4410 resultaten.
Die je bent
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
508 Je bent die
Je bent - maar
Wat is je
Schaduw dan,
Is dat de indruk
Die je achterlaat
Als je er niet
Meer bent?…
Lichter dan gedacht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
443 De wereld is me
Te zwaar geworden -
Ikzelf was lichter
Dan gedacht - niet meer
Dan een pluisje ben ik
Dat wordt voortgedreven
Om te ontsnappen aan
De zwaartekracht die me
Dagelijks naar beneden
Haalt, kracht ook die
Zo vaak mijn eigen ik vermaalt…
Niets ontziend mededogen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 Een schim van mezelf
Was ik, nog maar
Nauw'lijks zichtbaar
De mens die ik
Ooit geweest was,
Toen op enig moment
Van alle kanten mij
Goed bedoelde adviezen
Werden aangereikt
Goed bedoeld,
Ik weet het,
Goed bedoeld,
Zeker, begrijp me
Niet verkeerd, altijd
Goed als mensen om
Je geven - maar als
Elke ademtocht omgeven…
Waarom is de wereld stil in mij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
432 Waarom is de wereld
Stil in mij waar zij
Mij levenslang naar
Het leven heeft gestaan,
In mij te keer ging als
Een meervoudig gedrocht
Dat met haar ontelbare tentakels
Mijn eigen zelf verpulverde
Zodat ik niet meer werd gehoord -
Geen teken van leven meer -
Mijn ziel heeft ze in ieder
Geval geleidelijk aan doorboord
En wat ooit…
Max Kwabe
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Als jongere jaars
Medicijnen werd
Je doormidden gezaagd
Over de duizenden
Fysische en biologische
Functies van het
Menselijk lichaam,
Leerde je duizenden
Termen uit je hoofd,
Hoofdzakelijk in 't
Dokterslatijn - na de
Eerste fase goed te
Zijn doorgekomen werd
Je meer en meer getrokken
Door de persoon achter
Achter de klachten…
Anti-Atlas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
469 begin en eind staan tegenover elkaar
als poortwachters
langs de weg naar vergetelheid
lichtvoetigheid maakt dagen draagbaar
zonder wetenschap
van dood is leven een verloren strijd
het is de scherpte van de snede in de huid
die schrijnt
in het licht van verdreven herinnering
de rivier is op een droge grens gestuit
in de vallei
waar water…
Persoonlijke dingen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
538 Als medicus opgeleid
Wist je hoe een lever
Werkt, hoe een nier
Het goede van het kwade
Scheidt, lichaam dat zich
Hoe wonderlijk ook laat
Meten, helder en duidelijk
In kaart gebracht - meetbare
Eenheden die duidelijk
Afleesbaar zijn -
Maar je werd pas echt
GeĆÆnteresseerd door de
Persoonlijke dingen de
De zieken jou vertelden…
Ondoorgrondelijk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
500 stroom van gevoelens
kabbelt leegte tegemoet
het waarom blijft onbeantwoord
stilte doorboort 't moederhart
die vragen in een boom kerft
in de hoop, dat de wind ze vangen zal…
Tegenkomen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 Mezelf kom ik
Vandaag tegen -
Maar hoe kan ik
Me herinneren
Hem die ooit ik
Was, maar nu onherkenbaar
Opgegaan in wolken
Van eeuwigheid,
Dertig jaar woon ik
Hier - onderkomen
Dat mij nooit gekend
Heeft en na een tel
Van de oneindigheid
Al niet meer weet
Dat ik hier ooit
Geweest ben…
vlindervlug
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
458 ik hang een dromenvanger om
maar laat
dit lichaam aarden
met hoofd en armen in een vrije val
op weg
mijn benen dragen me
maar verder droom ik levenslang
nimmer bang voor enge wegen, slechts
de glans van avontuur
geldt als een zegen
als ik zweef in zachte regen
en de glimlach van mijn drang…
Onzichtbaar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
542 wie vangt mijn tranen
en kleurt ze in met
hemelse tinten
tinten die niet zichtbaar
zijn met het blote oog
alleen voor degene
die werkelijk weet
hoe donker het lijden
smaakt…
nagels in huid
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
494 wanneer vingers klauwen
rond de vleesgeworden lust voor
het oog
schuurt angst in droge kelen āletterlijk-
tot schorre kreten vroeg of laat
de straat verlaten
een land bukt
haar juk drukt zwaar door overmacht
daar hurkt een kind, het huilt
in alle hoeken van de stad; maar niemand hoort
wanneer het wacht
op huid in rauwe flarden, want…
verdichtlingen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
572 Wij zijn van die verdichtte dingen
open de haakjes
en maak een opzettelijk gebaar
[trek er een lijntje om achteraf]
rond het gesprek af met een belofte
en zet de deur op een kier
het licht gedimd tot het weerzien
[hoe waarom het zo gaat hoort]
sluit de haakjes
wikkel het af de handen gevouwen
als om de woorden nadrukkelijk
[als een toegift…
Mensch durf te lijden!
