Alle inzendingen over boos

3050 resultaten.

Sorteren op:

Nazomer

gedicht
3.4 met 42 stemmen aantal keer bekeken 24.425
ik heb in het gras mijn wapens gelegd en mijn wapens gaan geuren als gras ik heb in het gras mijn lichaam gelegd mijn lichaam is geurig als hout bitter en zoet dit liggen dit nietige luchtige liggen als een gele foto liggend in het water glimmend gekruld op de golven of bij het bos stoffig van lichaam en schaduw oh grote adem laat de stenen…
Lucebert20 september 2003Lees meer >

gelogen

hartenkreet
4.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.277
Met een bos bloemen en een brede lach belovend om nooit meer weg te gaan. Nu mag jij nog duizend keer zeggen dat zoiets nooit zal gebeuren. Ooit kom je het weer bijleggen om mijn leven terug op te fleuren Dus ga nu maar, doe wat je moet doen en negeer mijn smekende ogen. Je geeft me nog een laatste zoen Al jouw liefde was gelogen....…
breezer13 december 2003Lees meer >

voor jou prinsesje

hartenkreet
4.7 met 27 stemmen aantal keer bekeken 2.518
ik zit nu bij jouw grafje, boos, verdrietig, eenzaam en met pijn. ik wil weten waar je bent, ik wil bij je zijn. ik zou zo graag je stemmetje willen horen. zo sterk als nooit te voren. ik zou je mooie gezichtje willen zien. en aanraken, als het mogelijk is misschien. ik zou je willen zien spelen. zo vrolijk en zo blij.…

Onderweg naar Egypte

gedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 15.350
Het was oktober in een bos in Drenthe, de zon warm op het gras, het leek wel lente. Zij had de picknicktas met kaas, fruit en brood.…

nix meer?

netgedicht
4.3 met 16 stemmen aantal keer bekeken 4.167
en wat je hoort aan verhalen bij vage-vuurtjes in bos los van de beelden rondom je raakt dan je hoofd niet wat los er zijn er ook die beweren dat zelfs de dood niet bestaat dat je gewoon een stuk verder op je reisroute gaat we kijken nog niet zo klaar in het geheel van het al nu is de mist misschien dicht nog voor het echt klaren zal…
lucaz31 augustus 2004Lees meer >

LUCHT

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.487
niets dan lucht ben ik helaas geworden onbegrijpelijk vluchtig zonder houvast onzichtbare papieren baas vingerloos vind ik mijn weg op de tast morgen overmorgen de dagen daarna een klucht voor velen anderen zijn boos vergaand geïsoleerd informatieloos ik ben lucht niet bestaand of anders een vliegende vis die hapt en hapt naar adem verstikkend…
Jan Blaauw18 november 2004Lees meer >

inwoners misten inspraak

netgedicht
3.3 met 42 stemmen aantal keer bekeken 5.571
planning wel compleet of zitten wij in het hoekje van de vergeet zo konkelden van oudsher bezorgde muizen was niet haastig met natte vingers geschat het hol-aan-hol bericht liet te veel te raden het voornemen ons allen in één auto laden was door ons niet ingesproken - duidelijk zat vraag waarom geen volkstelling georganiseerd zo werd boos…

De Siamees

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 996
Een opgerolde glanzende bos beige haar rekt zich plotseling uit, een bek spert zich geeuwend open, slaat weer dicht, amandelvormige, diepblauwe ogen kijken spiedend om zich heen, het verleidelijke geluid van brokken op een schoteltje laat kat spinnen en watertandend naar de keuken kwijlen, de aanval wordt nog niet ingezet, ogen richten…

Opgeslokt in vergetelheid...

hartenkreet
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.441
ouderdom ingaan Moegestreden toch nog op een beter hopen Af en toe stopt ze even om uit te rusten Kijkt over haar afgezakte bril naar de mensen Een hevig verlangen overspoelt haar naar de tijd dat zij zich nog alles kon wensen Haar gebogen lichaam schaduwt over straat en duwt haar karretje geduldig voor zich uit In haar mandje een kleurige bos…

Verblind

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.070
Ik sta in het bos zie paddenstoelen rood met wit vertrappelt door een kindervoet de bomen wuiven heen en weer vernieling komt me tegemoet.…
Rosanne10 augustus 2007Lees meer >

