2435 resultaten.
Ode aan een vlinder
netgedicht
2.7 met 20 stemmen
435 Open, onbevangen en nieuwsgierig fladdert jouw glans
rustig voort tussen de kronkelende lijnen van gras en takken in een
landschap waar glooiend groen zich van haar beste kant laat zien tot wanneer
laatste zonnestralen hun blik nog even werpen op jouw verschijning; een schaduw nabij.…
Herfstreflecties
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
431 Wanneer herfst overvloed aan kleuren en
texturen aanbrengt in het glooiend landschap waar een
rood, oranje, geel, goud tot roest de zintuigen beroeren en ontroeren
Verder krijgen hun bijzondere creativiteit en uitzonderlijke schoonheid mij in beweging.…
Ze is mijn Lente
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
450 Hoe jij als beeldend schepster glooiende landschap
overschildert met palet aan kleuren te midden van grasgroen en
hemelsblauw, een zonnegoud nabij op hetzelfde moment ontwaakt een
meewind die rozen en seringen schommelt en wiegt in witte en purperen pracht.…
Lentegroen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
598 Dat deze bijzondere en unieke kleur wordt
afgedrukt op de uitgestrekte patronen van fluweel zacht
aanvoelende velden en wegen in glooiend landschap tegelijk decoreert
ze bergen en heuvels in meerdere lagen of bladeren om bomen en struiken te kleden.…
Nocturne
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
452 Na de vroege opkomst en menig hoogtepunt te
hebben beleefd gaat een zon onder tegelijk laat een vrijwel
onzichtbare vogel zich horen terwijl zachte bloemengeur wat kracht en
pracht verliest in landschap voortaan gekleurd met donkere lijnen en markeringen.…
Je vinden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
551 Ik wil je altijd blijven vinden
al turend over het landschap
met mijn ogen verlangend open
ga ik jouw vlucht volgen langs dalen, valleien en regenbogen
precies of je zelf vleugels hebt
en zomaar vrij vliegen mag.…
Libel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
492 Bovendien geven de gedetailleerde facetogen en
lichaamstekening kleur aan het landschap waar zij haar verleden
van verve(l)ling heeft losgelaten, verwerkt, geaccepteerd zowaar afgesloten
Het lijkt alsof ik leef in een droom waar ze mij draagt naar ongeziene rust en sereniteit.…
Op een mooie zomerdag
hartenkreet
2.3 met 11 stemmen
613 Verder ben ik bewonderd en verwonderd door het
glooiend landschap dat als een juweel glinstert, nabijgelegen parken
en tuinen zijn verfraaid met verschillende tinten groen en in gouden jurk gedrapeerd
Wat is het heerlijk om al dat moois te ademen van waar einde nog niet is geschreven of gesproken.…
Een nieuwe morgen
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
457 Wanneer in de morgen een zon begint te
rijpen achter het groen glooiende landschap waar het
aantrekkelijk mooi lichaam zich zal openbaren in de lucht terwijl het
puur licht tijd vrijmaakt om zich van haar creatieve en inspirerende kant te laten zien.…
Septembermorgen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
485 Dat bomen en struiken het landschap decoreren
met zachte tinten waar verkleuring, ontgroening, vergrijzing
volop aan de gang zijn op hetzelfde moment omzomen paddenstoelen en
zwammen enige uitstekende wortels met hun rijkdom en weelde; een (ver)val nabij.…
Hoogtijdagen van de herfst
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
508 Tegelijkertijd vullen warme kleuren en krachtige tinten het glooiend landschap,
hun ongewone schaduwen dansen op aarde als een speelse echo van vervlogen zonlicht.…
Onderweg naar Kerstmis
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
572 Een grauwsluier van opeenstapelende wolken blijft nog
even hangen in de lucht van waar men een bittere wind hoort
schuren langs de bladloze boomtakken die met hun volledige kaalheid
donkere schaduwen werpen over het maagdelijk wit van het golvend landschap.…
Weldaad
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
455 Verder ben ik bewonderd en verwonderd door het
glooiend landschap dat als een juweel glinstert, nabijgelegen bossen
en weiden zijn verfraaid met verschillende tinten groen en in gouden jurk gedrapeerd
Wat is het heerlijk om al dat moois waar te nemen van waar einde nog niet is geschreven of gesproken.…
Als het zomer wordt
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
585 Voor mij glooit het uitgestrekte landschap
waar het groen overvloedig aanwezig is bij diverse wilde
flora en fauna op hetzelfde moment adem ik fracties rust en stilte die mij
laten wegdromen met uiterst charmante beelden van enige gefladder en gevleugelde.…
Het laatste blad
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
559 Dat in de aangrijpende schoonheid van het glooiende
landschap stormen van een woedende wereld werden getrotseerd
tegelijkertijd zag ik dichtbevolkte takken in een tempo volledig leeglopen van
hun trouwe bladerstelsel tot zelfs breken van waar het einde nog niet is geschreven.…
Als de avond spreekt
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
497 Na de vroege opkomst en menig hoogtepunt te
hebben beleefd gaat een zon onder tegelijk laat een vrijwel
onzichtbare vogel zich horen terwijl zachte bloemengeur wat kracht en
pracht verliest in landschap voortaan gekleurd met donkere lijnen en markeringen.…
Zomers
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
505 De frêle vlinder
rust op een gele bloem, zo dun
als een speelkaart
Omgeven door duizend-en-een fonkelingetjes
wordt de zon vroeg wakker en begint haar opkomend licht te
werpen over gevarieerd landschap met ongerepte natuur vol afwisseling
Zowaar nemen haar stralen mijn inkt evenals in beslag en inspireren mij tot schrijven.…
De mystiek van de mist
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
563 Het in stilte gehulde landschap wacht onder de mantel van rustende nevel.
Als een ademend wezen omsluit de mist
alles wat beweegt of stil blijft. Elk pad ontvouwt zich
pas op het laatste moment uit een sluier van onzekerheid terwijl
wereld zich verbergt achter fluisterende contouren; breekbaar en onzichtbaar.…
Winterse mystiek
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
533 Contouren van bomen doemen
op, zoals schimmen uit vergeten verhaal terwijl het landschap ademt in nevelige geheimen.
