35704 resultaten.
Ik heb een leuk parkietje
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.199 Hij strijkt dan eerst zijn veren glad
en zet zijn borsie op
hij kijkt mij dan ontdeugend aan
en schudt wat met zijn kop.
Als je hem zo bezig
met zijn showtje ziet
dan gaat zijn snavel open
en roept hij heel hard “piet.”…
afgrond
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
883 aan de rand van een
afgrond
achter het hekje
kijk je me nog een keer aan
nog maar een stap
vallen
naar het onbekende
heel ver weg
ik hou je vast, heel stevig
je wil het niet
je zegt het is daar mooi
laat me los, ik ga
je trekt steeds harder
ik hou je niet meer
ik kan niet meer
geef me even rust
maar dan val je…
Februarinacht
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
759 Onverstoorbaar
consumeert het huis
vers infrarood.
Een fluisterstem
bezweert ellende
voegt samen zijn.
'Ik heb je lief'
denk ik te horen,
of is het schijn?…
Don
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
736 Opvouwen wilde ze
de klanken
bewaren en
koesteren
de trap was hoog
lucht raakte
net het laatste
licht
armen geheven
naar morgen
schreven
handen nu
het kerkhof
was te ver
van het
amsterdamse bos
toch liep het
pad gelijk
met de voetstappen
struikelen kon niet meer
ja zij wilde
poedersuiker
op haar pannenkoek…
Waimes (Ardennen)
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
648 het pad gehuld in vochtige
geuren van mos en vers
gestapeld hout
het water nog ruisend in
tijdloze klanken, de stenen
glanzend rond geslepen
het licht getemperd onder
oeroude bomen, het dorp
in glooiende rust
de avondzon gedoofd
mijn blik met louter
schoonheid gevuld…
Natuurproces
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.280 Spinrag ligt als een
dun geweven sjaal rond
stakerige schouders van
wat struiken in mijn tuin
Geen kruid lijkt opgewas-
sen tegen het verstrijken
van de tijd en zelden lag
een hof er zo verlaten bij
Mijn lustoord blijkt ver-
gankelijk te zijn en mij
rest slechts een uitzicht
op het brakke paradijs…
Hitte
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
792 Geef me veren!
Schiet me als een pijl
omhoog de koude ruimte in
opdat ik,
met mijn diep-blauwe handen,
de verstikking
van deze kermende aarde
kan scheuren.…
en als de tijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
589 en als de tijd daar is gekomen
dat er niets meer voor ons rest
dat zelfs stilte is vervlogen
als een bel die levens lest
die kleuren draaiend
ver
vervagend
in zichzelf vrede kent
en de zin van wat we waren
als een droom op jouw ziel ent
sluit dan mij nog in je ogen
en neem ons in je wezen mee
omdat er niets meer
meer kan wezen…
Vlinder
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
3.279 Vlinder
Mooie vlinder,
zo licht als een veer,
kleurrijk als een regenboog,
je was zo klein en teer.
Mooie vlinder,
je vloog mijn leven in,
lichtte mijn bestaan op,
gaf mijn leven zin,
Mooie vlinder,
je was niet sterk genoeg,
ik mocht maar even van je genieten,
je vloog weer weg,veel te vroeg.…
geleide droom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.284 Een statig huis,
niet ver van zee,
bladerende verf.
De tuinman
veegt de herfst
van 't erf.
De poort piept mee,
de sleutel past in 't kruis.
Als je binnengaat
staat
bij elkendeel
het moederbeeld.
Ongeloof.
Bij elkendeel?
't Moet zijn
dat wij heel
erg met haar
verbonden zijn.…
Plus est en vous
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
662 De sibelle fluistert
verse gedachten
in je oor.
Als je luistert,
heb je 't door.
Het spoor
gaat door
moerassig bos.
Tunnels bramen haken.
Dissonante noten kraken.
Vreemde dieren waken.
Het spoor
gaat door.…
opa
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
3.629 mijn lieve opa,
zo ver van me vandaan.
mijn lieve opa,
kan ik je nog zien.
mijn lieve opa ik hou van jou!…
Waartoe, waartoe
poëzie
2.9 met 13 stemmen
2.443 Ver schrijdend baan ik zelf mijn baan.
Een sterke mens leert eeuwig gaan.
Wanneer, wanneer
zijn de dagen daar dat ik sterven leer?
Sterven kan ik iedere dag.
Dies leef ik wat ik leven mag.…
"Voor een vriend..."
