742 resultaten.
letters voegen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
537 ik voeg letters aan elkaar
om mijn brein te verlichten
soms heet dat schrijvend dichten
of zo maar, een sprekend gebaar
ik wil ze met leven bezielen
opdat ze in woorden
worden geboren
scheppen in een beeld
van schitterende eigenheid
ik wil hen,
met schoonheid toebedeeld,
in gemeenschap bekoren
vaak valt mij de gedachte te binnen
was…
Nog lang niet dood
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
591 ga weg dood, je kunt me niet bekoren
Oké, dan niet, zei de dood
Dit keer heb ik verloren
Ik wacht wel af,
je zult ooit nog van mij horen.…
In mijzelf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Het kabbelen zingt
voor mij, alleen ik
ben hier, het speelt
met zichzelf en zingt
zo mooi en helder
voor mij, alles
streelt mij met kleuren
en houdt van mij
het jubelt en danst
bekoorlijkheden
boven en onder
verdwijnen
ik besta, ik kan niet meer
denken, voldaan
zak ik weg in de geur
van mijn zaad
gekleed in vlekkerig licht
van…
De nachtegaal zingt
netgedicht
3.9 met 33 stemmen
2.045 Jij bent mijn vrouw,
jouw hand omgekeerd in mijn hand
luister hoe de nachtegaal zingt
licht bevlogen.. kan zwaar bekoren
geliefden vervreemden van stiltes
samen zwijgen maakt stilte verdacht
wat geeft het? zij horen bij de nacht
mijn hand omgekeerd in jouw hand
ook nu de nachtegaal overwintert en
‘t lentegevoel aan ons overlaat.…
ontluikend
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.123 een bloem komt te ontluiken
als ze in liefde wordt omringt
schenkt je haar mooiste kleuren
wanneer een hart haar bemint
breekbaar in zachte handen
buigzaam naar liefde toe
broos maar vol verlangen
kleuren in het hart
genieten telkens weer
in verschijning zacht en teer
één bloem kan mij bekoren
die bloem
gaat nooit verloren…
Sneeuwwitje
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.477 Werd gister teruggevonden
in Broek in Waterland
een kwieke tante
geheel in het wit
echt smeltbare massa
heel teer ook
mooie neus kin oren
fijn kontje - om te bekoren
Ze was beduidend anders
lippenstift had men niet
bij haar gedacht
had zich aangepast
noemde zich cosmosnowy
hoofd met haren vol geplakt
voor permanent
lonkte - tikkie tipsy…
Minnedicht
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
836 ik koester de zachte melodie
in elke zin die je in inkt gedrenkt
laat verzachten tot pastel
alsof je de letters in minne doopt
voor ze met voelsprietende precisie
elegant mijn retina mogen bekoren
ik proef de innerlijke klankkleur
van een vibrerende intonatie
die mijn sluimering aanwakkert
hunkering voert de boventoon
naar de volledige…
Anderstaligen
hartenkreet
4.8 met 9 stemmen
907 op het wad komen woorden
samen van anderstaligen
deinend dobberend
in golven van hoog
hoogtelijnen scheren
door ons achterland
uit de fles wordt geschonken
berenburg of hooghoud
woorden in half vergane taal
bekoren ons
op bogen van wilgenhout
krassen wij onze gedichten
eb drijft letters uiteen
wat blijft zijn de pieren
die…
Door de polder
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
721 In het land bij de rivier
volgden wij de polderroute
oude roeiboten aan vergane steigers
stoere knotbomen
aangetast door de zaag
geen nostalgie kon ons bekoren
in wat wij zagen zat een vraag
hoe lang nog in een droom verloren
daar in de polder van vandaag
hoe veel nog om er bij te horen
met vragend dromen in de maag
door de polder…
Maria
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 die herders bekoren
Schapen die staan
te slapen
'onder het sterren blinken'
schaapachtig vaak
Het is...
