35279 resultaten.
Die rustte op haar ziel
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
566 een groene fles
tussen het
wrakhout van de oceaan
nog niet
kapot gegaan
op hoge golven
heb haar opgevist
en wist de brief
die rustte op haar ziel
heb de letters
niet gelezen haar
zinnen nooit gezien
mijn brief erbij gedaan
ons lot verbonden de fles
weer teruggeworpen in de oceaan…
dagje strand
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
1.161 zon kleurt
wit tot rood
voeten lopen
kijkend bloot
branding spoelt
schelpenstrand
tongen spreken
zout en zand
wolken waaien
meeuwen mee
windstil thuis
ruist hoofd nog zee…
Het niet begrijpen
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
825 De zee alleen heeft
nooit het strand gekust
maar komt met eb en vloed
het levenslot verhalen.
Laat me dan vredig zijn
en anderen verblijden
met luisteren en zingen,
met glimlach en met troost
al kan ik niet begrijpen.…
Mijn schaduw langer wordt
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
506 ben ik verdwaald
in golven van de zee
als duinen naar me wuiven
mijn schaduw
langer wordt en
wegspoelt in het schuimen
zand onder mijn voeten
voel verdwijnen als
strand de vloed weerstaat
niemand ziet
hoe ik te gronde ga
iedereen ontkent dat ik besta
ben gegaan
heb geen banden door te snijden
daaraan lijden was mijn enige bestaan…
aantrekking
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
563 wellustig dansende
witte vlekken
de zee ligt lonkend
aan het strand, lokt
met lichtblauwe parels
een enkeling trapt erin…
zonder jou
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
647 je kan stormen wat je wil
mij blaas je niet van m’ n eiland
waar het in alle rust
zo heerlijk toeven is
zonder jou
met een zee
aan nieuwe mogelijkheden…
Zeevlucht
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
848 Zeemeeuwen vlogen door de nacht
gezonken in een golvend dromen
sprak ik jouw naam in stilte
en je vloekte niet,
in het donker ademde jij
gooide jij mijn hart
in gedachten weer terug in zee.…
Branding en golven
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
574 wil landen
maar de kust
is verdwenen
een eiland
met rotsen en
puntige stenen
geen pad
dat me voert
naar een veilige haven
branding en golven
alleen in de kou
wie werpt me een touw…
Fijne korrel
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
591 Een eindeloos luieren
op watergekoeld schuurpapier
met gesloten ogen verdampen
op het wad de grenzen
water en zand slikken de kim
voor even weg
De wind etst beelden
in strandgeel en zeehondengrijs
schuren hoeken rond
stormvrees is een mensenkwaal
niet voor hen die in golven huizen
of in het water dat goden draagt.…
Er bleef iets dat ontbrak
netgedicht
2.7 met 16 stemmen
715 nog was
mijn schilderij niet af
er bleef iets dat ontbrak
ik componeerde
kleur en vorm zo
dat het de juiste tonen gaf
de hardheid van
mijn messen kon ik
slijpen aan de rots
maar in de horizon
van lucht en zee kreeg
het pastel de wind niet mee
heb de ziel erin geblazen
zij bracht beweging terug
een magisch verfstreekje op de…
golf na golf
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
553 golf na golf:
in het bed van schelpen
ruisen ze uit
Foto: Dre Vansteenvoort,
portfolio: http://bit.ly/dWSMnj…
Drijven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 Voorlopig drijf ik
op de zee
van het leven
met de stroom mee.
Loslaten van bestemming,
zonder gevoel
van richting,
is drijven het doel.
Niet zoeken
maar voelen
naar de juiste golf
om dan mee te spoelen.
Besef zinkt in
dat armslagen van mij
niets veranderen
aan het kalme getij.…
Scheikunde
gedicht
2.5 met 13 stemmen
7.266 De zee
onafzienbaar
waarin iemand
verdwenen.
Op de glanzende
vlakte
de eenzame
roeier.
Komt hij
of gaat hij?
