8894 resultaten.
Oi
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
762 Bij een ieder
ver voorbij de jeugd
met een vertrokken grijns
van vergane glorie
de kille mondhoeken
moeizaam opgetrokken
tegen de zwaartekracht
moet staan
een dapper dollend zonnetje
dat zijn omgeving kan verwarmen
dat spelend en ongedwongen
met heel zijn lijf en leden
naar jou schaterlacht…
dromenvanger
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.061 schijn een beetje volle maan
dan dwalen wij
zonder te verdwalen
zweeft de loden last
ver weg
luchtig als een veertje
vangt het hoofd
weer dromen tussen wolken
waarbij zware tranen
drogen in een zachte wind…
Verre vrede
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.277 vrede is ver
van waar geweld, agressie,
onrecht, hebzucht,
en honger
regeren
vrede is dichtbij
in samen delen
samen strijdbaar opstaan
bewapend
met miljoenen lichtjes
het dreigend duister weren
vrede van binnen
is leven
respecteren…
Mijn plakland
snelsonnet
1.3 met 3 stemmen
956 Speel Sonnevelds Het Dorp af op je screen
Vol intel hoe we zetelden in dozen
Met flink veel glas en verse plastic rozen
Nu kun je met de webcam alles zien
Justitie vraagt om sluiting van de luiken
Door de nee-nee sticker nog eens te gebruiken…
Moeder & Zoon
snelsonnet
3.2 met 8 stemmen
764 ‘In ’t koffertje, dat staat al klaar voor Mali
en geef die jongens stevig op hun falie
en drijf ze terug tot ver achter Timboektoe!
Verlies daar geen contactlens.. beste Hein!
Er schijnt daar nogal wat woestijn te zijn’…
waakvlam
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
515 midden in de zachte nacht
van Pinksteren
werd een kleine vlam gebracht,
bewaker van
het grotere geheel
we dragen het,
met veel
en weinig tegelijk
zien de sterren, wel van ver
maar ook van oudsher
heel dichtbij
er klopt geen valse hoop
hier in dat
kleine hart van mij…
Vrede
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
546 Mijn ster straalt
als een ver Licht
en als nooit tevoren
voortaan
over de mensen
dichtbij
mij
voor hun wensen
van vrede en liefde
en van leven, vrolijk en diep
boodschap met reden
tot verbroedering
mensen gelijk aan elkaar
voor even maar
straalde mijn Licht
tot elk mensenkindgezicht.…
Nachtverschijningen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
578 Dunde ze uit
tot vage herinneringen
wiste ze weg
de gedachten aan jou
maar dat kan niet voorkomen
dat je tijdens vele nachten
live op mijn netvlies staat
dromen laten zich niet sturen
in het nachtleven zijn we één
jou ontdromen
lijkt nog steeds
een droom te ver…
Dans met mij
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
533 ik nodig druppels uit
om met mij te dansen
in deze zorgeloze
morgen
waar de geur
van verse koffie
een poging doet om
mij te verleiden
nemen zij mijn
uitnodiging
maar al te graag aan
zwier ik lichtzinnig
in speels water
om de dageraad
rein te beginnen
geef me
volledig over aan
wat de dag
brengen zal…
Pluto
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
494 Zo’n 9 jaar geleden opgestegen
Miljarden kilometers ver de reis
Wat zwarte bergen, verder sneeuw en ijs
Nee, Pluto valt me toch een beetje tegen
Kom nou eens met een lekkere primeur
Een tropische planeet, geheel in kleur.…
te Loenen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
537 er hangt rond het ereveld
een zweem van eeuwigheid
zij die hier met alle eer
zijn neergelegd zullen ons
in tijd ver overleven
laat dat een troost zijn
zo ook mijn oom Theo
hij was slechts 19 in '45
toen men hem het
aardse leven afnam
goddank vond ook hij hier
een plek om te blijven…
LIED.
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.889 En wijder sperren
Zich ziel en zin,
Nu ver de sterren
Ontvonken in
De onbetogen
Azuren hoge...
Klaar als de ogen
die ik bemin!…
Allerzielen
snelsonnet
3.7 met 6 stemmen
985 Ik stond lang stil bij oud en vers verdriet,
bij alle dierbaren die me ontvielen.
