7519 resultaten.
Breister
gedicht
2.1 met 133 stemmen
25.756 Laden vol warme halzen
breit zij en komt zo mensen
op het spoor die het jaar door
winter trotseren in haar.
Naalden zijn de laatste taal.
Een na een heeft rijm
de levenden het zwijgen opgelegd.
Toch zijn ze er nog allemaal.
Hun alfabet is een perfect geheim,
het wordt omwonden, niet gezegd.
Wie spreekt kan er niet bij.…
liefdesgodin
hartenkreet
3.5 met 31 stemmen
2.092 Wat ik graag wil is
geen grap geen gril
Maar dat ene gevoel
warm zacht en zwoel
Dat is wat ik nu wil
eventjes ben ik stil
Ik hunker en bemin
als een liefdesgodin
Zeg eens wat jij wil
soms blijf jij zo stil
Ik wil je liefde horen
meer dan ooit tevoren
Doe wat praat of gil
ik wil je maar niet stil
Leer je emoties tonen
ik zal je hart…
Dag lief kind
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
822 moeder kolft het warme melk
en geeft de kat te drinken
smeert wat zalf in de tepelkloven
en heeft geleerd om in God te geloven
zij schreit ter wille van de klok
terwijl vader staat te wroeten
in de aarde van zijn laatste tuin
draagt zij haar dode kind
naar het raam
en noemt zachtjes
zijn nieuwe naam…
Zilver en kwik
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
2.806 weet je fluistert ze zachtjes
voor zich uit
de wind houdt de adem in
weet je dat de wereld
mooier kleurde
sinds jij in mijn leven bent
dat wilde ik even zeggen
was het eerst windstil
nu draagt zijn fluister
haar boodschap
wolkenver
“kwik als zilver”
proficiat
een warme glimlach
voor elke nieuwe morgen
Cobie…
Gemis
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.497 Ik mis de warmte van je hart
zoals dat mij kon warmen bij verdriet.
Ik mis de liefde die je gaf
zoals die mij deed zweven op de wind.
Ik mis de symfonie die wij waren,
nu vervangen door een eenzame toon.
Ik,
ik mis zoveel van je.
Elke dag en ieder uur.
Wij zijn niet zoals vervlogen,
wij zijn ik en jij,
Eenzaam en alleen…
Regen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
481 Regen is fris
de zon is warm
maar de pijn blijft
langer dan gewenst
omdat de zon
tijd nodig heeft
om de regen
te laten drogen.…
Haar droomland
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
513 soms zonder onbespiede
ogen die blikken
brokkelt er een steentje af
van de door haar
opgebouwde muur
laat ze de fluister toe
bevangen
in een droomland
van verlangen
het zou zo anders
kunnen zijn
slaat ze koesterend
haar warme dekbed
om zich heen
als ze maar weer durfde
dan weer sluit ze het gordijn
stapt terug
in haar echte wereld…
Leven
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
819 Geniet van kleine dingen
zoals de kleur en het licht
van prachtige kou en warme zon
want, je bent nooit echt alleen.…
- Geluidshinder -
netgedicht
3.9 met 49 stemmen
560 Laat als een warme gids
zijn sporen na,
het aantal klachten
komen uit de complexe feestzalen.…
On uit gesproken
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
557 gisteren fluisterde de wind
haar woorden toe
na een warme nacht
vielen ze als rijpe vruchten
in haar schoot
de zaadjes van het goed luisteren
hadden wortel geschoten
juist het on uit gesprokene
werd koesterbaar
in de palm van hand en hart
liefde straalde uit
twee paar mensen ogen
zo mild en zacht…
Bloemetje in huis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
715 En dat bloemetje krijgt van
ons mondjesmaat zijn water,
zo blijven wij een beetje warm
in dit koude theater.…
Och, ween toch niet
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.003 och lief,
ween toch niet om zwarte randen
rondom blauwe dagen
toe,
laat wassende wind de zeilen bollen
en adem lucht in lagen
vaar,
ver voorbij de ingedutte zon
door het wijde water
en landt,
waar dorst zal verdrinken
in warme armen van een tweede later…
Jij brengt zondag
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
467 zo dicht bij jou
voel ik hoe het leven
telkens weer opnieuw
haar mooiheid toont
want jij,
jij draagt lieflijke
kleine vogeltjes
naar mijn handen
wuivende vlindervleugels
die als kriebelwarmte
in mijn hart landen
bloemenbloeiende
ja, groene lenteweides
in mijn oogopslag
geborgenheid
in liedjesmelodieën
warme symfonieën…
Peinzen
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.028 Vraag me niet waarom de regen valt
ik kan geen antwoord geven
hoelang de zon de aarde warmen zal
en alles laat herleven
maar als de wind het koren streelt
of water stuwt over de dijken
zal ik met een oogopslag
de diepte van je ziel bekijken
en vind ik daar een wederwoord
dat terugblikt op het mijne
stel dan nooit geen vragen meer
maar…
Flora
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
679 Het gezicht met een reinigende lotion bewerkt
daarna wat regenerende olie opgedaan
De koude handen in mijn warme genomen
tot je klaarwakker was gestreeld
Je wilde naar huis, je sprak het duidelijk uit
maar daar kon ik niet voor je zorgen
Bij het afscheid hield je mijn handen vast
maar ik kon niet blijven, wel zeggen dat…
kleur van mijn dag
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
1.156 wat is de kleur van jouw dag, vroeg jij
ik keek en zag oranje rood
warm als onstuimig verlangen
zich badend in een zonnig vleugje geel
hongerig naar lijf en liefde
wat is de kleur van mijn dag
vraag ik vandaag aan mij
terwijl in late schemering
een leisteengrijs vermoeden
