3050 resultaten.
Nazomer
gedicht
3.4 met 42 stemmen
24.425 ik heb in het gras mijn wapens gelegd
en mijn wapens gaan geuren als gras
ik heb in het gras mijn lichaam gelegd
mijn lichaam is geurig als hout bitter en zoet
dit liggen dit nietige luchtige liggen
als een gele foto liggend in het water
glimmend gekruld op de golven
of bij het bos stoffig van lichaam en schaduw
oh grote adem laat de stenen…
gelogen
hartenkreet
4.6 met 16 stemmen
1.277 Met een bos bloemen en een brede lach
belovend om nooit meer weg te gaan.
Nu mag jij nog duizend keer zeggen
dat zoiets nooit zal gebeuren.
Ooit kom je het weer bijleggen
om mijn leven terug op te fleuren
Dus ga nu maar, doe wat je moet doen
en negeer mijn smekende ogen.
Je geeft me nog een laatste zoen
Al jouw liefde was gelogen....…
voor jou prinsesje
hartenkreet
4.7 met 27 stemmen
2.518 ik zit nu bij jouw grafje,
boos, verdrietig,
eenzaam en met pijn.
ik wil weten waar je bent,
ik wil bij je zijn.
ik zou zo graag je stemmetje willen horen.
zo sterk als nooit te voren.
ik zou je mooie gezichtje willen zien.
en aanraken, als het mogelijk is misschien.
ik zou je willen zien spelen.
zo vrolijk en zo blij.…
Onderweg naar Egypte
gedicht
3.1 met 10 stemmen
15.350 Het was oktober in een bos in Drenthe,
de zon warm op het gras, het leek wel lente.
Zij had de picknicktas met kaas, fruit en brood.…
nix meer?
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
4.167 en wat je hoort aan verhalen
bij vage-vuurtjes in bos
los van de beelden rondom je
raakt dan je hoofd niet wat los
er zijn er ook die beweren
dat zelfs de dood niet bestaat
dat je gewoon een stuk verder
op je reisroute gaat
we kijken nog niet zo klaar
in het geheel van het al
nu is de mist misschien dicht nog
voor het echt klaren zal…
LUCHT
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.487 niets dan lucht ben ik helaas geworden
onbegrijpelijk vluchtig zonder houvast
onzichtbare papieren baas vingerloos
vind ik mijn weg op de tast morgen
overmorgen de dagen daarna een klucht
voor velen anderen zijn boos vergaand
geïsoleerd informatieloos ik ben lucht
niet bestaand of anders een vliegende vis
die hapt en hapt naar adem verstikkend…
inwoners misten inspraak
netgedicht
3.3 met 42 stemmen
5.571 planning wel compleet
of zitten wij in het hoekje van de vergeet
zo konkelden van oudsher bezorgde muizen
was niet haastig met natte vingers geschat
het hol-aan-hol bericht liet te veel te raden
het voornemen ons allen in één auto laden
was door ons niet ingesproken - duidelijk zat
vraag waarom geen volkstelling georganiseerd
zo werd boos…
De Siamees
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
996 Een opgerolde glanzende bos beige haar
rekt zich plotseling uit, een bek spert zich
geeuwend open, slaat weer dicht,
amandelvormige, diepblauwe ogen kijken
spiedend om zich heen, het verleidelijke
geluid van brokken op een schoteltje laat
kat spinnen en watertandend naar de keuken
kwijlen, de aanval wordt nog niet ingezet,
ogen richten…
Opgeslokt in vergetelheid...
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
1.441 ouderdom ingaan
Moegestreden toch nog op een beter hopen
Af en toe stopt ze even om uit te rusten
Kijkt over haar afgezakte bril naar de mensen
Een hevig verlangen overspoelt haar
naar de tijd dat zij zich nog alles kon wensen
Haar gebogen lichaam schaduwt over straat
en duwt haar karretje geduldig voor zich uit
In haar mandje een kleurige bos…
Verblind
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.070 Ik sta in het bos
zie paddenstoelen rood met wit
vertrappelt door een kindervoet
de bomen wuiven heen en weer
vernieling komt me tegemoet.…
Herfstgedicht
netgedicht
3.7 met 26 stemmen
1.417 Het bos nu
-van westerling verstoken-
ademt zijn rust weer uit
en laat zijn kleuren pralen,
om die dan toevertrouwend
aan de wind
dwarrelend neer te laten dalen.
