5783 resultaten.
zal in vuurvast steen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
729 ik wil het zachte
goud van jou gaan
gieten tot een beeld
de klompjes hebben
we gedolven in de
mijnen van je hart
zo onbereikbaar door
de puinhopen van jaren
de vele instortingsgevaren
zal in vuurvast steen
je evenbeeld gaan baren
we breken het in samen paren
je karaatgehalte is zo hoog
dat sommige delen vloeien
daarin…
Leven
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
877 Ontsproten uit wellust
Organisch doch nog onbevangen
Een blik, onbewust veracht door hen
Zij, ooit bewust levenslustig
Nu verdwaald in alle lessen
Die tastbaar houvast boden
Patronen vormden het labyrint
Die velen cyclisch delen
Bedachtzaam streven zij
Ontwetend vergeten zijn
Het voortschrijdend natuurlijk gift
Dat nu zo onopvallend…
Pijn van het donker
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
812 Laat me ze vergeten
De geheimen van de nacht
Laat me haar vergeven
Voor al het donker dat ze bracht
Langzaam schuifelend
Twijfelend slechts ben ik aanwezig
De pijn die het donker in zich draagt
Houdt me dagen bezig
Slapend in het licht
En wakker in het zwart
De whisky en de vele sigaretten
Geven mij die steken in mijn hart
Laat me houden…
De Miljonair
hartenkreet
4.0 met 23 stemmen
2.866 Hij verdient vele miljoenen
vrouwen vinden hem om te zoenen.
Niet om zijn lijf of markant gezicht
ze zijn op status en luxe gericht.
'Rijkdom' geeft hem aantrekkelijkheid
al draagt-ie wollen sokken van een geit.
Toen hij rijkdom nog níet had verworven
kon hij ons in de kroeg nog 'n lach bezorgen.…
Zo moe...
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.140 Vervlogen herinneringen
bewaarde graven
achter elke lach
bevuilde tranen
Ik heb er vele
met je gedeeld
maskers heb
ik gedragen
Ik heb hardop geweend
ben te moe
de dagen braken
glazen jaren
Foto's zijn genomen
ontwortelde beelden
mijn ogen gesloten
Machteloos verstild
mijn tranen zijn gebeiteld
mijn vleugels versteend
Ik…
GEVOED DOOR BLOED VAN VATEN
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.999 Het hart slaat ongestaag
in 't zelfde ritme door
Gestuwd door bloedtoevoer,
doet het dit vele jaren;
ook bij de drinkebroer,
de groente- en de hereboer,
en slome ambtenaren
Het hart, de motor van je lijf
het laat je organen
werken, zoals het werken moet
en mag niet aflaten te slaan,
gevoed door bloed van vaten
tikt het zijn slagen per…
Sporen
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
2.792 gelijk zijn zicht haar gloed weerkaatst
als hij halend liefde stemt
zo is zij ook in ‘t minst geremd
als zijn huilen eens misplaatst
nachten heeft hij haar gemist
schaduwscherp verlangen eenzaam
versmolten met haar hemels lichaam
dat hij talmend groeiend wist
jachtig haastte hij zijn tocht
grommend naar de vele sterren
happend als er eentje…
Doolhof
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.033 Op mijn zoektocht naar het heden
dwaal ik af in het verleden
naar die ene stap die onverlet
mij op een dwaalspoor heeft gezet
Zoveel paden en zoveel wegen
Zoveel kruisingen kom ik tegen
En alles schijnt mij onbekend
'Van waar kwam ik toen toch aangerend'
Omzwervingen waren er velen
die nu wéér mijn oogmerk stelen
om het voor elkaar te…
Kerst
netgedicht
3.5 met 66 stemmen
6.354 Sterren in de nacht
Stralen helder licht
Schitteren in kracht
Scherpen het inzicht
Toveren in pracht
Tekenen het verhaal
Tedervol gebracht
Tastbaar duizendmaal
Ergens klinken klokjes
En muzikaal gezang
En daarna sneeuwen vlokjes
Eeuwen winters lang
Ritmisch spelen koren
Reiken je de hand
Reizend langs vele oren
Raken harten, in…
bio-etching