Herfstgedicht

netgedicht
3.7 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.417
Het bos nu -van westerling verstoken- ademt zijn rust weer uit en laat zijn kleuren pralen, om die dan toevertrouwend aan de wind dwarrelend neer te laten dalen. ze kleedt zich in een rode tooi om zo de herfst weer te behagen, die haar -verliefd: wat is ze mooi- de winter in zal dragen.…
chatfant11 september 2007Lees meer >

de woeste hoeve 1945

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 671
dood wiens pen gedoopt werd in bloed om doodvonnissen te bekrachtigen honderdzeventien mannen kwamen daar verdeeld in vijf groepen van twintig en ook nog een groep van zeventien gijzelaars vallen door moordend lood in zes doodstille rijen voorbijgangers moeten het aanzien ze liggen nog naast elkaar op een stil ereveld in het bos…

De kortste dag - Deel 7

hartenkreet
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.573
je lippen glimmend nat overwogen me te zoenen en kwamen dichterbij we voelden ons vrij in jouw vier muren en je bed hartstochtelijke vuren tot en met het einde ik moest gaan maar ik wist dit houdt niet op dit blijft bestaan Ik droom een soort dagboek vol fictieve romantiek ik loop naast je door de stad over het strand door het bos…

Zaagt ge immermeer?

poëzie
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.957
Zaagt ge immermeer, in 't somber woud verloren, Een droeve geest, die, 't stille graf ontsneld, Aan berg en bos haar weegeklag deed horen, Zolang de nacht haar schaduw spreidde op 't veld? Zaagt ge immermeer, als nevels de aard omhingen, Het elvenheir langs braambos en struweel Met zoet geluid op vlindervlerken springen?…

CURRICULUM VITAE

netgedicht
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 812
Want allen zijn gegaan die in mijn wijde armen woonden, het kind de vader en de hond gekapt het bos de bomen. Mij is gebleven het fluisteren van gras op mijn nu koele huid het droppelen van water het water - ach - het water waarvoor ik zoveel verzen schreef.…

Rollenspel (deel 2)

hartenkreet
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.211
Ga je boos tegen jouw "mevrouw" in, ben je even niet "de slaaf". Maar na een nacht onrustig slapen en veel erover denken ... Verschijn jij voor me aan mijn voeten om mij je lijf te schenken. Ik kus je voorhoofd, streel je haren, kijk je dankbaar aan. "Besef het knul" tot ín je ziel "ik laat je nooit meer gaan!"…
BM2 juli 2008Lees meer >

Vogelenzang

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.767
Aan bos en duin ze ontzweven, plag en riet. Hun is het licht en ‘t onuitspreeklijk lied. -------------------------------------------- uit: Gedichten 1884-1925 (1932)…

bomen sterven liggend

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 562
de bomen worden geveld hun stammen onnatuurlijk plat op de vlakte steunen ze hun laatste kreunen klinken maar verwaaid, niet alles wordt door iedereen gehoord ergens in het land een bos minder, ergens op de wereld een heel oerwoud, er móet papier zijn om te tekenen wat móet gebouwd, in drievoud voorgelegd aan de administratie van elke…

Hé jij daar

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.394
Hé jij daar,ik wilde je even vragen kijk je altijd zo enorm boos en kwaad zie je de spiegel ook alle dagen of is dat een vreemde daad die je liever niet pleegt?…
an terlouw9 november 2007Lees meer >

in tegendraads

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 831
je eeuwenoude trots kreunt statigheid ringen zullen mij het jaar vertellen seizoenen vol met bloei of matigheid machines zullen snel je bast gaan pellen generaties heb je al voorbij zien gaan van klein tot groot geschiedenis verhalend uit diepe eerbied lieten ze je staan zo werd jij voor dit bos gezichtsbepalend het blad ruiselt een naderende…

Nog één keer je stem

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.489
heerlijk om bij jou te zijn ik ga thuis alles van jou wissen oh kijk, daar komt je trein… Deze vriendschap was voor even we passen gewoon niet bij elkaar ik kon jou echt heel veel geven maar dat was niet genoeg blijkbaar Veel gedaan en veel geleerd ik laat je nu met pijn weer los we hebben alles geprobeerd mijn sleutel niet langer aan jouw bos…

