4156 resultaten.
de pont
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
554 ik stond vandaag
op de pont naar Noord
het stormde en
de pont wiebelde
ik keek om me heen
en in de verte
zag ik een ver verleden
al die boten die hier lagen
al die mannen die hier waren
aan het roer en in de masten
uitkijkend over het IJ
dachten ze aan hun moeder
aan hun lief en aan hun dochter
wisten ze al dat ze nooit terug…
heimwee
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
568 ik leg het
wel eens uit
heim is een oud woord
voor thuis, lijkt op home
wee is een woord
voor pijn dus we zeggen
ik heb thuispijn
waar men in het Engels zegt
ik ben thuisziek
zoveel heimwee heb ik
maar dat heeft niet iedereen
en dat begrijp ik ook wel
zoals ik mezelf niet begrijp
waarom zou ik heimwee hebben
het is eerder…
Boomgaardgras
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
523 Oude vruchten zijn gedroogd
dromen bloesem aan de boom
nu mijn leeftijd wordt gedoogd
komt het weer zoals het was
in mijn jongste oude droom
op het vergeelde boomgaardgras.…
Is dit nu de dank
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
862 Is dit nu de dank.
Voor alles wat ik heb gegeven.
Voor opbouwen van het land.
En dat jullie in vrede leven.
Is dit nu de dank.
Voor alle ontberingen die ik had.
Om het voor jullie beter te maken.
Is dit waar ik in geloofde.
Is dit nu de dank.
Voor alle energie die ik gaf.
Voor het harde werken.
Het lijkt meer straf.
Is dit nu de dank…
Betrachten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
444 ik heb betracht ze
te vangen , één voor één
hoe ik het ook probeerde
ze waren te snel
glashelder maar oh zo
klein, onvoorspelbaar
wellicht, zeker niet
minder pijnlijk
dan de keren voorheen
al leek het dit maal
zo veelbelovend
voor de zoveelste keer…
Bondgenoot
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
557 lente
ze gaf pijn
ze troost
in tere kleuren
in het kwetsbare
van spikkeltjes
op vogeleitjes
lente
ze laat tranen
ze droogt
met zachte wind
ontvouwt, plooit
haar helder licht
over een winterhuid
lente
ze laat sterven
ze laat leven
een nieuw begin
groene blaadjes
uitlopers slingerend
langs de steen
lente
ze bezingt
ze omringt…
Nieuw begin
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
815 vlindervleugels landen
op lentebloemenkopjes
speels en zacht ruisend
als wind onder ritselpapier
in de stilte zinnentuin
zoemen samenklanken
eerste hommellijfjes
vliegen in een lange zwier
-
opnieuw ademhalen
het laten van een zucht
de wind bolt zijn wangen
blaast regen uit de lucht
natte tegels drogen
voetstappen zoeken
het…
Hoeveel kaarsen moet ik branden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
504 om het te overtuigen
hen te genezen van
zij die zo keihard
knokken tegen
daar de wil tot
leven overheerst
worden grenzen
stilletjes aan verlegd
nemen ze groene
monsters tot zich
in de hoop dat zij
het mores zullen leren…
Eén zwaluw kan me raken
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
737 ze trokken weg de vogels
toen… in de herfst
vliegensvlug waren ze weg
voor ik er erg in had
kennen ze mijn missen
weten ze wel
dat ik in de lentenacht
naar ze op de uitkijk zal staan…
zien ze mijn vreugdetraan
wanneer ik hun vleugels hoor
de zachte slagen ruisend
door het morgenblauw…
mijn verlangen zo groot
reikt naar het leven…
Het hart traant
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
743 even, nog
toch…
woorden
werden niet uitgesproken
jij weet iets
wat ik niet weet
er schuilt een onzuivere klank
een scherpte in een groet
wanneer ik je ontmoet
even, nog
och…
ik laat het niet meer toe
in mijn gedachten
teken stilte
in mijn nachten
en wacht maar af……
HET en de ZEE
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
908 HET is zwaar
zuchtte zij
o ja - zei de ZEE
en verdrietig - snikte zij
en groot
en ook zo heel
veel te veel
ach welnee
zei de ZEE
leg maar neer
schuimde ze
en ze nam HET
met zich mee
op haar ziedende rug
rolde brullend en
proestend
en snel weer terug
dan sloeg zij HET
duizend maal
In druppels uiteen
op 't zand van…
The last post
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
795 Wanneer westenwind duisternis brengt
en hoop krimpen doet
broze klaprozen van rozenschijn ontdoet
verwachting fnuikt en verzengt,
schalmt de ode aan de dode
verborgen slagveld zonder morgen,
aan hen die worden geborgen
aan zhen niet weergevonden.
