7913 resultaten.
Verleidelijk lekker
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
2.147 lig niet zo te gluren
kijk mij niet zo aan
oh wat lijk je mij toch heerlijk
kan de verleiding niet weerstaan
de kleur van liefde is
degene die jij draagt
verleidt mij schaamteloos
zo heerlijk ongevraagd
geef me aan je over
kom ik langzaam dichterbij
kan je geur al ruiken
jij overheerlijk verse aardbei…
hibiscus
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.008 bij het ochtendgloren
dippen je lippen
mijn ogen hibiscusrood
het daglicht kriekt
met witte woorden
je glimlach open
teder schuift de geur
van oleander en jasmijn
door het halfopen raam
onhoorbaar plooit
het lippenrood zich open
op je mond
mijn vingertoppen speuren
de kleur van stuifmeel
in je haar.…
Waarom niet ?
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.083 het moet toch
moog'lijk zijn
die pijn
heel zacht te kleuren?
De adem
van de wind
verstrooit snel
mijn gedachten,
maar ik blijf ze
koesteren hoor,
totdat ze mij toelachen.…
Eeen blauw ogenblik
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
539 raakte de hemel
in een blauw ogenblik
jij sprak als zon
zoals god dat nooit kon
draalde om warmte te halen
uit jouw veelvoud van stralen
hoorde je stem en geloof
in erkennen de waarheid herkennen
de moed heb mezelf
te kleuren in eerlijk gebeuren…
Lilalicht venijn
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
889 zie de kleuren
kolken tot wolken
lilalicht venijn
paars en geel
verlengen pijn in
zwart van onderdanig zijn
toch is er symbiose
met de ronde vormen
die jij hebt gekozen
in warm rood pulseert
jouw bloed het leven wij
hebben elkaar alles nog te geven…
Spelen geel violen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
657 heb de contrasten
afgetast in kleur
het donker overheerste
penseelde toch
in wit met muziek
die niet kon komen
weg met het
winterse palet mijn
orkest speelt lentetonen
de krokus preludeert
narcissen spelen
geel violen
in strijk en zet
wordt zo ons muzikale
voorjaar op noten ingezet…
Onwetend zijn we allen
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
987 Wat noemt mijn mond mij
aan woorden die bestraffend
zijn en rozen laten sterven
en jij, niet weet waar de
zomer nog voor dient
geknakt en overvleugeld
zijn je schreden
de weg staat haaks op
de regenboog en in haar
ontelbaarheid van kleuren
spreekt ze boekdelen
ze begrijpt de mensen
niet met hun
ontelbare redenen…
Een ware Broer
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.024 Zij zag
de kleur van zijn ogen...
Zij rook
de geur van zijn kleed...
En voelde
hoe het was...
van broer tot zus.
Drie jaartjes later begreep zij
"WIE" die Jezus was...
Een WARE BROER
voor... ZIJN ZUS...…
Rijpen in de schaduw
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
758 hier ben ik weer
terug
van weggeweest
was spelend op zoek
naar een andere sfeer
bad mijn muze
opnieuw
kleur te bekennen
of op zijn minst
rijmloze ingevingen
zo te schikken
dat ik mijn inborst
mocht herkennen
de bloesem
was niet inferieur;
van mindere kwaliteit
maar het zaad
bleef ik zelf
het heeft niet
tot…
Er was eens
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
551 Nog slaperig haar wangen rozig
lippenrood
de nacht bracht ze niet
dus laat ze maar komen
dagdromen
vol geur en kleur en warme wolligheid
aan romantiek
handen wrijven over armen
langs gesloten ogen
rekken strekken
de fluister glimlacht
begint bij het begin
er was eens ……..…
Je ademde pastel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
587 je ademde pastel
gaf zwarte streken
weer een lichte kleur
diepte schaduw
uit met wit en
vloeibaar transparant
zo dat de zonnekant
weer straalde en
de zomer echt vertaalde
waar ik de fundamenten aard
maakt jouw pastelpalet
het leven meer dan waard…
Raakvlak
netgedicht
4.1 met 43 stemmen
1.507 een blik verkilde mijn kleuren
fletser werd ik van het zwijgen
ontkenning sloeg de ruiten stuk
en brak mijn zicht
verijsde tranen ving ik
verstoken van de warmte
waarmee pijn uitdiepen zou
hoezeer ontbeerd
het stromen van voorheen
van traan naar lach en weder
vinden…
Het zijn jouw bloemen
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.270 in je handen
groeit liefde
tot geschenken
voor hen die
jou dierbaar zijn
bloeit dankbaarheid
in linten en kleur
door het geven
voor wat zij in jouw
leven hebben gedaan
kleine attenties
een lach en een traan
het zijn jouw bloemen die
bij het weggaan zo liefdevol
op de tafel mogen blijven staan…
Hun eerste lentegroeten
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
651 mag ik je
winterslapend storen
de somberheid van korte
dagen kan mij niet bekoren
wil de witte vlokken
voor je vangen
ze draperen op
je warmrode wangen
laat het licht
maar breken in het
smeltend ijs haar kleuren
verschieten uit het grijs
om in het ontluiken
van de zon je
ogen te ontmoeten met
hun eerste lentegroeten…
Natuurgetrouw
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
652 Het is niet moeilijk om een plant een boom te tekenen
Nerven en een bladerkroon echte kleuren te schilderen.
Hoe huwen we met duizenden vaders in ons hoofd.