Maar 's avonds dacht ik aan het eigen leven
en heb toen blij dit versje opgeschreven –…
Sporen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
451 Als reeënsporen in de sneeuw
als vliezenvoetjes in vers zand van een witte meeuw
zo staan je zolen en je tenen door de olie
bij een schijnsel op mijn laminaat
dat ik zo nog even zitten laat
om, rebels tegen het vluchtige en het luchtige,
van de aanblik te genieten
tot het ooit weer dooit of stuiven gaat.…
Laat je scheiding zien
snelsonnet
2.7 met 3 stemmen
1.220 De man die zich ooit MEneer Kaktus noemde
Is nu weer nieuws daar hij in scheiding ligt
Om dit soort zaken komt ie nog in zicht
Ver weg van alles waar men hem om roemde
Ach, wat ie doet of niet is mij 'n biet
Maar fris en fleurig is het zeker niet…
Wolkbreuk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
711 hoe ver kun je gaan
zonder dat de hemel huilt
de druppels vallen
stukslaan op beton
verdampen tot leegte
tot iets dat nooit heeft bestaan
wat kun je vragen
om te ontwijken
wat kun je dan nog raken
zodat het breekt
en dat je met lege handen staat
en valt - en de scherven niet meer opstaan…
Even niet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 wazig staart leegte mij aan
woorden die er eerder uitrolden
vanzelfsprekend haast blijven nu uit
als in sluier gehuld dwaal ik
in een voor mij maar al te bekende
wereld waar ik al eerder huisde
ook al reikt het zicht niet ver
voelt het herkenbaar en vertrouwd
alleen woorden ontbreken nog…
Zonnestralen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
727 Ben jij daar aan de andere kant
Van de wereld
Toch dichtbij
Maar relatief ver weg
Of is de afstand steeds te groot
En kan alleen
Een aanraking
Het gevoel overbruggen
Ik denk aan jou
Prachtig mooi
Als de zonnestralen
In de ochtend
De rust en de eenvoud
Puur en verwarmend
Natuurwonderlijk
Echt…
Papieren amitie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 zijn het regendruppels
die de wangen kussen
zelfs na al die tijd
tekent donkerte zichtbaar
ook al ken ik jou (zo lang)
ken je mij nog altijd niet
het zijn schuurt
met het opgaan in de mist
geruisloos dat dan weer wel
al verdrinkt het hart
iedere nacht opnieuw
onder vers ingestopte lakens…
Touwtje uit de brievenbus
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
572 Nog niet zo lang geleden
Of in een ver verleden
Gemoedelijk en vertrouwen
Op elkaar kunnen bouwen
Heimwee naar die tijd
En toch dat gevoel al een beetje kwijt
In gedachten ben ik weer klein
Dankbaar,het was zo fijn
Ik ga naar school mam
Dikke kus
Laat je het touwtje uit de brievenbus…
Abrupt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
625 het verschil tussen gisteren en vandaag
is een immense stilte
die je achterlaat
je stond aan het roer van een schip
met eindelijk verse wind in de zeilen
al ben je abrupt van koers veranderd
heb je het aardse verruild voor het hemelse
want zomaar tussen gisteren en vandaag
is het doek gevallen…
Ochtend
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
488 Ik keek naar de felle vuurbal ver hiervandaan,
Er leek toch weinig tussen ons in te staan.
Soms is wat je voelt ook wat je kunt zien,
Daarom voelde ik de warmte die ik verdien.…
Flamenco
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
679 Zij danst
als een vogel
wordt en is vogel
Haar rokken
de veren
haar armen,de lange nek
Haar hand
de vogelkop
die zoekt naar hemel
Het dansen
een stiel
niet vergeten,verloren
En wat klinkt...
zijn de schoenen
de hakken, een trommel
Op het zingen
-de keel opgezet-
ben ik gek
het is voedsel voor de ziel.…
hemellichaam
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
528 o, dunne ster
lig tegen mij aan
beschijn reeds van ver
huid bij onsterfelijke maan
hier naakt licht tussen bladeren
ochtendzweem ijlt aan lucht voorbij
verlegen ademvocht doorstroomt aderen
hemels lichaam, blijf nog even dichter bij mij…
Brief...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
484 daar ver
van huis en haard
van eigen sponde
waarin liefde
een zich herhalend spel
van lijf en leden
Je woonadres
heb ik
-als de pest-gemeden
nu pás
zag ik
dat je was verhuisd.…
Romein
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
515 streed ik
voor ons legioen
Aan de grenzen
van het Romeinse Rijk
Novio Magum
mijn woonstede
Zo herkent u
mij, in tenue
uit 'n ver verleden
'de krijg', m'n leven, inkomen.…
Top
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Ik maak me over Greta grote zorgen
Hoelang zo’n kind dat hele circus trekt
Oschoon haar boodschap wel de lading dekt
Was in New York de stemming :’Goedemorgen
Die kleine puber met haar kwaaie kop
Gaat dat niet wat te ver over de top?’…
Strand
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
453 Staand op het zand van
een eenzaam ver strand
zoek ik vergeefs naar de bron
en die stip aan de horizon
waarop ik kan navigeren
om op het punt te arriveren
vanwaar ik ooit ben vertrokken
maar ik zie slechts in schittering
de dag mij bloedend verlokken
langzaam stervend in loutering…
op ooghoogte
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
497 een ogenblik,
te kort voor de verte
te wazig voor diepte
te weinig om de maag te vullen
helder genoeg om te
verhullen wat zichtbaar is
snel genoeg voor woorden
met in beton gegoten uitspraak
er brandt een onbekend licht
met kleur en stem
te ver voor weerklank
ogenschijnlijk…
Stofkop
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
489 Fossiele gedachten zijn het,
die uit een ver verleden komen.
Het zijn eigenwijze meningen,
die ik niet langer nodig heb.
Aandachtig open ik mijn oren.
Het begint te waaien.
Een storm steekt op.
Frisse gedachten komen binnen.
Stof waait uit mijn kop.…