640 resultaten.
De vrouw die jij bent
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
636 je hebt me
flitsen getoond
stukjes leven op jouw pad
handenvol dromen
gegeven waarvan ik
er één in mijn armen had
mocht diep
in je ogen de sprankeling
zien van je ziel
jij liet je kussen
toen ik als een steen
voor je viel
maar zijn
al die momenten
de vrouw die jij bent
want in je lach
schuilen raadsels
die ik nog niet…
Zonder druppels bloed
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
474 je spint
de stukjes wol
die jij hebt vergaard
langzaam draait
de draad in
kleuren van de dag
jouw hand
bepaalt de dikte
in het strelen
een enkele breuk
is snel te helen
zonder druppels bloed
je zet de klossen
op een rij klaar
voor het weefgetouw
maar als ik
door jouw handen ga
zet je mij altijd vooraan…
De vroege vormen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
483 warm glijdt zand
door mijn handen
op het eindeloze strand
zag bergen
rotsen en rivieren
in trage stroom passeren
deeltjes kwarts
door zee gedragen
en aan land gebracht
nog vol herinnering
aan hun bestaan
de vroege vormen vergaan
stukjes uit de scheppingstijd
opnieuw geboren
delen in dit tropisch paradijs…
de kronkel herontdekt
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
560 zoveel ogen die zijn stukjes
hebben verzwolgen zodat we
wel verplicht zijn er een
ogenblik bij stil te staan…
Geborgen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
496 Nu heb je mij
En al je tranen
die nog te huilen zijn
vang ik zachtjes op
nu ineens die pijn
in de wortel verborgen
boven komt en zichtbaar wordt
en je ingedoken en verstomd
zoveel laat voelen
Samen leggen we de puzzel
Ontbrekende stukjes
komen er bij
'k help je veilig op te staan
Zodat je verder kunt gaan
Geborgen in mij…
Stof tot nadenken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
524 zo voelt dat dus, leeg zijn
alsof de aarde sneller draait
harder aan je trekt
je nooit meer los zal laten
alsof de muren zuigen
en hoeken gevangenissen worden
ramen je wegduwen naar de schaduw
om er volledig in op te gaan
zo voelt dat dus, te vervagen
in stukjes en beetjes
jezelf te verliezen
aan de eeuwigheid van stof
al je gedachten…
Haar schaduwrijke kus
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
457 ik fluisterde
in korte woorden
stukjes leven van me af
zij droomde
warme rust in
haar schaduwrijke kus
ik omarmde
met lichte schroom
de al verweerde bast
voelde hoe
de stromen vloeiden in
haar mij toegenegen lach
nog weet ik dat
de wereld een seconde
heeft stil gestaan
in dat ultiem moment
van delen ben ik
voor even de hemel…
Opvoeden
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
708 Een blinde muur
een vader
kindje op zijn schouders
zeg me wat je ziet vraagt hij
handen met mensen eraan
ze willen mij
nee liefje
ze willen jouw broodje
gul als ze is
breekt ze stukjes af
en gooit zo ver als ze kan
het is net als eendjes voeren
zegt ze blij
hoe leg je een kind uit
dat mensen geen beesten zijn…
Het kittig hooggehakte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
541 ik zag dat
je verschijnen
iets kittigs had
maar of dat
stukjes ondeugd zijn
zal nog moeten blijken
jij bent met niemand
te vergelijken alles is
uniek en nieuw aan jou
op en top vrouw
maar toch doortastend
in een warm ervaren
slagvaardig bij
problemen en koesterend
met zijdezachte hand
het kittig hooggehakte
liet jij snel…
Een avond als deze
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
580 Een mooie avond
Gewoon wat momenten
Wat vriendschap
Herkenning
Van tonen
Van tekst
Soms een enkel woord
Zo'n avond als deze
Waar stukjes
Plots passen
Waar is
Wat er zijn moet
Zoals het ook hoort
Geen wanklank
Geen storing
Geen troubles
Niets valt uit de toon
Zo'n avond als deze
Die nergens in uitblinkt
Hij doet niet veel extra's…
In stilte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 En nu hij voor het altaar staat
hoor ik in de stilte
mijn eigen hart in duizend stukjes breken.…
Mijn schaduw
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 ik zag
mijn schaduw
in het glas
lachte wat
om een rare
frats maar zag
daarvan niets
terug met
het licht fel
op mijn rug
herkende
niet eens mijn
eigen contouren
toen stevig
aan de maat
tot ik leerde
om bij die grens
de aandacht
op anderen te
