5913 resultaten.
Hoe kan het...
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.331 al is het pas een jaar
Intussen, kijk je me totaal onschuldig aan
De Gruffalo blijft onbewogen
op je schoot
Ik geef niet op, al weet ik dat wanneer je straks
mijn schetsboek siert
al niet meer lijkt
want je verandert met de dag
verandert met het uur…
ze geeft niet op
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
854 hoe ze steevast zonnebloemen plant
in haar verlangen naar een zomer
aardbeien plukt en vereeuwigt in gelei
die nooit stroperig genoeg lijkt
ze houdt van Vivaldi en nog enkele
anderen die dood of levend zijn gegaan
zoals regenbogen die nooit blijven
en toch blijft ze kijken
ze draagt altijd een cardigan
tegen het rillerige van de avonden…
Een verhaal over liefde
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.557 Samen met jou, liefste
Wil ik zweven
In de glinstering
Van sterren en dauwparels
In de warmte van de zon
Op de vleugels van de wind
Die een mooi verhaal fluistert
Wanneer hij zacht je haren streelt
Een verhaal over liefde, die
Langs bergen en langs dalen
Door maanloze nachten
En zonwitte dagen
Vergankelijk lijkt
Maar toch eeuwig sterk…
een handvol namen
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
901 in mijn straat
woont een stad
en wanneer ze ontwaakt
lijkt het licht te veranderen
in raamloze huizen
zwijgende gezichten
lekken door muren
alsof
de dag nooit spreekt
zoals de vreemde minnaar
die onder het dekendak een naam
zoekt
haar verhaal probeert te onderscheiden
van het zijne
ik kom hem wel eens tegen
hij…
papieren stilte
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
751 ik hoor de bomen niet meer
hun zwijgen benadrukt
mijn stilte
wanneer ik
net te laat voor de zomer
word weggeblazen
ik ben alle woorden vergeten
weet niet waarheen de ribben op mijn rug
zullen waaien
de losgeweekte bloemen
het huis vol spiegels of de opgedroogde
gevallen bladeren
ze hebben mij niet lief
de eeuwigheid lijkt te dromen…
twee zielen in liefde
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
741 twee zielen in liefde op weg
naar de liefde van je leven
jezelf in karmische relatie
weerloos in ontbloting
in de weergaloze kosmos
stralend in de essentie van wind
weerspiegelend in idealen van kracht
gestoffeerd in licht wat op goud lijkt
reizend binnen de grenzen van geelpaars
waarin de lege bladzijden…
De stilte is killing
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
1.496 Ik voel me alleen
Je zei dat je ging
Ook waarom en waarheen
Daar had ik begrip voor
Het was je gegund
Maar de toekomst voor ons
Had toch beter gekund
Dus heb jij momenten
Met het zelfde gevoel
Dan is voor ons beiden
Het ultieme doel
Om samen te zijn
Voor de rest van ons leven
Want besef het maar goed
Het leven duurt even
Het wachten lijkt…
Misschien...
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.363 Niemand ziet me staan,
Het lijkt of ik alleen ben.
Maar eigenlijk weet ik,
Dat er meerdere mensen zijn.
Kan niemand mij het gevoel geven,
Dat ik iemand ben.
Iets kan.
Want iedereen geeft me het gevoel,
Dat ik niks ben,
Niks kan.
Maar...
Ik kan iets,
Ik ga in me zelf geloven.
En misschien zie je me dan staan.…
JE WAAIT MET ALLE WINDEN MEE
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
1.761 kom niet meer met je mooie praatjes
ze deugen van geen kant
je waait met alle winden mee
je lijkt wel figurant...