een oud verhaal
waarin Maria -naar voren-
ons toelacht
als moederlijk figuur
voor heter vuur
gestaan
verwijst naar vrouwenkracht.…
Subtiel touche
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
433 jouw vingers
waren geboren
om anderen
te bekoren
namen in hun
subtiel touche
alle emoties mee
sloten energieën
kort na dreigende
overbelasting
weerspraken angst
met koesterende
verrassing in
warme lichaamstaal
waar zorg
basis behoeft
is jouw aandacht apart
die werkt met
het hart uit een
congruent aanvoelen
van de liefste…
WE STERVEN NIET
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
407 mijn as zal de
aarde bevruchten
mijn rook zal zorgen
voor een regenbui
mijn resten zullen ooit
nieuw leven bekoren
zoals oud wordt vervangen
door nieuw beschaven
een nieuwe morgen
zal dagen na mijn
onvermijdelijk sterven
echt we zullen zeker
tot het verleden behoren
maar sterven – echt sterven
dat doen we nooit
we vervagen…
In het vroege ochtendgeluid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
409 Erachter wat zeer kan bekoren
het donkerrood van een beuk.
In het vroege ochtendgeluid
snuif ik geuren van de natuur.
Vogeltjes tetteren heel luid.
De wind strijkt langs mijn gezicht.
Als de dreigende lucht plaats maakt
voor een waterige zonnetje.
Daar waar de natuur ontwaakt
en het jonge leven straalt.…
Als vluchtige kleur
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
436 plotseling
ontmoeten
een surprise uit
onverwachte bronnen
die hun natuurlijke
liefde aan de wereld
belangeloos schonken
als surplus van leven
pas later heb jij
gezicht gekregen in
volwassen nuancering
van meegekregen
talenten op jouw
plaats in het bestaan
daar is de lach
geboren die ons
tot in het diepst
van de ziel is gaan
bekoren…
WE STERVEN NIET
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.276 mijn as zal de
aarde bevruchten
mijn rook zal zorgen
voor een regenbui
mijn resten zullen ooit
nieuw leven bekoren
zoals oud wordt vervangen
door nieuw beschaven
een nieuwe morgen
zal dagen na mijn
onvermijdelijk sterven
echt we zullen zeker eens
tot het verleden behoren
maar sterven – echt sterven
dat doen we dus nooit
we vervagen…
van gisteren voor later
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
816 was een groet
van gisteren voor later
witte huiver kleurt
je jagen op het grijsgroen
van de golven net als wolven
die hun prooi belagen
je stroom wordt trager
als je strandt op zand
de duinrand is je horizon
een schepping van Gods hand
met wisselen van tij
maak je me blij, maar
mijn neergezette sporen
zullen je ook morgen nog bekoren…
afgedankt alleen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.332 hij is onbeheerd
hij draaide in het rond
het was niet meer gezond
nu lijkt hij meer afgemeerd
’s nachts ligt hij te ronken
met pillen vat hij slaap
daar ligt dan den satraap
ongericht en onbezonken
huilen lukt hem al niet meer
hij is afgedaan afgezworen
ingepegeld zielsvreemd wrak
daar ligt den vuigen heer
nimmer meer zal hij ‘r bekoren…
praten zonder woorden
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.765 samen praten zonder woorden
een stilte die alles zegt
harten die het zwijgen horen
liefde vertelt zichzelf
toch schreeuwen ze het uit
kunnen elkander horen
maken geen geluid
in stilte elkaar bekorend
want niets zegt zoveel
alles zo vaak niets
een hart hoort de schreeuw
als het wordt geliefd
liefde hoort woorden
door de stilte heen…
kleuren als jouw lach...
