3198 resultaten.
De drie hoofden
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
382 een nar met drie hoofden
fluit een tijdloos liedje
nipt zijn frambozenlikeur
wolken lopen op twee benen
mensen drijven boven hen
weg, naar landen zonder grens
tijd en ruimte glippen weg
door een achterafsteeg
wat een opluchting…
apart
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
591 uiteindelijk moet er één verhuizen
want* de eik en de cypres
groeien niet
in elkanders schaduw*
maar zo diep de wortels ingegroeid
hoe zal het scheiden
verlopen
wie overleeft
de snoeier draagt een zwarte toga
merkt met een groot wit kruis
de stam
verdwijnt
=========================
*kahlil gibran "de profeet"…
ochtendlicht
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
1.014 een lichte streling
als een
vluchtige kus
het ochtendlicht
nog jong
raakt me
aan
fluistert zacht
kom
kom
ontwaak
sta op
en dans
dans
het leven
met mij…
Fictie
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
645 Fictie heeft zich opgedrongen,
tijd draait tegenwijzerzin,
't ouder worden is bedwongen
want van man word ik terug jongen
tegen de natuurwet in.
Haren worden gladgestreken,
de riem stevig aangesjord
want 't is duidelijk gebleken
dat meer naar mij wordt gekeken
naarmate ik jonger word.
Eelt verdwijnt weer van m'n handen,
'k ga weer blozen…
Ouwe
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
501 Feilloos drapeer ik tranen op de grond
ze moeten zichtbaar zijn
want ik wil iets duidelijk maken
want nee, ik ben niet blij of gelukkig
kijk me aan schat, je bent nu nog van mij
wil je me laten gaan
of voel je mij en hou je me
tot aan grijze krulspelden aan toe?
Het is godvergeten
dat ik je moet vragen
of je nog van me houdt
en of je me…
O Olympus
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
523 O Olympus
droom van extatische vervoering
roes van mythos
een wereld zoals die was
O Olympus
aangetaste eenheid
door een bewogen logos
van vervallen rust en evenwicht
O Olympus
een tragedie is geboren…
Mooi
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
522 “Vuur aan bakboord”,
Schreeuwde de matroos;
Nog niet bekend met vuur en vlam.
Zijn kapitein brengt hem advies:
“Bestier en laat beklijven.
Vergeet de vlammen en kies het ruime sop.”
Een stilte met de adempauze,
Maar hij vervolgt met zijn ‘wear sunscreen’:
“Soms brandt alles om je heen,
dat kun je niet vermijden,
maar laat dan desalniettemin…
Keerpunt
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
612 Als jeugd zien we nauwelijks
onze omwereld veranderen
in die illusoire wereld leven
we gevoelsmatig eeuwig en
zijn geprogrammeerd om
in de toekomst te investeren
Technologie beïnvloed ons
denken; de omwenteling in
de telecommunicatie maakt
verandering in tijd zichtbaar
we zien in korte tijd acteurs
oud worden vanuit de tv stoel…
Windbuidel,
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
630 Soms opent zich de doos,
ontvangen van Pandora,
de wind ontsnapt uit haar
schoot, raast langs de
karkassen van de levenshoop,
een mager geluid omhult de
witte geraamtes, te dun bekleed
met een verse huid, laat het
aardse stof zich met andere
kleuren verven in de geuren
van de regenboog en het oude
bederven, blaast op de pijpen
van…
Nieuwsgierig
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
896 nieuwsgierig is ‘n gevoel
een ingeschapen drang
te willen weten hoe de
wereld in elkaar steekt
er op te anticiperen om
niet verrast te worden
door onbekende gevaren
achter verre horizonten
kracht achter wetenschap
die ons jaagt in het atoom
dwars door het universum
de nooit eindigende poging
de wereld te doorgronden
controle…
De geur van de schaduw
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
542 Waar woont de geur van de schaduw,
waar is het huis van de klank?
Kinderen weten de wegen,
kort is het geheugen van de trouw.
Waar tuimelen de geluiden,
waar schildert de zon?
Vannacht droomde ik zonder beweging,
zonder noten, maar vol muziek.
Tederheid kent geen verleden,
geen ressentiment, enkel sluiers
die openbaren en toedekken,
avond…
veni vidi vici
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
516 jij leert mij nu al
om te kijken
naar de andere kant
te kijken naar de waarheid
noord scoort zuid
samen vooruit
jij geeft mij nu de hoop
de kogel
in de loop
lach naar mij
overtuigd
dan schrijf ik in vuur
vooruit…
Oogsten zonder oogst
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
646 Nog schraalt mijn oogst
het onrijpe koren
en staan schoven ongehuwd
tegen de wind te leunen
het kraken spreekt van
ergernis in een tijd die nooit
meer heelt, en zonden zonder
bouwwerk als los zand
zich ruwen in mijn stem
nog spreek ik volle dagen
en serveer mijn koele blik
in ogen die me vragen
waarom ik…
Als de Godin mij verleidt
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
1.023 verleid mij niet
of juist wel
te denken die ik ben
of verban mijn gedachten
bijwijlen
naar een hemels paradijs
waar ik slechts
die ene vrouwe ken
ontbloot van zeden en kleed
doch getooid met
zacht betoverend vlees
dat verzuurde appelen
nog verzot zo zoetig spijst
zij krult langs mijn haren
stroperig van kruin tot zool
omringt…
Fluistering van de tijd ?