waarom kan jij niet eerlijk zijn
zeg het in mijn gezicht
en nu moet ik er achter komen
dat jij voor roddels bent gezwicht...…
Amen.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.098 Leven lijkt net mensenwerk
zondags ga je naar de kerk
rol pepermunt in ene hand
dominee aan de overkant
preken spreken aan of niet
het is maar net of je iets ziet
bij wijsvingeren naar medemens
verfrist pepermuntadem je grens
dan galmen psalmen door de kerk
en blijkt geloven écht mensenwerk
alleen ben je met allen samen
uniform klinkt…
Geen brug te ver
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
826 Verscholen in avondmist
bieden leuningen geen
houvast meer kilometers
gedachten dansen op het
ritme van de vier wielen
dichterbij
dichterbij
zelfs de lantaarn
langs de weg lijkt
te glimlachen
en schijnt de wijzer
van de teller vooruit
dichterbij
dichterbij
de laatste afslag
brengt schaduwen
in werkelijkheid
waar thuiskomen…
Blijvend
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.697 telkens als ik je terug zie
voelt het missen erger
de ongesproken woorden
schrijf ik nogmaals neer
zo lijkt het minder onbezonnen
al is er genoeg licht
om elkaar op de juiste manier te zien
je blijft de bron van mijn verlangen
ik koester je in al mijn dromen
ik mag je niet echt beminnen
maar ik zal je begeren
in al mijn geschreven zinnen…
gisteren spookt door mijn hoofd
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
687 uit de cirkel
van minuut
tel ik langzaam
de seconden af
ze vallen ongebruikt
in het graf van
de verleden tijd
maar in
het wenden-keren
rijgen zij herinnering
in kleur en geur
ontstaan de beelden
alsof dat heden
niet verloren lijkt
ik zie me staan
laat jaren
langs me gaan
want gisteren spookt
door mijn hoofd
er is mij…
Samen eenzaam.
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.824 De ene hand in de andere
samen geslagen zo alleen
was de ander niet te veranderen
klagen hielp geen steen noch been
wereldnieuws de dag verstrijkt
in de leegte van het samen
waarbij dood verlossend lijkt
turen geraniums voor de ramen
grijze staar verloor de steken
op het werkje tot avondrood
onder verwijt is liefde geweken
te vroeg gestorven…
Bestemming onbekend.
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
3.646 Onbereikbaar zijn de lippen
tot vergankelijkheid geplakt
de dood lijkt nu pas echt te leven
in tastbaar wit satijn verpakt
poedertjes hielpen gisteren niet
ze kleuren vandaag het gelaat
tot een vredig slapend gezicht
dat pijn en verdriet achterlaat
een laatste blik op de scheiding
gelegd door andermans`hand
vaarweltranen gedrenkt in linten…
De overkant
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
936 Moet daar ergens liggen
een niet te schatten afstand
verdwenen achter de mist
Turend in het grijs
lijkt alles ver weg
maar toch dichtbij
Gedempt klinken geluiden
een stem roept vervormd
onbekend toch bekend
Ik stap in de dichte nevel
onduidelijk nog hoe lang
deze vaagheid duren zal
Maar elke kleine stap
weer een stukje verder…
het verzenkind
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
847 het lijkt nog nacht
wanneer mijn woorden zich gaan
vertragen
om in het bekende te gaan slapen
want zij weten het, de woorden weten het
van elkaar, zij weten
dat binnen in dit gedicht
een kind smeekt om de dood
om god, om de dood, om god
om
nacht na nacht te mogen
sterven
in de stilte
van een stomme hoek
uitgebraakt…
Milde troost
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
777 soms is licht verder
dan de dag van morgen
en lijkt hoop begraven
in het rulle zand
het rad van avontuur
draait alleen op een
angstige verwachting
weet van geen stoppen
is durend heet van vuur
opnieuw bevallen
in het leven laat
eeuwigheid voelen
ook al sta je
dan niet alleen
vaak is niets moeilijker
te begrijpen
dan wat…
Levend sterven
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
977 als oprechtheid
halfstok wordt gehesen
lijkt vertrouwen dood
ieder woord
ieder gebaar
iedere stilte
heeft aan oorspronkelijkheid ingeboet,
het delen is vermoord
of zal het zijn
als rouwen,
opstandige eenzaamheid,
woede bouwen
tranen die slijten aan hoop,
eindeloos,
in nog ongewenste dagen
blijven zij schaduwrijk
doch ongewijd…
kompasloos
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
606 Volgens het kompas
is het zuiden het noorden
maar ik kom pas
uit het westen
te lang onderweg
naar het oosten
waar de wijzen wonen
in de ban van al hun goden
die zij denken te kennen
nog beter dan zichzelf
Terug naar de bron
waar het allemaal begon
om te concluderen
dat alles al ergens
moet zitten in jezelf
Leven lijkt de kunst…
Strandtafereel
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.059 De zee aan het strand
waarop een uitkijkpost staat
het lijkt zo verlaten
maar ik voel me er zo thuis.