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
2.084 een bloem komt te ontluiken
liefdevol omringt
schenkt haar mooiste kleuren
waar een hart bemint
breekbaar in zachte handen
buigzaam naar liefde toe
broos maar vol verlangen
kleuren als jouw lach
genieten telkens weer
die verschijning zacht en teer
één bloem kan mij bekoren
die bloem
gaat nooit verloren…
Voorbij
netgedicht
4.4 met 78 stemmen
11.505 Niets meer te zeggen
of uit te leggen
tussen jou en mij
Voorbij
Geen warmte meer schenken
niet langer meer denken
aan jou en aan mij
Voorbij
Niet langer bekoren
elkaar toebehoren
van jou en van mij
Voorbij
Zijn de nachten
dat wij samen lachten
om jou en om mij
Voorbij ook het huilen
het bij elkaar schuilen
bij jou en bij mij…
het komt niet terug
hartenkreet
3.4 met 24 stemmen
3.120 het verleden komt niet terug
wend het dus de rug
laat het heden je bekoren
maak een stap naar voren
blijf niet hangen in het toen
wat kun je er nog aan doen
jouw weg ligt in vandaag
maak een stap en stel de vraag
'waar wil je met jezelf heen,
wat houdt jou het best ter been'
volg altijd de weg van je hart
zodat je toekomst niet verstart…
pluizen der stilte
netgedicht
4.0 met 29 stemmen
1.626 Stilte draagt in zachte armen
kilte weg met stil bekoren
naar waar men geluk kan horen
in de schoonheid van de liefde
die bewegingloos onhoorbaar
rondzweeft in de pluisakkoorden
en op tonen van verlangen
een ongezongen lied komt warmen…
Pure hemel
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
700 zittend op het zandtapijt
gestreeld door de branding
snuif ik adembenemend diep
machtig zuiverend zout
de ruimende wind blaast
stormen uit mijn hoofd
polijst mijn gekerfde
ziel met zilte hand
eeuwig dansende zee voert
mij in zoete bekoring mee
op het zangerig ritme
van haar zwalpend geruis
op aarde in deze hemel
ligt mijn dierbaar…
angst in het ontwaken
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
985 waar maanlicht mij laat dromen
sterren zacht bekoren
het duister niet laat schrikken
de nacht verlossing brengt
ligt er angst in het ontwaken
schenkt de morgen weinig hoop
kan de zon dit hart niet raken
bloeien wensen langzaam dood
van een wereld zonder pijn
dageraad in dromen
waar ontwaken uit de nacht
verlossing naar mij bracht…
ploert nu koper
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
508 paradijzen
groen wordt geel
verzandt geheel ik dacht
dat jij de weg zou wijzen
jouw zon scheen zacht
maar ploert nu koper
aan een verre horizon
jij was mijn meertje en oaasde
schitterend in kleurenpracht
ik versjok het kale land
jouw hand heb ik verloren
nog spiegel je mij fata's voor
maar de morgana's zullen
ons nooit meer bekoren…
Niet te nivelleren dromen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
505 In schaduw van de herfst
ademt vrijheid met weemoed
het onvergankelijke verlangen
je tot me te nemen
hier in jouw droomschaduw
toon ik mezelf als wereldvrouw
met alle inzichten om mensheid
te bekoren
maar jij in jouw illusie
blijft mijn belevenis niet trouw
door alle berichten heb jij
jouw ziel verloren
het schimmenspel
waarmee je…
Een herfstig gedichtje.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.066 hoog reikende hoofden schudden rond
in een bekoorlijke symfonie van zacht geruis
twijgen laten hun zomerlast vallen of
liggen reeds stuiptrekkend
voor dood op de grond
kleurende bladeren tonen
gedragen door de wind terstond
in bruin, geel en groen aan afhangende takken
vogels vliegen weg in het besef dat
er weer een seizoen aan zijn einde…
Maanvlinder
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
459 Dacht dat jouw stem klonk
wegzonk in toevalligheden
waar ik bij volle maan
de gulle liefde dronk
het droomkompas
opnieuw geijkt
Dacht dat ik
bekoring voelde
opnieuw beginnen
in beminnen
omdat ik je had losgelaten
en gekoesterd
gevoelens opgepoetst
in fris verlangen
maanvlinder
hoorde ik jouw naam
in de echo van de nacht
hoorde…
in het park
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 leun ik op mijn wandelstok
en zie vanonder mijn wenkbrauwen naar haar
de grijze duif die nog kan vliegen door mij heen
het ontmoeten is een fantasie voor twee
doch gedragen door een speelse lok
even vangen we elkaar in een ooggebaar
schalks wordt weer een glimlach geboren
iedere dag kent zo een hoogtepunt
door een weinig laat ik me bekoren…
ik heb de parel zien glanzen
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
1.073 ik heb de parel zien glanzen
nat van je tranen
het was eens mijn gift
de hoop voor ons samen
woorden zijn stil
de zinnen gebroken
de magie is vandaag
uit mijn teksten vervlogen
neem maar mijn handen
de hardheid verloren
ze vergaten jouw diepte
in een oppervlakkig bekoren
ik heb de parel zien glanzen
nat van je tranen
ik geef je de…