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
484 Egaal oppervlak
Zonder butsen en
Deuken, glad
Zo op het oog,
Als dit nu het
Laken is dat
Jouw leven toedekt
Dan lijkt er zo op
Het oog niet veel
Aan de hand - anders
Wordt het wanneer
Je de diepte durft
In te gaan, het lijden
Doorgrondend van de
Diepste afgronden
Tot en met de
Allermooiste orchidee -
Die de moeite dubbel…
Uitgegumd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
487 Wat wens ik jou
Dat graag toe, nu
Ik je aankijk
In ogen die
Dof van medicatie
Zijn - alle glans
Verloren in de ban
Van een verleden
Dat nu nog te zwaar
Op je schouders drukt
Wat zou ik je graag
Een gummetje geven
Waarmee je alles
Wat je bezwaart
Vanuit een donker
Verleden voorgoed
Uit de weg kunt ruimen…
koude voeten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
802 (eerst dan trok ik mijn kousen uit)
een dubbele buurt met alle ramen open
samenlopend langs de weg
waar ooit het water van een polder liep
torent steengroei bovenuit: een wirwar onder daken
maar daar onder schuilt nog, wat
mijn hart wil raken
zachte bloei
en tenen in het gras
een eindeloze zwaluw en het witte
van de was…
Polen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Mijn leven strekt
Zich uit tussen
Polen van onmacht
En onmogelijkheid,
Tussen steenkoud
En ijskoud in, bittere kou,
Kwetsbaar, niet zo
Krachtig, maar wel
Bezield leven waarmee
Ik vanmorgen wakker werd…
Gestolen wolken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
473 eenzaamheid klopt op de deur
welke zij radeloos openen wil
al was āt raam sneller
bij de hand genomen vliegt
zij over gestolen wolken
die intense leegheid verdoezelen
aangespoelde waarheid
gaat langzaam op in de mist
die al even treuzelde…
Niemandsland
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
452 Heb vandaag de
Halve wereld rond
Getrokken en ben
Nog geen mens
Tegengekomen - nergens
Een grens te bekennen
Stad of dorp bestaat
Niet meer - alleen
Bergen nog en oceanen
Onderscheid ik, en verder
Helemaal geen leven
Meer - zelfs de vogels
Die mij tot zover
Vergezelden zie ik
Niet meer - aarde
Die weer woest en
Ledig…
lotgevallen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
536 zo ontstond het zand
naamloos en zonder aantal
plompe klei en handen
met hompen
vormeloze scheppingsdrang
en de overdaad sneed de kneedbal aan
restanten zonder getuigenis
kruimels geleend uit dogma
vanaf daar was de hemel
met lucht om van te leven
zo ontstond de mens
met het toom van onvolmaaktheid
voor hem uit een lange lijn…
Leeg
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
463 Leeg het vel papier
evenals gevoel
dat in mij huist
kent de ochtend
geen gloren noch
een blauwe lucht
daar ongeweende
tranen stilletjes
zijn blijven hangen
in het donker van
de nacht…
Een strik met een knoop om te ontwarren
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
537 Herkent u het?
Dat gevoel
Alsof je stuurloos
Rond dobbert
In je zonnige zitkamer met
Open haard omlijst door een witte schouw
Met sierlijke krullen
Het vuur in de ogen kijken
Schuifelende voeten over de houten vloer
Rood gekleurd
Zij staat stil bij haar rijglaarzen
