Alle inzendingen over schaduwen

5374 resultaten.

Sorteren op:

Zonder gedachten

hartenkreet
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.200
Waar hij wachtte werd de stilte een metgezel en keek hij naar de mensen die hun stemmen volgden Ze zagen hem maar gunden hem alleen een oude schaduw op een bank waar wachten geen belofte was. Waar ze niet wilden zijn omdat ze niet wilden delen wat ze wisten en met hun gedachten steeds probeerden te verjagen.…
proficiens3 augustus 2008Lees meer >

Ik wacht bij haar

gedicht
3.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 9.676
Ik ontzeg mij elke scharnier, ik leg vertraagd mijn wanten af en schik gevallen beelden tot de droogte van haar slaap mij weer in hoeken zet en zij van ver haar lenden draait en schaduw maakt uit draad die gloeit. -------------------------------------------------- uit: '21 dichters voor de 21e eeuw', 2005.…

Leeg theater

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 874
Het is een open eind -niet bijzonder- Als een man staat de rij voor me op Schaduwen op 't witte doek hoofdrolspelers tijdens de aftiteling Ze komen niet voor in 't boek maken 'n nieuw verhaal Waarin winterjassen en 't gevecht de armen in de mouwen te steken de stoelen die achterbleven op rij na rij Flesjes en glazen leeg…
Harry Daudt28 januari 2007Lees meer >

Dezelfde dingen

gedicht
2.2 met 22 stemmen aantal keer bekeken 7.093
Schaduw slaat gas aan, melk kookt over koningsblauw geruis. Meneer de koelkast weet niet dat zijn kou wordt weggenomen en Jezus erboven hangt aan een kruis - ik roer de suiker los.…

boezem

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.609
Een warme schaduw die tussen hen waakt stopt bij een jurk die aarzelend je huid raakt. Zodat er nog zoveel te raden valt en voor mij nog zoveel te wensen valt.…

Geen brug te ver

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 826
Verscholen in avondmist bieden leuningen geen houvast meer kilometers gedachten dansen op het ritme van de vier wielen dichterbij dichterbij zelfs de lantaarn langs de weg lijkt te glimlachen en schijnt de wijzer van de teller vooruit dichterbij dichterbij de laatste afslag brengt schaduwen in werkelijkheid waar thuiskomen…
metha1 februari 2006Lees meer >

aan wal gedragen

netgedicht
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 779
ik laat mijn vogels vrij gisteren en vandaag onbeweeglijk zwart in diepte, zee en velden schaduwen verliezen naakt de oevers aan mijn zij waar ik mijn stem laat spreken ik kan nooit meer zijn laat me daarom varen naar uw spiegelken van lichte dromen waar gij me zuiver laat rusten in de cadans van lieflijke woorden ---------…

wegen die verlaten kijken

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 699
is morgen nog te vatten door de vingers van vandaag honger blijft dorst is niet te lessen met een antwoord op die vraag straten vol met lege mensen huizen dromen weg na goedemorgen wensen zon verveelt de dag met schijnen laat uren in de schaduwen verdwijnen als de avond valt in wegen die verlaten kijken zal dan de wereld…

Als ik was

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 689
jij legde de schaduw naast het smalle pad terwijl de wereld was verlaten al ver voor het komen van de nacht aan de bosrand met een handvol bladeren trad een voorzichtige eik nog nabij om zo oud de gebroken herinneringen in het sterven te verjagen wil je niet in de zon gaan staan vroeg jij want de zon draagt niet jou maar jij draagt…

Verzonken stad

netgedicht
3.8 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.795
jij luistert hoe herfst valt op blad en wind in doffe straten waar het gezicht schaduw verbleekt in’t geluidloze gewoel van blinde dagen over de brug stroomt te vaak regen naar spiegelruiten die verzinken in onbeminde kamers jij hebt gehoord en stormen begrepen maar de nacht is moe heeft mij en het uitgeputte blad in de stad…

crescendo

netgedicht
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 773
neem me mezelf niet af wat rest er dan nog van de nachtelijke regen die zich langzaam kleurt met het morgenrood van de treurende nachtegaal hoe zal hij weten dat zelfs de schaduwen trillen in de open fluisterende vleugels van zijn verenkleed wanneer de lucht geluidloos valt in de plassen en het puin ik loop er door, ben onderweg…