ze kleedt zich in een rode tooi
om zo de herfst weer te behagen,
die haar -verliefd: wat is ze mooi-
de winter in zal dragen.…
de woeste hoeve 1945
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
671 dood
wiens pen gedoopt werd in bloed
om doodvonnissen te bekrachtigen
honderdzeventien mannen kwamen daar
verdeeld in vijf groepen van twintig
en ook nog een groep van zeventien
gijzelaars vallen door moordend lood
in zes doodstille rijen
voorbijgangers moeten het aanzien
ze liggen nog naast elkaar
op een stil ereveld in het bos…
De kortste dag - Deel 7
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.573 je lippen glimmend nat
overwogen me te zoenen
en kwamen dichterbij
we voelden ons vrij
in jouw vier muren
en je bed
hartstochtelijke vuren
tot en met
het einde
ik moest gaan
maar ik wist
dit houdt niet op
dit blijft bestaan
Ik droom
een soort dagboek
vol fictieve romantiek
ik loop naast je door de stad
over het strand
door het bos…
Zaagt ge immermeer?
poëzie
3.2 met 8 stemmen
2.957 Zaagt ge immermeer, in 't somber woud verloren,
Een droeve geest, die, 't stille graf ontsneld,
Aan berg en bos haar weegeklag deed horen,
Zolang de nacht haar schaduw spreidde op 't veld?
Zaagt ge immermeer, als nevels de aard omhingen,
Het elvenheir langs braambos en struweel
Met zoet geluid op vlindervlerken springen?…
CURRICULUM VITAE
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
812 Want allen zijn gegaan
die in mijn wijde armen woonden,
het kind de vader en de hond
gekapt het bos de bomen.
Mij is gebleven
het fluisteren van gras
op mijn nu koele huid
het droppelen van water
het water - ach - het water
waarvoor ik zoveel verzen schreef.…
Rollenspel (deel 2)
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
4.211 Ga je boos tegen
jouw "mevrouw" in,
ben je even niet "de slaaf".
Maar na een nacht
onrustig slapen
en veel erover denken ...
Verschijn jij voor me
aan mijn voeten
om mij je lijf te schenken.
Ik kus je voorhoofd,
streel je haren,
kijk je dankbaar aan.
"Besef het knul"
tot ín je ziel
"ik laat je nooit meer gaan!"…
Vogelenzang
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.767 Aan bos en duin ze ontzweven, plag en riet.
Hun is het licht en ‘t onuitspreeklijk lied.
--------------------------------------------
uit: Gedichten 1884-1925 (1932)…
bomen sterven liggend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
562 de bomen worden geveld
hun stammen onnatuurlijk plat
op de vlakte steunen ze
hun laatste kreunen klinken
maar verwaaid, niet alles
wordt door iedereen gehoord
ergens in het land een bos
minder, ergens op de wereld
een heel oerwoud, er móet
papier zijn om te tekenen
wat móet gebouwd, in drievoud
voorgelegd aan de administratie
van elke…
Hé jij daar
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.394 Hé jij daar,ik wilde je even vragen
kijk je altijd zo enorm boos en kwaad
zie je de spiegel ook alle dagen
of is dat een vreemde daad
die je liever niet pleegt?…
in tegendraads
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
831 je eeuwenoude trots kreunt statigheid
ringen zullen mij het jaar vertellen
seizoenen vol met bloei of matigheid
machines zullen snel je bast gaan pellen
generaties heb je al voorbij zien gaan
van klein tot groot geschiedenis verhalend
uit diepe eerbied lieten ze je staan
zo werd jij voor dit bos gezichtsbepalend
het blad ruiselt een naderende…
Nog één keer je stem
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.489 heerlijk om bij jou te zijn
ik ga thuis alles van jou wissen
oh kijk, daar komt je trein…
Deze vriendschap was voor even
we passen gewoon niet bij elkaar
ik kon jou echt heel veel geven
maar dat was niet genoeg blijkbaar
Veel gedaan en veel geleerd
ik laat je nu met pijn weer los
we hebben alles geprobeerd
mijn sleutel niet langer aan jouw bos…
De verstrooide professor
hartenkreet
2.7 met 18 stemmen
2.689 Er was eens een professor
Die was ijselijk geleerd
hij sprak wel twintig talen
En er werd zelfs beweerd
Dat hij wanneer hij boos was
(Dat gebeurde voor en na)
Zijn dove dienstmeid uitschold
In vloeiend algebra
Hij had wel duizend boeken
Waar hij dagelijks in las
Hij wist wie in 't jaar honderd
In Japan mikado was
Maar als hij ergens heen…
Wanneer de vorst des lichts... (Vertaling)
poëzie
3.3 met 26 stemmen
11.150 Als de Zonnegod slaat met zijn gulden teugels
Komt zijn hand, schitterend omhoog uit de zee
Zijn uitgespreide haardos van levend goud, waarmee
Hij nare angst, en slaap, en onware dromen
Van mensen hun lichaam wegstrijkt, en berg, en bos, en bomen
En steden vol mensen, en velden met het vee
In duisternis verdwaald, op hun plaats terug…
Blasfeminisme
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.145 Ze krijst: 'Ik ben heel boos!
