946 resultaten.
Duistergast
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
538 A mystery man
een duistere gast
die zat ongenood in de zaal
Prevelt amen gezegend
onbewogen bewegend
de spijs van zijn avondmaal
Een guru met zen
die in onschuld wast
zijn hand in de lucht verticaal
In zijn rechter wegend
met zijn linker etend
de kippen als kersen zo kaal
Ik kan hier oneindig
veel meer nog, niet weinig
aan toevoegen…
Allerheiligendag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
556 vertrouwd
waren de letters
haar naam een
lach op de dag
ogen die
kleuren beloven
rond gouden bergen
vol intens verdriet
het carpe diem
is altijd haar
seizoen geweest
vol liefde en feest
samen hebben we
uren vol tranen
kunnen sparen voor
dagen vol zomer en zon
waar het bestaan
zich eindeloos koesterde
in een…
Zij droomt muziek
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
518 in haar wereld
is warm licht
wordt er gedanst
wijken de lachjes
niet van het gezicht
zij droomt
muziek bij hun
kleurrijk bewegen
dit zijn de poppen
waarmee zij kan leven
hun kamer
is boven in de
rust van het huis
daar hebben zij
ieder een eigen thuis
zij kent de trap
uit het moeizame gaan
weet boven de hemel
waar alle liefdes…
Grijs contrast
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
517 momenten
kleurden stilte
in een grijs contrast
het was niet
jouw geluid dat
van die donkere bas
jij opponeerde
meer in het licht
en muzikaal segment
harmonie
verstrooiend en
door iedereen gekend
geen diepte en
toch even rakend
warmte achterlatend
die vluchtigheid is nu
voorbij jouw contouren
geven niets meer prijs…
Lichaamstalen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
463 ik heb eindelijk
een sprookje gedroomd
met veel liefde en
natuurlijk een happy end
waarbij het meisje
lief en hulpvaardig was
van gewone afkomst maar
toch iets koninklijks had
de jongen prees vooral
zijn domme kracht lachte
hard om de stomste grappen
op een slijmerige manier
de contrasten zijn al
neergezet en de spelers
trappen…
Richting zee
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
568 nog sporen
je voetstappen
richting zee
onuitwisbaar
de indrukken
ik liep met je mee
nog jaren later
tekent de omgeving
jouw gelopen tracé
er lijkt niets
veranderd in
water en zand
gehalmde duinen
de basalten pier
zij zijn nog hier
weer springen wij
over de laatste golf
die onze afdrukken wist
ik kijk naar jou
zie eeuwige…
Kruidwis Haiku
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
640 Met liefde geplukt
In dankbaarheid ontvangen
Uit de Aarde schoot
Met zorg gezegend
Door alle elementen
Bij Zon, Ster en Maan
Vuur, Water, Aarde
Lucht en Heilige Geestkracht
Bescherm huis en haard…
Liefdesspreuk
hartenkreet
4.9 met 40 stemmen
1.163 Laat de liefde mij nu vinden
Sterren, maan en zonneschijn
Moed en kracht mij te verbinden
Laat het thans de ware zijn
Laat mijn mooie liefdesdromen
Alle wensen op een rij
In en om mij samenstromen
In mijn hart en aan mijn zij…
Paradijste rustique
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
577 ik wist
het addertje
onder het gras
kende uit
babel wat een
spraakverwarring was
paradijste
rustique tussen
eufraat en tigris
leerde geduld in
wachten op verlossers
die vrede brachten
las de verhalen uit
het ooit beloofde land
geschreven met magische hand
over het uitverkoren zijn
te midden van vele volkeren
in de grote…
Zacht samen zingen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
518 ik heb
hun ogen gezien
sprekend passievol
en in vlaagjes verliefd
werd gefocust
door hun emoties
de rest van de gezichten
herinner ik me niet
lichaamstaal
completeerde
woorden en zinnen die in
blikken leken te beginnen
ieder had zijn verhaal
ik verstond zelfs de taal
heel diep van binnen
in een zacht samen zingen
het zal de…
Spiegelt zich de aanblik van het leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
414 Nimmer klopt de tijdgeest zo
nadrukkelijk op de levenspoort,
Wanneer in de spiegel een nestor
gloort. Wanneer het water in een
meertje de rimpels markeert van
de steen der wijsheid die over
het water scheert, dan kondigen
zich beelden uit het verleden aan.
