34187 resultaten.
Boerenpaard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
793 Een machtig paard
zoals God dat had bedacht
een werkpaard, een boer’n knol
als helper op het land
Ten dienste van de Mens
trok het paard de kar
de ploeg over akkers
was boer z’n rechterhand
De boer liep mee,
die ploegde voort
had niet die grote kracht
alleen zijn boerenverstand
Toen ik als kind zo’n paard bij opa zag
besefte ik hoe…
Stralen op kerstnacht
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.206 ik ben de
kelder ingedoken
heb tussen alles wat
in onbruik is geraakt
de dozen kerstfeest
weer tevoorschijn gehaald
open in verwachtingsvolle
stilte de grote koffer
waarin de beeldengroep
en stal met zacht papier
in houtwol is verpakt
om te stralen op kerstnacht
de rollen groene mos
waarop ik mij een herder
waande tussen schapen…
Das war einmal
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
485 Ik herken die geur
daar staat mijn vader
old spice
s'ochtends
jenever
s'avonds
samen met de KRO
en dat zo elke dag
natuurlijk de Gelderlander
behalve zondag
kerk en heimat films op de ZDF
mijn vader lacht
het voetbal wacht.…
Brits
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Je kent
ze wel:de Britten
met bolhoed
fraai kostuum
Zwart van kleur
van goede snit
ze paraderen
over straten
Ze stralen
als 'n man
..kan doen
ze doen 't
niet voor minder
ze schudden handen
kloppen op schouders
...maar bescheiden
Ze hebben 't over: ladies
niet over meiden
hun mond
tot alleen lippen open
Ze zijn op weg…
Poort naar winter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
726 Er verschijnen
poorten
poorten
in het landschap
De bomen
op rij
aan zoom en kant
van landelijke wegen
De wachters
mogen het goud
van hun straatje vegen
wind snelle trawant
De kruinen
verliezen -spilziek- hun kleur
blijven ontsierd
achter op hun post
Sneeuw zal
hun kreunen smoren
ijzig roepen ze
wat herfst
hen heeft…
Gemis
gedicht
3.0 met 2 stemmen
9.235 Voor Leo
Het leven heeft je ingehaald
met grote, snelle passen,
nu zit ik eenzaam op de bank en
lig jij in je graf.
De foto op de kast vertelt
dat je toch hebt verloren
het leven haalt ons altijd in
al sinds we zijn geboren.
De wereld draait op kookpunt door
ook verder lijkt er niets veranderd
ik pak de telefoon en hoor
de voicemail…
Laat het gaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
776 Voor zolang
het mocht en kon bestaan
Nu is er de pijn
om iets wat zó mooi was
maar niet méér zal zijn
dan een zoete herinnering…
Vol tegenstrijdigheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
457 de spiegel heeft mij
lang meewarig aangekeken
gaf meer dan regelmatig
steken onder water
ik lachte wat gelaten
nog zonder oordeel
wat niet is kan komen
ik had zo mijn eigen dromen
uit het vat vol tegenstrijdigheid
van een doorlopen puberteit
het leek een goed te
lopen pad alleen de tijd
verging terwijl anderen oogstten
las ik uitgebreid…
Schelpen
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.571 En ongemerkt kwam regelmaat in maaltijden
wandelingen, lijn in gesprekken, herinneringen.…
Grave aan de Maas
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
604 Grave...
beneden de sluis
het bleek er plots
beslist niet pluis....
