7646 resultaten.
waarheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
532 Waarheid
Soms wanneer je alleen bent
Komt de wijsheid vanzelf
In alle rust
Weet je
dat je de waarheid kent
Laat het toe
In je hart
In je hoofd
En ben je moe
Laat het los
En kies
wat je hart je belooft
Geloof maar
het is goed
Durf, droom, leef, verlies
Want dan alleen
Win je…
Beweeg voort
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
840 De wielen draaien door
als de raders in mijn hoofd
Een file van gedachten
die mijn motor doet stotteren
Met spiegels kijk ik terug
naar wat ik achter laat
Meestal niet veel goeds
enkel roet
Kijk niet enkel achteruit
Maar kijk ook eens voorruit
Anders zie je niets
mis je kansen
Tot de motor
zijn laatste adem blaast…
Gerechtigheid
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
711 de tegen de lamp gelopen vis,
van groot formaat, heeft jaren
in vrijheid kunnen genieten
van zijn vergaarde weelde
ondanks de prijs op zijn hoofd
had hij een goed geoliede machine
aan manschappen om zich heen
waarbij loyaliteit bovenaan stond
toch is een lek ontstaan waardoor
zijn dagen nu geteld zijn
en kan zich voorbereiden
om zijn…
Droombeeld
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
493 Ben nog even
langs m'n levenstuin gelopen
meewarig licht ontdaan
het hoofd geschud
en voel me minder treurig
als toen ik er nog woonde
was dat de droom
of verschoon ik nu
een dubbel leven
waak over mij
ga met me slapen
totdat er bossen blijheid fleuren
en je wintertuin
groeizaam wakkert
zonder deze droom te storen.…
In de piste
gedicht
2.0 met 8 stemmen
7.871 Mijn hoofd is bloot, en jij,
niet eens zo groot en zonder
slurf (nou ja), toonbeeld van
schoonheid, na zoveel jaar durf jij
nog steeds genadeloos aan mij
verschijnen.
-----------------------------
uit: 'In de piste', 1984.…
Vertel het mij.
hartenkreet
3.3 met 27 stemmen
2.910 Wanneer wolken, donker en wild
drijven hoog boven je hoofd,
de eenzaamheid niet meer
te dragen is voor jou
vertel het ...mij!
Als stormen razen in je hart
zeg het ...mij.
Als onmacht je verdriet doet
en je geen uitweg ziet
kom dan even...bij mij!
Als gure dagen,
koud, nat en kil, je besluipen
kom je dan warmen...
bij mij...aan mij!…
Ik geef ze de zee van ruimte
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
653 Ja, en als er gedachten
opkomen in mijn hoofd
geef ik ze de zee van ruimte
van de uitgestrekte velden
die ik voor me zie.
Langzaam en voorzichtig
vliegen dan de gedachten weg
want ze hebben hier geen thuis.…
Bevroren tranen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
539 Het hart, de kern van
waarde
Ogen als spiegels
betreurd door de clown
Het hoofd, hoogste e-
tage
Grimas in kleuren
met lichtjes voorbij
Haar lijf, op van ver-
moeidheid
Laat haar lachen, op-
recht uitbundig, blij
Haar ziel huilt, nachtvorst
tranen
Gesmolten in een
vuur dat eeuwig brandt...!…
Tsjechië
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
578 mijn hoofd is vol
van alles wat ik zag
vooral de mirabellen
zie ik in bomen
langs de weg
dorpjes in aardetinten
tussen lieflijke heuvels
pas als ik stop bij een kerk
zie ik verval,
het moeizaam leven
verborgen geschiedenis
wordt veelal verzwegen
een toon van mineur
zweeft over de Moldau
bij een verlaten klooster
.…
buiten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
836 buiten
troosteloos
grijs, nat en kil
binnen
een mooi beeld
in mijn hoofd
de zee,
stralende dag,
zon van vuur
een zeepbel
zweeft door een
diepblauwe lucht
op weg naar boven
steeds hoger en hoger
ze springt
ik ontwaak als
uit een droom
en luister lachend
naar het ritme
van regendruppels
buiten…
Te-leur-stel-ling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
526 D e ene dag is de andere niet
E n dit is precies zo met mensen
C haos soms in hoofden
E erlijkheid vaak vaag
P recies dan gaat het wringen
T elkens als waarheid zich wil openbaren
I s het tegenovergestelde het geval
E igenlijk onaangenaam…
Geld
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
799 Stinkende rotzooi
Verrot tot op het bot
Vies in je handen
Gezwel in je hoofd
Dreigend zwart gat
Het begin..