Aanwezig

netgedicht
4.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.004
alle schreden zijn versteend en toch vind je me steeds weer ineengedoken onder tafel wanneer je droge, koude mond het niet meer alleen kon halen je armen zo geluidloos zwaar toen ik ging schuilen achter naakte wind en nauwelijks beslagen ramen vele volle manen hebben mijn schaduw zwijgend beweend want ik hoor nog elke stap…

Bloemrijk

netgedicht
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.487
De eerste breuklijnen worden zichtbaar en – de waarheid biedt niet altijd troost – overmorgen is verpakt in een vage belofte het leven is schaken in de schaduw waar het strijkend restlicht wordt geliefkoosd in uren van glas haastig afgestofte herinneringen herleven traag maar intens vluchten kleuren in warm zwart het sterven naast…
Kees keizer10 augustus 2006Lees meer >

mijn silhouet

netgedicht
4.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.301
voor mij ontwaar ik op stoepstenen, vierkant van formaat, een silhouet met rondingen door de zon geprojecteerd langs mijn gedrongen lijf er valt niets op af te dingen, zo zie ik er uit, kennelijk wat stijf, dik en toch platvoers ik ga lopend vooruit het moet gezegd het oogt wat boers mijn schaduw heb ik nimmer begeerd slechts…

tafelhoogte

netgedicht
3.9 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.272
wat zal blijven is de diepte wanneer het avondlicht zich verzamelt in opengesneden gedichten want daar zal ik slapen in naakte kleuren, dichter bij het raam en de vrouw die ik ben misschien stuur ik wel een ansichtkaart als ik weer verder moet of te lang aarzel aan het tafelblad waarop de lucht drijft en schaduwen laat…

Wachten in de leegte

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.713
Waar ik zoek met gesloten ogen ben je een schaduw van woorden en is de leegte een sleutel die ik ruilen wil waar ik ben en waar ik blijf zoeken. Langzaam opent de zwijgende tijd mijn ogen die willen blijven dromen en ruilen. Maar niemand wil de sleutel die eenzaam maakt.…

Zij aan zij

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 804
heb ik nodig Het is me goed genoeg Alles loopt, tot ‘t overbodige Op tijd is zelfs te vroeg Ik gedij goed in de droogte Crisis als verwennerij Gesmeerd dat alles nu zo gaat Ik ben echt veel te blij Ik heb niets te concluderen Geen doordenk-draverij Geen paarden die naar woorden grazen Richting een groene wei Daar in een zachte schaduw…

rood

hartenkreet
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.253
ik ben zo arm als een luis Er is loonbeslag gelegd moet straks nog uit mijn huis Raak haast in een depressie Kan er niet meer van slapen elke ochtend brengt schaduw moet mezelf bij elkaar rapen Ik weet niet meer wat te doen Kan nauwelijks nog presteren Wil schuldvrij door het leven Is er iemand die wil doneren…
car8 juli 2009Lees meer >

Met goden van morgen

netgedicht
0.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 559
schaduwen breken vleugels gestreken oogluikend komt de zon rood glurend nevels sturend breekt ze mijn cocon licht baart vandaag moed wordt herboren ik ben compleet we spelen weer hemel met goden van morgen de hel was te heet vergeven is later vergeten nooit meer herinnering wordt vager want jij bent er weer…

zee

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 725
De strelende zee kust zijn huid terwijl zanderig water golft in het strand Het waterend kind waait zijn emmertje terwijl golvend gras wuift in de wolken Zijn spelende schaduw likt de branding terwijl stralende schelpen glimmen in de zon Een bollende parasol koelt zijn wangen terwijl zeeën van tijd stranden in de avond…

