5887 resultaten.
Zeer christelijk geloof
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
832 Zeer christelijk geloof
Genepen gezichten
Wat meer menselijkheid
Zullen zij niet voor zwichten
Met oordelen
Staan zij vóóraan in de rij
Dat zoiets van de bijbel niet mag
Schuiven zij maar terzij
Homo's, bloot en korte rokken
Doet de gezichten gelijk weer mokken
Rode wangen, knietjes tegen elkaar
"Een broedende blik"
Ach, laat ze maar…
suites voor Annemieke LV -de val-
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
587 ogen ten hemel
wakker worden op de grond
pijnlijk achterhoofd
het hoge noorden
langs de lange weg erheen
steeds weer wat nieuws
recessie -
een mooi lang woord voor eb
en de strandjutters
olympische spelen
beklimming tibet-china
beslist op kanon
doen maar niet praten
over de rode loper
staatsbezoek struikelt…
wijze zoektocht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
573 een rode
paradijsvogel
komt in stijl
aangestoven
op de rots,
zijn echo
in cadans.
tussen bomen
en plannen
zijn kleuren
gesmeten
om strakke mond
die op de knie
rustig rust.
gepeins in gras
een gele vlek
glimlacht.
aan flarden
openkrabt
de bolster
uitvliegen.…
mijn hunker
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
647 ik kuste u niet zo zeer
maar 'k beroerde slechts uw lippen
gebalsemd als ze waren
gingen ze mijn leven mee
doch u vergat in twijfel
mijn hunker tot u te nemen
en uw zachte vlees met het roodste rood
verdween zoals ik had bevreesd
wie was ik nu nú ik zocht
naar vervanging van uw lichaam
en ik vroeg me af of ik wel
van u had gehouden…
De smaak van bloed
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
628 tussen drog en droom
rijdt werkelijkheid
haar scheve schaats
ik wil niet dat
mijn hunkering
in helderheid op gaat
ik neem je hand
steel je vingers
maar geef jou geen plaats
kus je lippen
roze rood en bijt
de smaak van bloed
pel mijn sluiers
een voor een
ontdek ontloken vloed
in vuur
versmelt mijn naakt
met jou voorgoed…
Tristesse vuursteent
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
801 meisje doet haar kleedje uit
laat de woorden zien, die beroeren
lange nek en schouderbladhaartjes
de nerven van haar ruggengraat
Zij nodigen uit tot levenslang kussen
vederlicht strelen van het gemoed
Zo bestaan zij in de naaktheid
van ouderwetse dingen en tranen
om wie men liefhebt en vervolgens
met tanden in de onderlip tegenkomt
rood…
Hestia
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
466 we kruipen richting wintertijd
de grote inkeer kan beginnen
buiten vallen bladeren
alles wordt opnieuw verteerd
het extra uur wordt teruggegeven
opeens lijken de nachten lang
kom, luister naar verhalen
warm elkaar bij aangestoken haard
rode wijn wacht ons bij het vuur
waar wij levensnoten kraken…
dacht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
936 ik dacht eens
aan een moment
ergens in
de tijd
ik dacht eens
aan een moment
ergens in
dit lijf
ik dacht
eens
ergens in
een nacht
de praatjes
de nacht
een datum
o rode wacht
wachters
dachten
eens
zij
lacht
ik dacht
na
laat
de nacht
laat de kracht
zijn werk doen
ik dacht eens
aan
een zoen
ik dacht
dat
eens…
poging
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
663 dat niet, dichter,
dat het niet lukken zou
het "schilderen" van
de vrouwen die je liefhebt
beschrijf ze zo,
dat je ze aanraakt
maar met de toets van een schilder
die de toeschouwer
op afstand houdt
om daardoor beter te zien
voorbij schoonheid
of ingepakte intimiteit
kwetsbaar leven
in liefde
maar wel met zo'n
opvallend rode…
De ogen der Goden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
602 Wat hij wil is levensvreugd,
maakt van zonde weer een deugd
Maakt van water rode wijn
de mens zal nooit meer dolend zijn...…
Dierbaar.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
597 zacht gekozen tedere woorden
die de sluimering verstoren
in ons verslapen liefdesspel
liefdevol vertrouwd gelaat
schenk mij je passie terug
duizenden rode rozen