maar ook het einde
Het einde
zeer nabij
Zonder enig besef
gebruiken
misbruiken
van munten en biljetten
van aandelen en opties
De mens van nu
als keerpunt
De mens van nu
alleen nog maar
te redden
Zónder geld…
Depri
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
780 Gesloten ogen
het hoofd zo moe
zo nietig aanwezig
De wereld is
onbereikbaar ver
met idealen bezig
Geheel ontoereikend
lijkt niets meer zinnig
of van enig nut
De middelen zijn
veel te klein
hij is ingedut
Niet bij machte te kijken
tekens te herkennen
al zichtbaar op de wand
Er is een open wereld
vol mogelijkheden
aan de overkant…
Het is niet zo makkelijk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
568 Heb mijn humeur een korte broek aangetrokken
en hem een vrolijke zonnehoed opgezet
maar het was geen gezicht
Heb mijn ego opgesloten
in een kluis in Addis Abbeba,
maar het decimeerde Houdine
Heb mijn verdriet begraven
maar het schoot wortel
en woekert nu onsnoeibaar in mijn hoofd
Heb mijn hoop laten varen op de Titanic
en mijn geluk…
naar Canossa
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
522 ik zal naar Canossa komen,
blootsvoets en kaalgeschoren
me in het stof wentelen
as over mijn hoofd strooien
en naar je kruipen op mijn buik
nederig je schoenen kussen
ik zal gelaten wachten
op een blijk van aandacht
al was het slechts een trap in mijn buik
ik zal blijven hopen
op vergiffenis
al weet ik niet
wat ik verkeerd deed…
achter de schermen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 verkleur je zicht naar vrije
wolken…
door dit glas lijkt het niet veel
jouw ademnood verrast
je keel
als razzia’s de straat
bestieren
veiligheid voelt zo beperkt
het werkt niet, als een ander
onderduikt – en stikt-
het riempje strikt nog
rond het hoofd maar toch
je hebt er altijd in geloofd
dat ooit de lucht jouw
adem sterkt…
Zo blauw, zo blauw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
520 Gimme the blues
Dreint door mijn gedachten
Jankende gitaren, snaren die
Van geen wijken willen weten
Buiten is het al niet veel beter,
Lucht vochtig en klam,
Zoals een zomer kan zijn -
Grijze lucht, somber druppende
Regendroppen -
Buiten is het grijs en grauw
In mijn hoofd is het maandag,
Zo blauw, zo blauw, zo blauw…
sorry hoor
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
844 natuurlijk heb ik spijt
dat kussen lag er
net naast je hoofd
en ik wilde helpen
ik weet hoe het hoort
alleen wat onder of
boven moet ik raak het
heel af en toe kwijt
ik was alleen lief
en wat later verbaasd
hoe je schopte en gilde
gesmoord vechtend voor lucht
voor het eerst en het laatst
alsof je hem wilde…
Reiken
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
463 Ik reik je de hand
maar je ziet het niet
stuurloos dobber je
rond in een moeras
waar ogen elkaar
niet vinden kunnen
liefdevolle woorden
opgaan in de mist
ik kijk en aanschouw
hoe jij angstvallig
je hoofd boven water
probeert te houden
nog altijd sta ik daar
met een uitgestrekte hand
zachtjes fluister ik jouw naam…
dans
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 in nevelige duisternis
twee figuren in zwart
zonder gezichten
met de ruggen naar
me toegekeerd
met niet meer dan
een vlek
een luchtspiegeling
ben ik toeschouwer
van een bal masqué
de duisternis houdt
me tegen het
licht van een
wankel blind
bestaan
tot het licht onthult
hoe ze draaien
hoe ze golven met
met hun torso
hoofden…
Jezelf kunnen zijn.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.105 Vandaag leven en dit bewust doet
en moeilijkheden het hoofd kunnen
bieden.
