4959 resultaten.
het verdronken land verhorend
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
780 zij ligt verloren
op het verdronken land
zoekend naar sporen
van de zee op het strand
de baleinen snijden zinledig diep
een dodelijke staart geeft de laatste zwiep
met brak water spuugt uit het middenrif
een lijfeigen Jonas op het klif
verdwaalde een walvis op de vloedrand
als een zeewaardige verwant
zoekend en sporend
van…
Gekwelde geest
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
643 Eens klim ik uit het kantelraam
dat uitziet op een stenen erf
ik zoek een boomstronk zonder blaam
waar ik subiet mijn naam in kerf
mijn volstrekt verlaten tempel
verdraagt nog nauwelijks bezoek
ik ben een te hoge drempel
voor een ongeschreven boek
uit mijn kaarsrechte rijtjeshuis
zaag ik gedwee een huilebalk
ik zoek een literaire kluis…
Ranzige kwartiermaker
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.155 Het is een warme dag
en geen plaats vrij op
mijn favoriet terras
Ik bel neefje Windy die
terrasgasten verrast met
zijn meurende geuren
Vuisten balt tegen zijn
zelf verzonnen bron
'een mest uitrijdende boer'
Hij waait het terras leeg
rent als de ‘onschuld’ met
vluchtende gasten mee
Dan zit deze egoist al op
z’n terras…
Lente is kortstondig
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
581 onze lijven maken schemeringen
in het ongebonden leven dat
rafelt om gewoontes en erwten
uit het blik
het bestek halfzijdig en tweedelig
met de scherpte gericht naar de klok
brengt in het druipend licht
een ode aan het kind dat wordt verwacht
een niemandsdalletje onthult de waarheid
en nestelt in deze lente al vroeg
in de hoogste toppen…
Vreetzak
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
689 de schranzende kaakmalende eetbarbaar
rijt het uitgestalde koud buffet aan stukken
zet zijn tanden in alles wat smaakt of niet
matigheid is voor hem een ijdel woord
eet niet de hoeveelheid beleefde honger
overvol bord beladen met smakelijke spijzen
bewaakt hij met argwaan en achterdocht
vork en mes in gewelddadige aanslag
happend, malend…
Doodskop
netgedicht
4.9 met 19 stemmen
558 De zwarte vogel ligt ontveld
op je gepigmenteerde rug
je perzikhuid is afgepeld
je schouderbladen voelen stug
wat jou optuigt als versiering
maakt mijn betraande ogen blind
nu je bedelt om een piercing
verlies ik mijn onschuldig kind
vul mij in je inktpatronen
zodra je wordt getatoeërd
laat me eeuwig in je wonen
tot mijn doodskop is verteerd…
ik wil vrij zijn
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
1.168 Ik wil vrij zijn
vrij zijn van mij
vrij van pijn
vrij van wie
ik ben geworden
en wie ik wil zijn.…
sterveling
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
545 Nee, geen angst heeft mij gedreven
angst voor al dat is beloofd
een sterveling op zoek naar leven
jambisch kloppen in mijn hoofd.
Wat nog komt is reeds ontvallen
niemand is een gunsteling
'k tracht mijn kracht samen te ballen
'k loop en spring en dans en zing.
Rest geen tijd meer voor verwachten
al 't schoons der wijsheid sterft in de nacht…
de Avond
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.073 Je ziet duidelijk daar die klokkentoren
zijn schaduw valt reeds ver naar voren
als zij al vele malen slaat.
Het verkeer wordt minder intensiever
het klokgeluid klinkt ook wat liever
als het stil wordt op plein en straat.
Menigeen vindt een terrasje
drinkt een biertje of een kwastje
of misschien een wisky puur.
