Alle inzendingen over religie

Ik zie twee sporen Een van god en een van mij Zoals het zou horen Staat god aan mij zij Maar in de zware tijden En bij alle problemen Tijdens mijn lijden Is er een spoor verdwenen Dus ik vroeg aan hem Waarom laat u me alleen En ik hoorde van zijn stem Ik draag je door die tijden heen.…

uit de struik met eeuwige bloemen vol van kleur en zachte geuren waar engelen tijdloos aan alle zijden de Onzichtbare bekoren wordt met liefdevolle zorg, nog zonder een uitgesproken naam, de Oermaagd geboren…

Ik kon het nauwelijks een feest noemen verweesde verwarring weemoed en verdriet leegte door eenzaamheid niet te verbloemen waar is mijn doel een huiverende kilte nu ik niets meer voel Hem niet meer zie Ik bid om warme stilte in mijn ontheemde hart dat ik daarin Zijn Geest als een zachte bries mag horen fluisteren steeds mag ontdekken…

De tweede zondag in mei Vieren we moederdag Een cadeautje geven mag Dat hoort er wel bij. Moeder maken we blij Moeder kan het waarderen Als de kinderen haar eren Vandaag is moeder vrij. Het zit hem niet in het geven Maar meer nog in de aandacht Dat er aan moeder wordt gedacht Met elkaar het geluk beleven. Moeder, zo lief en goed Die…

het lage land sprak verlaten tot een kleine bloem die in haar blaadjes de t.v.gids van gisteren droeg een valse psalm droeg het kleine kind in een vaasje naar de tempel alwaar de dienaar Gods sprak van liefde en hij brak terstond de bloem van haar steeltje…

De twijfel als volgende schaduw over het pad, het doel dat ik blauw in de verte zag, lag verscholen achter luchtkastelen, die blijven onbereikbaar. Zorgeloos was ik vertrokken, met handen aan weerszijden, strijkend langs het goudgeel koren die bogen, werd ik keurend afgewogen, ik vertrouw de richting niet, alles blijft onherkenbaar…

Oud worden en dement Niet meer weten wie je bent Je gaat in het verleden denken Aandacht aan speelgoed schenken. Oud worden en dement Je partner niet meer kent Het leven wordt weer als een kind Een “Baby Pop”wordt bemind. Oud worden en dement Een “knuffel” wordt verwend De kinderen zien het aan En zijn er mee begaan. Niet meer weten…

Een grote vogel zag ik in de wolken zich verwonden en de wonde was de zon die bloedig rood al dalend ging vertolken het beeld dat ik niet meer bevatten kon. In het donker dwaalde ik door zalen waar hymnen slapend in 't gebinte hingen en spiegels licht van dode sterren vingen. Nergens was er nog verhaal te halen. Op de drempel van de morgen…

Wij gedenken hen, die ons zijn voorgegaan Hetzij nog heel erg jong, hetzij al oud Mensen waarover wij veel hebben gerouwd Ze zullen in ons hart blijven voortbestaan. Vergeten zullen we al onze geliefden niet Wij blijven in gedachten met hen verbonden God, onze gebeden, schreiend opgezonden Vragend om bemoediging in ons verdriet. Heer,…

gelig, als gerimpeld perkament, zo voelt de huid van dit boek, vol geheimen, vol gedachten, vol van rimpels en gekromde hersenspinsels, van hier naar straks en van daar naar nu; ik weet, tijd en ruimte zijn ongedefinieerd, zijn beide bewegingloos, beide mogelijk in stilte opgelost, verkruimeld in de eeuwigheid, waarom zou ik, monnik, dit…

De zon geeft licht, warmte en leven Mens en dier kunnen er niet zonder Het is alles met elkaar verweven Ja, het is een heel groot wonder. De zon is er elke dag maar weer Ook al zien we hem niet altijd Maar toch is hij er keer op keer En verspreidt licht, wereldwijd. Wonderlijk deze licht- en warmte bron, Zonder zon zou er niets kunnen bestaan…

Vertrouwen liefde en kracht drie zegen schakels van het leven draag ik als halssnoer dag en nacht ze zijn aan mij geregen…

Een mens zit vol met vragen Wat is het nut van ons bestaan? Waar komt alles toch vandaan? Vragen die we met ons meedragen. Waarom moet mij dit overkomen? Vragen over het leven en de dood Vragen over vrede, oorlog en nood We zullen er hier nooit uitkomen. Vragen over het wezen God, de Heer Hoe zal het zijn na het aardse leven Als God een…

5 mei 1945, Nederland bevrijd waar 5 jaar op moest worden gewacht. Wat waren de mensen verblijd Ondanks de ellende die de oorlog bracht. Vijf lange jaren van onderdrukking Onbeschrijfelijk leed is er geleden. Dood en verderf waren niet gering Bombardementen op vele steden. Jodenvervolging, gewelddaden Hongerwinter, gebrek aan alle dingen…

Ik zit hier alleen ik zing maar wat ik zoek een melodie en U heeft het gehoord. U bleef staan en luisterde aan de deur van mijn hart O Jehovah mijn God... raak mij diep in mijn binnenste... Laat mij de zachte melodie horen die onze nachten overstijgen waar sterren en maan verbaasd luisteren... En laat ons dan,in een rustige nacht…