Schippers, schepelingen
weten er
van varen
van afmeren
In dichte mist
kan 't verkeren
de sluis gemist
op stuwen....
gestoten en gestuit
staalhard op hard staal
vaartuig, dat wil vallen
vallen, ruwweg vallen
drie meters diep
-aan de lat-
van niets...weten…
Archief van lief en leed
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
584 ik ben vandaag
het pakhuis ingegaan
vol afdankertjes uit mijn leven
heb er nooit
naar omgekeken zoals
anderen struinen in herinnering
toch kwam ik tal van
onverwachte zaken tegen
die mij niet goed zijn bijgebleven
met die oude kinderwagen
heb ik bij weten nooit gereden
was zeker ooit mijn oma’s heden
tussen stof en grijze raggen…
Gestrooid zand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
498 Er wordt
ons
zand in de ogen gestrooid
geen schepje, een scheepje
De brieven
post van de overheid
de non-antwoorden
van Bestuurders
Het zijn
de kluitjes
waarmee je
in het riet belandt
Je vindt het
dagelijks
in dagblad of weekkrant
met schepen aangevoerd:
.....gestrooid zand.…
Hondsdagen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
879 zij voegen zich samen
op bladgroene dagen. de hond
en het kind. zij lopen naar nergens.
de hond
op breekbare poten, het kind
op zijn rug.
het is het vallen van de avond
dat ze zo samen houdt. de hond
en het kind, geketend
aan elkaar,
en ginds: een huis
om in te schuilen.…
In de verf gezet
gedicht
3.5 met 2 stemmen
3.390 De mooie dode in een lijst
van hout. De scherpe vouwen in
zijn broek en hals, het oude haar
dat met een spray verstevigd is,
de rouge op de boerenwangen,
de lipstick – wat een stervende
al niet te wachten staat. Hij is
vakkundig in de verf gezet,
de zwaar geretoucheerde minnaar
en roze etalagepop,
liggend op je tv. Het leven
stijgt elke avond…
Jong blijven.
poëzie
3.4 met 7 stemmen
3.082 Het hart blijft jong en wordt niet oud,
Wanneer 't zich fris en open houdt
Om al wat menslijk is te voelen,
Te voelen wat een kind verblijdt,
En wat er door de geest moet woelen
Eens jonglings, in zijn schoonste tijd.
Die zijn verleden in zich draagt,
Blijft jong, al is hij welbedaagd,
En wekt der jonkheid geen mistrouwen.…
Licht doorzichtig
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
488 op
iets dat dadelijk komt
heb mij omgedraaid
zag verleden tijd toen de
jaren werden teruggedraaid
het water stroomde woest
heb hem toen zien vallen
begreep niet hoe ik helpen moest
hij verdween zonder een blik
de schrik verlamde mij
die paniek bleef mij tot heden bij
ik voel nu weer de warme zon
gerustgesteld zie ik mijn herinnering…
Koning 50 jaar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
581 O Koning, u zult het zeker wel weten
Het is al gezegd en uitgelegd
Om nooit te vergeten
Een herinnering is het kostbaarste goud
Dat je voor altijd bij je houdt
Bouw er aan in uw verdere leven
Als u oud bent zullen ze vreugde geven…
Bovenal.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
478 Nog probeert
de kerk
boven alles en ieder
uit te torenen
Nog probeert
de Kerk
het laatste woord
te hebben: 'AMEN'
Maar is er
geen 'SAMEN'?
de Kerk sterk
in saamhorigheid?
Zullen we
op ingeslagen weg
niet in gekrakeel
en eigenwijsheid verzanden?
Ik kijk
links en rechts
van me....
zie in zoveel handen
kaarsjes van…
Thalassa
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
438 we kunnen ons verleden
onterven, herbetreden
maagdelijke ruimte met het
eerste woord beschrijven
neigt dit naar dwaasheid?