Geen baken, geen vuurtoren
alles gedoofd met ergens een moeder
bij wie eeuwig gemis wordt…
Niet vreemd
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
900 niet anders willen zijn
niet raar, niet bijzonder
niet leven bij het wonder
niet meer alleen
op een lege bank
in het overvolle park
niet een dwaling
een eenzelvige gestalte
frêle hangend in de mist
niet verloren
in een geschapen wereld
die niemand kent
niet de grijze droom
tussen de blozende slaap
maar weten wie je bent…
Vriend
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
861 Wat is er in de storm van emoties
die in echtheid aan ons bindt
nog te vinden van de devoties
zoals in vriendschap bij een kind
jij met je materiële overvloed
in een wereld van vergane glorie
ik in mijn armoedig ondergoed
ben ik nog waardig, potjandorie
we kwamen toch allebei naakt op aard
is deze vriendschap je niets meer waard
we kunnen…
Natuurlijk geluk
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
668 een meisje van weinig woorden
ziet een bleke zon in de herfst
zet wat stappen, staat stil bij
hoe een blad glanst of sterft
de waaierwind blaast
en raast zo zijn eigen taal
een duif koert zijn verhaal
in kruinen van de bomen
het gedachterijke kind
leeft haar kijkdoosdromen
knuistjesstevig sprokkelt ze
cadeautjes van het jaargetij…
Leegstaand
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
525 het huis dat staat
zo men het achterlaat
in een grijs gebied
ongewassen gordijnen
is er iemand die het ziet...
een schrale plant
de verfloze buitenkant
vertelt het onbevolkt zijn
het schamel dak knarsetandt
in een verwrongen lijn
de zon licht spinseldraden op
een zilveren prentje
bij een troosteloos aanzicht
in een fractie klapt de…
woordbewegingen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
443 de woorden
rennen wat rond
ze zijn een soort
kinderen op een schoolplein
maar dan opeens volwassen
zeggen ze dat ze stilstaan
en denken aan de lucht
en de vallende sterren en
met Kerst een volle maan
terwijl je in het Vondelpark
aan vroeger denkt en zo lekker
ooit een zoete Zatte in het proeflokaal
met een goeie vriend
die je…
Glinsterende ogen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
504 woorden vliegen door de lucht
als vlinders met één vleugel
zielenleed is duidelijk zichtbaar
in glinsterende ogen
na het vallen is het opstaan
even ongemakkelijk
als de weg die voor hen ligt
onontgonnen en maagdelijk wit
blijven antwoorden
vooralsnog uit
daar wordt driftig naar gepuzzeld
al is dat boek wel verdomd dik…
Ik was de man
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
550 Ik was de man uit jouw gedicht
zijn imperfectie, zijn dementie
zijn handen, zijn voeten, zijn gezicht.…
Opstanding
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
612 wachten
rond de stilte
op het leven
een moment
willen horen
willen zien
dat de dood
uit de doeken
wegdrijft
versagen…
vragen…
nee…
een gewiekst
kostelijk vogeltje
versiert een steen
verwachting
verzoening
puur geluk
schikt zich
om hem heen…
en telkens keren ze weer...