Slechts tot het halve werk
beperk je jouw gevoos:
veel minder paal dan perk!
Mijn hemel, ik verwen je.
Je bent geen slappe zak:
een vent met inhoud ben je,
een grote zak tabak!'
Ze baalt en ziet 'm hangen
Het opgewonden wijf
blijft nog naar lust verlangen.
Ze kookt en vloekt 'm stijf.…
de natuur
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
903 Je ziet de natuur, de bomen het bos
de slootjes de struiken de prachtige heide.
Ruik al die geuren de planten het mos
en geniet van de rust die hen ons bereiden.
Bezin jezelf mens en geniet ieder uur
maar probeer er vooral van te leren.
Besef dat we een zijn want ook wij zijn natuur
Behoed haar en blijf dit geschenk altijd eren.…
Vermoeidheid.
hartenkreet
4.7 met 26 stemmen
2.303 tot inkeer
want dit pad keert nimmer weer
steeds weer verder naar beneden
tot het onbegrensde dal
waar tot de dag van heden
nooit een mens je zoeken zal
Ook dit leven heeft geen grepen
dus steeds kansloos stort het neer
nimmer wordt er iets begrepen
en de mist keert telkens weer
In nevel gaat het verder
dwars doorsnijdend door het bos…
op het veld van eer
netgedicht
3.9 met 30 stemmen
1.500 houding
zo ik word gekend
met mijn blik;
ingetogen en bedeesd
borst en buik bleken,
hovaardig,
hemelwaarts gericht
en hoewel in de tijd gezien
zij zeker opgezwollen zijn geraakt
is dit toch een pose
die men niet ter aandenken
in een vierhoek bewaart
en waar ik eerst nog
duidelijk vooraan stond
geraak ik steeds verder
in het bos…
Vergeten
netgedicht
2.6 met 16 stemmen
1.255 Mijn kinderen zeggen niet klagen
Bent u boos omdat u hier bent.
Ja knikt ze, en begint te snikken
niemand de me hier kent.
Ze laten je gewoon stikken.
Ze pakt mijn hand, en zegt
ik denk dat het afgelopen is.
Ik ga hier dood, geloof me echt
zo vaak heb ik het niet mis.…
Het hertenleed dat Verburg heet
hartenkreet
3.6 met 32 stemmen
4.076 Zeg me
aan wiens verstand er wat scheelt
Zeg me
wat klopt er niet aan dit beeld:
Een stelletje eilanders weet probleemloos
een groep herten naar Schiermonnikoog te smokkelen
Een paar andere eilanders worden boos en
minister Verburg, verantwoordelijk als ze is
begint hierop haar hersencellen bij elkaar te sprokkelen
Die beesten horen daar…
Herboren
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
674 rijden
de kar
voortgetrokken door 6 zwarte paarden
en die witte
slaaf van dit bestaan
ier hugenoot of een schipbreukeling
bataviaan uit uit het oude Java
door de ring van vuur gegaan
de kapotte klok
het avontuur
water aarde vuur
lucht
en dit hart van hout
is eindelijk opgelucht
verlicht verlost
van de wilde haren
laat voetstappen in het bos…