5 mei 1945, Nederland bevrijd waar 5 jaar op moest worden gewacht. Wat waren de mensen verblijd Ondanks de ellende die de oorlog bracht. Vijf lange jaren van onderdrukking Onbeschrijfelijk leed is er geleden. Dood en verderf waren niet gering Bombardementen op vele steden. Jodenvervolging, gewelddaden Hongerwinter, gebrek aan alle dingen…

Wat zou het triest zijn zonder bloemen Bloemen met hun geur en kleur Bloemen zijn er te kust en te keur We kunnen ze niet allemaal benoemen. Bloemen geven afwisseling in de natuur Vormen en kleuren in verscheidenheid Prachtig, een paradijselijke heerlijkheid Het is zo verwonderlijk, zo heel puur. God laat de bloemen groeien en bloeien Geniet…

Het blijft een droevige aangelegenheid Wanneer wij bij een open graf staan In alle eerbied en bescheidenheid Wetende dat wij zelf ook eens zullen gaan. Moeilijk, iemand te moeten achterlaten Het geeft zo veel verdriet en pijn Om je beminde te moeten loslaten Te weten nooit meer samen te kunnen zijn. Een begrafenis, we staan stil bij de dood…

Jezus had een zus haar naam is heden geen sterfelijk mens bekend Zij hoorde de klank van zijn stem... Zij zag de kleur van zijn ogen... Zij rook de geur van zijn kleed... En voelde hoe het was... van broer tot zus. Drie jaartjes later begreep zij "WIE" die Jezus was... Een WARE BROER voor... ZIJN ZUS...…

We dragen beelden met ons mee soms in een fel laaiend vuur of juist een rustig kalme zee die beelden ze blijven op den duur Verbeelding wat je graag wil kan heel lang blijven hangen of beelden waarnaar je stil met liefde blijft verlangen Die beelden, foto's van ons leven met schaduwkanten of overbelicht koester dit geschenk want het gegeven…

Wij overschaduwen vorsten Wij slaken gaarne Onz’ boeien Wij zij geprezen Door Wij en door Ons Wij schuwen daden niet, dorsten Wij immers niet te verfoeien Wij, Ons gelezen De les, met een frons? Wij bonzen luid op Onz’ borsten Wij talmen niet uit te roeien Wij die niet vrezen De wrake van Ons…

Ik ben verloren Al had ik alles gewonnen Ik ben verdoemd Bij de gratie Gods Ik ben verloren Achter in de Kerk Neergeschoten voor het altaar Bloedend op het kansel Kwijnend ontvang ik nog het Lichaam Christus Een druppel van het voor mij vergoten bloed Een brokstuk op m'n voorhoofd De kerk stort ineen…

Die koele ochtendmist kan nooit verhullen wat zich vandaag ten volle met lichte warme liefde zal vervullen. Dat je in die liefde groeien mag als je dan maar wel beslist je gezicht naar Hem te draaien dus jij tulp jij narcis en hyacint en mensen kind straalt op Zijn gezag het is vandaag jouw dag.…

wat zag Boeddha wat ik niet zie als hij zijn ogen sloot wat zag Boeddha wat ik niet zie dat hij het zolang volhield wat zag Boeddha? misschien zag hij een rijke mozaiek van bloemen die zich verstrengelt in karma aan elkaar uitspreidden richting de uiteinden van een immer uitdijende vlakte misschien rees hij omhoog op het waterbed van…

vrijdag is eindelijk voorbij eerste sterren fonkelen ver de duisternis weet van niets nu kun je knielen en huilen de tranen vrij laten stromen bij het donkere open graf deze goede avond verdwijnt de haat zwijgen we de verloochening dood verdringen bespotting en geseling denk alleen aan de liefdevolle vergeving van onze man uit nazareth…

Als ijdelheid een droom was die de zondaar deed verslapen in een spiegel die het oog in duizend scherven had verdeeld Hoe wist Hij dan ooit zo zeker toen Hij Adam had geschapen dat Zijn evenbeeld gelukt was zoals Hij dat had verbeeld Volmaakt geworden was hij niet maar God- het had niet veel gescheeld…

op grens van leven en dood roest het leven in nostalgie vrede slaapt in vergane tijd levenslijnen langs de dood wisseltijd neemt beslag in huivering van verlangen het leven geveld in splijting van uren waarin de opstanding boven alles uitgaat…

morgen, luttele uren van heden zal ik nieuw licht ontdekken is hoop de kleur van kwetsbare harten in verwachting waar eens alles gelijk liep in evenwicht met de seizoenen van struiken en bladeren en waar de koude dood sluipend, ondergronds op weg ging naar een aardse wedergeboorte lijkt alles omhuld met de valse zucht…

Zoals vandaag was het ook toen: wachten in stilte op wat komen gaat, zonder perspectief, verdoofd, verdwaasd. Zoals toen ook vandaag: geen licht meer zien, geen uitkomst, enkel wachten op wat komen gaat. We hebben toch enkel maar dit: de roerloosheid, geen antwoord, geen kracht, een stil doorwaken van de nacht.…

Heb je éénmaal de waarheid ontdekt... Dan kun je niet langer -LIEGEN-…