden willen zijn
die blijven liggen
als de stormen voorbij
zijn.…
Beeld van Marmer
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.408 De klok drupt
en het bloed tikt op de loden plaat
dit kwijnende gezicht
en de kromming van mijn voet.
Het zal niet lang meer duren
voordat ik in tweeën splijt.
Ik betwijfel of je weet hebt
van mijn pijnen,
want ondanks mijn zichtbaar lijden
bid ik dat ik marmer schijn:
glad, bijna onbreekbaar,
nog de schaduw van een Sfinx
op deze loden…
overspel
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
827 overspelige
waar is je schaduw
bladeren vallen…
Winter beelden
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.247 lucht en de wolken nijd
klitten samen tot het wit tapijt
git alomvattend wit getooid
met zwart dat contrasteert
totdat de zon het heeft ontdooid
en alles weer opnieuw onteerd
kraaien kreten schor vergeten
spreuken in de natte westenwind
hongerig in kliek getroept bezeten
de naakten worden wit verbeeld
werpen schaduw naar vergeten
beelden…
De stilte sprak tot mij in beelden.
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
861 Als ik eens met mijn deur
in huis zou mogen vallen
Mijn leven rond de tafel
uit zou mogen stallen
Een boom zou mogen planten
uit mijn zieletuin
Wat zou het water van
mijn zee glashelder zijn.
Als ik mijn hemel eens
op aarde kon verspreiden
Mijn goede vruchten werden
smaakvol onderscheiden
Ik zou schoon gekleed…
Veelkoppig
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
673 Ongeschreven is de zin
verscholen in het vers
dat als een boreling te drogen ligt
eruptie van de geest wellicht
de boodschap in ’t verhaal
staccato neergekwakt
soms langzaam neergevloeid
er is met taal geknoeid
totdat een beeld geschetst
voor elk een ander…
Stenen Kerst
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
3.412 stal
van stro en hout
boetseerden dieren
en een voederbak
een ster die klaar
in lichten openbrak
versierden dennentakken
rood en goud
toen vleiden ze
een kleine schattebout
- die lieve handjes blij
naar buiten stak -
in de kribbe
wijl de sneeuw op 't dak
zo kunstig liggen bleef
MAAR IJZIG KOUD BEKLIJFDE
NET ZOALS EEN STENEN BEELD…
Stenen kerstsonnet
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
3.569 Toen vleiden ze een kleine schattebout
-die lieve handjes blij naar buiten stak-
in de kribbe, wijl de sneeuw op 't dak
zo kunstig liggen bleef, maar ijzig koud
beklijfde net zoals een stenen beeld.
Dus brandden ze een kaarsje, lekker knus,
de kerstgeschenken werden uitgedeeld.…
De onmacht van Michelangelo
gedicht
4.6 met 52 stemmen
12.708 De wind neemt happen van het gras.
Iemand legt bloemen op een onbemand graf.
Een wit kind wuift met een wijde arm
en begint stil te zingen.
Een reepje stof hangt omlaag
van de stomp van een tak.
De wind haalt zijn hand door het gras.
Tandeloze kam.
Een bij harpoeneert mijn arm
en verliest lijf en leven.
Zoals eenieder die tot in de…
Focussen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
798 Jij zag het negatief
en wilde niet wachten
op ontwikkeling
liet me achter
tastend in duister
tot kleuren zuurden
naar herinnering
het uiteindelijke beeld
was scherp
overbelicht…