Mengt zijn tijd
met zijn woorden,
ment
dat voortdurende tweetal.…
Haar eigen blauwdruk
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
553 je vijvert
in rimpelloze rust
kaatst hemel haar
eigen blauwdruk terug
waar beken jou
in oorsprong vullen
met jeugd en
speels onstuimig zijn
neem jij hen
in bescherming en
leidt ze door verwateren
naar eigen veiligheid
aan jouw boezem
is het heerlijk laven
voordat zij zich op weg
naar zee gaan wagen…
Levenswater
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
592 Zon schijnt op de zee
wolken vormen daar boven
genoeg gestapeld
geven land later water
wat is dat prachtig bedacht.…
ik wil
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
765 was het laat die zondagochtend toen ik thuis kwam
en niet meer wist waarvan of wat ik gedaan had
de sleur bepaalt m'n dagindeling
m'n gevoel is weer geknapt
zo is toch elke dag een marteling
waarom kijk je niet om
in spiegels die de waarheid zien
is jouw verdriet dan zo verstoord
wil je nog meer misschien
ik wil zon ik wil zee ik wil…
Vuurzee
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
467 de druppels samen
aan een lege horizon
geven volop vuur…
Strand kiest de zee
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
572 Nu zorgen zand en de kust
voor overpeinzing en tweestrijd
zieners tussen liefde en gevoelens
wanneer men sloft in mulheid
op het meest onjuiste moment
als voetstappen uit elkaar gaan
armen niet weten van omhelzen
zand in ogen waait
zout van aanstormende tranen
vermengen zich met de woeste zee
die geen toegang geeft tot wegebben
verdwijnt…
Gezonken
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
505 De wereld die je schetste
zoals we die kenden
uit aardse vorstwinters
met kale winterbomen
het bevriezen van vogels
in een koude winterwind
zoals jouw verzonnen liefde
vriendschap die je me toezegde
niet langer droomgenoot
van mijn in zee gezonken fortuin.…
ook dat heeft tijd nodig
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
573 daarom prijs ik die vrienden
die mij in een zee van tijd
in- en meevoelend
op verhaal laten komen.
vooral dat laatste
heeft ook zijn tijd nodig.…
Mijn Gemis
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
1.009 Langzaam reik ik naar het oneindige, de troebele zee.
Jankend als wolven, het alleen zijn, het idee.
Nimmer zag ik niets, proefde ik niets en voelde ik niets.
Niets zo duidelijk als nu.
Nu alles mij ontnomen is.
Het gebrek aan jou, da’s mijn gemis.…
Zeeën van tijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
576 Ik zie op
Tegen zeeën van tijd.
De tijd die kabbelt
En langzaamaan
Wegdrijft,
Naar een plek
waar al heel wat minuten
verstreken zijn.
Ik verdrink,
In zeeën van tijd
En de wijzer
Die mij leidt
Lijkt ook zijn weg
Te zijn verloren.
Verdronken en verzonken
In gedachten,
Komt de tijd
Wanneer hij vergeten is
En als de wijzer
Zijn weg…
De Kust
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.199 Maar nog, met hun verloren wensen,
in hun berooidheid, voor de vree
die hen omgaf, stonden de mensen, -
en zagen uit over de zee.…
de man met zijn mondharmonica
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
826 de man met zijn mondharmonica
uit een waaier bladeren wervelt
de man met zijn mondharmonica
muts scheef op de kop
ogen als verre vuren
wangen bol van storm op zee
als een bezetene bespeelt de man
zijn mondharmonica
danst hij rond joelende kinderen
lege tafels en stoelen met dekens
bokkensprongen maakt hij
de man met zijn mondharmonica…
joint adventure
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
635 bestegen door koraalridders
verheffen zeepaarden zich uit het water
en begeven zich schuimbekkend richting land
walvissen zuigen tranend de branding naar eb
en spuiten zich golfbrekend een weg naar volle zee
oceaanstomers vliegen verschrikt op
en verdwijnen in V-vorm aan den einder
op m’ n roze strandslippers
sta ik met grote ogen te…
Oude visser
poëzie
3.2 met 5 stemmen
1.249 Of denk hij door 't zacht golf-gedein bewogen
Aan doden, die de zee genomen heeft?…
surfing
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.000 kletsnatte haren
scheren waar golven krullen
op planken aldoor
[senryu]…
Met stenen voeten
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
546 je armen reikten
naar hemel
handen een vragend gebaar
gezicht opgeheven
ogen vol adoratie
lichaam ontmoeting klaar
met stenen voeten
vertrapte je mijn ziel
alleen omdat ik op je viel
in eeuwige golving
stroomde mijn liefde
langs jouw slanke benen
maar jij koos de hoogte
rees op uit de zee
ik wilde zo graag met je mee…
Het glooiend duin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
588 een vroege zon
boven het glooiend duin
de zee zo onvoorstelbaar ruim
een handdoek
op het zand
nog maagdelijk het strand
wat kinderstemmen
dwalen in
grijsgroen geluid
jouw hand
die me raakt
van twee weer samen maakt
wil melker
03/08/2011
www.wilmelkerrafels.deds.nl…
Schaduwde feilloos
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
470 het licht
raakte je huid
schaduwde feilloos
een kleine oneffenheid
maar de zon
polijstte met
het warme bruin
je ronde vormen
volmaakt
tegen de blauwe lucht
een zucht van schoonheid
op het gele zand
zo ben jij
mij bijgebleven
nog altijd koester ik
dat beeld op strand…