Sommige wat rood door de zon gepijnigd…
Vrije val
netgedicht
4.8 met 14 stemmen
544 Dat jij de bodem bent geweest
van mijn lichtzinnige bestaan
heeft mij vertraagd verrijkt van geest
nadat je plotsklaps bent gegaan
sinds jouw vertrek spuw ik mijn gal
met sterke drank in het café
ik leef vanuit een vrije val
en sleur de liefste mensen mee
uit jouw postume aureool
span ik ternauwernood een boog
mijn vogelvlucht uit het…
In Gouden Handen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
603 bloot op de eenzame weg waar donker
moed in de schoenen zoekt drijf ik rond
zwarte rozen op klanken van engelenzang
tot aan mijn grenzen laat ik jou komen
oude schoenendoos vergeeld om tranen
adem jij schaam momenten in zwart wit
de geur hangt nog steeds rond het eiken
lik ik wonden uit mijn tijd losgelaten etter
zal ik nooit meer knielen…
Het ontwaken van de zaterdag
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
562 Al was het maar met fluisterend genoegen,
opwaards bewogen door een zachte lentebries,
kijk ik naar het ontwaken van een nieuwe dag.
Ik laat de klok van het leven zwoegen,
en selecteer de dromen waaruit ik kies.
En weet je, weet je wat ik zag?…
anders
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
594 sinds kranen afwijkend
worden geplaatst
praat ik anders met water
het overkomt mij
opgedrongen poëzie
open gesprongen
uit bedwelming
van regengordijnen
waarin patronen verschuiven
dorst gelest naar waarheid
het belooft veel voor later…
ik ben het leven
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
700 ik ben de wind om je oren
nog voordat je werd geboren
ik ben de zee aan je voeten
de blauwe luchten en de wolken
ik ben de aarde onder je benen
de oever die het meer omrandt
het verlangen dwars op alle stormen
ik ben het leven al eeuwig doorgegeven…
Bewustzijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
590 Dat dichter komt in de morgen
met het eerste vogellied
verlaat ook in de avond niet geheel
de doorgang naar de nacht
Waaruit ontwaakt, nieuwgemaakt,
gedragen, dankbaar en voldongen
Zo had ik u gedacht…
Als papavers wuiven
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
735 Moeizaam klim ik treden hoger
lager ligt veel dieper dan verwacht
kracht stuwt maar steelt het vloeien
van de adem
de laatst gezette stap schuurt
langs verzonken stenen
terwijl ik wankel
jaagt de nacht mijn schaduw
stil turend door zijn venster
voorbij de grauwe velden
zie ik papavers deinen
langs de zomen van de wind
mijn glimlach…
laat een woord drijven
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
930 laat een woord drijven
op mijn vijver
stil de dorst
laat een woord zweven
door de wolkenlucht
als een zucht
leg de klei aan mijn voeten
ik zal het koesteren en
vormen naar jou en mij
schrijf een woord van vuur
zodat we ons kunnen warmen
in dichterlijke armen…
Watertaal
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
468 als watervrouw of als golfslaggodin
schuim ik de kust af
met schelpen als letters
met roeiriemen trage eenvoud
en al het water van de zee
boetseer ik willende watertaal
die danst als de golven
op boten van luiheid
die soms gevangen wordt
als drijvende kurk in een vissersnet
misschien zijn mijn woorden
te licht voor zware geesten
ik…
The Dangling Conversation
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
511 zachtjes waaien klanken
over duinen vang ik woorden
in jouw voetsporen
kleuren treden donker
waar stemmen praten
schep ik water in de nacht
wijl zee mijn enkels drinkt
huilen vissen het verdriet
in het rode licht van de toren
schaduwen flessen op 't zand
rond mijn middel kiemen algen
laatste stukjes huid reizen af
de ochtend vecht…
Gedichtheffer
hartenkreet
4.4 met 34 stemmen
1.150 Wie zich in gespierde taal
steevast aan het woord vertilt
maakt zich ongewenst verbaal
en lijkt aangeschoten wild
wil mij tot de macht verheffen
dat ik woorden wegen kan
want diep dichterlijk beseffen
doet lichtgewichten in de ban.…
Nacht
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
869 De nacht verzacht mijn gedachten
Het moment van eindelijk rust
Als alle mensen slapen
En de maan de sterren kust
Dit is mijn tijd voor ruimte
Voor ontspanning en voor vree
Want als de zon weer opkomt
Moet ik een dag weer mee
Weer mee in alle drukte
Waar een mens zo moe van wordt
Ik laat de gordijnen nog even dicht
Mijn nacht…
Mee!