Dat het waas hangt als een ademloze mist
zonder beweging, zonder geluid, waar elk geluid verstikt wordt
tot een fluistering, en schimmen pas zichtbaar worden op het laatste moment.…
De stiltecoupé
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
612 Ik zit stil en voel hoe mijn gedachten zich uitstrekken
met het landschap, hoe alles in mij meeademt met de langzame adem van de ochtend.
De coupé ademt een haast tastbare vrede,
vederlicht en helder.…
Reflectie
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
316 Tussen deze polen
ontstaat iets wonderlijks:
een innerlijk landschap
waar tegenstrijdigheid
juist de kiemen van groei draagt.
Want elk levend wezen
reikt vanzelf naar zijn mogelijkheden,
ongeacht de hobbels,
ongeacht de weerstand.
Groei is een beweging die nooit stopt -
misschien zelfs niet wanneer wij dat wel doen.…
In hetzelfde vel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
223 Ze sluit zich als een landschap dat mijn voeten uit het hoofd kent,
een horizon die altijd net buiten mijn bereik blijft,
alsof de lucht zelf fluistert:
hier ben jij begonnen, hier blijf jij geworteld.
Maar dan
in de schemering tussen waken en vallen,
waar de werkelijkheid dun wordt als rijp op een ruit,
glipt er iets open.…
Voorbij de woorden
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
140 toch ergens voortbestaan
in wat zij heeft aangeraakt
misschien verstaan wij elkaar
niet door dezelfde woorden
misschien begint begrijpen
waar woorden ophouden
te willen bewijzen
dat zij gelijk hebben
twee talen kunnen elkaar passeren
als treinen in de nacht
even licht
even gezien
vervolgens
ieder weer verder
in zijn eigen landschap…
waterpijprokende rups
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
244 ‘Wie ben jij? vroeg de Rups.
Geen bemoedigende opening
voor een goed gesprek’
dat deze zon schijnen bleef
maar zij schreef ‘in haar nachtjapon
achter de rododendron’
da’k haar met ‘n grote/kleine/grote/grotere pil
weggoochelen kon
in de hoge hoed van ‘n ‘vallée des évanouis’
dat zij nu nie’ één van die ‘naamloze bomen’ wordt
en…
Ochtend mijmering
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
871 Toch nog zichtbaar in gewone sporen
Zoals muziek en schilderijen
In..., ja, zelfs in rode ochtendgloren
Of in lange staande rijen
Hoe kort van stof ook, het is tijd
Die verandert als een landschap
Waar een reiziger door heen rijdt
Ook als hij loopt, steeds stap voor stap
Maar het grootste deel is nog niet zichtbaar
Van hetgeen in verten…
80 jaar
hartenkreet
2.1 met 142 stemmen
21.304 Ooit zal dit heden zijn veranderd in een heel ver “ooit”,
Wie moet ik vragen naar dit wonder, zonder lach, zonder traan,
In deze kille wereld, zo geworden door de tijd,
Wie legt mij uit dat er geen fouten zijn en ook geen spijt,
Wie gaat mij voor door mistig landschap, heel ver hier vandaan?
Is er een Wie? Is er een Hij?…
- Laat lente bloesem dragen -
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
848 perenbomen dragen een beschermende boord
kleinschalig, als met witte schone lakens
vertellen merels op een meer beschutte plek
oorspronkelijke huiselijke verhalen,
van prachtige bloesemboom in deze tuin
en ieder jaar rond april
overweldigen moedig roze confettivelden
kunstmatig beplant kenmerken zij
verfraaid met schapen
het lente landschap…
Een nieuwe winter
hartenkreet
2.6 met 14 stemmen
484 Vanuit een droge lucht beginnen natte sneeuwvlokken
langzaam gestaag neer te dwarrelen tot wanneer haar witte vacht
vol glans, volume en zachtheid zich uitspreidt op de begane grond over het
glooiend landschap waar ongeklede kronen en kruinen voortaan een witte hoed dragen.…
Winteravondlicht
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
520 Gedurende de avond wanneer zon ondergaat
in het luchtledige waar het aantrekkelijk en mooi lichaam
zich schuil zal houden achter het groen glooiende landschap terwijl het
puur licht tijd vrijmaakt om zich van haar creatieve en inspirerende kant te laten zien.…
Zomer op komst
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
570 Omgeven door duizend-en-een kleine fonkelingen
wordt de zon vroeg wakker en begint haar opkomend licht te
werpen over gevarieerd landschap met ongerepte natuur vol afwisseling
Zowaar nemen haar stralen mijn inkt evenals in beslag en inspireren mij tot schrijven.…