De kinderjaren die verlangend op
de toekomst staren. Het spelend
leven dat geen zicht…
Iets
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
516 er is iets veranderd
niet de nacht, die is nog altijd zwart
niet de stilte, die is nog altijd leeg
niet de winter, die is nog even ijzig
niet de zoektocht, die is nog zonder antwoord
niet de slaap, die is nog mijlenver
niet het wachten, ik tel nog ieder uur
niet de inspiratie, die is de grote afwezige
zelfs niet de wanhoop, die is nog steeds…
troost (2)
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
798 troost is het mededogen
waarmee jij kijkt
naar mijn diep verdriet
troost is het zachte
wonderlijke licht
dat in het broek schijnt
voorbij een rij populieren
troost is mijn onlangs
overleden zus
die op een zwaar moment
ineens achter me staat
en haar handen
op mijn schouders legt
troost is de wind
die op een milde
winteravond…
Tabernakel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
436 al wat ik schrijf
met blauwe inkt
blinkt maar voor kort
het licht verdampt mijn woorden.
geschreven in rood blijkt het
de kleur van de lokkende dood
de zon zal allengs
ook deze letters vermoorden.
het langst blijven
mijn ongeschreven gedachten
die kras ik zonder vocht op papier
de vingers bespelen dan mijn ziel
of luisteren naar mijn…
regendruppel op een blad
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
27 spiegel van zoveel
de aarzelende hemel
komend en gaand licht…
Zonder macht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
36 Het was de dood waar ik verbleef,
geen woorden meer, geen leven.
Het was een eindeloos gezweef,
aan kille stilte overgegeven.
Een door God verlaten plek,
waar alle licht en warmte week.
Een grens die ik in angst overstak,
waar niemand ooit weer terugkeek.
Het leek een droom van louter strijd,
maar zonder winnaar, zonder ziel.
Verloren…
Den Tijdtgaenger
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
12 Ick was een wijle in ruste.
Toen een gefluuster
langhs mijne ooren streek, ende zeide:
"Gaot ghij mit mij mede,
mit mij mede,
zomaar,
vlieghende vlieden?"
Wonderlijck was't
dat het mij
mit vergankelijckheit suste.
Ick en wist nie
dat het den Gheest was
die zichzelven
vaarwel kuste.
Gelijk een schaduw
die…
herfstblad van de Oosterse amberboom
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
32 het ene goudgeel
het andere paars of rood
samen één geheel
rijk aan nuances
voor wie tijd van kijken neemt
kijken naar een mens
tussen de regels
een wereld met meer lagen
het onhoorbare
het onzichtbare
genieten van een gebaar
klein maar ontroerend
ineens het zicht op
het voorbijgelopene
tijd voor wat stilte…
Engelen rond mijn schouders
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
682 Ik wil niet meer denken
Ik hoor de violisten de muziek binnensluipen
Een grote vermoeidheid overvalt mij
door lang terug te denken aan het verleden
transformeer ik vanzelf
ben in mijzelf vol herinneringen binnengedrongen
forceerde de sloten en verbrak de spinraggen
nu engelen rond mijn schouders
zij speelden een belangrijke rol in dit drama…
Vakantie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
586 De zomer vond ons
Onbevangen op de fiets
Het schema mikte niet zo nauw
Maar ergens riep er iets
Dat zelfgenoegzaam daar bleef hangen
Het drijft terecht tot een gesprek
Lost in als ongestemd verlangen
Of blijft een haperend gebrek
Zo komt de taal op allerlei
De hele kermis aan de praat
Over wie er wat en waarom zei
Eén ieder verhult wel…
Koffietijd
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
526 Ook zuiver kwam ik op de koffie
