11373 resultaten.
Rivier
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
554 Mijn tranen blijven altijd hier,
ze volgen de rivier verder niet.
Geen kabbelend waterplezier
zal mijn ogen weer doen stralen
en hen, betraand, troostvol drogen.
Mijn tranen zullen de zee niet halen,
ze blijven voorgoed ruisen in mij,
daar waar zij stromen mogen,
blijf jij altijd in mijn hart nabij.…
Een muze die Rosa heet...
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
590 Is kunst blijven maken.
Is blijven fantaseren.
Is verwonderen.
Verbinden.
Schrijven.
Theaters veranderen met de tijden mee.
Worden opgebouwd en afgebroken.
Artiesten komen en vertrekken.
De lieve muze Rosa blijft.
Speelt voor ons.
Vernieuwt zich.
Inspireert ons.
Spontaan.
Altijd.…
Zo Lang
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
569 zo lang zon en maan
op en ondergaan
zal er een dag en een nacht
blijven bestaan
zo lang ik niet weg zal gaan
voor een ander
en jij mij ook nooit
in de kou zal laten staan
omdat de pijn te erg zal zijn
voor jou maar ook voor mij
en ons allebei zal verteren
zolang zullen we
bij elkaar blijven
kan niets en niemand
ons immers deren…
bosrand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
549 waarachtig, wat speelt
zich hier af
op de plek waar ik begin
mijzelf aan te vangen
met natuurlijke overgangen
tussen licht en donker
flagrant blijven liggen
tweezijdig ontwaken of slapen
vergeefs de dag verdrijven
die grenst aan vlees noch vis
als voorwoord om nog
wat langer in bed te blijven
alvorens mijn weg te bestraten…
laten we nog - ter herinnering aan Ryan Al Najjar
netgedicht
3.8 met 32 stemmen
1.389 laten we nog
iets langer blijven
weg van het moeras
hier op het koude bankje
laten we nog……
Ninamasté
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
334 Zal ik, zal ik blijven
wachten?…
Bruidig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
134 In mijn buik wordt gedanst
mijn hoofd zweeft in de hemel
de wind blaast een mamawil
in mij, en de wind waait
papaplaatjes naast de mannen
op wie mijn ogen blijven rusten
waarop hun ogen blijven haken
aan mijn blik, borsten, buik
Hoe trek ik een van hen verder
naar me toe? Hoe neem ik hem
bij de hand, met me mee?…
Laster over het lasterdicht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
600 De leugen presenteerde haar waarheid in de leugen.
Het verraad en de waarheid kwamen toch wel uit.
Niets was zo verderfelijk verraderlijk als haar
vroom bedrog.
De leugen bedroog zichzelf, door aan te nemen haar
leugenachtige waarheid in stand te kunnen houden... .
Bovendien: de energie, die ze verspreidde,
stak menig donkere en duistere kracht…
Mark en ik ( sterfdag )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.666 Zijn houding om altijd
van te blijven houden.
Mark leerde mij te leven,
gedurende mijn beleven.
Hij is, zal zijn, blijvend
een lief klein sterretje in mijn hart.…
IK WIL DE BAS HOREN!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
292 God is goed
en Jezus is fijn
en de Heilige Geest een feest
maar deze 3 eenheid
doet niet de 5 eenheid bij mij in huis
dus even niet naar het Huis des Heren
de Was, afWas, Wc, Wastafel en mezelve Wassen, wacht mij
gewoon de praktische stoffelijke kant van het leven
dan mag van mij, dan moet het geestelijke maar even wachten
maar niet het…
Tijd zat
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
998 Sommige dingen blijven een lange tijd,
sommige dingen blijven erg kort en
sommige dingen blijven zoals ze zijn
Leeftijd, dat is slechts een getal
Het gevoel, dat is voor eeuwig…
Mijn val breken ( J. O. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
638 houdt alles in me bij elkaar
met bruine band: kleine judoka als ik altijd
mag blijven en zijn
in mijn bescheiden wezen.