De verstrooide professor

hartenkreet
2.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.689
Er was eens een professor Die was ijselijk geleerd hij sprak wel twintig talen En er werd zelfs beweerd Dat hij wanneer hij boos was (Dat gebeurde voor en na) Zijn dove dienstmeid uitschold In vloeiend algebra Hij had wel duizend boeken Waar hij dagelijks in las Hij wist wie in 't jaar honderd In Japan mikado was Maar als hij ergens heen…
Piet Prins21 februari 2004Lees meer >

Wanneer de vorst des lichts... (Vertaling)

poëzie
3.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 11.150
Als de Zonnegod slaat met zijn gulden teugels Komt zijn hand, schitterend omhoog uit de zee Zijn uitgespreide haardos van levend goud, waarmee Hij nare angst, en slaap, en onware dromen Van mensen hun lichaam wegstrijkt, en berg, en bos, en bomen En steden vol mensen, en velden met het vee In duisternis verdwaald, op hun plaats terug…
P.C. Hooft29 augustus 2021Lees meer >

Blasfeminisme

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.145
Ze krijst: 'Ik ben heel boos! Slechts tot het halve werk beperk je jouw gevoos: veel minder paal dan perk! Mijn hemel, ik verwen je. Je bent geen slappe zak: een vent met inhoud ben je, een grote zak tabak!' Ze baalt en ziet 'm hangen Het opgewonden wijf blijft nog naar lust verlangen. Ze kookt en vloekt 'm stijf.…

de natuur

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 903
Je ziet de natuur, de bomen het bos de slootjes de struiken de prachtige heide. Ruik al die geuren de planten het mos en geniet van de rust die hen ons bereiden. Bezin jezelf mens en geniet ieder uur maar probeer er vooral van te leren. Besef dat we een zijn want ook wij zijn natuur Behoed haar en blijf dit geschenk altijd eren.…
Th.Timmermans18 september 2006Lees meer >

Vermoeidheid.

hartenkreet
4.7 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.303
tot inkeer want dit pad keert nimmer weer steeds weer verder naar beneden tot het onbegrensde dal waar tot de dag van heden nooit een mens je zoeken zal Ook dit leven heeft geen grepen dus steeds kansloos stort het neer nimmer wordt er iets begrepen en de mist keert telkens weer In nevel gaat het verder dwars doorsnijdend door het bos…
Chatfant23 september 2008Lees meer >

op het veld van eer

netgedicht
3.9 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.500
houding zo ik word gekend met mijn blik; ingetogen en bedeesd borst en buik bleken, hovaardig, hemelwaarts gericht en hoewel in de tijd gezien zij zeker opgezwollen zijn geraakt is dit toch een pose die men niet ter aandenken in een vierhoek bewaart en waar ik eerst nog duidelijk vooraan stond geraak ik steeds verder in het bos…

Vergeten

netgedicht
2.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.255
Mijn kinderen zeggen niet klagen Bent u boos omdat u hier bent. Ja knikt ze, en begint te snikken niemand de me hier kent. Ze laten je gewoon stikken. Ze pakt mijn hand, en zegt ik denk dat het afgelopen is. Ik ga hier dood, geloof me echt zo vaak heb ik het niet mis.…

Het hertenleed dat Verburg heet

hartenkreet
3.6 met 32 stemmen aantal keer bekeken 4.076
Zeg me aan wiens verstand er wat scheelt Zeg me wat klopt er niet aan dit beeld: Een stelletje eilanders weet probleemloos een groep herten naar Schiermonnikoog te smokkelen Een paar andere eilanders worden boos en minister Verburg, verantwoordelijk als ze is begint hierop haar hersencellen bij elkaar te sprokkelen Die beesten horen daar…
Namasté9 februari 2009Lees meer >

Herboren

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 674
rijden de kar voortgetrokken door 6 zwarte paarden en die witte slaaf van dit bestaan ier hugenoot of een schipbreukeling bataviaan uit uit het oude Java door de ring van vuur gegaan de kapotte klok het avontuur water aarde vuur lucht en dit hart van hout is eindelijk opgelucht verlicht verlost van de wilde haren laat voetstappen in het bos…