concentreren
toen werden
stukjes
persoonlijkheid
uitgelicht in
stevig…
EEUWIGE VOEDING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 Brood met harde korst
tot stukjes breken
en langzaam aan
in de melk laten vallen
zeer eenvoudig gerecht
dat wellicht
overheerlijk smaken mag
het beeldt
helder Evangelie
vanuit Gods Geest neer dalend
op luistergrage mensen
met onbevangen ziel
gereed om Jezus' wil
vrijmoedig na te volgen.…
In vrolijk bewegen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
519 ik heb ze
zien zweven
de stukjes blauw
uit je ogen
ontsnapt uit
de hemel
heel ver
daarboven
zij raken
het zwart
van de kring
die het wit
donkert in
je heldere blik
die de combi
laat spreken in
vrolijk bewegen
en de dans der
luchten volgt
zo sprankelend
in kleine letters
de sensatie van
goddelijk
contact ervaren…
ik zag de stukjes leven
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.165 ik zag de stukjes leven
het laken en de nattigheid
regen heeft je niets te geven
met zon was je nu alles kwijt
ik zag het speelgoed
en je tranen op een beer
grijs was ook je kleding
je was toen niemand meer
je jeugd droomt van een
nieuw bestaan, je spellen
zie ik door je handen gaan
met ogen vol herinnering
je verkleumde door het…
fluister stukjes leven
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
658 tijden terug
waarin ik leven voelde
maar het geluid lijkt stuk
de echo vraagt wat ik bedoelde
er is geen brug
die nog emoties draagt
waardoor mijn woord
in het ravijn vervaagt
toch raakt het af en toe
een bloem die groeit in kleine
decibellen en bloeit in kleuren
die gelukkigzijn voorspellen
ik roep niet meer
maar fluister stukjes…
Sloten stukjes tijd
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
601 je stond wat achteraf
te spelen met je handen
een vleugje wind
verwaaide in je haar
je ogen lachten
ondeugende gedachten
ik wachtte terwijl ik
naar je vingers keek
ze openden wat dromen
en sloten stukjes tijd
ik zag herinneringen komen
die je nu liever mijdt
ik vang je blik
mijn handen op je huid
we kijken naar een…
Vergeten stukjes leven
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
550 een
de leefomgeving
gaat ons allen aan
wij zijn samen het bestaan
koffie is een bruin beleven
dineren culinair begeren
de natuur dat zijn wij
in bos en uitgestrekte hei
de film transformeert
omdat die ons de ander leert
maar als ik ‘s morgens
in de spiegel kijk
ben ik mezelf totaal kwijt
begin ik gapend aan het rapen
van vergeten stukjes…
Stukjes Oplichtende Waarheid
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
470 vele stukjes waarheid
dansen al vuurvliegjes
om me heen
en dat ze allemaal
ons een blik geven
op het grote licht
geloof ik meteen
maar die ene echte grote
waarheid dat alles
verhelderende licht
wordt nooit gezien
dat blijft steeds uit zicht
we kunnen beter gewoon zeggen
wat we bedoelen
en heel heel misschien
het feit dat zicht…
Breken stukjes beschaving
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
490 langzaam
maar toch
sneller dan
verwacht
breken stukjes
beschaving en
schoonheid af
waar vroeger
alles blonk en
voorzichtig
schitterde zijn
mat en dof nu
de traditionele
weerkaatsingen
van harmonie die
er was in ons hart
omdat respect
voor elkaar het
gedrag dirigeerde
met norm en waarden
uit de opvoeding
zo tegenover elkaar…
Stukjes schepping blauw
netgedicht
3.5 met 111 stemmen
355 de fluctuaties
harmonischer in
elkaar leken op
te gaan in plaats
van elkaar
te contrasteren
in versterken
om zo te
ontsnappen
aan de dwingende
grillen van de
decibelkillers en
zoekend naar de
akkoorden harmonie
die extremen in hun
overheersende rol
decimeren en hun
matrix hebben in de
betere toonsoorten
met witte wolken en
stukjes…
Stukjes schuld en boete
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
402 ik heb ze
nog even uit
het zicht gezet
gedachten
waarmee je
nog steeds
niet uit de
weg kunt
waar aan stukjes
schuld en boete
kleven over zaken
die door geen van
de twee partijen
zijn te vergeven
of mogelijk zijn
te vergeten
ook al is de
rode draad van
aanwezigheid
soms duidelijk
zichtbaar in
vaak pijnlijke
en duidelijke…
Cocktailparty
gedicht
3.6 met 23 stemmen
26.388 En al die echte stenen zijn
de schuldgevoelens van haar man,
allemaal stukjes schuldgevoel
heeft zij an.