Alles van al die jaren
dat ik judopupil mocht zijn
blijven me bij: de gezelligheid
van sporters onder elkaar,
het opofferen voor één doel
neem ik nu mee
voor eigen goal!…
Soms
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
542 Soms blijven we hangen in het verleden
Het is eng om nieuwe stappen te ondernemen
Soms blijven we hangen in het verleden
Het is een sleur waar we in leven
Soms blijven we hangen in het verleden
Omdat we bang zijn wat het nieuwe kan geven
Soms moeten we stappen ondernemen
Een oud hoofdstuk afsluiten van het leven
Soms moeten we durven…
HET GROTE PROBLEEM
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
602 het grote probleem is
dat Tijd haast heeft
nooit eens stil staat
nooit eens de tijd neemt
slechts af en toe stapvoets gaat
als jochie denk je wat nu is
gaat eeuwig blijven
oma opa pa moe andere familie
vriendjes ze blijven voor altijd
rondlopen in mijn kijkdoos
niemand wordt ouder
totdat oma overlijdt
en je begrijpt – het is
een…
Bemoediging
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.387 Troost is een vader vertrokken naar hierna
wiens stem woont in het hoofd van haar
die steeds meer van hem in zichzelf vindt
Zoals bij het branden van wierookstaafjes
geurend naar waterlelies en boerenjasmijn
op graven en het kleine altaar thuis
Zijn stem die iedere onrust bezweert
met zijn verhalen bagatelliseert
houdt haar overeind bij…
Thuisreis
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.067 Het zijn niet alleen dromen
die het gebrokene helen
in je gedachten gestrand:
vlucht weg uit die nevels
en reik me je hand
Er is een binnenkomen
in dit teder strelen
een fluisterende wind:
je bent weer thuis
herinner een spelend kind
Er is nog aarde
in dit zwijgend dal
dus luister nog even
binnen is het warm
hier huist nog leven…
moeder
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
2.914 Nooit meer thuis…
Haar leven verstoft en bijna vergeten
IJzeren wetten dwingen tot oversteek
Van bed naar stoel
Bijna honderd jaar ingesleten gebaren
Het brood naar haar mond
Haar ogen zo blauw
En verwarrend helder…
In het godenhuis
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
675 treed nader
in het godenhuis
schamp de botten
voel je thuis
kerken en
de zerken al voorbij
we etaleren u
de vlerken op een rij
afgegaan en
simpel afgedaan rest
niets meer dan merités
na een dodelijk pleuritis
breng spirit in
ons hemels leven de engelen
zijn zoet maar kunnen toch
dat tikkie aardse net niet geven…
Vond je ziel
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
722 voelde je
vingers zacht tasten
na jarenlang vasten
ze verkenden
strelend mijn huid
op zoek naar hun buit
in het spel
van geven en nemen ben
ik niet achter gebleven
zocht je hart
vond je ziel voelde
dat ik mocht komen
bij jou ben ik thuis
bent mijn prinses in galop
op het paard dat wij dromen…
Waarin schaduw huist
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
634 voor mij
ben jij zo open
de buitenwereld
afgesloten in
ontkennen of voor rust
samen zoeken
naar de plaatsen
waarin schaduw huist
naar zicht en zacht gevoel
van eigen en van thuis
jij en ik wij weten
in niet bekeken gaan we
naar de liefste plekken
waar ik jou weer kan
ontdekken in je nieuwe huis…
Ik burka ogen zonder lijf
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
888 ik loop
waar jij
wilt gaan
kom er steeds
twee passen
achteraan
ik burka ogen
zonder lijf
zodat mijn wit
voor andere
mannen steeds
verborgen blijft
jij straat
ontmoet in
vrijheid vrienden
ik beheer het huis
hoop in thuis jouw
liefde te verdienen…
wulpse stemming
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
1.965 vrouwen komen meer op
bij stemmen met de hand
dan bij de druk op de knop
uiteraard in verband
met het rode potlood
de stevige puntjes
die ze gewillig zetten
met wiebelende kontjes
gulzige open mondjes
helemaal niet fout
duidend op grote nood
thuis staat de bok koud
vandaar hun wulpse stuntjes…
Melkweg
gedicht
3.2 met 17 stemmen
12.387 Je kunt in de wei uit een melkweg van wit
één takje fluitekruid plukken om thuis
in een vaasje te zetten en van dat takje
één twijgje afbreken en daarvan één
steeltje en daarvan één bloempje
en van dat bloempje één pointe
van het godganse pointillisme.…
Zag een ster
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.998 mag ik je ontmoeten
vanavond samen eindelijk
het kind begroeten
dat onze samenleving
heeft gebaard
winkels zijn
gesloten alleen
de noodhulp is nog open
de rest stalt thuis
in echtelijk geluk
maar het is koud en
mistig buiten zo stil
alsof de mensen iets
verwachten ik zag een ster
maar dat was even over achten…
vergetelheid
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
1.316 Thuis zijn zonder land
De massa bestaat uit velen.
Nooit zul je weer weten,
wat je vroeger hebt gedaan.
Alles ben je vergeten,
En wat je weet, daar heb je niks meer aan.…
liefdesverdriet
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
2.316 Ik zit thuis.
Mensen om me heen.
Toch voel ik me ontzettend alleen.
Er is soep en mama kletst wat.
Het interesseert me geen bal.
Ik ben het helemaal zat.
De zon schijnt.
Van binnen voel ik me kil.
Het is zo stil.
Het liefst zou ik je bellen.
Van alles vertellen.
Maar jou moet ik ruimte en rust geven.
Bellen doe ik je later.…
Einde (I-II-III)
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.694 I
In de trein weet ik
dat ik niet meer thuis kom
Jouw ogen zullen
niets terugzeggen
Een klok tikt
door de stilte
II
Hoe jaren
verdwenen
na enkele
woorden
‘iets’
‘iemand anders’…
Huis van zoveel ramen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
917 je hebt de deur
niet dicht geslagen
ze kiert en kou
tocht door
het huis met
veel beslagen ramen
die we samen
openden in eerste blik
ons mooiste vergezicht
ben je teder
nagekomen je overspoelend
met warme dromen
ooit gaan wij samen
genieten van ons thuis
het huis van zoveel ramen…
reizen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
923 we aanvaarden de reis
leggen een lange weg in stilte af
we vervlechten de beelden
tot een onsamenhangend weefsel
we zijn reizigers zonder woorden
passanten zonder grond
we reizen met gesloten ogen
gekleed in weerbarstige huid
en dan is er het woordenloos weten:
we komen nooit meer thuis…
zwak van graat
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
860 ik hoed me
voor de druk van buiten
en voor een zware last
geef ik mijzelf niet thuis
het reiken naar het hoogste
ga ik toch niet halen
het stijgen en het dalen,
ook de rek die is er uit
het vermannen
gaat me slechter af
als vrouwtje stond ik
vroeger al paraat
als stijfkop ga ik nu
door 't leven
mijn poot gerecht
maar zwak van graat…