wachten tot jij mij binnenlaat
toverfee ik roep om jou
een stem half in rouw
smacht naar hartstocht
van mijn dierbare vrouw…
Oud kleed
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
598 Achter, bij de keukentafel
leunt zij op gedachten
terwijl de koffie pruttelt
raken foto’s momenten
ooit zo dierbaar doch verloren
in lang geleden jaren
van zwartwit tot kleur
hoekjes rommelig omgekruld
wordt haar leven heel langzaam
een beeld in gerimpelde handen
het rode kleed, tot de draad versleten
vangt de tijd op maar zwijgt…
In een pikante styling
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
886 door een overvloed
aan zon
zijn de kleren uitgegaan
het wit
staat aangedaan
onwennig in het volle licht
niet bloot
maar in bedekte termen
zijn borst en schoot verhuld
opgeleukt
in een pikante styling
lacht het laatste restje deugd
zand schuurt met textiel
de tere rode huid en eindelijk
gaat ook het één na laatste bolwerk uit…
Serious Request 2012
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
883 Stort een bijdrage op rekening 661 van het Nederlandse Rode Kruis!)…
Rijden naar het licht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.141 Terwijl de ochtend moeizaam
Geboren wordt uit een te
Donkere nacht die hoogzwanger is
Van het nieuwe morgenlicht,
Een amorfe massa zich gapend
Een weg door de file baant,
Begint de hemel in het oosten
Langzaam blauw en rood te kleuren
Een geweldig schouwspel dat tot leven komt
En dat alle somberte overstijgt -
Leven is er, leven…
Mijn Adonis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
642 Heerlijke, goddelijke man
Zijn lichaam een waar kunstwerk
De mooie contouren van zijn lichaam
Het prachtexemplaar van de man
Met zijn zachte, rode, zoete lippen
En zijn sensuele, bruine ogen
Zijn ogen verhullen mij zijn diepste verlangens
Terwijl ik de zoetheid van zijn lippen proef
Vol verlangen, begeerte en hartstocht
Laat ik mij…
Vincent, help ze uit de droom
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
471 Er wordt nog steeds beweerd
alleen 'De rode wijngaard'
in mijn leven heb gesleten
kort uit de bocht…
wat weet men van mijn tekeningen
meer dan twintig zijn ervan verkocht?
wat weet men van verzoeken?…
Mijn wit spinseldier
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
550 kom
mijn wit spinseldier
laat mij nu snel
je vleugels ontvouwen
heb maar
vertrouwen
in ons warm
vluchtig luchtplezier
hoppen
van kelk naar kom
drinken ons vol
met zomerse honing
rusten
in wiegen op
wind die ons draagt
vlaagt met licht van de zon
kom
mijn wit spinseldier
ontsnap uit mijn dromen
laat het bloed maar rood stromen…
De wachtzaal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 Mijn broek spant
Ik voel de rand
Snijden in mijn zij
De stoel is warm
Tegen mijn arm
Ach wat verveel ik mij
Mijn haar kriebelt
De stoel wiebelt
Mijn handen in mijn schoot
Ik heb het te heet
En hetgeen ik meed
Ik ben nu helemaal rood
Ik kijk maar rond
Met een droge mond
En hoe lang ik ook wacht
Het maakt echt niet uit
Want al…
Met aankomend geel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
478 zij tokkelden
het groen van gras
rond de korenbloem
die diep blauw
gestreken werd door
het licht van de eerste viool
wind dirigeerde
in koper het rood van de loper
voor de ondergaande zon
maan reflecteerde
met aankomend geel
de al grijs roffelende trom
fluisterend besloten
kleur en muziek deze dag in de
donkere echo van de laatste…
Op afval gebouwd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
439 Loop net door
De tuin en zie
Het vallend blad,
Het gelende gras
En naalden die
Vroegtijdig de larikstak
Verlaten
En dan zie ik onverwacht
Twee mini-paddestoeltjes
Rood met witte stippen
Die groeien op het
Vers gevallen
Afval van de bomen
In het vermoeide gras,
Die door alle somberte
Heen kleur bekennen
Voor nieuw leven…
TROUWE DOOD
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
936 Trouwe, grauwe dood,
schaduw van het leven,
die 'k purperzacht zie beven
om zonnegoud en rood.