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.275 emotieloos kijkt zij, bijna verveeld,
hoe het staal haar blanke vel streelt
tot het bloedt; elke snee precies
zoals het moet. op haar armen
kerft zij, teken na teken, een
geheim waarvan alleen zij zelf
de code breken kan
automutilatie is een noodsignaal
een schreeuw om hulp,
bestemd voor ons allemaal…
Verdwenen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.699 Schim van gisteren
De laatste kruimels veeg ik van tafel
En grijp naast de wollen roes, de wolk
Ons draagvlak
Ergens onder de glazen stolp
Dan verbreek je de lijn
En ik gis naar waarom en wie en hoe
Dan spijkert een sluimerende beul me vast
En je haast je naar de flits
Ik schud de bijtende kevers van het vel
Terwijl een zomerwind jouw…
De leugen schittert
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.371 Hoeveel bedrog kan een mens velen
in een wereld vol zwart en wit
waar niemand verdriet wil delen
maar vol zelfmedelijden zit
Ik heb voor elke waarheid gevochten
keiharde leugens heb ik weg gejankt
verstand en gevoel in elkaar gevlochten
het vertrouwen is nu afgeslankt
Ik heb het eigenlijk wel gezien
deze wereld moet een virus kwijt
ik…
Gevangenis
netgedicht
3.0 met 17 stemmen
1.509 gevangenis is veilig
alles strak gecontroleerd
dat de vrijheid maar beperkt is
wordt regelmatig geprobeerd
toch is alle luxe daar aanwezig
mensen zat die er voor gaan
alleen de werkelijke vrijheid
daar ontbreekt het nou net aan
wat neerslachtig denk ik soms
’t is net als aan het hof
een gevangenis gelijk
ook al lijkt de luxe tof
velen…
Bloedstollend
netgedicht
3.3 met 45 stemmen
2.055 en toch
biedt het littekenweefsel
niet genoeg bescherming
de wond lijkt nog steeds open
het vel voelt nog altijd rauw
ontwikkelde sporen
leiden een eigen leven
zoeken een uitweg
zonder te ontsnappen
bloed kruipt slechts tot stolling
om verwondingen te beperken
een uiterlijk geslaagd tafereel
maar onder dat geheel
blijft het krioelen…
Schaduw van mijn geloof
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
995 Velen kijken hem meewarig aan.
Een ander kijkt stil naar voren.
Toch heb ik bewondering voor hem
want bij hem gaat het geloof
niet verloren door het te verzwijgen.
Nu praat ik ook veel over God
want Hij is belangrijk voor mij.
Maar eerst moest ik een ander over
Hem horen praten, voordat ik uit de
schaduw van mijn geloof ging staan.…
De voortplanting
poëzie
4.3 met 6 stemmen
2.706 Ik trouwde een vrouw, en kocht mij vele vrouwen.
Voor ik verouder wil ik zonen winnen.
Zaads overvloed geeft overvloedig vrucht.
Doet zo de rijke niet die veld aan akker
schakelt en 't grote goed met goed groot graan
Bezaait, en rijst en goede bomen plant?
Zaad is het kostelijk bezit des mans.
Veel zaad bezitten is veel zonen hebben.…
kunst loutert
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
954 weer zo'n verdomde zonsopgang
de rozevingerige dageraad
de oude visser telt heel langzaam
de pasgesneden inktvismoten
snij met een scheermes in het ros
de huid van Aurora gaat bloeden
haar lippen in de huid gekerfd
schilder ze voor eeuwig en langer vast
het beeld wil niet blijven, dwingt mij
keer op keer te snijden in haar vel
haar lippen…
Deuren die gesloten blijven
hartenkreet
4.3 met 24 stemmen
1.645 Een wereld die velen niet kennen
en bij hen op onbegrip stuiten
die smalend op je neerkijken
en je van alles buitensluiten.
Ik heb medelijden met dat soort mensen
die denken alles beter te weten
want als ze zelf eens iets mankeren
willen ze ook niet worden vergeten.…
Verdere uitleg overbodig
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
2.094 Mijn handen laten het zien,
er is al veel mee gedaan,
het vel rimpelt wat,
daar trek ik me niks van aan.