opdoemt langs de vloedlijn van voorbij…
klokslag vier
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
531 zilverglans dons vleugelslag
dromerige oogopslag
was ik vrij als die vogel
hoog in de wolken zwevend
moeder aarde aan mijn voeten lag
zou ik beminnen ….jou
elk begin van een nieuwe zomerdag
vlinderzacht als een fluistering
van de wind
als een kus van de zon
met een warme glimlach
de kerkklok
slaat vier
en ik lees (de) wijzer…
Geheim
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
997 Geheim
Ik heb een stil geheim
dat ik stiekem heb en niemand mag het weten
weggestopt in een verborgen kamer van mijn brein
zodat ik het niet zal vergeten
het zit daar warm en fijn
Dat geheim is alleen van mij
en niemand mag er aankomen
elke nacht laat ik het even vrij
in mijn dromen
want dat geheim ben jij
nov [c] 2010…
Het tochtgat van geld
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
555 nat lichten
schaduwen op
van het wegdek
etalages
spiegelen hebzucht
te kust en te keur
guur waait
de wind door het
tochtgat van geld
na zes rondjes
proberen lukt
het te parkeren
tussen kale
bomen bladeren
gratis verstrooid
slechts poenige mensen
warmen de winkels
ons kent ons meer dan ooit…
Holten - Vorden
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
422 Ik verlaat
het hart van Holten
om het mijne te volgen
Ik sla rechtsaf
mijn volle week
valt tussen de bomen
Een warm welkom
van fluitende vogels
en loeiende koeien
Tussen de beuken
zie ik de sterren
op het water
Ik adem de lente
voel tranen stromen
mijn hart dat me zegt
Ik ben weer thuis…
* Julia *
netgedicht
3.5 met 39 stemmen
1.819 uit de echo
van de schepping
is opnieuw
blinkend goud geboren
en nog wel in de lente
door de vroege adem
van het eerste jaargetij
op een namiddag
waarin de glans van groen
ons in warme zonnestralen
verlicht doet bekoren
zij is de zevende in de rij;
een rijkdom aan schatten
deze waarneembare tederheid
is op onze aardse wijze…
Rood verlegen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
501 ik viel niet
op je ogen wel
voor je open blik
die sprak met mij
de taal van de godinnen
en danste op je lach
die zacht je wangen
krulden tot ik
jouw lieve kuiltjes zag
jij hebt je neus
niet opgetrokken
toen ik rood verlegen werd
maar groette
met een warme blik
die alles van me wist
na al die jaren
weet ik nu in jou
heb ik…
Met strepen grijs
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
515 de deur al op een kier
schoorvoetend komt ze binnen
het ochtendlicht in eerst kwartier
ze vaagt met strepen grijs
waarin het rood
al naar de hemel wijst
stoeit met resten zwart
die uit de lange nacht
maar langzaam willen wijken
dan kimt de zon
schijnt met warme stralen
de laatste kou uit nevelige dalen…
De zee van bloemengeel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
462 jij streelt het land
en zet de zee
van bloemengeel
naar eigen hand
kleurt heuvels
en valleien met
je warme gloed en
laat de einders trillen
zont de huid
van rood naar bruin
en brengt pigmenten
weer tot leven
nog wachten vruchten
op wat lange zomerdagen
om in de herfst hun mooiste
oogst te kunnen dragen…
Achter donkere frons
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
514 de bloementuin
in lentegeur
de eerste oogopslag was zon
je lach
een warme rode kleur
met voorjaar in verschiet
maar ik zag
horizonnen dwalen
achter donkere frons
scherpe kammen
diepe dalen
onbegaanbaar voor elk van ons
jij hebt je pad te gaan
ik kan enkel zwaaien
wil je nog even blijven staan…
De kleine wereld
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
579 ik las
veel sprookjes
in je ogen
met handgebaar
en lach vertelde je
het warm beleven
de kleine wereld
die alleen
aan kinderen is gegeven
monsters die wij tegenkomen
in nachtmerries en dromen
horen daar niet bij
toch schemeren zij
in donkere randen
als mist in tranen vloeit
jij mijn schouder vindt
en ik het kind in je…
jij en ik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
648 het strand draagt
ons gewicht zweeft boven water
slechts dat, want onze liefde is, maakt licht
gebogen rond mijn schouder
ver weeft jouw stem de traagheid van de opgekomen maan
haar baan volgt duizend golven
in een warme liefdesnacht
morgen wacht
maar houdt zich lang verborgen…
De herder kerft zijn staf
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.142 het zacht geklingel
van de schapenbellen
luidt de avond in
warm vindt
wol elkaar en
blaat een welterusten
de herder
kerft zijn staf voordat
hij ook gaat slapen
hij weet zich deel
van het kerstavondritueel
een mooie nacht vol sterren wacht
tot een helder licht verschijnt
ruimteschroot dat nu
in vuur en vlam verdwijnt…
e-matching
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
919 Er gloeit een warme lach
door dit koele licht
van het venster waarin ik zoek
naar jouw aanwezigheid.
Jij laat je kennen door je handen,
weet hoe jij beelden achterlaat,
je mond, je huid, een ademtocht
waar ik van ver naar kijk.…
Het was heel even hemel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 ik zag je lopen
in de stad
laarsjes hooggehakt
korte rok en broek
een snoet die ondeugd
spiegelde in ruiten
speels bepakt
met tal van tasjes
flaneerde je met korte pasjes
met de zon
warm schijnend in je haar
negeerde jij bewonderaars
toch lachte je naar mij
het was heel even hemel
toen ging het paradijs voorbij…