Zo in de praat te pas
Zo in m´n daagse kloffie
Zonder stropje, zonder tas
Alsof het toeval was
Alsof het samenvalt met dromen
In mijn gewone jas
Van wat altijd maar blijft komen
Voor de troost die niemand ziet
Nergens morst zelfs stolt tot woord
Wat wisselt blijkt louter verschiet
En uit de keuken werd…
Illuster trio
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
493 Onder open vlaktes uit elkaar
In wat er omging
Ogenschijnlijk staar
Vermomd in verandering
Als kale takken bij elkaar
Engeltjes aaneen gedreven
Niemand ontliep ik slechts daar
Waar wij alles overschreven
Proeven van de stroom
Vernoemd als deze ervaring
Voltage van de droom
Gelogenstraft bij herhaling
In mijn verhaal
Heet die wrijving…
goud
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
542 Goud dat ontstaat door botsende sterren
In het heelal
De mens op aarde
een ster
Een schijnend kristal
Het goud, in de mens zijn hart
dat kan opspringen
Ontluchten
Warm worden
zuchten
Het goud als stof
Blinkend
Klaterblad
Goud een schat
Als sterren goud kunnen maken
En dat geheim
De mens in bewustzijn
Verder doet ontwaken
Glinstert…
wij horen gewoon samen.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
565 niemand weet wat ik van jou moet pikken,
niemand ziet wat voor tiran jij kunt zijn,
niemand weet wat ik van jou moet slikken,
nee niemand ziet aan de binnenkant van mij mijn pijn,
maar het universum kent jouw daden,
daarom vind ik steeds weer de kracht,
en ondanks alles blijven wij kameraden,
want ik bezwijk nog steeds als jij lacht,
ach…
Lied
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
518 November zingt fel
In lage snelle luchten
Ritme valt binnen de tel
We hoeven maar te zuchten
Nu ik je spreek
Is dit klaar
Alles wat het leek
Stroomt vanzelf in elkaar
We bedachten in of exclusief
Vergeefs als ontsnappingsclausule
Er rest geen winnaar geen dief
Geen toverformule
Maar ik spel eindeloos verknoopt
Schijnbaar achteloos…
Er zijn, aan zee
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
737 Weinig nodig
Ik strek me uit
Over het zand
Op de aarde
Voel
De aarde
Onder mij
Ik sluit
Mijn ogen
Ik hoor de branding
Van de zee
Om mijn lijf
Voel ik
De streling van de wind
En de zon
Die mij verwarmen
Als een
Tedere omhelzing
Dicht bij
De aarde
Voel
Ik mij
Verbonden…
Jouw tatoeages
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
478 langzaam
kleurt pijn
jouw tatoeages
met hart en
ziel gezet in
jaren overleven
waar nu
nog ruimte
zou moeten zijn
blijken vorm
en schaduw die
te hebben gevuld
jouw vooruitziende
blik heeft die vrijheid
niet willen beperken
in samen gaan
gaf diepe pijn het
onbegrensde groeien aan…
Kleurrijk onervaren
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
497 mijn ogen lachen
handen zijn open
ik ben klaar om
naar jou te vliegen
te landen op
het heerlijke groen
van ontvangen na een
nooit gestild verlangen
niemand heeft
de regie het decor is
kleurrijk onervaren
zonder emoties te sparen
nog spelen we het
kinderlijk volwassen zijn
dat intens plezier voelen
wij in het leven hier
zo…
Geen woorden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
545 De stilte heeft
geen woorden nodig.
De stilte maakt
woorden overbodig.…
De roep van het hert
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
511 Ik rijs vandaag als de zee
bij vloed, ik sta als een steen,
als een rots, trots en stevig
hef ik m’n hoofd ten hemel
en laat mijn ruige bronstkreet
galmen over een bergmeer.
Ik rijs vandaag met U, Cernunnos,
Uw roep laat mij niet los; Heer.
Ik rijs vandaag als een boom
in het bos, als een vogel
die verlost is uit z’n kooi;
liefde welt…