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
624 Elk jaar opnieuw schieten
ze als pijlen omhoog
de hosta's met de ziel
van mijn vader en moeder
Ik groef ze uit hun aarde
en plantte ze in de mijne
en elk jaar opnieuw
als ze hoog genoeg
ontrollen zij langzaam
generfde en gekerfde
krachtige prachtige bladeren
en dan op de dertiende mei
de verjaardag van mijn vader
zullen…
Traan
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
512 Je hebt prachtig metselwerk geleverd
niemand kan bij je hart
daarachter schuilt een oneindige leegte
je beweegt er heel tevreden mee
je lacht zelfs
je dromen liggen in diggelen
hier ziet niemand iets van je gezicht af
je zwijgt als het graf
maar soms dwingt zich een traan naar buiten.…
Afvragen
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
976 toen
zag ik het droeve
door uw dagen
het zware slepen
van uw voetstappen
op het spoor
het broze levenspad
het benarde worstelen
eindeloze tobben
ik zag, luisterde
wat kon u nog vragen…
wat bleef er
van uw bewondering
over de vrije natuur
de zonbeschenen bomen
van dauwdruppels
op het ontwakende veld
spiegelend water
een…
Onverbloemd
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
623 rond de volle maan
las ik mijn dichtverzen
schrijfletters uit mijn
diepe innerlijke lagen
in ogenblikken van verstaan
zag ik dezelfde vragen
het muurbloempje
bloeide nog wat verder open
de wereld stond een beetje stil
waar benen doorlopend trilden
het ingetogen middelpunt
in een bijna schuchtere nacht
heeft links en rechts
wat…
Verkwikkend
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
707 zee
hoe je speelt
met mijn zintuigen
dromen tot leven wekt
toefjes balsem
vleiend schikt op
mijn moegestreden hoofd
vurigheid van de horizon
als een rode blos legt
op mijn matte wangen
meeuwen rond laat vleugelen
ze mijn fantasie laat dragen
mijn oprecht verlangen
zee
hoe je speelt
het water laat tieren
schelpen reikt…
Uitvogelen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
608 hoe ervaar ik nu dat stille
in het kwetsbare brons
het druppelt melancholie
laat zich als een glasbel
in wat woorden pakken
spat uiteen op schriele takken
het gezwam rond stammen
en op het oude bankje
ontnemen me voor even
mijn mengelmoes van zorgen
ik weet me te herpakken
want ik zie hoe de vogel
op de bodem voedsel zoekt…
Blikveld
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
591 het is mij om het even
of het pad stokt
een muur breed en lang
ik zal hem breken
te lang, te vaak
al uitgeweken
zonder obstakels
kies ik de vele kleuren
de weelderige bladeren
zet mijn stappen merkbaar
mijn natuurlijke gang
zal tot leven komen
in de werkelijkheid
heb ik mijn eigen dromen…
Papaver Rhoeas
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
511 ik ben een rode klaproos
ontkiem na lange duisternis
op plaatsen waar geen liefde is
als een Papaver Rhoeas
herrijs ik tussen steen en as
ik bloei op alles wat ooit was.…
applaus
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
528 de redactie beslist
we breien allemaal
een klein applaus gedicht
verwerkt in een mooi verhaal
zal het ons wel lukken
de jury wat op te winden
de vruchten te plukken
door juiste woorden te vinden
dan wacht er een oorkonde
dat is zeker… niks flauws
want winnen in een eervolle ronde
verdient een welgemeend applaus!
Johny Donovan,2017…
Terugroepen
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
678 hij zingt een lied
dit niet vergeten
nog weten
als de schaduw
weer eens roept
meedragen als
aantekening
in een dagboek
blijvend op zoek
naar zijn melodie
door niets
laten onderbreken
deze verwondering
die ik hier als mens
hoor en zie…