Lichtjaren

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 613
Gedacht, verbeeld en helder raakt ons de nacht waar wij liggen tussen Draak en grote Stier, maan verlichte planeten, belichaming van verbeelding, wat een mens in sterren ziet, lichte schil uit het stof van alledag zal door tijd worden vergeten en anders niet, dromen naast onszelf,met elkaar door lichtjaren van schaduwen en vertier…
pama22 maart 2010Lees meer >

De dag dat de moffen kwamen

netgedicht
3.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 839
De dag beloofde stralend veel zon en warmte, ontluiken van groen en nieuwe liefde - die dag in mei midden in de lente Plots was het witblauw besmet met schaduw van metalen roofvogels die hun klauwen in zijn geheugen prentten Zeventig jaar geleden braken ze zijn bestaan, namen ze al zijn geliefden uit zijn leven, over dat spoor via…

Ineens samen

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.137
Ik lig met jou naast me in het gras Ik lig met mijn ogen dicht De zon brandt op mijn gezicht Ineens…een schaduw…een gevoel Ik open mijn ogen Je kijkt me aan… Ik kijk terug en zie… dat jouw ogen lachend naar me kijken Ik zie…in jouw ogen Een blik…die meer zegt dan duizend woorden Ik zie…in jouw ogen Dat jij en ik…wij is geworden……
Ang7 juni 2010Lees meer >

Maria zingt in gouden avondstond

poëzie
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.717
De maanschil perelmoert in 't water, maar in de schaduw sluipt de dood. Gelukkiglijk, dat ziet ze niet, dat is voor later.…

Euskadi

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 618
Je taal bekoort klanken zo eigen-zinnig als heksenkinderen Je groene en rode luiken staren me aan vanuit witgekalkte huizen Rode baretten vertellen je verhaal terwijl ezels zwijgen en hier en daar een hond de schapen drijft Zoals de zon de schaduw van bittere jaren verjaagt en blauwe hortensia's de vrede verklaren aan wie jouw ziel…

Verlies wat je niet kunt vinden

hartenkreet
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 794
Want je bent de schim die niets verzamelt maar zijn schaduw zoekt. En de stilte die je spreekt steeds wil vragen wat je nog mag kleuren voordat je eenzaamheid het verteert en niemand blijft luisteren of vragen wat je verliezen wilt maar niet in het doolhof van je geboorte weer kunt vinden.…

uiteindelijk

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.020
op een laatste zomerdag geschreven papier een schaduw op een muur lees dit zachtjes hier dan verzint dit kind gedichtjes van zoete stroop een naam schreeuwt om hoop niets is wat het lijkt zeker geen hint lees de lach als 'n traan alleen dan is het verdraagzaam wie dit leest zijn de laatste gedichten op het feest en voor het…
lugh7 oktober 2011Lees meer >

voel mijn warmte

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 560
als je dan door mijn haar streelt in zachte tintelingen rond mijn oor de schaduw van vandaag verjaagt voel mijn liefde, voel terug hoe dit vrije lijf geprobeerd heeft de wieg te zijn, een sleutel naar groter tot de buiging van dat jaar je anders bracht toen er nacht viel sloten ogen toen het licht werd sloot mijn lach rond wie je…
switi lobi31 oktober 2011Lees meer >

Als ik mijn oog maar op U sla

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 584
Een laatste knal verscheurt de stilte, het oude jaar heeft afgedaan, de nieuwe tijden breken aan, de bergen in hun woest bestaan, de dalen waar ik door moet gaan, raken de diepten van mijn klein bestaan ---------------- als ik mijn oog maar op U sla en met uw schaduw aan mijn zijde de grens der tijden over ga, dan mag ik rustig…
jan mul20 december 2011Lees meer >

Voorbode

netgedicht
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 703
een Poolse vrieslucht waait binnen de tijd vertraagt wanneer een kale boom driehoog mij oud aankijkt zijn takken zijn dofgrijs en zwart aan de randen alsof hij treurt en me wil waarschuwen voor wat komen zal ik ril om reeds gevallen schaduwen en knik hem toe hij heeft het koud in zijn marmeren huid vol huiver ik ween…