Warmte die mij deelgenoot maakt
van binnen, en ik drink water
berusting is mijn heelmeester
en sluit daarom af nu met een punt.…
Le paradis du coeur
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
915 nog erger
dan het sterven
is bij leven
verlatenheid erven
en chaos
je zuigt in een kolk
waar de ziel likt
aan een scherpe dolk
*dans le paradis du coeur*
het touw naar
de hemel lijkt gebroken
de opperherder is,
onaangekondigd,
ondergedoken
ik hoef niemand
te vertellen
hoe mensen
mensen pellen
*dans le paradis du coeur…
Ervaring
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
798 `s Nachts besluiten herinneringen
Te gaan leven
Lijkt tijd een loos begrip
Tijdloos
Zo ben je kind
Twintiger puber opa
De nacht opent ankerplaatsen
Ongevraagd
In willekeur
Plots ben je verliefd
Krijgt de eerste kus
Staat naast het bed
Van jouw stervende vader
En
Zijn vader
Opa
Spreekt je troostend toe.…
Beweging?
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.137 De wereld lijkt stil te staan
De energie is verdwenen
Dwarrelende bladeren in de lucht
Bewijzen het tegendeel
Zittend onder de douche
Het water dat over je huid stroomt
Kleine watervalletjes
Een druppel valt van het puntje
Van je kin
Gevolgd door een rivier
Die uiteengaat als hij de stenen vloer raakt
Beweging
Overal
Maar in mijn hoofd…
Vals sprookje
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
881 nacht heb ik gewandeld
op de rand van een sprookje
dat niet echt mee wou spelen
nu na een dag verlatenheid
gaat de zon opnieuw onder
ik sta aan een slapeloos venster
in het zwarte licht ga ik op reis
met een taal hard als metaal
stoer, klinkend klaar, hard op hard
alleen nog te redden
door een berustende zee
die momenteel onvindbaar lijkt…
Hymne
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
604 dove oren ze niet willen horen
van een ieder die op de vlakten wonen,
ze houden zich verborgen, stellen uit
tot morgen, in verwachting op de toon
waarin niets zal worden verzwegen,
waarin méér doorklinkt dan verwacht,
luister wat zwijgt uit een eeuwig lied,
fluistering van muziek, een kosmische
mozaïek van liefde, een oneindige hymne,
lijkt…
Verkeken?
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
646 Wat we niet hebben, daar
blijven we naar gissen, al lijkt
het missen heviger dan wat we
gehad konden hebben, als ..!…
De nevel voorbij
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.094 Drenkelingen zijn we
die wanhopig over schemergrenzen reiken
naar het licht dat werd geroofd uit ogen
van een mens wiens zien zo lief had
tevergeefs
de dood
heeft elke sprank gedoofd
en laat ons achter in een leven zonder
tastend
zoals de horizon
die voor zichzelf ongrijpbaar lijkt
maar vaag een stormzee nog in het oneindig voert…
leven in die zin
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
521 als alles dood lijkt is er weer leven
waar de dood voor wijkt
als voedingsbodem naar nieuw leven reikt
mijn vriend dat nieuw leven dient
hier ben ik groei bloei
in de bodem van die zin
is de kern levenszin
wortelt daar in een schijnbaar
zinloos ding die zinnen
waard zijn in tegenstelling
met de pijn
die schoonheid is overweldigend…
Balkenendes choice
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
590 Na eindeloos gesteggel over normen
Veel ruzies en steeds wantrouwen naar Bos
Lijkt onze natie straks toch weer de klos
Als hij opnieuw een kabinet gaat vormen
Maar wie ’t vertrouwen weigert te verliezen
Mag daar natuurlijk toch voor blijven kiezen
…na veel geruzie is ook het vierde kabinet Balkende gevallen.…