Gij legt om vurige lijnen
een donkerkoel gevloei;
gij zijt de vrucht van elke bloei,
de kroon der pijnen.
Zacht voel ik u als nacht,
als aarde die zal dekken,
een moeder die me in sluimer lacht
en niet mag wekken.…
Hoerig, want gratis is het niet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
746 De kunstenaar heeft haar uitvergroot
haar hoofd en aanhef van borsten
met volle bovenarmen ontbloot
op de huid een netwerk van craquelé
breidt zich naar de achtergrond uit
Wat zijn haar lippen mals en rood
Haar ogen daar kruipt triestheid van
Het haar is onnatuurlijk zwart
geverfd, misschien een pruik
pijn groeit als tumor in de buik
De…
de schone lei
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
630 als rode drab
drijven resten vuurwerk
in een ochtendstille plas
straat ademt overdaad
aan genoten drank en spijs
geeft morgen pas zijn katers prijs
de schone lei
voor jou en mij
spiegelt somber wolken grijs
wij zijn de eersten
die de wereld gaan ontdekken
ondanks alle nachtelijke smetten…
Krullen letters
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
514 ik schrijf met bloed
nog krullen letters
mijn laatste levensmoed
niet op geschept papier
maar een simpele a vier
de verhalen uit mijn leven
op de lijn bibbert de pijn
eist in felle uitschieters
steeds alert te zijn
nog is het te lezen
al vlekt het rood op de plaats
waar ik voor even ben gebleven
zal de ondertekening niet halen…
Raakte engelenhanden aan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
497 zoals in het aards bestaan
maar pure energie
was snel
omhoog gegaan
verkennend en nieuwsgierig
kwam ongestoord
vlot bij de hemel aan
werd opgenomen
in het groot geluk
dat alles wist
van tijd en eeuwigheid
met een oneindig zicht
ineens blokkeerde ik
mijn energie geaard
voelde dat ik nog
verbonden was met
de wereld van mijn rode…
Achterbank
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
2.341 In gedachte warme liefde
van een eeuwigheid geleden
de heetheid op de achterbank
dan kwam ik naar haar toe
van Utrecht naar Harmelen gereden
de hitsigheid nog in mijn hoofd
wilde haar graag van haar werk naar huis brengen
in een rood gevaarte dat Renault 5TL heette
maar onderweg ging ze al los en stortte zich
vol gretigheid achterin op…
Venster in de tijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
554 Ik zie je rode appels plukken.
Verdrietig was ons afscheid.
De laatste kus.
Gelukkig bleef ons venster,
dat tijdloos open staat.…
De muziek van wolken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
549 ik heb
de muziek
van wolken gehoord
zij vertolken
in dans en kleur
de partituur van wind
spelend als kind
na het slapen
in de choreografie
van een rode zon
in het vroeg
van ontwaken
om later
de stralen met
een prisma te breken
door vallende regen
tot een expositie
van bogen met kleur
in het decor
van leven heb ik
die muziek…
Onderhuidse warmte
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 ik tast naar je
raak heel bescheiden
aan jouw zijn
zie licht dat
in het schijnen je
schaduw laat verdwijnen
en onderhuidse
warmte doet gloeien
van verbondenheid
tot strelen
langzaam verandert
naar passionele intimiteit
via roze naar
het donker rood van
alle remmingen ontbloot
de kleuren zijn verschoten
na een heftig samenzijn…