©…
verwachting
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
593 heel zachtjes kus ik mijn gedachten
schilder ik jou in alle kleuren tegelijk
lopen wij samen over zeeën
bedwingen wij bergen zo hoog
als eerder nooit gezien
vrijen we tot aan het ochtendgloren
vliegen wij vogels naar de zon…
Glad geslepen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
503 drijvend op de woeste golven
deinend op de zee
slijpt zand mijn ruwe kanten
neemt de stroming mij welwillend mee
in vele kleuren tref je mij aan
kom je mij tegen te pas en te onpas
door de golven op het strand geworpen
zo'n prachtig stukje geslepen glas…
Capitulatie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
432 met hoeveel kleuren ik ook schilderde
moest het roder met paars
om angstvallig vast te houden
aan wat teloor ging
overtuigd van ons zijn
kneedde en modelleerde ik
tot de oplossing willoos
verpulverde onder mijn handen
reikte ze toen naar
de schaduw van de maan
alwaar ik blaren danste op mijn voeten
om het leed te stillen…
Zonnebloemen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
572 Een bloem zo mooi en groot
gele kleuren met een donker hart.
Zij staan met hun armen in de wind
omhelzen zo de warme zonnestralen.
Naar de hemel zullen ze gaan groeien
de goudgele bloemen van de zon.
Ik mag naar de zonnebloem kijken
tot ze jou in de hemel zullen bereiken.…
Woordvlokken
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
493 ik tel de woordjes wel
naar licht en kleuren
onder de eeuwige zon
van verre
zonnestraaltjes weerkaatsen
woordjes ontvouwen zich
op mijn netvlies
(zucht naar het licht,
om wat ik van binnen koester)
ik benijd de vogels wel
die het zonlicht van wederkeer vangen
aan de vleugels van het hart
goud gevederd…
TOSCANE...onvergeten streek
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
684 Het zijn
de kleuren
van het wonen
het oker en het blozend rood
Het is
de geur
van versgebakken brood
en pizza uit een hete oven
Het zijn
de kruiden
aan berm
kant van holle wegen
Het zijn
de bomen in bloei
in glooiing,op hoogte
bij malse regen
Het maakt
me verwonderd
en verlegen
in deze onvergeten streek.…
Droom
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
539 Ik droomde dat ik schreef met inkt in kleuren
die tot dan toe niemand eerder had gezien
op een papier zo delicaat geschept dat het
al bij de eerste aanblik van een mens kon scheuren
zodoende schreef ik in een nieuwe taal
zó treffend en verfijnd
dat bij de juiste uitspraak
woord en stilte niet te onderscheiden zijn.…
Zo lang er leven is
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
646 Altijd weer die verrekte vlinders in de buik
het ligt aan de kleur van de ogen
het opflakkeren van het blonde haar
raar maar waar aan breekbaarheid
herkennen van dezelfde eenzaamheid
Alsof eens de goden ons kloofden
uit een gevoel van jaloerzigheid
met onbegrip voor menselijk geluk
Op volmaaktheid lopen mensen stuk…
Herfstmelodie
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
579 de kleur van je ogen
't dwarrelendblad
de blos
op mijn wangen
stormachtig de wind
vurig
je hart
op klaarlichte dag
was daar
ons
ontmoeten
jouw schaduw
raakte
de mijne
ik kuste die van jou
hoor je het ruisen
tussen
guirlandes
van wolkenpracht
de fluistering
van
onze
herfstmelodie…
Het teer filigraan
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
566 het glas was gebroken
van iedere vorm
die ik had gegoten
gepolijst en geslepen
nu bruutweg gekloofd
de volmaakte facetten vergeten
het teer filigraan
in bewerking en setting
mocht niet langer bestaan
mijn glas brak in unieke
kleuren het licht maar is
door barbaren ten onder gegaan…
Als ogen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
663 Dan zal licht het leven weer kleuren
warmte en ook liefde gaan schenken.…
Onbegrepen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
483 geschreven woorden blijken onbegrepen
slaat de waarheid in stukken
doet eenzaamheid bitter smaken
het glinstert aan de horizon
waar wolken zich te goed doen
aan ongeschreide tranen
ongebreidelde gedachten
kleuren dieper, zij wijzen de weg
die tot nu toe verloren lag…
Rivier van Liefde
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
507 rivier van liefde
omcirkelt hen die dolende zijn
brengt ze liefdevol dichter
waar kleuren geen naam dragen
gezangen onovertroffen zijn
schoonheid 'n serene rust uitstraalt
is het de rivier van liefde
die hen overtuigde van de passage
daar valt de puzzel op zijn plek…
Schemerachtig
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
410 als door een sluier overvallen
is de leegte juist nu zo groot
daar het zicht vertroebelt
doch nog net zienderogen
voorbij vaart aan degene
die al even verloren was gewaand
tellen de tranen niet die
het oproept maar ongeschreid
zullen blijven, al kleuren ze
inherent aan het gemis
dat dwars door alles snijdt
nu het moment daar is…
Toch ben ik een Wielewaal
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
594 heb een verenkleed
dat helder is
niet geel maar zwart
omdat het mij staat
behoef geen kleur
bekennen
zelfs niet op wangen
die er toch wel is
fluiten doe ik weinig
zingen wel
mijn lust in leven;
van je oriolidae
ondanks hoogtevrees
duizel ik in hoge bomen
waar mijn hooglied klinkt…