En als hij thuiskomt krijgt ze weer
een bloedrobijn, of iets van bont,
nog meer briljanten om haar hals
meer verdriet om haar mond.
---------------------
uit: Tot hier toe…
Aan jouw graf
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.033 Ik heb wat
voor je meegebracht
wat dingen van
het Noordzeestrand
die ik vond
in het mulle zand
of aan de vloedlijn
half nat
rond geschuurde
stukjes baksteen
betekenden voor ons
een schat
meerschuim,mesheft
slakkenhuis
alles ging toen mee
naar huis
we bukten en
we zochten voort
als kinderen
zo ongestoord
ik zag ons weer
in een…
meeuwen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
516 het is niet echt koud
maar de meeuwen zijn er
in het midden van stad
aan de randen van de grachten
zitten ze te kijken of wat
maar als er een paar stukjes brood
door de lucht vliegen van een man
vliegen ze overal en overal krijsen
je zou een meeuw bij de keel
willen pakken maar lukt je niet
de trams, de auto's, de fietsers
de…
In draai en bewegen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
561 jouw dans
rijgt stukjes stilte aaneen
haalt uit geluid zachte tonen
in draai en bewegen
komen vorm en ritme tot leven
als melodieuze lichaamstaal
jij nodigt uit
met handen en voeten
in een sierlijk begroeten
als parels stralen je ogen
tijdens ons zwevend gaan
ik danste als schaduw achter je aan…
Blijdschap
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
524 in jouw gezicht
kan ik mezelf lezen
uit lijnen van ontstaan
geen letters
maar geëtste stukjes leven
vallen wonderbaarlijk saam
momenten die
de tijd markeren in
tekens die niet overgaan
je lach slaat weer
een bladzij om
ogen stralen warme zon
in blijdschap
staat te lezen wat
wij elkaar ooit schreven…
Ergens lacht een kind
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
499 soms speelt
de tijd met
stemming en licht
verandert
het zicht op
pleinen en straten
die andere
kleuren op deuren
en ramen dragen
haast heeft
in traagheid nog
geen plaats gekregen
het groen
rust zonder wind
ergens lacht een kind
stukjes decor
uit het toneel
van mijn jeugd
die steeds vaker
mijn gedachten bewonen
in…
Ontlading
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
478 zij zagen
jouw blik
keken mee
ontdekten de
magie van
samen beleven
een armzwaai
je vinger wees
ingehouden adem
kwam ineens
tot ontlading
het was feest
zij waren op
pad gegaan maar
kwamen niet aan
het was of iedereen
hun kleine bestaan
zomaar vergat
maar in jou
herkenden zij
stukjes leven
waarvan zij dachten
die zelf nog…
Facetten en face
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 contact
met jou in dat bloemenveld bij Merano
Je keek mij vragend aan
op dat ogenblik, op deze foto
van mijn en jouw gedachten
sindsdien tijdloos
ingevroren op de rand
van een zwarte eeuwigheid
Ook mezelf aftastend
in de spiegel, zie ik wie ik lijk
te zijn en niet wie ik wil zien
in de onherroepelijke sporen
van mijn bestaan, stukjes…