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
1.378 Je veerman houdt zich in
en nog steeds de wacht,
heeft het meertouw nog
niet losgelaten, gelaten
lopen in het laatste spoor
op het jaagpad van de nacht,
wat reeds z'n oude glans verloor
en een milde dood je wacht, al
vertrouwd met de tocht, misschien
wacht mij hetzelde veer, om
je aan de overkant weer
in de ogen te kunnen zien.…
Blue Tuesday
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
752 onmacht en frustratie
cirkelen als gieren
boven de betegelde woestijn
boven die eenzame persoon
het broze geluk
van de vroege ochtend
het gevoel
dat het nog wat gaat worden vandaag
dat alles
in een stap weggevaagd
nu de gieren zich storten
op de nietsvermoedende
het gevoel overvalt hem
van woede
van helaasheid
van natte verse sokken…
ik taalde niet naar talen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
498 ik taalde niet naar talen
van sprokkelhout of spreeuw
moest het spreken
weer van ver halen
van voor deze eeuw
het lukte na poetsen
groene lagen onzorgvuldigheid
verdwenen het koper kwam
te voorschijn
onder de humus
van het dagelijks gebruik
lagen woorden
van niet ouder dan vier jaarringen
verbaasd te blinken…
Welkom in de stille kamer
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
683 Vastgebonden in deze
Kamer die ons welkom
Heet zonder een enkel
Woord
Geketend in het zuiverende
Wit van dwarrelende
Asresten van verloren
Onschuld
Vertraagde tijd doet de
Geest beseffen dat het
Werkelijk anders is dan
Gedacht
Naar binnen gebracht
Vol met amfetamine
Is de reis naar buiten nu ver
Weg…
Nooit meer schrijven
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
560 Nooit meer schrijven
Stoffige inkt uit het verleden
dwarrelt als rook in mijn neusgaten
Het prikkelt
Vage excuses vermengen zich met mist van opties
Ik zou nooit meer schrijven
Verse woorden vormen zich op het papier
onwennig
De muze slaat me keihard in mijn gezicht
alle stof dwarrelt
Het prikkelt…
hoop
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
2.081 geen idee
of voorgevoel
nooit gedacht
of durven dromen
dat het met ons
zo ver zou komen
ruzie strijd
haat en nijd
verbannen verstoten
is wat ik voel
weg de glans
weg mijn doel
geen gezin
geen samen zijn
leef ik
op herinnering
blijf ik eeuwig
van jou houden
en hopen
op hereniging…
Schaduwzacht
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
574 Onzichtbare draden verbinden
jou en mij
heden verleden en toekomst
gevangen in een web
van onverbrekelijk goud gesponnen
door wat men liefde noemt
al ben je ver hemelhoog
toch raken mijn vingertoppen
je hart, je ziel je zinnen
blijf je bij me
diep van binnen
jouw fluisteren
is de melodie
van mijn bestaan
schaduwzacht…
Herboren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 ik wacht op het kerende tij
en vers gevangen garnalen
de resten verdriet
verdrink ik in de zee
ooit stond ik hier
nog niet echt zolang geleden
in de golven te bijten
het schuim op de lippen
totaal uitgeput
tot het zand bezit van me nam
ik werd herboren
met de passie van zout
en zeus als vriend…
water brandt
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
642 wonend
in een wereld van wensen
beroeren vingers de mixer
o wonder van elektra
en digitale registratie
ver weg van hinderlijke herrie
doordrongen van belang
mompelt fluisterzacht
een stem
het ware woord
in een microfoon
kom tot jezelf
sta op sta op
het water brandt…
Ode aan de blauwe zee
poëzie
2.9 met 9 stemmen
3.025 Blauwe zee van ver gekomen
Golven die zo lome dromen
Dromen van een eeuwig leven
Dromen van een eeuwig zijn
Zacht zingt de zee
Zangen van weemoed
Zacht zingt de zee
Zangen van wee
Zingt de haring mee
De haring is een vis
Die zo verfrissend is
Als men katterig is...…
Het is triest
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
652 triest als het vangen van gekooide vogels
je opent het deurtje en met je hand
versper je de uit- en- ingang
groot gefladder, gesperde snavels met
geluid
maar ver zullen ze niet komen
voor het huis langs intussen gaan
zoals in een optocht
speelse kinderen voorbij
die jouw kinderen hadden kunnen zijn…
Voetsporen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
658 Ieder vergeten moment
laat een spoor achter
woorden die je terugvind
zijn zinvol ondertiteld
door de tijd geschreven
met kleurrijke fantasie-inkt
omdat jouw verlatenheid
in de nacht zich verspreidde
uit een lang en ver verleden
blijven jouw voetsporen zichtbaar
in de herinnering van jouw dromen.…
waar ben je?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
766 Ik ben je kwijt
Ik voel het als ik naar je kijk
Als ik je hand vast pak
Als ik je zoen
Je bent zo diep in gedachten
Dat ik af en toe wil weten wat je denkt
Je bent zo ver… waar ben je?
Ik vraag het me af
Je kijkt me zo diep aan
Het lijkt dat je wil dat ik die gedachten zoek
Ik vraag het me af
Waar ben je?
Zeg alsjeblieft……
Markt in Buchy
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
942 Geuren, veren, snavels, kleren,
staarten, vachten, kazen, vruchten,
luchten, pluizen, overdekt,
wollig, donzig, meter strekt.
In geschuifel, luifel, luifel,
staat ze stil, neusvleugels trillen,
spiedend, speurend, rij na rij,
ruikend, snuivend, mmm … daar is hij. Hij!…
Verborgen
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
955 Soms schrik ik
dat ik kan haten
Gedachten kronkels
mij niet verlaten
Dan weet ik weer
diep in mijn hart
Huist de herinnering
aan pijn en smart
Gevoelens blijven
soms ver verborgen
Maar laaien weer op
vandaag of morgen
Soms schrik ik
van wat er dan gebeurt
Het verdriet van toen
me weer openscheurt…
DROMEN
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
652 Dwalend langs de stilte
van mijn dromen
ver voorbij
de weemoed van "het zijn"
zweef ik naar het land
van stil verlangen
naar volmaaktheid
en naar liefde zonder pijn
Vluchtend voor
mijn horizon van tranen
voor de zwarte sluiers
van mijn ziel
vind ik rust
in nevels van verrukking
en dans verwonderd
langs het licht van mijn bestaan…
gesloten
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
598 bevroren leek mijn hart
verklonken aan een koude grond
alsof er nooit zoiets bestond
als innerlijke warmte
mijn woorden leken als verstopt
mijzelf kon ik niet spreken
zelfs jij, die niet meer komen zou
en o zo ver bent, jou kon ik
niet meer bewegen
de sleutel tot mijn warmte
af te geven…