we kunnen ons begeven
in de oudste toekomst
de diepzee van droogte
naar intenser heden
meer dan vandaag…
Allardsoog
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
468 bosrand
de steen met namen
een oude man met bloem vertelt van
die avond, terwijl vogels zongen
en de vijand schier verslagen
de tuin in voorjaarsgroen met geur
van appelbloesem en sering -weet hij nog
het grijze lood dat door de kleuren sneed
tien keer heeft hij geteld
verraden afgevoerd gedood
we lopen terug
achter ons herinnering…
de dag dat we beiden stierven
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
677 Ik kan niet naar haar foto kijken
De pijn te fel, de schuld te groot
Ze zei: ik ben gelukkig en ga mijn doel bereiken
Zes dagen later was ze dood
Haar stem was vol van grenzeloze blijheid
Haar woorden in een zinnelijk liefkozen gesmoord
Nu is het een gedachte die ik angstvallig mijd
Door die dag, jouw dood, de grond in geboord
Waarom, lieverd…
Bandrecorder, eenvoudig
gedicht
4.0 met 4 stemmen
3.314 Je hoeft niet te praten
ook geknisper van kranten komt duidelijk over
of als je slikt keelschraapt
een schoen uitschopt
het suizen van het gas
de tik van het licht uit
de telefoon buiten de auto's
mijn korte adem
maar als je toch iets zegt
zeg dan liever iets aardigs
iets dat i nog eens af kan draaien
als je weg bent.
------------…
Lichtende schaduw
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
448 Even passeerde het mij als een schaduw
Een flits die mij het zicht benam
Een gedachte die mij woorden ontnam
Een duistere plek uit het verleden
Die zich heden derwaarts spoedde
Opgejaagd door stralende zonneschijn
Passerend en door mij na gekeken
In ’t helder zonnelicht.…
Vervlogen dagen.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
651 'k Herinner mij hoeveel ik je kon vragen,
hoe vlot jij elke misstap weer vergaf,
de wijsheid die je tederheid omgaf.
Ik ben je dankbaar voor die mooie dagen.
Ik weet niet of ik nu nog kan geloven
dat zoiets als een hemel echt bestaat
en dat jij dan misschien, van ergens boven,
nog steeds kunt voelen hoe het ons vergaat.…
Jouw aanwezigheid
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
711 Zonder jou
rolt die traan
met in gedachte
een geurig boeket
die ik deel
van kleurrijke fresia’s
die mij steunt
tot levend verzet.…
Verstoffing
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
509 De zwaartekracht van de tijd;
uit de bodemloze zandloper
vloeien de herinneringen weg
de namen onder haar vingers
de ruimte tussen de stenen
en wie ze niet meer is.…
Vogelvrouw
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
718 Jij was de vogel, de watervrouw, de klimop langs de oude muur
je was de tuin vol beelden, de honing in de verre hoek
het dak van riet dat je huis bedekte
Je was de kracht van klei, de vele kleuren van het licht
de bloemen die je steeds weer ontdekte
je was de vrouw in wie ik mijn moeder tegenkwam
Je was het kleine dorp, de kerk, de winkel…
De rust in jezelf
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
579 Stilte in huis
Straalt een eindeloze kalmte
De rust om te denken
Niks doen, tornado van gedachtes
Denken over verleden, heden en toekomst
Blaas ik het stof, van een vervlogen leven
Een reliek vol herinneringen
Geluk, liefde, pijn en verdriet
Gevangen door een nummer, word ik meegevoerd
Een reis door mijzelf, van buitenaf
Herleef…
Huis vol gedachten
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
467 ik ben de trap
op gegaan in het
huis vol gedachten
het was me te veel
werd meegenomen
door sterkere krachten
in confronteren
wilden zij mij
hun meningen leren
ben die chaos
nu even ontvlucht
voor wat stilte en rust
had alles op een rij
was blij dat ik vroeger
achter me had gelaten
maar met de sleutel
in het slot schrok alles…
Sloffend de dodenmars
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
452 Ze liep daar
sloffend door de lange gang
van het verpleeghuis
blote voeten in badslippers
we zaten op een bankje
in die lange saaie gang
greep ik zacht haar hand
ogen vol van stil verdriet
keken naar me maar ze zag me niet
haar gebogen hoofd
zwaar van ongeschreide tranen
richtte zich enkel op de gesloten deur
die voor haar…