Als mijn handen zouden kunnen praten,
over alle avonturen in het leven,
dan zou hun eigenaresse
een boek uit kunnen geven.…
voetnoot
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.275 Geronnen inkt onttrekt het leven
aan de vers gevloeide zinnen
Woorden fermenteren
in de windsels van hun naam
Toch heeft schrijvers scherpe snavel
ooit zijn spoor
in het voorheen vlakke vel gekerfd
En daar voeren vergeten voren
nog het vers
dat weleer wervelend weerklonk…
Het boek
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.087 Het boekenbal is weer gestart
Als ik toch het geld
Voor honderd boeken had
Bekende schrijvers kom ik tegen
In de schappen om mij heen
Kwantiteit maakt mij wat verlegen
Woorden die mij over korte tijd
Intiem zullen omarmen
Nadat ik mij uit de rij voor de kassa heb bevrijd
Mijn hart klopt voor de vele bladzijden
Samengesteld door intellect…
Twee levens stuk
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
813 Doe jij nu mee
Net als zo velen?
Heb jij nu ook jouw mening klaar?
Kan het jou
Dan echt niets schelen?
IK vind het vreemd
IK vind het raar
Het was een toeval
Het kon gebeuren
Het was misschien een ongeluk
Stop toch met onzinnig zeuren
In dood en leven
Levens stuk…
Hoefslag
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
2.190 Een hoefslag dempt zich langs de poorten
langs fabrieken
in de goot
een bode van de groene zone
demonstreert het broertje dood
De dood maskeert de duizend gruwels
keert zich in
het giftig vel
onmachtig popt het broertje vlinders
die zich rijgen, wonderwel
Wonderwel, een put van ziekte
roert zich groen
een zucht van griep
het broertje…
Laten gaan
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.381 Steeds denk ik terug
Aan jouw geleden leven
Je schreeuwde naar mij
Dat ik je nimmer moest vergeven
Mij verwijtend
Dat ik je niet kon laten gaan
Ondanks de afwezigheid
Van een toekomstig gelukkig bestaan
Vrienden boos
Maakten mij vele verwijten
Dat ik voor illusies
Voor jouw en mijn lijden koos
Schat, ik weet dat diep in je hart
Je…
het zal allemaal gewoon doorgaan
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
889 genoeg
gedichten te schrijven met een goede afloop
ik ben niet van plan zorgelijk te doen
over poëzie,want er komt geen einde aan deze verslaving
woorden zullen als aas door de ruimte zweven
op zoek naar hun dichters in lichte en duistere vormen
wetende om er iets fatsoenlijks van te maken
onze verzen zullen een na-ijleffect hebben van
vele…
Een vogel
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
2.078 Een vogel o zo mooi
Met een prachtig veren tooi
Kleuren zo prachtig als de regenboog
Zowel bij nat weer als bij droog
Zingen als een tierelier
Want ben je toch een lekker dier
Een lichaam geschapen door God
Wat ben ik daar op verzot
Vele jaren waren we samen
Maar eens klinkt het amen
Wat is nu een vogel in een kooi
Het…
Een stap naar voren en terug
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
1.401 Gelukkige tijden
we hebben al vele samen gedeeld
soms hebben we moeten strijden
soms had het niet veel gescheeld
Maar nog lijkt het vaak
als was het weer mooi als gister
want de pijl is nog steeds raak
en jouw danspas nog steeds mijn twister…
Rien ne va plus
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
675 rien ne va plus
in deze tempelsamenleving
waar de woekeraars
en wisselaars
het leeuwendeel beloven
rien ne va plus
in deze casinocratie
waar wij blijven spelen
inzetten verhogen
op de minste kans
rien ne va plus
waar vele kleinste
de weinige grotere dragend
dankbaar moeten zijn
waar het economische belang
honger waard blijkt…
Onderhuids
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.452 en toch
biedt het littekenweefsel
niet genoeg bescherming
de wond lijkt nog steeds open
het vel voelt nog altijd rauw
ontwikkelde bacteriën
leiden een eigen leven
zoeken een uitweg
zonder te ontsnappen
bloed kruipt slechts tot stolling
om verwondingen te beperken
een uiterlijk geslaagd tafereel
maar onder dat geheel
blijft het krioelen…
het landschap van de maanvogel
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
717 een vogel vloog
voorbij lente en zomer
kleefde stilte
aan het raam
en ik dacht nog, zing
zing de dag, zing je gave
nu het nog kan
in een brede schaduw van het gras
en de ingevlochten, vele
dromen
maar de nacht moest zo verlopen
en mijn woorden waren traag
ach, deze koude
deze vroege, kale koude
er lag al sneeuw op de maan…