Haar vingertoppen beroeren het zachte leder
De verkleurde veters…
plompverloren geluk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
587 Er is een landschap
waar je plompverloren komt te staan
ik was vergeten stil te staan
er hing een blad papier in mijn mond
alles wat ik moest zeggen
voorontwerp tijdsbestek
en de rekening achteraf
nochtans [was ik iets vergeten]
vraagtekens
luifels gaan open en dicht
haag vol met dood dode bladeren
vers gras verse eieren vers leven…
Verwaarloosbare aanwezigheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
500 Voor Myrthe
Alleen de wereld
Om je heen bestaat
Nog, maar niet
Meer voor jou
Je zit hier wel
In je hoekje
Afwezig te zijn maar
Je hoort er niet meer bij
Verloren in de tijd
Niemand die je ziet
Niemand die je kent
Verwaarloosbare aanwezigheid…
rouw
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
572 hun voordeur zwijgt
het raampje blijft angstvallig dicht
geen licht
naar binnen, of er uit
een koude ruit
die spiegels aan de einders rijgt
haar wereld zwijgt, de zijne huilt
rond de knop schuilt nog de glans
van onvergetelijke vingers, zachtjes ingewreven
door de tijd
en spijt om oude uren
want wat kwijt is, wandelt mee; het leeft…
Hellend vlak
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
422 Tijd die langs
Het hellend vlak
In het laatste licht
Van deze zomerdag
Naar beneden glijdt
In de holte onder je
Hellende arm hennep die
In ' t geniep verbouwd wordt
En op je huid mos dat
Genoeg aanknopingspunten
Vindt om het leven
Door te geven…
voortgang en de ontvangenis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
593 Soms vertoef ik
tussen twee gestaltes door
vandaag en morgen
het voorgeborchte de metamorfose
geheel alleen verbonden
een schimmige lijn
dat het zich afwikkelt
en zichzelf op de buik schrijft
en streept het dan door
als een loden tong die van
onafwendbaarheid spreekt
dat het sterft
en wat dode dingen
met zich meeneemt…
Mijn muze met mij
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
532 Kwaad waar geen kruid
Tegen gewassen
Door rode schedel kieren
Naar binnen gedrongen
Om moedeloos van te worden
Uitgehongerd tastend zoekt hij zijn weg
Door het donkere struikgewas
Hij wil verboden vruchten plukken
Likt zijn lippen vol welbehagen met zoete tong
Voor de speech
Niet meer urenlang in stoffige kamers
Zoeken naar woorden…
Hooggevoeligheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
485 van toen,
van jou spreken de muren
donkere woorden
sinistere wolken gezichten
verbergen de zon
de hersenen gekraakt
overweldigd door emoties
en de gevoelens van andere mensen om ons heen
heen en weer geslingerd
een leeg gezogen
brok ellende
lage trilling in de kronkels van een cobra huid
vechten om te overleven
telkens weer,…
whiskey
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
646 soms is er een kwade geest
een mens
tussen wollen beesten
hij sluipt in haar schedel
het verweer
verzegeld tot in de schoot
dag na dagen
vreet hij dit en dat, in korte
en lange vonken tot hij volgevreten is
met bloemetjes shirten en weggezakte
vruchtbaarheid
hij kent de weg, doet ramen
en deuren dicht, in haar hoofd
op tafel
niets…