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
646 Fluisterstemmen in de nacht,
woorden van een andere oever,
van bomen die de knoesten pellen
wachtend op het laatste veer, om
de geroeste schakels van hun strijd
in de kettingen te tellen, in het zicht
van de nog te ontdekken bakens
om in een ander licht naar hun
bestemming te schrijden, in
een uitgeslepen stroom, met een
voorbepaalde…
Liefde
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
679 liefde overwint alles,
als de naakte waarheid
wordt ontdekt…
De schittering op het water
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
855 De schittering op het water,
licht dat glanst zonder vragen;
de geur van de zomerroos,
de glimlach van het kind,
het duivengekir en
de fluistering van de geliefden...
waarom toch dit allemaal?
De droefheid van de rouwenden,
het afscheid dat er nooit was,
de ruzie die toch niet gezocht werd,
de vriendschap verbroken of nooit gegroeid,
de…
(on)zekerheden
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
481 zekerheden zal ik altijd wantrouwen
onzekerheden wil ik het mee uithouden
leven is dan een levenslang waagstuk
in het omhelzen van liefde en geluk…
Overkant
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
559 Waar is het leven van de dode gebleven?
Waar is de overkant?
Mysterie zoals er zovele zijn.
Voelen kunnen we het niet,
bedenken nog veel minder.
Vandaag in het Gallo-Romeins museum:
waar zijn al die mensen gebleven
die hier leefden 40.000 jaar geleden?
Waar is het leven gebleven?
Wat is leven eigenlijk?
Waar groeit de liefde?
Op welke…
Een kouwe kermis
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
480 Jeugd gevangen in een tuigje
van prangende gevoelens,
gemend door de natuur met
leidsels uit oeroude genen,
denkt door tergend langzame
gevoelstijd eeuwig te leven.
Zinnen der jeugd opgetuigd,
uniek per individu, die tuigage
is de geest en dat zijn we zelf.
Tussen jong en bejaard wordt
de werkelijkheid geopenbaard,
midlife crisis…
WIE, WAT is hij
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
481 WIE is hij, vraag ik me af
is hij aardig of een dwaas;
we hebben het over WIE
nooit over WAT hij is.
Leven gevoed door ‘t licht
ontstijgt de natte aarde
evolueert tot levensvorm;
nu ik dat proces begrijp-
zie ik de mens vanuit
een ander perspectief,
begrijp zijn beweegreden
zijn storm en drang.
Op de snelweg overleven
tussen…
Wartaal
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
410 Je kan natuurlijk
in een waan blijven
door net te doen
alsof je het niet ziet
misschien te lui bent
om het te ervaren
of er iets
mee te doen.
Als die waan verdwijnt
is het al te laat
en ben je niets wijzer
of kan je zelf niets
afhankelijk van anderen
dans je naar de pijpen
maar hoe communiceer je
met mensen
die je niet begrijpen?…
Angst van de filosoof (prozagedicht)
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
520 Als geestelijk ingesteld mens met afkeer van massa-
vermaak en angst verstrikt te raken in ’t wereld-rag,
voel ik bij ouder worden dat de natuur zijn leidsels
laat vieren, z’n sporen uit m’n lijf trekt en drang tot
lustbevrediging afneemt. Moeder natuur schrijft mij
af en ik vervolg m’n reis op eigen kracht; voelt als
verlichting baas te zijn…
Muren van vergetelheid
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
452 Alweer zes maal klokje rond,
daar sta ik dan, vertaal de beelden
in de spiegels voor een venster
waarin ik de jaarlijkse gestrooide
bloesem vang, de herinneringen
verdorren niet, door het leven
niet verrekend, effenen ze hun
voorgenomen spoor, al dan niet
opgetekend door de wissel van
het lot, spot met de wetten van
de tijd, al is…
Als een cirkel sluit
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
908 onder mijn hemel
van grijze haren;
zij kennen nog lengte
soms tot schouderhoogte
naargelang het gemoed
deze snaren bespeelt
doch als maar meer naar
ijle dikte neigen
waar inhammen bij voortduring
ruimte scheppen voor het
schemeren in schaduw
onder dit dak
van toenemende jaren
ligt het klooster
met beelden vol gevuld
en resten van…
Mateloos
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
639 Alles wat je wilt
Kan
Moet je kunnen
Leven leven leef
En
geven geven geef
En
Scholen scholen school
Ingewikkeld bestaat niet
Mag niet
Ontknoop ingewikkeld
Je moet
Ook al bespeelt
Tijd jouw lijf
Voelt je ziel het necrofiel
Doe wat je wilt!…
Te hoog
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
462 Het zat veel te hoog
en wat ik zag
begreep ik niet
te klein dit brein
te groot die hoop
spinsels veroorzaken
een oneindig geloof.…
'In het zelf'
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
477 Mij terugtrekken, loslaten
niet jouw bestaan te willen
remmen, toe te zien hoe land
en water zich scheidt, die
elkaar nooit iets misgunnen,
bewonder hoe jij de gekozen
zeeën zal overzwemmen,
tevredenheid overstemt het
geluid van alle getijden.
Niets gaat verloren wat niet
meer is, wat we niet kunnen
meedragen, komt in het zelf
terug…
SPORT VAN EEN VISSER
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
590 Hengel na hengel
haalde hij op
geen vis wilde bijten
geen vis aan de haak
Hij at met smaak
zijn zelf-besmeerde
en belegde boterhammen
kaas dat was wel favoriet
Rondom hem
het zacht-wuivend riet
en verscholen
eend en meerkoet
Het deed hem goed
naar de rivier te staren
hier te zitten en te peinzen
het uur niet van belang
Hij hoorde…
van aard recht aan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
474 Verward, rechts- links,
Boven, over.
Gele ogen,
Een scheve mond.
Apart, drie banden,
Voor elkaar.
Zwarte strepen,
Een gele velg.
Raadsels, wat zijn dat,
Op z’n kop.
Punt en boog,
Een dikke vraagteken.
Actie, snel-weg,
Rennend racen.
Stok met bord,
Een protest.…