Terwijl dat met hulp van God moge
geschieden.…
Ook ik ben publiek
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
491 ik heb
de rode loper
al uitgelegd
waarop je
danst sjanst
en kleur bekent
lichtvoetig het
nieuwe patroon
van je leven verkent
met geheven hoofd
en stralende ogen
eindelijk jezelf bent
ik zie in gebaren
en lach de tekens die
wij elkaar hebben gegeven
ook ik ben publiek
maar ik heb je al
zo lang hartstochtelijk lief…
Geen woord
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
518 Voor wie zal zwijgen
als het graf,
behoudt hen in
hoofd en hart,
om daar te floreren
waar het nimmer verdwijnt.…
afstand
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 in haar hoofd
woedt het
strijdtoneel
in de
gevechtsopstelling
langs de frontlijn
zoekt ze
dekking in het
zelfgegraven
loopgraaf dat
met de tijd dieper
en langer wordt
boven het
oorlogsvuur in
de zuigende
modder hoort ze
alleen zichzelf
huilen ze
slaat niet door
ze observeert
signaleert
de heroïsche
meesteres…
roerselen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
491 diep in mezelf
beleef ik, wat we collectief
niet meer willen
daarom
in herdenking
de vinger leggen
op onuitgesproken pijn
zoveel jaren later
nog aanwezig zijn, in hart
en hoofd
de ziel in vrede opgetild
de dorst naar delen thans gestild, en
uitgesproken pijn verlegd
de stilte voelt
oprecht…
Gemis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
587 Je huilt heel zacht
je legt je hoofd tegen mijn borst
uit een gevoel van onmacht
ontvloeit ook mijn kracht
Jouw pijn die ik totaal met je deel
zielsbedroefd een brok in mijn keel
van het niet te troosten verdriet
Woorden zijn niet nodig
woorden zijn hier teveel
daarom zeggen we ze niet
woorden zijn nergens te vinden
voor zoveel verdriet…
weerslag
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
489 daar is het licht
dat steen voor steen de straat beklimt
water beschijnt en druppel na druppel
verdwijnt het zicht op de put
elk hoofd weerspiegelt
als een gerimpelde Narcissus
voordat zij steels verdrinken in zichzelf
en sleets gezichten omranden
daar verliezen wapperende bladeren
hun kleuren in handen
die het venster bestieren…
voorbodes van de lente
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
560 reeds heel vroeg in de morgen
fluiten merels hun mooiste lied
het hoofd vrij van zorgen
mijn hart vol muziek
sneeuwklokjes en krokussen
ze krullen zich naar het licht
willen de zonnestralen kussen
verkondigen een blij bericht
want, wie heeft ze niet lief
deze voorbodes van de lente
met de zon en haar warmte
wordt de natuur stilaan… actief…
XXIII - almelo - 1915
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
757 in stad hardenberg
geen dak meer boven je hoofd
op hollands ondiep
pleurend pleuritis
het hoge woord van pleuris
springt er huilend uit
verhoogde vatbaarheid
in het zuidelijk grensgebied
niet waakzaam genoeg
binnen de singel
bang voor tuberculose
een gast in de stad
een witte villa
de vogelgriep van buiten
in de tuinaarde…
geheim middel
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
584 Liever hang ik
in het landschap met een hoofd
dat scheef hangt van verbeelding
de vijvers ontwaren met bootje
iris de blote ogen van ‘t oeroude
baarvoets badend in arcanum
Liever dan
de naakte essentie vangen
stokstijf op het doek gedwongen
veel weerglans gebroken
met barre ongenaakbaarheid
de bevangenis van blootte…