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.047 En altijd weer verhuizen
met pappa en mamma mee
wat moet ik met plavuizen
op een onbekende stee
mijn vriendjes en vriendinnen
denken dat ik hier leuk speel
ik lees hun korte zinnen
in de chatbox en mijn mail
op school ben ik een vreemde
voor de hele klas en mij
ik voel mij een ontheemde
ouders maken mij onvrij.…
Schilderij van een nazomerse dag
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
876 Voorbij de storm, de grijze luchten,
zie ik jou weer, zie ik je daar staan.
Je ogen donker, je lach ver te zoeken,
je gedachten dieper dan ooit tevoren.
Je zei dat je moe bent van 't vluchten,
van het alsmaar verder moeten gaan.
Je zei dat je zelfs God hoorde vloeken,
dat je het die nacht goed kon horen.
Hier staan we dan, met zijn tweeën…
Heimwee
hartenkreet
4.5 met 29 stemmen
1.415 Niet hier bij oom en tante
wil ik vakantie vieren
ik ben de bloedverwante
van alle lieve dieren
de konijnen van mijn neef
ruiken naar huzarensla
als ik ze een wortel geef
doen ze schele hamsters na
de forellen van mijn nicht
smaken naar bunzingmagen
de vislucht rond haar gezicht
doet scherpe blik vervagen
moederlief, breng mij naar…
verbeelding in mijn hand
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
478 Als het stormt over het strand
het losse zand over de duinen waait
het oog in de wind een illusie baart
de droom zich lachend voltrokken heeft
en zich naakt uitstrekt in het zand
dan ligt er verbeelding in mijn hand.…
Gekerfd
netgedicht
4.8 met 36 stemmen
1.227 Wij kreunen tegen hekken
om het wrakhouten bestaan
op de vermolmde plekken
is het leven ons ontgaan
wij schurken onze lijven
tegen geschaafde knoesten
in sex de tijd verdrijven
voor het voorgoed verroesten
wil ons gekerfd bewaren
in de ringen van een boom
opdat wij nooit verjaren
als gelittekend icoon.…
Schelp
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
1.325 Ik zoek
mijn gezicht
in een gedicht
op het strand
in de schelp
van jouw hand.…
Onenigheid
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
540 ik loop door de besmette weiden
passeer de tuinen van onwil
niets is bespreekbaar
het is enkel maar ik die verder moet
met de onbegrepen infectie
van door anderen gekoesterde leugens
dolzinnig word ik
van deze onwezenlijke feiten
de bevuilde woorden
de valse beschuldigingen
ik schreeuw (inwendig)
zilver mij dan meeuw
maar ze luistert…
wankelbaar evenwicht
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
639 Zonder puurheid aan te tasten
dragen wij de lasten van onze natuur
driften eilanden bodem zoekend
losgeslagen in de branding
vulkanen barsten onder pressie
in agressie overstromende rivieren
even wijd als diep breuklijnen
onder zoute zeeën in het licht
van een wankelbaar evenwicht.…
Oversteek
hartenkreet
4.5 met 34 stemmen
1.797 Vader, ruik je de kaneel
en proef je de papaver?
is een lepel je teveel
van mijn studentenhaver?
brul vanuit je slappe vel
nog één keer over tafel
maak een eind aan deze hel
en eet je laatste wafel
geef mij het geheime teken
voor het strijken van de mast
laat ons samen oversteken
onder lakens van damast.…